hepatotoksyczność mykafunginy
Hepatotoksyczność mykafunginy odnosi się do potencjalnego uszkodzenia wątroby związanego ze stosowaniem tego leku przeciwgrzybiczego z grupy echinokandyn. Mykafungina jest stosowana w leczeniu inwazyjnych zakażeń grzybiczych, szczególnie kandydoz u pacjentów z obniżoną odpornością.
Mechanizm hepatotoksyczności mykafunginy nie jest w pełni poznany, ale badania wskazują na możliwość bezpośredniego uszkodzenia hepatocytów lub reakcji immunologicznej. Monitorowanie parametrów wątrobowych jest zalecane podczas terapii, szczególnie u pacjentów z wcześniej istniejącą chorobą wątroby lub przyjmujących inne leki o potencjale hepatotoksycznym.
W porównaniu z innymi echinokandynami, mykafungina wykazuje stosunkowo niski profil hepatotoksyczności, a wzrost enzymów wątrobowych jest zwykle przejściowy i łagodny. Ciężkie uszkodzenie wątroby występuje rzadko, jednak opisywano przypadki poważnej niewydolności wątroby wymagające przerwania leczenia. Częstość występowania klinicznie istotnych zaburzeń funkcji wątroby szacuje się na mniej niż 3% leczonych pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Micafungin Zentiva
Mykafungina, stosowana w terapii przeciwgrzybiczej, wymaga szczegółowego monitorowania funkcji wątroby ze względu na potencjalne ryzyko hepatotoksyczności. Dane przedkliniczne wskazują na rozwój ognisk zmienionych hepatocytów oraz nowotworów wątrobowokomórkowych u szczurów przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej u ludzi. W trakcie leczenia obserwowano istotne podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz bilirubiny całkowitej, przekraczające trzykrotnie górną granicę normy, a w skrajnych przypadkach zapalenie lub niewydolność wątroby prowadzącą do zgonu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, przewlekłymi chorobami wątroby o charakterze przednowotworowym, a także u dzieci poniżej 1 roku życia, u których ryzyko uszkodzenia wątroby jest zwiększone. W przypadku utrzymującego się wzrostu AlAT/AspAT zaleca się wczesne przerwanie terapii.
aktywność AlAT AspAT, aminotransferazy, bilirubina całkowita, choroba wątroby noworodków, czynność wątroby, hepatotoksyczność mykafunginy, itrakonazol, lek hepatotoksyczny, marskość wątroby, nefrotoksyczność, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nifedypina, nowotwór wątrobowokomórkowy, ogniska zmienionych hepatocytów, ostra hemoliza śródnaczyniowa, reakcja anafilaktyczna, syrolimus, toksyczna nekroliza naskórka, wirusowe zapalenie wątroby, włóknienie wątroby, wrodzony niedobór enzymatyczny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca reakcja skórna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Micafungin Viatris 100 mg
Przedkliniczne badania mykafunginy wykazały dawko- i czasowo-zależny rozwój ognisk zmienionych hepatocytów (FAH) oraz nowotworów wątrobowokomórkowych u szczurów, utrzymujących się nawet po 13-20 miesiącach od zakończenia leczenia. Najwyższa dawka stosowana w badaniach wynosiła 32 mg/kg m.c./dobę, a zakres stężeń w osoczu odpowiadał stężeniom klinicznym u ludzi, co rodzi pytania o potencjalne ryzyko kancerogenności u pacjentów. Działania niepożądane obejmowały również toksyczność wielonarządową, w tym hepatotoksyczność (zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zmiany zwyrodnieniowe hepatocytów u szczurów, przerost zrazików u psów), zmiany w układzie moczowym (wakuolizacja nabłonka miedniczek nerkowych i pęcherza moczowego) oraz hemolizę krwi, co korelowało z obserwacjami niedokrwistości hemolitycznej u szczurów po bolusowym podaniu dożylnym. Stężenia, przy których nie obserwowano działań niepożądanych (NOAEL), mieściły się w zakresie stężeń klinicznych lub były od nich niższe, co wskazuje na konieczność monitorowania tych efektów podczas terapii u ludzi.
działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, hemoliza krwi, hepatotoksyczność, hepatotoksyczność mykafunginy, hiperplazja nabłonka pęcherza moczowego, niedokrwistość hemolityczna, nieplanowana synteza DNA, nowotwór wątrobowokomórkowy, ogniska zmienione hepatocytów, potencjał genotoksyczny, przerost zrazików, stężenie w osoczu, toksyczność mykafunginy, wakuolizacja komórek nabłonka, wakuolizacja nabłonka miedniczek nerkowych, wakuolizacja nabłonka nasiennego, zanik kanalików nasiennych, zwyrodnienie hepatocytów