wymioty pooperacyjne

Wymioty pooperacyjne (PONV – Postoperative Nausea and Vomiting) to powszechne powikłanie występujące po zabiegach chirurgicznych, dotykające 30-80% pacjentów, w zależności od czynników ryzyka. Stanowią one nie tylko dyskomfort dla pacjenta, ale mogą prowadzić do przedłużonej hospitalizacji, odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych, a w skrajnych przypadkach do rozejścia się rany pooperacyjnej.

Główne czynniki ryzyka PONV obejmują płeć żeńską, wywiad chorobowy w kierunku choroby lokomocyjnej lub wcześniejszych epizodów PONV, niepalenie tytoniu, młody wiek oraz rodzaj i czas trwania znieczulenia (szczególnie z użyciem anestetyków wziewnych i opioidów). Operacje o wyższym ryzyku PONV to zabiegi ginekologiczne, laparoskopowe, okulistyczne oraz operacje ucha środkowego.

Profilaktyka PONV powinna być wielokierunkowa i dostosowana do indywidualnego profilu ryzyka pacjenta. Obejmuje ona farmakoterapię (antagoniści receptora 5-HT3, deksametazon, droperidol, antagoniści receptora NK-1), odpowiednie nawodnienie, unikanie gazów anestetycznych na rzecz anestezji dożylnej, minimalizację stosowania opioidów oraz wdrażanie technik znieczulenia regionalnego gdy to możliwe.

Leczenie już występujących wymiotów pooperacyjnych powinno uwzględniać podawanie leków przeciwwymiotnych z innej grupy niż zastosowane w profilaktyce. W przypadkach opornych zaleca się kombinację leków o różnych mechanizmach działania. Istotne jest również monitorowanie stanu nawodnienia i równowagi elektrolitowej pacjenta oraz odpowiednie postępowanie przeciwbólowe.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Demezon 1 mg

Demezon, zawierający deksametazon w dawkach 1 mg i 4 mg, jest glikokortykosteroidem o szerokim spektrum zastosowań klinicznych, w tym w leczeniu obrzęku mózgu (np. okołoguzowego, pooperacyjnego), bakteryjnego zapalenia opon mózgowych, ropnia mózgu oraz ciężkich napadów astmy. W dermatologii stosowany jest w ostrych, rozległych chorobach skóry, takich jak erytrodermia, pęcherzyca zwykła i ostra egzema, zwykle jako terapia inicjująca. Ponadto, deksametazon jest wskazany w leczeniu chorób autoimmunologicznych (np. trzewne postaci układowego tocznia rumieniowatego), aktywnego reumatoidalnego zapalenia stawów z szybkim postępem oraz ciężkich chorób zakaźnych (gruźlica, dur brzuszny) wyłącznie w połączeniu z terapią przeciwinfekcyjną. W onkologii pełni rolę leku paliatywnego, łagodząc objawy towarzyszące nowotworom złośliwym. W leczeniu COVID-19 jest stosowany u pacjentów dorosłych i młodzieży ≥12 lat, o masie ciała ≥40 kg, wymagających tlenoterapii, gdzie wykazuje redukcję śmiertelności poprzez modulację odpowiedzi zapalnej.
bakteryjne zapalenie opon mózgowych, choroba autoimmunologiczna, ciśnienie śródczaszkowe, COVID-19, deksametazon, dur brzuszny, erytrodermia, glikokortykosteroid, gruźlica, guz mózgu, interwencja neurochirurgiczna, leczenie paliatywne nowotworu, nietolerancja laktozy, obrzęk mózgu, ostra egzema, ostry napad astmy, pęcherzyca zwykła, reumatoidalne zapalenie stawów, ropień mózgu, terapia przeciwinfekcyjna, terapia przeciwwymiotna, tlenoterapia, toczeń rumieniowaty układowy, wymioty pooperacyjne, wymioty wywołane cytostatykami
Leksykon substancji czynnych
Tietyloperazyna – Wskazania do stosowania

Tietyloperazyna, będąca pochodną fenotiazyny, wykazuje działanie przeciwwymiotne i jest dostępna w Polsce pod nazwą Torecan w formie tabletek powlekanych (6,5 mg), czopków (6,5 mg) oraz roztworu do wstrzykiwań (6,5 mg/ml). Substancja ta jest stosowana przede wszystkim w leczeniu nudności i wymiotów indukowanych chemioterapią cytotoksyczną, radioterapią, lekami o potencjale emetogennym oraz po zabiegach chirurgicznych (PONV). Wybór postaci farmaceutycznej zależy od stanu klinicznego pacjenta: tabletki doustne są preferowane w leczeniu ambulatoryjnym, czopki doodbytnicze u pacjentów z trudnościami w połykaniu lub wymiotami, a roztwór do wstrzykiwań w warunkach szpitalnych, gdy konieczne jest szybkie działanie leku i niemożliwe jest podanie drogą doustną lub doodbytniczą.
chemioterapia cytotoksyczna, CINV, dimaleinian, dysfagia, działanie przeciwwymiotne, jabłczan, lek cytotoksyczny, lek immunosupresyjny, lek opioidowy, lek przeciwbólowy, lek przeciwpadaczkowy, lek toksyczny, nudności i wymioty, pochodna fenotiazyny, postać parenteralna, potencjał emetogenny, radioterapia, roztwór do wstrzykiwań, tietyloperazyna, wymioty pooperacyjne, zabieg chirurgiczny, zaburzenie świadomości, zaburzenie wodno-elektrolitowe, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Chlorprothixen Hasco 50 mg

Chlorprothixen Hasco (chloroprotyksenu chlorowodorek) to neuroleptyk dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 15 mg i 50 mg, stosowany w psychiatrii, neurologii oraz premedykacji chirurgicznej. Lek wskazany jest w leczeniu psychoz endogennych i organicznych, zwłaszcza ze stanami pobudzenia ruchowego i agresji, w przebiegu schizofrenii, zaburzeń schizoafektywnych oraz innych zaburzeń psychotycznych. Ponadto, znajduje zastosowanie w terapii zaburzeń alkoholowych z objawami psychotycznymi, takich jak majaczenie i halucynoza alkoholowa. Chlorprothixen Hasco jest także użyteczny w leczeniu zaburzeń nerwicowych i psychosomatycznych, gdzie dominuje niepokój i bezsenność, szczególnie gdy inne metody terapeutyczne okazały się nieskuteczne. W premedykacji przedoperacyjnej lek działa uspokajająco, redukuje reakcje neurowegetatywne (tachykardia, potliwość, wzrost ciśnienia tętniczego) oraz wykazuje działanie przeciwwymiotne, co poprawia komfort pacjenta i zmniejsza ryzyko powikłań pooperacyjnych.
bezsenność, chloroprotyksenu chlorowodorek, działanie przeciwwymiotne, działanie uspokajające, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, lek neuroleptyczny, majaczenie alkoholowe, niepokój, premedykacja przedoperacyjna, psychoza, reakcja neurowegetatywna, schizofrenia, substancja czynna, wskazanie psychiatryczne, wymioty pooperacyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie nerwicowe, zaburzenie psychosomatyczne, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie schizoafektywne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexamethasone Krka 8 mg/2 ml

Dexamethasone Krka jest glikokortykosteroidem stosowanym w różnych stanach chorobowych, z dawkowaniem dostosowanym do rodzaju i nasilenia schorzenia oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta. W ostrych stanach, takich jak obrzęk mózgu, dawka początkowa wynosi 8-10 mg dożylnie, z możliwością zwiększenia do 80 mg, a następnie 16-24 mg/dobę podzielone na 3-4 dawki. W bakteryjnym zapaleniu opon mózgowych stosuje się 0,15 mg/kg co 6 godzin u dorosłych przez 4 dni, a u dzieci 0,4 mg/kg co 12 godzin przez 2 dni. W ciężkich chorobach zakaźnych dawki sięgają 4-20 mg/dobę, a w wstrząsie pourazowym początkowo 40-100 mg dożylnie. W leczeniu astmy ciężkiej podaje się 8-20 mg dożylnie, a w leczeniu COVID-19 6 mg dożylnie raz na dobę przez maksymalnie 10 dni. Dawkowanie w innych wskazaniach, takich jak toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów czy profilaktyka wymiotów po chemioterapii, jest odpowiednio dostosowane i wynosi od 4 do 40 mg/dobę, zależnie od stanu klinicznego.
bakteryjne zapalenie opon mózgowych, chemioterapia emetogenna, choroba zakaźna, COVID-19, deksametazon sodu fosforan, gruźlica, marskość wątroby, napad astmy, niedoczynność tarczycy, nowotwór złośliwy, obrzęk mózgu, ostra choroba skóry, podanie nasiękowe, pourazowy zespół płuca wstrząsowego, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy, tyfus, wstrząs pourazowy, wstrzyknięcie dostawowe, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podspojówkowe, wymioty po chemioterapii, wymioty pooperacyjne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexamethasone hameln 4 mg/ml

Dexamethasone hameln (4 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) stosuje się w dawkach dostosowanych do wskazań klinicznych, nasilenia schorzenia oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta. W ostrych stanach, takich jak obrzęk mózgu, dawka początkowa wynosi 8-10 mg i.v., następnie 16-24 mg/dobę w 3-4 dawkach przez 4-8 dni, z możliwością wydłużenia terapii przy radioterapii. W bakteryjnym zapaleniu opon mózgowych stosuje się 0,15 mg/kg m.c. co 6 godzin przez 4 dni u dorosłych, a u dzieci 0,4 mg/kg co 12 godzin przez 2 dni. W wstrząsie pourazowym i ARDS dawka początkowa to 40-100 mg i.v. powtórzona po 12 godzinach lub 16-40 mg co 6 godzin przez 2-3 dni. W leczeniu COVID-19 zalecane jest 6 mg i.v. raz na dobę do 10 dni. Dawkowanie w innych wskazaniach, takich jak wstrząs anafilaktyczny (40-100 mg i.v.), ciężki napad astmy (8-20 mg i.v.), ostre choroby skóry (8-40 mg/dobę i.v.), choroby reumatyczne (6-16 mg/dobę) czy profilaktyka wymiotów po chemioterapii (10-20 mg i.v. przed chemioterapią, następnie 4-8 mg 2-3 razy/dobę) jest precyzyjnie określone i zależy od stanu pacjenta oraz przebiegu choroby.
ARDS, bakteryjne zapalenie opon mózgowych, bolus, chemioterapia emetogenna, choroby zakaźne, ciągła infuzja podskórna, CINV, COVID-19, deksametazon, glikol propylenowy, leczenie paliatywne, marskość wątroby, napad astmy, niedoczynność tarczycy, obrzęk mózgu, ostre choroby skóry, podanie nasiękowe, reumatoidalne zapalenie stawów, terapia przeciwwymiotna, toczeń rumieniowaty układowy, układowe choroby reumatyczne, wlew dożylny, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs pourazowy, wstrzyknięcie dostawowe, wymioty po cytostatykach, wymioty pooperacyjne, zespół pourazowej ostrej niewydolności oddechowej
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexamethasone Krka 4 mg/ml

Deksametazon fosforan stosuje się w dawkach dostosowanych do rodzaju i nasilenia schorzenia oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta. W ostrych stanach, takich jak obrzęk mózgu u dorosłych, dawka początkowa wynosi 8-10 mg i.v. (do 80 mg), następnie 16-24 mg/dobę w 3-4 dawkach podzielonych, przez 4-8 dni. W bakteryjnym zapaleniu opon mózgowych u dorosłych stosuje się 0,15 mg/kg mc. co 6 godzin przez 4 dni, a u dzieci 0,4 mg/kg mc. co 12 godzin przez 2 dni, rozpoczynając przed antybiotykoterapią. W ciężkich chorobach zakaźnych dawki wynoszą 4-20 mg/dobę i.v., z możliwością zwiększenia do 200 mg w pojedynczych przypadkach, zawsze w połączeniu z terapią przeciwinfekcyjną. W leczeniu COVID-19 u dorosłych i młodzieży ≥12 lat zalecana dawka to 6 mg i.v. raz na dobę przez maksymalnie 10 dni, bez konieczności modyfikacji u osób starszych oraz z zaburzeniami czynności nerek i wątroby.
bakteryjne zapalenie opon mózgowych, chemioterapia emetogenna, ciężka choroba zakaźna, COVID-19, deksametazon fosforan, leczenie paliatywne nowotworu, marskość wątroby, niedoczynność tarczycy, obrzęk mózgu, ostra choroba skóry, ostry napad astmy, podanie nasiękowe, pourazowy zespół płuca wstrząsowego, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy, układowa choroba reumatyczna, wstrząs pourazowy, wstrzyknięcie dostawowe, wstrzyknięcie podspojówkowe, wymioty pooperacyjne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dexamethasone Krka 4 mg

Dexamethasone Krka, dostępny w dawkach 4 mg i 8 mg, jest glikokortykosteroidem o szerokim spektrum zastosowań klinicznych, obejmującym neurologię, pulmonologię, dermatologię, reumatologię, hematologię, choroby zakaźne, onkologię oraz terapię COVID-19. W neurologii stosowany jest w leczeniu obrzęku mózgu z potwierdzonym wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego, m.in. w przebiegu guzów mózgu, ropni oraz po interwencjach neurochirurgicznych. W pulmonologii wskazany jest w zaostrzeniach astmy oraz krupie, natomiast w dermatologii w ostrych, rozległych chorobach skóry takich jak erytrodermia i pęcherzyca zwykła. W chorobach autoimmunologicznych i reumatycznych, w tym w układowym toczniu rumieniowatym, guzkowym zapaleniu tętnic, reumatoidalnym zapaleniu stawów oraz młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów, Dexamethasone Krka pełni funkcję szybkiego opanowania stanu zapalnego. W hematologii jest stosowany w idiopatycznej plamicy małopłytkowej, a w chorobach zakaźnych – jako terapia wspomagająca w gruźliczym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych, wyłącznie w połączeniu z terapią przeciwinfekcyjną. W COVID-19 lek jest wskazany u pacjentów ≥12 lat, o masie ciała ≥40 kg, wymagających tlenoterapii, celem modulacji nadmiernej odpowiedzi zapalnej (burzy cytokinowej).
burza cytokinowa, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba Stilla, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, COVID-19, cytostatyki, erytrodermia, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guz mózgu, guzkowe zapalenie tętnic, idiopatyczna plamica małopłytkowa, kortykosteroid doustny, krup, leczenie wymiotów, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, nietolerancja laktozy, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, ostra białaczka limfoblastyczna, pęcherzyca zwykła, reumatoidalne zapalenie stawów, ropień mózgu, szpiczak mnogi, tlenoterapia, toczeń rumieniowaty układowy, tomografia komputerowa, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wymioty pooperacyjne, zaostrzenie astmy, zapalenie krtani, zapalenie naczyń, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atossa 8 mg

Lek Atossa zawierający 8 mg ondansetronu w postaci dwuwodnego chlorowodorku ondansetronu w tabletkach powlekanych jest wskazany do zapobiegania i leczenia nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią i radioterapią nowotworów oraz w okresie pooperacyjnym u dorosłych pacjentów. W populacji pediatrycznej doustna forma leku jest zalecana wyłącznie u dzieci o powierzchni ciała >1,2 m² w leczeniu nudności i wymiotów po chemioterapii, natomiast w przypadku pooperacyjnych nudności i wymiotów u dzieci i młodzieży rekomendowane jest stosowanie ondansetronu w formie powolnego wstrzyknięcia dożylnego ze względu na brak odpowiednich badań klinicznych dotyczących doustnej formy w tym wskazaniu.
chemioterapia nowotworowa, chlorowodorek ondansetronu, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, nudności indukowane chemioterapią, nudności pooperacyjne, nudności wywołane radioterapią, ondansetron, pooperacyjne nudności i wymioty, potencjał emetogenny, powierzchnia ciała, radioterapia nowotworów, terapia przeciwnowotworowa, wstrzyknięcie dożylne, wymioty indukowane chemioterapią, wymioty pooperacyjne, zaburzenia wchłaniania cukrów
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Chlorprothixen Hasco 15 mg

Chlorprothixen Hasco to neuroleptyk zawierający chloroprotyksenu chlorowodorek, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 15 mg i 50 mg. Lek jest wskazany w leczeniu psychoz endogennych i organicznych, takich jak schizofrenia, zaburzenia schizoafektywne oraz psychozy organiczne z towarzyszącym pobudzeniem ruchowym i agresją. Ponadto, preparat znajduje zastosowanie w terapii objawowej niepokoju i bezsenności w zaburzeniach nerwicowych i psychosomatycznych, gdzie wykazuje działanie uspokajające i anksjolityczne. Chlorprothixen Hasco jest także skuteczny w leczeniu psychoz alkoholowych, w tym majaczenia alkoholowego, dzięki właściwościom przeciwpsychotycznym, stabilizującym nastrój i uspokajającym, co pozwala na kontrolę objawów psychotycznych i pobudzenia psychoruchowego.
bezsenność, chloroprotyksenu chlorowodorek, delirium tremens, działanie anksjolityczne, działanie przeciwpsychotyczne, działanie przeciwwymiotne, lek neuroleptyczny, majaczenie alkoholowe, nietolerancja pokarmowa, pobudzenie psychoruchowe, pobudzenie ruchowe, premedykacja przedoperacyjna, psychoza alkoholowa, psychoza endogenna, psychoza organiczna, receptor dopaminergiczny, schizofrenia, wymioty pooperacyjne, zaburzenie nerwicowe, zaburzenie psychosomatyczne, zaburzenie schizoafektywne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dexamethasone Zentiva 4 mg

Dexamethasone Zentiva, dostępny w dawkach 0,5 mg, 1 mg oraz 4 mg, jest syntetycznym glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym. Wskazania do stosowania obejmują leczenie obrzęku mózgu różnego pochodzenia (np. guz mózgu, interwencje neurochirurgiczne, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ropień mózgu), ciężkich ostrych napadów astmy, rozległych chorób skóry o ostrym przebiegu (erytrodermia, pęcherzyca zwykła, ostra egzema), chorób autoimmunologicznych (zwłaszcza układowego tocznia rumieniowatego z zajęciem trzewi), aktywnego reumatoidalnego zapalenia stawów, ciężkich chorób zakaźnych ze stanami toksycznymi (gruźlica, dur brzuszny) w połączeniu z terapią przeciwinfekcyjną, leczenia paliatywnego nowotworów złośliwych oraz COVID-19 u pacjentów ≥12 lat i masie ciała ≥40 kg wymagających tlenoterapii. Dodatkowo, dawki 0,5 mg i 1 mg stosuje się w leczeniu wrodzonego zespołu nadnerczowo-płciowego, a dawki 1 mg i 4 mg w profilaktyce i terapii wymiotów pooperacyjnych oraz wywołanych cytostatykami. Deksametazon redukuje obrzęk, hamuje nadmierną odpowiedź immunologiczną i zmniejsza stan zapalny, co przekłada się na poprawę funkcji narządów i komfortu pacjenta.
bariera krew-mózg, choroba autoimmunologiczna pęcherzowa, choroba wrzodowa, ciśnienie śródczaszkowe, COVID-19, deksametazon, dur brzuszny, działanie niepożądane, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwzapalne, erytrodermia, funkcja oddechowa, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid, gruźlica, guz mózgu, immunosupresja, jaskra, kontrola glikemii, leczenie paliatywne nowotworów, leki cytostatyczne, obrzęk mózgu, osteoporoza, ostra egzema, ostra niewydolność kory nadnerczy, ostry napad astmy, pęcherzyca zwykła, profilaktyka osteoporozy, reakcja zapalna, reumatoidalne zapalenie stawów, ropień mózgu, skurcz oskrzeli, terapia przeciwinfekcyjna, terapia przeciwwymiotna, tlenoterapia, toczeń rumieniowaty układowy, wrodzony zespół nadnerczowo-płciowy, wymioty pooperacyjne, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexamethasone Krka 8 mg

Deksametazon jest glikokortykosteroidem stosowanym w szerokim spektrum schorzeń, z dawkowaniem indywidualizowanym w zależności od jednostki chorobowej i nasilenia objawów. Standardowe dawki wahają się od 0,5 mg do 10 mg na dobę, z możliwością zwiększenia powyżej 10 mg w cięższych stanach. Przykładowo, w obrzęku mózgu u dorosłych stosuje się 6-16 mg/dobę (maksymalnie do 24 mg), w ostrej astmie u dorosłych 16 mg/dobę przez 2 dni, a u dzieci 0,6 mg/kg mc./dobę przez 1-2 dni. W leczeniu COVID-19 zalecana dawka to 6 mg/dobę doustnie przez maksymalnie 10 dni zarówno u dorosłych, jak i u młodzieży ≥12 lat i ≥40 kg. W gruźliczym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych stosuje się schematy dożylne i doustne z dawkami od 0,1 do 0,4 mg/kg mc./dobę, stopniowo zmniejszanymi w ciągu 8 tygodni. Deksametazon podaje się z posiłkiem, aby zmniejszyć ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego, a tabletki dostępne są w dawkach 4, 8, 20 i 40 mg, z możliwością dzielenia na mniejsze dawki.
astma ostra, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, COVID-19, cukrzyca, deksametazon, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, hemodializa, hipoalbuminemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, krup, nadciśnienie tętnicze, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, osłabienie odporności, osteoporoza, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra choroba skóry, ostra niewydolność kory nadnerczy, podrażnienie przewodu pokarmowego, reumatoidalne zapalenie stawów, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, toczeń rumieniowaty układowy, wymioty po chemioterapii, wymioty pooperacyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie czynności kory nadnerczy
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zofran Zydis 8 mg

Zofran Zydis w postaci liofilizatu doustnego zawiera 8 mg ondansetronu i jest wskazany do zapobiegania oraz leczenia nudności i wymiotów związanych z chemioterapią i radioterapią u dorosłych oraz dzieci powyżej 6 miesiąca życia. U dorosłych dodatkowo znajduje zastosowanie w profilaktyce nudności i wymiotów pooperacyjnych, natomiast u dzieci doustna forma leku nie jest rekomendowana w tym wskazaniu – preferowane jest dożylne podanie ondansetronu. Liofilizat cechuje się szybkim rozpuszczaniem w jamie ustnej, co ułatwia podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu, a także dzieciom i osobom starszym. Produkt zawiera substancje pomocnicze, takie jak 1,25 mg aspartamu, śladowe ilości etanolu (do 0,06 mg), alkoholu benzylowego (0,00005 mg) oraz parabeny, co należy uwzględnić przy przeciwwskazaniach i nietolerancjach.
alkohol benzylowy, aspartam, chemioterapia nowotworowa, dysfagia, etanol, leczenie przeciwnowotworowe, lek przeciwwymiotny, liofilizat doustny, metylu parahydroksybenzoesan, nudności i wymioty, nudności i wymioty pooperacyjne, ondansetron, propylu parahydroksybenzoesan, radioterapia nowotworów, wstrzyknięcie dożylne, wymioty pooperacyjne, zabieg chirurgiczny
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexamethasone phosphate SF 4 mg/ml

Deksametazon fosforan w roztworze do wstrzykiwań (4 mg/ml) stosuje się w dawkach zależnych od wskazania klinicznego, nasilenia choroby oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta. W ostrych stanach, takich jak obrzęk mózgu, dawka początkowa u dorosłych wynosi 8-10 mg i.v., z możliwością zwiększenia do 80 mg, a następnie 16-24 mg/dobę w dawkach podzielonych. W przypadku wstrząsu pourazowego stosuje się 40-100 mg i.v., a w ciężkich napadach astmy u dorosłych 8-20 mg i.v. z możliwością powtórzenia co 4 godziny. Dla dzieci dawki są obliczane na podstawie masy ciała, np. w astmie 0,15-0,3 mg/kg mc. i.v. lub 1,2 mg/kg jako bolus. W leczeniu COVID-19 zalecana dawka to 6 mg i.v. raz na dobę przez maksymalnie 10 dni. W profilaktyce i leczeniu wymiotów po chemioterapii stosuje się 10-20 mg i.v. lub p.o. przed chemioterapią, następnie 4-8 mg 2-3 razy/dobę przez 1-6 dni w zależności od emetogenności terapii.
5% roztwór glukozy, bakteryjne zapalenie opon mózgowych, choroba zakaźna, COVID-19, deksametazon fosforan, izotoniczny roztwór chlorku sodu, leczenie paliatywne, marskość wątroby, niedoczynność tarczycy, obrzęk mózgu, ostra choroba skóry, ostry napad astmy, podanie nasiękowe, pourazowe płuco wstrząsowe, reumatoidalne zapalenie stawów, roztwór do wstrzykiwań, toczeń rumieniowaty układowy, wlew dożylny, wstrząs pourazowy, wstrzyknięcie dostawowe, wymioty po chemioterapii, wymioty pooperacyjne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Torecan 6,5 mg/ml

Lek Torecan zawiera tietyloperazynę w stężeniu 6,5 mg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań i wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od nasilenia objawów klinicznych. Standardowa dawka wynosi 6,5 mg jeden do trzech razy na dobę, podawana głównie domięśniowo. W stanach nagłych dopuszcza się podanie dożylne jednej ampułki (6,5 mg), jednak ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego podanie to powinno być powolne i ograniczone do wyjątkowych sytuacji. Profilaktycznie w celu zapobiegania nudnościom i wymiotom pooperacyjnym zaleca się podanie 6,5 mg domięśniowo na około 30 minut przed zakończeniem zabiegu. U pacjentów geriatrycznych (≥75 lat) leczenie nie powinno przekraczać dwóch miesięcy ze względu na ryzyko objawów pozapiramidowych.
droga parenteralna, jabłczan, metabolizm leku, mimowolne ruchy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, nudności pooperacyjne, objawy pozapiramidowe, parametry czynności wątroby, pirosiarczyn sodu, roztwór do wstrzykiwań, sorbitol, tietyloperazyna, Torecan, upośledzona funkcja wątroby, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wymioty pooperacyjne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Deksametazon Accord 4 mg/ml

Deksametazon Accord w stężeniu 4 mg/ml, dostępny w fiolkach o objętości 1 ml (4 mg), 2 ml (8 mg) oraz 5 ml (20 mg), jest kortykosteroidem stosowanym w stanach wymagających szybkiej interwencji farmakologicznej, zwłaszcza gdy podanie doustne jest niemożliwe lub niewystarczające. W podaniu dożylnym lub domięśniowym wskazany jest m.in. w obrzęku mózgu (spowodowanym guzem, interwencją neurochirurgiczną, ropniem lub zapaleniem opon mózgowych), wstrząsie pourazowym i profilaktyce ARDS, ciężkich napadach astmy, wstrząsie anafilaktycznym jako leczenie uzupełniające po epinefrynie, a także w leczeniu ostrych chorób skóry, chorób autoimmunologicznych (np. układowy toczeń rumieniowaty), reumatoidalnego zapalenia stawów oraz w terapii paliatywnej nowotworów i przeciwwymiotnej (profilaktyka i leczenie wymiotów pooperacyjnych i po cytostatykach). W COVID-19 preparat jest wskazany u pacjentów ≥12 lat i ≥40 kg masy ciała wymagających tlenoterapii, co potwierdzają dane kliniczne wskazujące na redukcję śmiertelności w tej grupie.
Podskórne podanie Deksametazonu Accord jest stosowane głównie w opiece paliatywnej, zwłaszcza gdy podanie doustne jest niemożliwe, w leczeniu objawów takich jak zmęczenie, anoreksja, oporne nudności i wymioty oraz jako leczenie uzupełniające przeciwbólowe. Miejscowo preparat podaje się śródstawowo lub okołostawowo w przewlekłych i ostrych stanach zapalnych stawów, chorobie zwyrodnieniowej, zespole bolesnego barku oraz w zapaleniach pochewek ścięgnistych i kaletek maziowych. W ciężkich chorobach zakaźnych ze stanami toksycznymi (gruźlica, dur brzuszny, bruceloza) stosowanie deksametazonu wymaga jednoczesnej terapii przeciwinfekcyjnej. Preparat skutecznie zmniejsza obrzęk mózgu, redukuje ciśnienie wewnątrzczaszkowe oraz łagodzi objawy neurologiczne, co czyni go istotnym elementem terapii w wielu stanach nagłych i przewlekłych.
anafilaksja, ARDS, bakteryjne zapalenie opon mózgowych, bruceloza, chemioterapia, choroba zwyrodnieniowa stawów, CINV, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, deksametazon, dur brzuszny, epinefryna, erytrodermia, gruźlica, guz mózgu, koronawirus SARS-CoV-2, kortykosteroid, nowotwór złośliwy, nudności i wymioty, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, ostra egzema, ostry napad astmy, pęcherzyca zwykła, reumatoidalne zapalenie stawów, terapia przeciwinfekcyjna, terapia przeciwwymiotna, toczeń rumieniowaty układowy, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs pourazowy, wymioty pooperacyjne, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie okołostawowe, zapalenie pochewki ścięgnistej, zespół bolesnego barku, zespół pourazowej ostrej niewydolności oddechowej
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexamethasone Zentiva 4 mg

Dawkowanie Dexamethasone Zentiva powinno być indywidualnie dostosowane do przebiegu choroby, objawów klinicznych oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie, z zasadą stosowania najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas. W ostrych stanach, takich jak obrzęk mózgu, dawka początkowa wynosi 8-10 mg i.v. (w ciężkich przypadkach do 80 mg), następnie 16-24 mg p.o. (do 48 mg) podzielone na 3-4 dawki przez 4-8 dni. W bakteryjnym zapaleniu opon mózgowych stosuje się u dorosłych 0,15 mg/kg mc. co 6 godzin przez 4 dni, a u dzieci 0,4 mg/kg mc. co 12 godzin przez 2 dni, rozpoczynając terapię przed antybiotykoterapią. W ciężkim napadzie astmy dawki wynoszą 8-20 mg u dorosłych i 0,15-0,3 mg/kg mc. u dzieci. W chorobach skóry dawki wahają się od 8 do 40 mg/dobę, a w ciężkich przypadkach do 100 mg, z koniecznością stopniowego zmniejszania dawki po opanowaniu objawów. W leczeniu COVID-19 zalecane jest 6 mg p.o. lub i.v. raz na dobę przez maksymalnie 10 dni u pacjentów ≥12 lat. W przypadku wrodzonego zespołu nadnerczowo-płciowego dawka wynosi 0,25-0,75 mg/dobę, z możliwością zwiększenia dawki 2-10-krotnie w sytuacjach stresowych.
bakteryjne zapalenie opon mózgowych, chemioterapia, choroba przewlekła, ciężka choroba zakaźna, ciężki napad astmy, COVID-19, deksametazon, dur brzuszny, fludrokortyzon, gruźlica, kora nadnerczy, leczenie paliatywne nowotworów, marskość wątroby, mineralokortykoid, niedoczynność tarczycy, nieoperacyjny guz mózgu, obrzęk mózgu, ostry stan chorobowy, prednizolon, radioterapia, reumatoidalne zapalenie stawów, terapia cytostatykami, terapia przeciwinfekcyjna, toczeń rumieniowaty układowy, układowe choroby reumatyczne, wrodzony zespół nadnerczowo-płciowy, wymioty pooperacyjne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ondansetron Bluefish 8 mg

Ondansetron Bluefish w dawce 8 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest wskazany do leczenia i profilaktyki nudności oraz wymiotów u dorosłych i dzieci. U dorosłych stosuje się go w terapii nudności i wymiotów indukowanych chemioterapią cytotoksyczną (szczególnie przy schematach z cisplatyną, cyklofosfamidem w wysokich dawkach, dakarbazyną, antracyklinami), radioterapią (zwłaszcza napromienianie jamy brzusznej) oraz w okresie pooperacyjnym u pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia tych objawów. U dzieci lek jest stosowany od 6. miesiąca życia w chemioterapii oraz od 1. miesiąca życia w profilaktyce i leczeniu nudności pooperacyjnych. Postać leku ulegająca rozpadowi w jamie ustnej jest szczególnie przydatna u pacjentów z trudnościami w połykaniu, ograniczonym przyjmowaniem płynów lub nasilonymi nudnościami, umożliwiając szybkie i wygodne podanie bez konieczności popijania.
antracykliny, aspartam, chemioterapia przeciwnowotworowa, cisplatyna, cyklofosfamid, dakarbazyna, dwutlenek siarki, dysfagia, leczenie przeciwnowotworowe, napromienianie całego ciała, nudności i wymioty indukowane chemioterapią, nudności i wymioty wywołane radioterapią, ondansetron, pacjent onkologiczny, potencjał emetogenny, promieniowanie jonizujące, sorbitol, substancje pomocnicze, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, wymioty pooperacyjne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Demezon 4 mg

Demezon, zawierający deksametazon w dawkach 1 mg i 4 mg w formie tabletek, jest stosowany w różnych stanach klinicznych z indywidualnym doborem dawki. W leczeniu obrzęku mózgu dawka początkowa wynosi 8-10 mg i.v. (do 80 mg), następnie 16-24 mg p.o. (do 48 mg) na dobę podzielone na 3-4 dawki przez 4-8 dni. W bakteryjnym zapaleniu opon mózgowych stosuje się 0,15 mg/kg m.c. co 6 godzin u dorosłych (4 dni) oraz 0,4 mg/kg m.c. co 12 godzin u dzieci (2 dni). W ciężkim napadzie astmy dawka wynosi 8-20 mg u dorosłych, a u dzieci 0,15-0,3 mg/kg m.c. Dawkowanie w ostrych chorobach skóry to 8-40 mg/dobę (do 100 mg), a w układowym toczniu rumieniowatym 6-16 mg/dobę. W reumatoidalnym zapaleniu stawów dawki wahają się od 6 do 16 mg/dobę, zależnie od postaci choroby. W terapii COVID-19 zalecana dawka to 6 mg p.o. raz na dobę przez do 10 dni, zarówno u dorosłych, jak i młodzieży od 12 lat. W profilaktyce i leczeniu wymiotów po chemioterapii stosuje się 10-20 mg przed chemioterapią, a następnie 4-8 mg 2-3 razy na dobę przez 1-6 dni, w zależności od stopnia emetogenności.
bakteryjne zapalenie opon mózgowych, chemioterapia, ciężka choroba zakaźna, ciężki napad astmy, COVID-19, deksametazon, emetogenna chemioterapia, gruźlica, marskość wątroby, niedoczynność tarczycy, obrzęk mózgu, oś nadnerczy, ostra choroba skóry, profilaktyka wymiotów, reumatoidalne zapalenie stawów, terapia przeciwwymiotna, tyfus, układowy toczeń rumieniowaty, wymioty pooperacyjne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zahamowanie kory nadnerczy
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dexamethasone hameln 4 mg/ml

Dexamethasone hameln w roztworze do wstrzykiwań (4 mg/ml) jest wskazany do podawania ogólnoustrojowego dożylnie lub domięśniowo w sytuacjach, gdy leczenie doustne jest niemożliwe lub niepożądane. Lek znajduje zastosowanie w leczeniu obrzęku mózgu o różnej etiologii, wstrząsu pourazowego, zespołu pourazowej ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), wstrząsu anafilaktycznego (jako uzupełnienie epinefryny), ciężkich napadów astmy, ostrych chorób skóry (np. erytrodermia, pęcherzyca), chorób autoimmunologicznych (np. układowy toczeń rumieniowaty), aktywnego reumatoidalnego zapalenia stawów, ciężkich chorób zakaźnych ze stanami toksycznymi (gruźlica, dur brzuszny, bruceloza) oraz w leczeniu paliatywnym nowotworów złośliwych. Ponadto, deksametazon jest stosowany w profilaktyce i leczeniu wymiotów pooperacyjnych i wywołanych cytostatykami, zwiększając skuteczność terapii przeciwwymiotnej. W leczeniu COVID-19 u pacjentów ≥12 lat i masie ciała ≥40 kg wymagających tlenoterapii wykazuje działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne, redukując burzę cytokinową i poprawiając rokowanie.
bakteryjne zapalenie opon mózgowych, bruceloza, burza cytokinowa, chemioterapia, choroba autoimmunologiczna, choroba zwyrodnieniowa stawów, ciężka choroba zakaźna, COVID-19, dur brzuszny, erytrodermia, gruźlica, guz mózgu, łokieć tenisisty, nowotwór złośliwy, nudności i wymioty, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, ostra egzema, ostra niewydolność oddechowa, ostre choroby skóry, ostry napad astmy, pęcherzyca zwykła, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, reumatoidalne zapalenie stawów, ropień mózgu, terapia przeciwwymiotna, tlenoterapia, toczeń rumieniowaty układowy, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs pourazowy, wymioty pooperacyjne, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie okołostawowe, zapalenie pochewki ścięgnistej, zapalenie ścięgna Achillesa, zapalenie stawów, zespół bolesnego barku
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron Accord 2 mg/ml 2 mg/ml

Ondansetron Accord 2 mg/ml, antagonista receptorów 5-HT3 (kod ATC: A04AA01), wykazuje wysoką selektywność i skuteczność w profilaktyce oraz leczeniu nudności i wymiotów indukowanych chemioterapią cytotoksyczną, radioterapią oraz pooperacyjnych. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5-HT3 w obwodowym i ośrodkowym układzie nerwowym, co hamuje odruch wymiotny wywołany uwalnianiem serotoniny w jelicie cienkim i area postrema. Badania farmakodynamiczne wykazały, że dożylne podanie ondansetronu w dawkach 8 mg i 32 mg powoduje umiarkowane wydłużenie odstępu QTcF odpowiednio o 5,8 (7,8) ms i 19,6 (21,5) ms, bez przekroczenia wartości krytycznych (QTcF < 480 ms, wydłużenie < 60 ms) oraz bez istotnych zmian w odstępach PR i QRS. Ondansetron nie wpływa na funkcje psychomotoryczne ani stężenie prolaktyny w osoczu, a forma czopkowa jest mniej skuteczna w porównaniu do postaci doustnych i dożylnych.
antagonista receptora serotoninowego, area postrema, chemioterapia cytotoksyczna, cisplatyna, deksametazon, dysfagia, indukcja znieczulenia, komora czwarta mózgu, leczenie cytotoksyczne, lek ratunkowy, nerw błędny, nudności indukowane chemioterapią, nudności pooperacyjne, odstęp QTc, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, QTcF, radioterapia, serotonina, status ASA, wymioty pooperacyjne, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexamethasone Zentiva 0,5 mg

Dawkowanie deksametazonu powinno być indywidualnie dostosowane do rodzaju i nasilenia choroby oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie. W ostrych stanach stosuje się wyższe dawki początkowe, np. w obrzęku mózgu dawka dożylna wynosi 8-10 mg (do 80 mg), następnie 16-24 mg/dobę doustnie, podzielona na 3-4 dawki, a w bakteryjnym zapaleniu opon mózgowych u dorosłych 0,15 mg/kg co 6 godzin przez 4 dni. W ciężkim ostrym napadzie astmy u dorosłych stosuje się dawki 8-20 mg, a u dzieci 0,15-0,3 mg/kg masy ciała. W leczeniu COVID-19 zalecana dawka to 6 mg doustnie lub dożylnie raz na dobę przez okres do 10 dni. Dawkowanie w innych wskazaniach, takich jak toczeń rumieniowaty (6-16 mg/dobę), reumatoidalne zapalenie stawów (6-12 mg/dobę) czy profilaktyka wymiotów podczas chemioterapii (10-20 mg przed chemioterapią, następnie 4-8 mg 2-3 razy/dobę), jest precyzyjnie określone i wymaga monitorowania efektów terapeutycznych oraz stopniowego zmniejszania dawki, aby uniknąć działań niepożądanych i hamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza.
bakteryjne zapalenie opon mózgowych, COVID-19, dawkowanie deksametazonu, deksametazon, fludrokortyzon, kora nadnerczy, leczenie paliatywne, marskość wątroby, niedoczynność tarczycy, niewydolność nadnerczy, obrzęk mózgu, ostra niewydolność nadnerczy, ostre choroby skóry, ostry napad astmy, prednizon, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy, toksemia, wymioty pooperacyjne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół nadnerczowo-płciowy
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pabi-Dexamethason 4 mg

Deksametazon, substancja czynna leku Pabi-Dexamethason, jest stosowany w dawkach od 0,5 mg do 10 mg na dobę, z możliwością zwiększenia dawki powyżej 10 mg w cięższych stanach klinicznych. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od jednostki chorobowej i odpowiedzi pacjenta, z zaleceniem stosowania najniższej skutecznej dawki. W obrzęku mózgu dawki wynoszą od 6 mg do 16 mg (maksymalnie 24 mg) na dobę podzielone na 3-4 dawki, w ostrym astmie u dorosłych 16 mg/dobę przez 2 dni, a u dzieci 0,6 mg/kg m.c. przez 1-2 dni. W krupie dziecięcej stosuje się pojedynczą dawkę 0,15-0,6 mg/kg m.c. Dla ostrych chorób skóry dawki wahają się od 8 mg do 40 mg, a w ciężkich przypadkach nawet do 100 mg na dobę z późniejszą redukcją. W układowym toczniu rumieniowatym stosuje się 6-16 mg/dobę, a w reumatoidalnym zapaleniu stawów od 6 mg do 16 mg w zależności od postaci choroby. W gruźliczym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych dawkowanie dożylne wynosi od 0,1 do 0,4 mg/kg/dobę z późniejszym leczeniem doustnym, a w opiece paliatywnej dawki od 3 mg do 20 mg, z możliwością zwiększenia do 96 mg na dobę. W profilaktyce i leczeniu wymiotów po chemioterapii stosuje się 8-20 mg przed zabiegiem, a następnie 4-16 mg/dobę przez kolejne dni.
astma ostra, chemioterapia emetogenna, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba nowotworowa, cukrzyca, cytostatyk, deksametazon, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, hemodializa, hipoalbuminemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, klirens leku, krup, nadciśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, osłabienie odporności, osteoporoza, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra choroba skóry, ostra niedoczynność kory nadnerczy, podrażnienie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, profilaktyka wymiotów, reumatoidalne zapalenie stawów, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty układowy, układowa choroba reumatyczna, wymioty pooperacyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Chlorprothixen Zentiva 50 mg

Chlorprothixen Zentiva, zawierający chloroprotyksenu chlorowodorek, jest neuroleptykiem dostępnym w tabletkach powlekanych o dawkach 15 mg i 50 mg, stosowanym głównie w leczeniu psychoz endogennych i organicznych z towarzyszącym pobudzeniem ruchowym i agresją, a także w stanach niepokoju i bezsenności związanych z zaburzeniami nerwicowymi oraz psychosomatycznymi. Lek znajduje również zastosowanie w terapii psychoz alkoholowych, w tym majaczenia alkoholowego. W medycynie zabiegowej Chlorprothixen Zentiva jest wykorzystywany jako premedykacja uspokajająca przedoperacyjnie, do redukcji reakcji neurowegetatywnych oraz profilaktyki wymiotów pooperacyjnych. Tabletki 15 mg mają średnicę 7,1 mm i zawierają 93 mg laktozy jednowodnej, 10 mg sacharozy oraz barwnik E110, natomiast tabletki 50 mg mają średnicę 9,2 mm i zawierają 135 mg laktozy jednowodnej oraz 20 mg sacharozy.
bezsenność, chloroprotyksenu chlorowodorek, działanie anksjolityczne, działanie przeciwwymiotne, efekt niepożądany, laktoza jednowodna, lek neuroleptyczny, lęk przedoperacyjny, majaczenie alkoholowe, pobudzenie psychoruchowe, pobudzenie ruchowe, premedykacja przedoperacyjna, psychoza alkoholowa, psychoza endogenna, psychoza organiczna, reakcja neurowegetatywna, tabletka powlekana, układ autonomiczny, wymioty pooperacyjne, zaburzenie nerwicowe, zaburzenie psychosomatyczne, zaburzenie psychotyczne, zachowanie agresywne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Setronon 8 mg

Ondansetron, będący antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3, wykazuje silne działanie przeciwwymiotne poprzez blokadę receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym, jak i ośrodkowym układzie nerwowym. Mechanizm ten jest szczególnie istotny w kontekście zapobiegania nudnościom i wymiotom indukowanym przez chemioterapię oraz promieniowanie jonizujące, które powodują uwalnianie serotoniny w jelicie cienkim i area postrema. W badaniu klinicznym u zdrowych dorosłych podanie ondansetronu w dawkach 8 mg i 32 mg dożylnie wykazało wydłużenie odstępu QTcF odpowiednio o 5,8 msec (7,8 msec górna granica 90% CI) i 19,6 msec (21,5 msec górna granica 90% CI), bez przekroczenia wartości krytycznych (QTcF >480 msec lub wzrost >60 msec). Nie zaobserwowano istotnych zmian w odstępach PR ani zespole QRS.
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, area postrema, chemioterapia przeciwnowotworowa, cytostatyk, deksametazon, klasyfikacja ASA, komora mózgu, leczenie przeciwwymiotne, lek przeciwwymiotny, metoda podwójnie ślepej próby, nerw błędny, odstęp QTc, odstęp QTcF, opioidy, prolaktyna, promieniowanie jonizujące, receptor 5-HT3, receptor serotoninowy, wymioty pooperacyjne, zapis elektrokardiograficzny, zespół QRS, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pabi-Dexamethason 8 mg

Deksametazon w preparacie PABI-DEXAMETHASON stosowany jest w dawkach od 0,5 mg do 10 mg na dobę, z możliwością zwiększenia powyżej 10 mg w cięższych stanach klinicznych. Dawkowanie jest ściśle indywidualizowane, zależne od wskazań klinicznych oraz odpowiedzi pacjenta, z zaleceniem stosowania najmniejszej skutecznej dawki w celu ograniczenia działań niepożądanych. Przykładowo, w obrzęku mózgu dawka początkowa wynosi 6-16 mg/dobę (maksymalnie do 24 mg), w ostrej astmie u dorosłych 16 mg/dobę przez 2 dni, a u dzieci 0,6 mg/kg mc./dobę przez 1-2 dni. W leczeniu gruźliczego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych stosuje się schemat dożylny z dawkami od 0,1 do 0,4 mg/kg/dobę, stopniowo zmniejszany, a następnie doustne podawanie z redukcją dawki o 1 mg co tydzień. W onkologii dawki wahają się od 3 mg do 96 mg/dobę, w zależności od wskazań, np. 40 mg/dobę w leczeniu szpiczaka mnogiego czy 8-20 mg przed chemioterapią w profilaktyce wymiotów.
chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba nowotworowa, cukrzyca, deksametazon, faza choroby, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, hemodializa, hipoalbuminemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, krup, lek przeciwwymiotny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, osteoporoza, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra choroba skóry, ostra niedoczynność kory nadnerczy, podrażnienie przewodu pokarmowego, reumatoidalne zapalenie stawów, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty układowy, układowa choroba reumatyczna, wymioty po chemioterapii, wymioty pooperacyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zespół odstawienia kortykosteroidów
Leksykon substancji czynnych
Propofol – Właściwości farmakodynamiczne

Propofol jest krótko działającym anestetykiem dożylnym o szybkim początku działania (30-40 sekund) i krótkim czasie działania po bolusie (4-6 minut), zależnym od metabolizmu i wydalania. Mechanizm działania polega na pozytywnej modulacji receptorów GABAA, co prowadzi do sedacji i znieczulenia. Podczas indukcji znieczulenia propofol powoduje obniżenie średniego ciśnienia tętniczego oraz możliwą bradykardię, prawdopodobnie związaną z działaniem wagotonicznym lub hamowaniem aktywności współczulnej. W trakcie podtrzymywania znieczulenia parametry hemodynamiczne pozostają zwykle stabilne. Propofol zmniejsza przepływ mózgowy, ciśnienie wewnątrzczaszkowe oraz metabolizm mózgowy, co jest szczególnie korzystne u pacjentów z podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym. Wybudzenie po zastosowaniu propofolu jest szybkie i pełne, bez objawów resztkowego działania anestetyku, a częstość nudności i wymiotów pooperacyjnych jest niższa niż po środkach wziewnych.
aktywność współczulna, bolus, bradykardia, ciśnienie tętnicze, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, działanie wagotoniczne, GABA, hormony kory nadnerczy, infuzja, klasyfikacja ATC, metabolizm mózgu, niewydolność oddechowa, parametry hemodynamiczne, propofol, przepływ mózgowy, receptor GABA-A, wybudzenie ze znieczulenia, wymioty pooperacyjne, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pabi-Dexamethason 8 mg

Pabi-Dexamethason, zawierający deksametazon w dawkach 4 mg i 8 mg, jest syntetycznym glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym. Lek znajduje zastosowanie w leczeniu obrzęku mózgu z potwierdzonym wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego, zapaleniach mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych, a także w chorobach układu oddechowego takich jak zaostrzenie astmy oskrzelowej, krup oraz aktywna sarkoidoza. W dermatologii stosowany jest w ciężkich, ostrych chorobach skóry, w tym erytrodermii, pęcherzycy zwykłej i rozległych postaciach egzemy. Ponadto, deksametazon jest wskazany w leczeniu chorób autoimmunologicznych i reumatycznych, takich jak układowy toczeń rumieniowaty, układowe zapalenia naczyń, reumatoidalne zapalenie stawów oraz młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów. W hematologii znajduje zastosowanie w idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych. W chorobach zakaźnych stosowany jest wyłącznie w terapii skojarzonej z lekami przeciwinfekcyjnymi, a w onkologii w opiece paliatywnej, profilaktyce i leczeniu wymiotów po chemioterapii oraz w leczeniu wybranych nowotworów hematologicznych i chłoniaków.
astma oskrzelowa, chemioterapia emetogenna, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba pęcherzowa skóry, choroba Stilla, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, deksametazon, dysfagia, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwzapalne, egzema, erytrodermia, glikokortykosteroid, guz mózgu, guzkowe zapalenie tętnic, idiopatyczna plamica małopłytkowa, interwencja neurochirurgiczna, kortykosteroid doustny, krup, leczenie przeciwinfekcyjne, leczenie wymiotów, lek przeciwwymiotny, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka limfocytowa, pęcherzyca zwykła, reumatoidalne zapalenie stawów, ropień mózgu, sarkoidoza, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, toczeń rumieniowaty układowy, tomografia komputerowa, układowe zapalenie naczyń, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wymioty pooperacyjne, zapalenie krtani, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon substancji czynnych
Tietyloperazyna – Dawkowanie i sposób podawania

Tietyloperazyna, o działaniu przeciwwymiotnym i przeciwpsychotycznym, jest dostępna w postaciach: tabletek powlekanych, czopków oraz roztworu do wstrzykiwań, każda zawierająca 6,5 mg substancji czynnej. Standardowe dawkowanie wynosi 6,5 mg jeden do trzech razy na dobę, niezależnie od formy podania. Roztwór do wstrzykiwań podaje się domięśniowo lub dożylnie, przy czym podanie dożylne powinno być ograniczone do sytuacji nagłych i wykonywane powoli ze względu na ryzyko niedociśnienia. W profilaktyce wymiotów pooperacyjnych zaleca się podanie 6,5 mg domięśniowo na 30 minut przed zakończeniem zabiegu.
czopek, metabolizm leku, mimowolne ruchy, niedociśnienie, podanie leku, postać farmaceutyczna, profilaktyka wymiotów, roztwór do wstrzykiwań, tabletka powlekana, tietyloperazyna, wymioty pooperacyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dexamethasone Zentiva 0,5 mg

Dexamethasone Zentiva, dostępny w dawkach 0,5 mg, 1 mg i 4 mg w formie tabletek, jest glikokortykosteroidem o szerokim spektrum zastosowań klinicznych, obejmujących stany zapalne, immunosupresję oraz reakcje alergiczne. Wskazania do stosowania obejmują m.in. obrzęk mózgu (w tym obrzęk okołoguzowy, po neurochirurgii, w bakteryjnym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych i ropniu mózgu), ciężkie napady astmy oskrzelowej, rozległe choroby skóry (erytrodermia, pęcherzyca zwykła, ostra egzema), choroby autoimmunologiczne (układowy toczeń rumieniowaty), aktywne reumatoidalne zapalenie stawów, ciężkie choroby zakaźne ze stanami toksycznymi (gruźlica, dur brzuszny), leczenie paliatywne nowotworów oraz COVID-19 u pacjentów wymagających tlenoterapii (wiek ≥12 lat, masa ciała ≥40 kg). Dodatkowo, tabletki 0,5 mg i 1 mg stosuje się w leczeniu wrodzonego zespołu nadnerczowo-płciowego u dorosłych, a dawki 1 mg i 4 mg w profilaktyce i terapii wymiotów pooperacyjnych oraz wywołanych chemioterapią. Dawkowanie jest indywidualizowane, z naciskiem na najmniejszą skuteczną dawkę, a leczenie w niektórych wskazaniach wymaga hospitalizacji i ścisłej kontroli lekarskiej.
antagonista receptora 5-HT3, antagonista receptora NK1, astma oskrzelowa, burza cytokinowa, ciśnienie śródczaszkowe, COVID-19, dur brzuszny, egzema, erytrodermia, glikokortykosteroid, gruźlica, guz mózgu, hiperkalcemia nowotworowa, leczenie paliatywne, niewydolność nadnerczy, obrzęk mózgu, pęcherzyca zwykła, reumatoidalne zapalenie stawów, ropień mózgu, terapia przeciwinfekcyjna, tlenoterapia, toczeń rumieniowaty układowy, wydzielanie kortyzolu, wymioty po cytostatykach, wymioty pooperacyjne, zapalenie błony surowiczej, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie twardówki, zespół nadnerczowo-płciowy
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Demezon 1 mg

Dawkowanie deksametazonu (Demezon) wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od stanu klinicznego pacjenta oraz nasilenia choroby. W leczeniu obrzęku mózgu dawka początkowa wynosi 8-10 mg do 80 mg i.v., następnie 16-24 mg do 48 mg/dobę p.o. w 3-4 (do 6) dawkach przez 4-8 dni. W bakteryjnym zapaleniu opon mózgowych stosuje się 0,15 mg/kg m.c. co 6 godzin u dorosłych przez 4 dni, a u dzieci 0,4 mg/kg m.c. co 12 godzin przez 2 dni. W ciężkim ostrym napadzie astmy dawka wynosi 8-20 mg u dorosłych, a u dzieci 0,15-0,3 mg/kg m.c. W ostrych chorobach skóry dawki mieszczą się w zakresie 8-40 mg, a w ciężkich przypadkach do 100 mg/dobę. W układowych chorobach reumatycznych dawki wahają się od 6 do 16 mg/dobę, a w ciężkich chorobach zakaźnych 4-20 mg/dobę. W leczeniu COVID-19 zalecana dawka to 6 mg p.o. raz na dobę przez do 10 dni zarówno u dorosłych, jak i u młodzieży ≥12 lat. W profilaktyce i leczeniu wymiotów po chemioterapii stosuje się 10-20 mg przed chemioterapią, a następnie 4-8 mg 2-3 razy/dobę przez 1-6 dni w zależności od emetogenności terapii.
bakteryjne zapalenie opon mózgowych, chemioterapia emetogenna, choroba zakaźna, COVID-19, dawka podtrzymująca, duża dawka leku, guz mózgu, kora nadnerczy, marskość wątroby, niedoczynność tarczycy, nowotwór złośliwy, obrzęk mózgu, ostra choroba skóry, ostry napad astmy, reumatoidalne zapalenie stawów, terapia długoterminowa, terapia przeciwwymiotna, toczeń rumieniowaty układowy, układowa choroba reumatyczna, wymioty po chemioterapii, wymioty pooperacyjne, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ondansetron Bluefish 8 mg

Ondansetron Bluefish 8 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest wskazany do zapobiegania i leczenia nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. Dawkowanie powinno być dostosowane do wieku pacjenta, powierzchni ciała lub masy ciała oraz potencjału emetogennego stosowanej terapii przeciwnowotworowej. U dorosłych i młodzieży zaleca się podanie 8 mg doustnie na 1-2 godziny przed chemioterapią, następnie 8 mg po 12 godzinach, a kontynuację leczenia doustnego 8 mg dwa razy na dobę przez 5 dni po zakończeniu terapii. U dzieci dawki są dostosowane do powierzchni ciała (np. 5 mg/m² dożylnie przed chemioterapią, następnie 4 mg doustnie co 12 godzin) lub masy ciała (0,15 mg/kg m.c. dożylnie, max 8 mg na dawkę, z kontynuacją doustną przez 5 dni). W zapobieganiu nudnościom pooperacyjnym stosuje się 16 mg doustnie na godzinę przed znieczuleniem lub 8 mg w trzech dawkach co 8 godzin, natomiast w leczeniu nudności pooperacyjnych preferowane jest podanie dożylne.
chemioterapia o silnym działaniu wymiotnym, cisplatyna, ekspozycja na produkt leczniczy, klirens ondansetronu, lek cytotoksyczny, metabolizm sparteiny i debryzochiny, nudności i wymioty wywołane chemioterapią, nudności pooperacyjne, okres półtrwania w surowicy, ondansetron, potencjał emetogenny, powierzchnia ciała, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia przeciwnowotworowa, wstrzyknięcie dożylne, wymioty opóźnione, wymioty pooperacyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dexamethasone Krka 8 mg

Dexamethasone Krka, zawierający deksametazon w dawkach 4 mg i 8 mg, jest kortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym, stosowanym w szerokim spektrum schorzeń. W neurologii wskazany jest w leczeniu obrzęku mózgu z potwierdzonym wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego (np. w przebiegu guza mózgu, po interwencjach neurochirurgicznych, ropnia mózgu). W pulmonologii stosowany jest w zaostrzeniach astmy oskrzelowej wymagających doustnych kortykosteroidów oraz w krupie, gdzie redukuje obrzęk dróg oddechowych. W dermatologii znajduje zastosowanie w początkowym leczeniu rozległych chorób skóry, takich jak erytrodermia i pęcherzyca zwykła. Ponadto, lek jest używany w terapii autoimmunologicznych zapaleń naczyń, układowego tocznia rumieniowatego, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów. W hematologii wskazany jest w leczeniu idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych. W leczeniu gruźliczego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych stosowany jest jako uzupełnienie terapii przeciwinfekcyjnej. W terapii COVID-19, dawka 4 mg jest zalecana u pacjentów ≥12 lat i ≥40 kg masy ciała wymagających tlenoterapii, celem modulacji nadmiernej odpowiedzi zapalnej.
astma oskrzelowa, chemioterapia emetogenna, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba Stilla, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, COVID-19, deksametazon, działanie immunosupresyjne, erytrodermia, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzkowe zapalenie tętnic, idiopatyczna plamica małopłytkowa, kortykosteroid, kortykosteroid doustny, krup, laktoza jednowodna, lek przeciwwymiotny, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk mózgu, obrzęk okołoguzowy, opieka paliatywna, ostra białaczka limfoblastyczna, pęcherzyca zwykła, profilaktyka wymiotów, reumatoidalne zapalenie stawów, ropień mózgu, szpiczak mnogi, terapia przeciwinfekcyjna, tlenoterapia, toczeń rumieniowaty układowy, tomografia komputerowa, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wymioty pooperacyjne, zapalenie naczyń, zespół odstawienia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Deksametazon Accord 4 mg/ml

Deksametazon Accord (4 mg/ml) jest glikokortykosteroidem wymagającym indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazania klinicznego, ciężkości schorzenia oraz odpowiedzi pacjenta. W stanach ostrych, takich jak obrzęk mózgu, dawka początkowa u dorosłych wynosi 8-10 mg dożylnie (maksymalnie do 80 mg), następnie 16-24 mg/dobę w 3-6 dawkach przez 4-8 dni. W obrzęku mózgu wywołanym bakteryjnym zapaleniem opon mózgowych stosuje się 0,15 mg/kg mc. co 6 godzin przez 4 dni. W leczeniu COVID-19 u dorosłych i młodzieży (≥12 lat) zalecana dawka to 6 mg dożylnie raz na dobę przez maksymalnie 10 dni. W wstrząsie pourazowym i profilaktyce ARDS dawki wynoszą 40-100 mg dożylnie, powtarzane po 12 godzinach lub 16-40 mg co 6 godzin przez 2-3 dni. W ciężkim ostrym napadzie astmy u dorosłych stosuje się 8-20 mg dożylnie, powtarzając 8 mg co 4 godziny, a u dzieci 0,15-0,3 mg/kg mc. w bolusie, następnie 0,3 mg/kg co 4-6 godzin. Profilaktyka i leczenie wymiotów pooperacyjnych u dorosłych to dawka jednorazowa 8-20 mg dożylnie przed operacją, u dzieci powyżej 2 lat 0,15-0,5 mg/kg mc. (maksymalnie 16 mg).
aminofilina, ARDS, bakteryjne zapalenie opon mózgowych, ciągła infuzja podskórna, ciężka choroba zakaźna, CINV, COVID-19, CSCI, deksametazon fosforan, dur brzuszny, duża dawka, epinefryna, gruźlica, leczenie paliatywne, nowotwór złośliwy, nudności i wymioty wywołane chemioterapią, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, ostra choroba skóry, ostry napad astmy, podanie nasiękowe, reumatoidalne zapalenie stawów, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór Ringera, układowa choroba reumatyczna, układowy toczeń rumieniowaty, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs pourazowy, wstrzyknięcie dostawowe, wymioty pooperacyjne, wymioty wywołane cytostatykami, zespół pourazowej ostrej niewydolności oddechowej
Leksykon substancji czynnych
Metoklopramid – Dawkowanie i sposób podawania

Metoklopramid jest stosowany głównie w leczeniu i profilaktyce nudności oraz wymiotów różnego pochodzenia, z dawkowaniem dostosowanym do wieku, masy ciała oraz wskazania klinicznego. U dorosłych zalecana dawka wynosi 10 mg do 3 razy na dobę, z maksymalną dawką dobową 30 mg lub 0,5 mg/kg mc. W przypadku dzieci (1-18 lat) dawka wynosi 0,1-0,15 mg/kg mc., powtarzana do 3 razy na dobę, z maksymalną dawką 0,5 mg/kg mc. Drogi podania obejmują dożylną (powolny bolus przez co najmniej 3 minuty), domięśniową, doustną oraz doodbytniczą. Leczenie dożylne powinno być krótkotrwałe (maksymalnie 5 dni), a stosowanie roztworu do wstrzykiwań wymaga dostępności sprzętu do resuscytacji ze względu na ryzyko ciężkich reakcji sercowo-naczyniowych, w tym zatrzymania akcji serca.
bolus dożylny, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, CINV, dawka dobowa, działanie niepożądane, klirens kreatyniny, leczenie doustne, metoklopramid, nudności i wymioty, nudności po chemioterapii, ostry napad migreny, podawanie dożylne, PONV, reakcja sercowo-naczyniowa, resuscytacja, RINV, roztwór do wstrzykiwań, schyłkowa niewydolność nerek, wymioty pooperacyjne, zaburzenie czynności nerek, zatrzymanie akcji serca
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dexamethasone Zentiva 8 mg

Dexamethasone Zentiva w dawce 8 mg jest silnym glikokortykosteroidem o szerokim spektrum zastosowań klinicznych, obejmującym leczenie obrzęku mózgu (w etiologii nowotworowej, po neurochirurgii, w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych i ropniu mózgu), ciężkich napadów astmy, rozległych chorób skóry (erytrodermia, pęcherzyca zwykła, ostra egzema), chorób autoimmunologicznych (np. układowy toczeń rumieniowaty z zajęciem narządów wewnętrznych), ciężkiego reumatoidalnego zapalenia stawów z szybkim postępem i objawami pozastawowymi, a także w ciężkich zakażeniach (gruźlica, dur brzuszny) stosowanych wyłącznie w terapii skojarzonej z lekami przeciwinfekcyjnymi. Ponadto, deksametazon jest wykorzystywany w leczeniu paliatywnym nowotworów złośliwych, w terapii COVID-19 u pacjentów dorosłych i młodzieży ≥12 lat o masie ciała ≥40 kg wymagających tlenoterapii, oraz w profilaktyce i leczeniu wymiotów pooperacyjnych i wywołanych chemioterapią, zwykle w połączeniu z antagonistami receptorów 5-HT3 i NK1.
antagonista receptora 5-HT3, antagonista receptora NK1, burza cytokinowa, ciśnienie śródczaszkowe, COVID-19, deksametazon, dur brzuszny, erytrodermia, glikokortykosteroid, gruźlica, guz mózgu, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, nowotwór złośliwy, nudności i wymioty, obrzęk mózgu, ostra egzema, ostry napad astmy, pęcherzyca zwykła, przerzuty do OUN, reumatoidalne zapalenie stawów, ropień mózgu, terapia przeciwwymiotna, tlenoterapia, toczeń rumieniowaty układowy, wymioty pooperacyjne, wymioty wywołane cytostatykami, zapalenie błony surowiczej, zapalenie dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hydroxyzinum Hasco 10 mg/5 ml

Hydroxyzinum Hasco w postaci syropu (10 mg/5 ml, co odpowiada stężeniu 2 mg/ml chlorowodorku hydroksyzyny) jest wskazany przede wszystkim do objawowego leczenia stanów lękowych u dorosłych, wykazując działanie anksjolityczne. Ponadto, preparat znajduje zastosowanie w terapii świądu o różnej etiologii dzięki swoim właściwościom przeciwhistaminowym, co czyni go skutecznym w łagodzeniu objawów towarzyszących dermatozom i schorzeniom alergicznym. Syrop jest szczególnie korzystny u pacjentów z trudnościami w przyjmowaniu form stałych oraz tam, gdzie konieczne jest precyzyjne dostosowanie dawki. W premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi hydroksyzyna działa sedatywnie i przeciwlękowo, zmniejszając napięcie oraz zapotrzebowanie na środki anestetyczne, a także ograniczając ryzyko nudności i wymiotów pooperacyjnych.
chlorowodorek hydroksyzyny, cukrzyca, dermatoza, działanie anksjolityczne, hydroksyzyna, interakcja lekowa, leczenie lęku, leczenie świądu, lek przeciwlękowy, premedykacja, schorzenie alergiczne, środek anestetyczny, właściwość przeciwhistaminowa, właściwość sedatywna, wymioty pooperacyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie metabolizmu węglowodanów
Leksykon substancji czynnych
Chloroprotyksen – Wskazania do stosowania

