igła dożylna
Igła dożylna to podstawowe narzędzie medyczne stosowane do uzyskiwania dostępu do żył pacjenta w celu pobierania krwi, podawania leków, płynów infuzyjnych lub składników odżywczych. Składa się z metalowej, sterylnej kaniuli z ostrym końcem, który umożliwia penetrację skóry i ściany naczynia krwionośnego oraz nasadki (uchwytu) ułatwiającej manipulację.
Współczesne igły dożylne występują w różnych rozmiarach, określanych według skali Gauge (G), gdzie wyższa liczba oznacza mniejszą średnicę. Wybór odpowiedniego rozmiaru igły zależy od celu procedury, wieku pacjenta, stanu jego żył oraz rodzaju podawanej substancji. Standardowo stosuje się igły od 14G (największe) do 27G (najmniejsze).
W praktyce klinicznej coraz częściej stosuje się bezpieczne systemy igieł dożylnych wyposażone w mechanizmy zapobiegające przypadkowym zakłuciom personelu medycznego, co stanowi istotny element profilaktyki zakażeń krwiopochodnych. Umiejętność prawidłowego zakładania igły dożylnej należy do podstawowych procedur wykonywanych przez lekarzy i pielęgniarki, wymagających znajomości anatomii układu żylnego oraz technik minimalizujących dyskomfort pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Betafact 500 IU 500 j.m./fiolkę
BETAFACT to ludzki czynnik IX krzepnięcia dostępny w dawkach 250 j.m., 500 j.m. i 1000 j.m., o stężeniu 50 j.m./ml po rekonstytucji i swoistej aktywności około 110 j.m./mg białka. Produkt występuje w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawiera substancje pomocnicze takie jak sód (2,6 mg/ml) i heparynę, co może mieć znaczenie kliniczne. Preparat jest wytwarzany z osocza ludzkiego i wymaga aseptycznej rekonstytucji, podczas której proszek rozpuszcza się w rozpuszczalniku w czasie krótszym niż 5 minut, tworząc bezbarwny lub lekko opalizujący roztwór. Po przygotowaniu roztwór należy podać dożylnie, z maksymalną szybkością infuzji 4 ml/min, bez mieszania z innymi lekami i wyłącznie przy użyciu zestawów z polipropylenu, aby uniknąć adsorpcji czynnika IX i utraty skuteczności.
adsorpcja, aktywność swoista, chlorek sodu, chlorowodorek lizyny, cytrynian sodu, czynnik krzepnięcia IX, dysfagia, Farmakopea Europejska, heparyna sodowa, igła doczaszkowa, igła dożylna, niezgodność farmaceutyczna, podanie dożylne, polipropylen, rekonstytucja leku, roztwór do wstrzykiwań, stabilność chemiczna, test krzepnięcia, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Betafact 250 IU 250 j.m./fiolkę
BETAFACT to ludzki czynnik IX krzepnięcia krwi dostępny w dawkach 250 j.m., 500 j.m. oraz 1000 j.m., w postaci proszku do rekonstytucji z rozpuszczalnikiem, co po rozpuszczeniu daje stężenie 50 j.m./ml. Aktywność swoista wynosi około 110 j.m./mg białka. Produkt jest wytwarzany z osocza ludzkiego i zawiera substancje pomocnicze takie jak chlorek sodu, heparyna, lizyna, arginina oraz cytrynian sodu, a rozpuszczalnik to woda do wstrzykiwań. Każde opakowanie zawiera fiolkę z proszkiem, fiolkę z rozpuszczalnikiem oraz zestaw do rekonstytucji z igłą z filtrem. Produkt należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2-8°C, nie zamrażać, a po wyjęciu może być przechowywany do 6 miesięcy w temperaturze do 25°C bez ponownego chłodzenia. Okres ważności wynosi 30 miesięcy, a roztwór po rekonstytucji powinien być podany dożylnie natychmiast, z maksymalną szybkością infuzji 4 ml/min.
adsorpcja czynnika krzepnięcia, cytrynian sodu, Farmakopea Europejska, fiolka z proszkiem, heparyna sodowa, igła doczaszkowa, igła dożylna, igła z filtrem, infuzja dożylna, IX czynnik krzepnięcia krwi, osocze dawców, rekonstytucja produktu, substancja pomocnicza, test krzepnięcia, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne