krwiak pozaotrzewnowy

Krwiak pozaotrzewnowy (hematoma retroperitoneale) to nagromadzenie krwi w przestrzeni pozaotrzewnowej, czyli obszarze położonym za otrzewną, w którym znajdują się m.in. nerki, nadnercza, trzustka, duże naczynia krwionośne (aorta brzuszna i żyła główna dolna) oraz moczowody. Jest to stan potencjalnie zagrażający życiu, wymagający szybkiej diagnostyki i leczenia.

Najczęstszymi przyczynami krwiaków pozaotrzewnowych są urazy (w tym urazy komunikacyjne), zabiegi inwazyjne (np. biopsje nerki, zabiegi angiograficzne), pęknięcie tętniaka aorty brzusznej, krwawienia z guzów nerek, powikłania leczenia przeciwzakrzepowego, a także zaburzenia krzepnięcia. Objawy mogą obejmować ból brzucha lub pleców, wstrząs hipowolemiczny, objawy uciskowe na okoliczne struktury oraz widoczne zasinienie skóry w okolicy lędźwiowej (objaw Grey Turnera).

Diagnostyka krwiaka pozaotrzewnowego opiera się głównie na badaniach obrazowych: tomografii komputerowej z kontrastem, która jest metodą z wyboru, USG jamy brzusznej oraz rzadziej MRI. Leczenie zależy od przyczyny, wielkości krwiaka oraz stanu klinicznego pacjenta. W przypadkach stabilnych hemodynamicznie stosuje się postępowanie zachowawcze i obserwację, natomiast przy niestabilności hemodynamicznej lub powiększaniu się krwiaka konieczna jest interwencja chirurgiczna lub embolizacja naczyń w ramach radiologii interwencyjnej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl