choroby nadnerczy

Choroby nadnerczy obejmują szerokie spektrum zaburzeń dotyczących tych małych gruczołów endokrynnych położonych nad nerkami. Nadnercza składają się z kory (zewnętrznej części) produkującej hormony steroidowe oraz rdzenia (wewnętrznej części) wydzielającego katecholaminy, głównie adrenalinę i noradrenalinę.

Do najczęstszych chorób nadnerczy należą: zespół Cushinga (nadmierne wydzielanie kortyzolu), choroba Addisona (niedoczynność kory nadnerczy), hiperaldosteronizm pierwotny (zespół Conna), guz chromochłonny (pheochromocytoma), oraz incydentaloma nadnerczy (przypadkowo wykryte guzy nadnerczy). Zaburzenia te mogą prowadzić do poważnych konsekwencji metabolicznych, sercowo-naczyniowych i endokrynologicznych.

Diagnostyka chorób nadnerczy obejmuje badania laboratoryjne (oznaczanie poziomów hormonów i ich metabolitów), testy dynamiczne (np. test hamowania deksametazonem, test stymulacji ACTH) oraz obrazowanie (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, scyntygrafia). Leczenie zależy od rodzaju schorzenia i może obejmować farmakoterapię, suplementację hormonalną lub interwencję chirurgiczną.

Szczególną uwagę w praktyce klinicznej należy zwrócić na przełom nadnerczowy, który stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Może on wystąpić zarówno w przebiegu niedoczynności, jak i nadczynności nadnerczy, a jego objawy obejmują m.in. gwałtowny spadek ciśnienia tętniczego, zaburzenia świadomości i wstrząs.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl