radiofarmaceutyk znakowany izotopem

Radiofarmaceutyk znakowany izotopem to specjalistyczny preparat farmaceutyczny zawierający izotop promieniotwórczy, który jest stosowany w diagnostyce i terapii medycznej. Składa się z dwóch głównych komponentów: części nośnikowej (związek chemiczny lub cząsteczka biologiczna) oraz radioizotopu (promieniotwórczego atomu), który emituje promieniowanie wykorzystywane do obrazowania lub leczenia.

W diagnostyce medycyny nuklearnej najczęściej stosowane są izotopy emitujące promieniowanie gamma lub pozytrony, takie jak technet-99m, jod-123, jod-131, fluor-18 czy galium-68. Radiofarmaceutyki diagnostyczne umożliwiają obrazowanie funkcji narządów i tkanek za pomocą gamma kamery (w przypadku SPECT) lub skanera PET, co pozwala na uwidocznienie procesów metabolicznych, perfuzji czy ekspresji receptorów.

Z kolei radiofarmaceutyki terapeutyczne zawierają izotopy emitujące promieniowanie beta lub alfa (np. jod-131, lutet-177, rad-223), które niszczy komórki nowotworowe. Przykładami zastosowań terapeutycznych są leczenie raka tarczycy, guzów neuroendokrynnych czy przerzutów do kości. Kluczowym aspektem stosowania radiofarmaceutyków jest ich selektywne gromadzenie się w narządach docelowych, co zapewnia skuteczne działanie przy minimalnym narażeniu zdrowych tkanek.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl