stężenie cynakalcetu w osoczu
Stężenie cynakalcetu w osoczu stanowi istotny parametr monitorowany w terapii wtórnej nadczynności przytarczyc u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek oraz pierwotnej nadczynności przytarczyc. Cynakalcet jest kalcymimetykiem, który zwiększa wrażliwość receptora wapniowego na zewnątrzkomórkowe stężenie wapnia, co prowadzi do zmniejszenia wydzielania parathormonu (PTH).
Pomiar stężenia cynakalcetu w osoczu pozwala na ocenę skuteczności leczenia, określenie optymalnej dawki oraz monitorowanie przestrzegania zaleceń terapeutycznych przez pacjenta. Maksymalne stężenie leku w osoczu osiągane jest zwykle po 2-6 godzinach od podania doustnego, a jego okres półtrwania wynosi około 30-40 godzin.
Warto zauważyć, że stężenie cynakalcetu w osoczu może wykazywać znaczną zmienność międzyosobniczą ze względu na różnice w metabolizmie leku, głównie za pośrednictwem enzymu CYP3A4. Istotne są również interakcje z innymi lekami, które mogą wpływać na biodostępność cynakalcetu i w konsekwencji jego stężenie w osoczu, co należy uwzględnić przy interpretacji wyników.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cinacalcet Sandoz 90 mg
Cynakalcet, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg, charakteryzuje się maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po 2-6 godzinach od podania doustnego. Bezwzględna biodostępność wynosi 20-25% na czczo, a podanie z pokarmem zwiększa ją o 50-80%, niezależnie od zawartości tłuszczu w posiłku. Objętość dystrybucji jest duża (~1000 l), a wiązanie z białkami osocza wynosi około 97%. Cynakalcet wykazuje dwufazowy spadek stężenia z początkowym okresem półtrwania około 6 godzin i końcowym 30-40 godzin, osiągając stan równowagi po 7 dniach stosowania. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4 i częściowo CYP1A2, a lek jest silnym inhibitorem CYP2D6. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (80% dawki w moczu) oraz w mniejszym stopniu przez kał (15%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 30-180 mg podawanych raz na dobę.
biodostępność, cytochrom P450, czerwone krwinki, dializa otrzewnowa, droga eliminacji, farmakokinetyka, hemodializa, inhibitor enzymatyczny, klirens leku, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, palenie tytoniu, parathormon, schyłkowa choroba nerek, stężenie cynakalcetu w osoczu, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie parathormonu