łagodny przerost stercza
Łagodny przerost stercza (BPH – Benign Prostatic Hyperplasia) to nienowotworowy rozrost gruczołu krokowego, występujący głównie u mężczyzn po 50. roku życia. Jest to najczęstsza choroba gruczołu krokowego, dotykająca około 50% mężczyzn w wieku 60 lat i nawet 90% mężczyzn po 85. roku życia.
Patofizjologia BPH związana jest z hormonalnymi zmianami towarzyszącymi starzeniu się, szczególnie ze wzrostem stężenia dihydrotestosteronu (DHT) w gruczole. Dochodzi do rozrostu zarówno części gruczołowej, jak i zrębu, co prowadzi do powiększenia gruczołu i zwężenia cewki moczowej.
Klinicznie BPH objawia się zespołem objawów dolnych dróg moczowych (LUTS), które dzieli się na objawy związane z fazą napełniania (częstomocz, nokturia, parcia naglące) oraz z fazą opróżniania pęcherza (słaby strumień moczu, przerywane oddawanie moczu, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza). Diagnostyka obejmuje badanie per rectum, badania laboratoryjne (w tym PSA), USG oraz uroflowmetrię.
Leczenie BPH zależy od nasilenia objawów i obejmuje farmakoterapię (alfa-blokery, inhibitory 5-alfa-reduktazy, leki antycholinergiczne), zabiegi małoinwazyjne (TUMT, TUNA, laser) oraz klasyczne zabiegi chirurgiczne (TURP, adenomektomia). Wybór metody terapeutycznej powinien być zindywidualizowany i uwzględniać preferencje pacjenta, nasilenie objawów oraz ryzyko progresji choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Flutamid – Właściwości farmakodynamiczne
Flutamid jest doustnym, niesteroidowym antagonistą androgenów z grupy pochodnych fenylopropanoamidu, stosowanym głównie w leczeniu zaawansowanego, przerzutowego raka gruczołu krokowego. Mechanizm działania polega na hamowaniu transportu i wiązania dihydrotestosteronu w jądrze komórek stercza, co prowadzi do zahamowania wzrostu i proliferacji komórek nowotworowych. Flutamid wykazuje największą skuteczność w terapii skojarzonej z agonistami hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (LHRH), takimi jak octan leuproreliny, uzupełniając ich działanie poprzez blokadę receptorów androgenowych na poziomie komórkowym. Terapia ta jest szczególnie efektywna u pacjentów wcześniej nieleczonych hormonami i nie znajduje zastosowania w innych hormonozależnych nowotworach, np. raku piersi, ani w łagodnym przerostem stercza.
agonista LHRH, antagonista androgenów, antyandrogen, dihydrotestosteron, flutamid, hormon luteinizujący, kastracja chemiczna, łagodny przerost stercza, lek cytotoksyczny, lek przeciwnowotworowy i immunomodulujący, octan leuproreliny, pochodna fenylopropanoamidu, radioterapia, rak gruczołu krokowego, terapia skojarzona, zaawansowany rak prostaty - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Apo-Flutam 250 mg
Apo-Flutam zawiera flutamid w dawce 250 mg w postaci tabletek powlekanych i jest niesteroidowym, niehormonalnym antagonistą androgenów z grupy pochodnych fenylopropanoamidu (kod ATC: L02BB01). Lek ten jest stosowany przede wszystkim w leczeniu przerzutowego raka stercza, gdzie mechanizm działania polega na hamowaniu transportu i wiązania dihydrotestosteronu w jądrach komórek gruczołu krokowego, co prowadzi do zahamowania proliferacji tych komórek. Flutamid wykazuje największą skuteczność w terapii skojarzonej z agonistami hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (LHRH), takimi jak octan leuproreliny, a także u pacjentów wcześniej nieleczonych hormonalnie. Nie jest natomiast skuteczny w leczeniu innych nowotworów zależnych od hormonów, np. raka piersi, ani w łagodnym przerostem stercza.
agonista LHRH, antagonista hormonów, antyandrogen, dihydrotestosteron, flutamid, gruczoł krokowy, hormon uwalniający hormon luteinizujący, łagodny przerost stercza, laktoza jednowodna, leczenie skojarzone, lek immunomodulujący, lek przeciwnowotworowy, nietolerancja laktozy, octan leuproreliny, pochodna fenylopropanoamidu, rak piersi, tabletka powlekana