farmakokinetyka DHEA
Farmakokinetyka DHEA (dehydroepiandrosteronu) obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania tego hormonu steroidowego w organizmie. Po podaniu doustnym DHEA jest szybko wchłaniane z przewodu pokarmowego, osiągając szczyt stężenia w osoczu po około 1-2 godzinach od przyjęcia.
Biodostępność DHEA wynosi około 10-30%, co wynika z intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia w wątrobie. Po wchłonięciu DHEA jest transportowane w osoczu głównie w połączeniu z albuminami i białkiem wiążącym hormony płciowe (SHBG), choć w mniejszym stopniu niż testosteron czy estradiol.
W organizmie DHEA ulega konwersji do aktywnych metabolitów: androgenów (testosteronu, dihydrotestosteronu) oraz estrogenów (estradiolu, estronu). Transformacja ta zachodzi głównie w wątrobie, tkance tłuszczowej, skórze i narządach docelowych. Okres półtrwania DHEA w osoczu wynosi około 15-30 godzin.
Metabolity DHEA są wydalane głównie przez nerki w postaci glukuronidów i siarczanów. Farmakokinetyka DHEA może wykazywać zmienność międzyosobniczą, a także zależeć od wieku, płci oraz funkcji wątroby i nerek pacjenta.