Chloroprotyksen, pochodna tioksantenu, wykazuje właściwości przeciwpsychotyczne, uspokajające oraz przeciwwymiotne i jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 15 mg i 50 mg (preparaty Chlorprothixen Hasco i Zentiva). Wskazania do stosowania obejmują psychozy endogenne i organiczne ze stanami pobudzenia ruchowego i agresywnością, nerwice z objawami niepokoju i bezsenności, psychozy alkoholowe (w tym delirium tremens) oraz zastosowania chirurgiczne, takie jak premedykacja przedoperacyjna i profilaktyka nudności i wymiotów pooperacyjnych. Działanie chloroprotyksenu pozwala na kontrolę objawów psychotycznych, zmniejszenie lęku, uspokojenie pacjenta oraz redukcję reakcji neurowegetatywnych związanych ze stresem operacyjnym.
bezsenność, chloroprotyksen, chlorowodorek chloroprotyksenu, delirium tremens, działanie nasenne, działanie przeciwlękowe, działanie przeciwpsychotyczne, działanie przeciwwymiotne, działanie sedatywne, działanie uspokajające, halucynacje, lęk przedoperacyjny, majaczenie alkoholowe, pobudzenie psychoruchowe, pobudzenie ruchowe, pochodna tioksantenu, premedykacja przedoperacyjna, psychoza alkoholowa, psychoza endogenna, psychoza organiczna, reakcja neurowegetatywna, właściwości przeciwpsychotyczne, wymioty pooperacyjne, zaburzenie psychosomatyczne, zaburzenie psychotyczne, zespół abstynencyjny
Leksykon substancji czynnych
Deksametazon – Wskazania do stosowania

Deksametazon jest syntetycznym glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym, stosowanym w szerokim spektrum wskazań klinicznych. W terapii ostrych stanów zagrożenia życia, takich jak obrzęk mózgu, wstrząs pourazowy, wstrząs anafilaktyczny, ciężki napad astmy czy przełomy w chorobie Addisona, deksametazon podaje się w formie dożylnych lub domięśniowych wstrzyknięć (4 mg/ml, 8 mg/ml) dla szybkiego efektu. W leczeniu COVID-19 u pacjentów powyżej 12 lat i masie ciała ≥40 kg, wymagających tlenoterapii, deksametazon jest lekiem z wyboru. Preparaty doustne (0,5 mg do 40 mg) stosuje się w mniej nagłych stanach, takich jak przewlekłe choroby autoimmunologiczne, ciężkie choroby zakaźne w skojarzeniu z terapią przeciwinfekcyjną, czy leczenie paliatywne nowotworów. W okulistyce i dermatologii deksametazon jest wykorzystywany miejscowo w postaci kropli do oczu (1–1,5 mg/ml) oraz preparatów na skórę, często w połączeniu z antybiotykami, w celu leczenia stanów zapalnych i zakażeń bakteryjnych.
ARDS, bakteryjne zapalenie opon mózgowych, chłoniak nieziarniczy, choroba Addisona, choroba Hodgkina, choroba zwyrodnieniowa stawów, CINV, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, COVID-19, działanie immunosupresyjne, erytrodermia, glikokortykosteroid, gruźlica, idiopatyczna plamica małopłytkowa, napad astmy, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk krtani, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, ostra białaczka limfoblastyczna, pęcherzyca zwykła, podanie dostawowe, reumatoidalne zapalenie stawów, stan astmatyczny, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty, ucisk pępowiny, wstrząs anafilaktyczny, wymioty pooperacyjne, zaćma, zapalenie ciała rzęskowego, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie mięśni, zapalenie nadkłykcia, zapalenie pochewki ścięgnistej, zapalenie przedniego odcinka oka, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki, zapalenie wyrostka rylcowatego, zespół bolesnego barku
Leksykon substancji czynnych
Ondansetron – Właściwości farmakodynamiczne

Ondansetron jest silnym, wysoce selektywnym antagonistą receptorów 5-HT3, działającym poprzez blokadę receptorów serotoninowych zarówno w obwodowym, jak i ośrodkowym układzie nerwowym, co skutecznie hamuje nudności i wymioty wywołane chemioterapią, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. Mechanizm działania polega na zapobieganiu inicjacji odruchu wymiotnego przez serotoninę uwalnianą w jelicie cienkim i area postrema. W badaniu farmakodynamicznym wykazano, że dawki dożylne 8 mg i 32 mg ondansetronu powodują wydłużenie odstępu QTcF odpowiednio o 5,8 (7,8) msec i 19,6 (21,5) msec, bez przekroczenia wartości 480 msec i bez istotnych zmian w odstępach PR i QRS, co wskazuje na zależny od dawki, ale ograniczony klinicznie wpływ na repolaryzację serca. Ponadto, ondansetron nie wpływa na stężenie prolaktyny w osoczu, co jest istotne z punktu widzenia profilu bezpieczeństwa farmakodynamicznego.
antagonista receptorów serotoninowych 5-HT3, area postrema, badanie z podwójnie ślepą próbą, chemioterapia przeciwnowotworowa, deksametazon, działanie farmakodynamiczne, komora czwarta mózgu, leczenie nudności i wymiotów, lek chemioterapeutyczny, nudności i wymioty, nudności i wymioty pooperacyjne, nudności i wymioty wywołane chemioterapią, obwodowy układ nerwowy, odstęp QT, odstęp QTc, ondansetron doustny, ondansetron w syropie, ośrodkowy układ nerwowy, populacja pediatryczna, status ASA, stężenie prolaktyny, trudność w połykaniu, uwalnianie serotoniny, wlew dożylny, wymioty pooperacyjne, wymioty wywołane opioidami, zapis elektrokardiograficzny, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml

Ondansetron Kabi 2 mg/ml jest wskazany do dożylnego podawania w celu zapobiegania i leczenia nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią przeciwnowotworową oraz pooperacyjnymi wymiotami (PONV). Dawkowanie u dorosłych w chemioterapii wynosi od 8 do 32 mg/dobę, podawane jako pojedyncza dawka 8 mg dożylnie (minimum 30 sekund) przed rozpoczęciem terapii, z możliwością kontynuacji doustnej lub doodbytniczej po 24 godzinach. W przypadku silnie emetogennej chemioterapii stosuje się schematy dawkowania obejmujące dawki do 16 mg w infuzji trwającej co najmniej 15 minut lub wielokrotne dawki 8 mg w odstępach 4 godzin, z maksymalną dawką pojedynczą 16 mg ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT. U dzieci powyżej 6 miesięcy dawkowanie ustala się na podstawie powierzchni ciała (5 mg/m²) lub masy ciała (0,15 mg/kg), z maksymalną dawką dożylna 8 mg i całkowitą dobowa do 32 mg. U pacjentów w wieku ≥75 lat dawki dożylne nie powinny przekraczać 8 mg, a podawanie powinno odbywać się w infuzji trwającej minimum 15 minut. U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby całkowita dawka dobowa nie powinna przekraczać 8 mg z powodu zmniejszonego klirensu i wydłużonego okresu półtrwania.
chemioterapia emetogenna, chemioterapia o silnym działaniu wymiotnym, ciągła infuzja dożylna, dawka dla dorosłych, dawka dożylna, faza eliminacji leku, fosforan deksametazonu, infuzja dożylna, klirens ondansetronu, masa ciała, okres półtrwania, podawanie dożylne, pooperacyjne nudności i wymioty, powierzchnia ciała, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, schemat dawkowania, tolerancja leku, wolny metabolizm, wstrzyknięcie dożylne, wydłużenie odstępu QT, wymioty pooperacyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie metabolizmu, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pabi-Dexamethason 4 mg

Pabi-Dexamethason to glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym, dostępny w tabletkach o dawkach 4 mg i 8 mg. Lek znajduje zastosowanie w leczeniu obrzęku mózgu z towarzyszącym wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego, w schorzeniach neurologicznych takich jak guzy mózgu, ropień mózgu oraz zapalenie mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych. W chorobach układu oddechowego stosuje się go m.in. w zaostrzeniach astmy wymagających doustnych kortykosteroidów, krupie u dzieci oraz aktywnej fazie sarkoidozy. W dermatologii lek jest wskazany w ciężkich, ostrych chorobach skórnych, takich jak erytrodermia, pęcherzyca zwykła i egzema, zwykle w początkowej fazie terapii. Ponadto, Pabi-Dexamethason jest stosowany w chorobach autoimmunologicznych i reumatycznych (np. toczeń rumieniowaty, układowe zapalenia naczyń, reumatoidalne zapalenie stawów, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów) oraz w hematologii, w leczeniu idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych.
astma, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba Stilla, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, deksametazon, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwzapalne, egzema, erytrodermia, glikokortykosteroid, guzkowe zapalenie tętnic, idiopatyczna plamica małopłytkowa, kortykosteroid doustny, krup, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, obrzęk mózgu, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka limfocytowa, pęcherzyca zwykła, reumatoidalne zapalenie stawów, sarkoidoza, szpiczak mnogi, terapia przeciwwymiotna, toczeń rumieniowaty układowy, tomografia komputerowa, wymioty pooperacyjne, zapalenie mózgu, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zofran 4 mg

Ondansetron (Zofran) w postaci tabletek powlekanych o dawkach 4 mg i 8 mg, będący dwuwodnym chlorowodorkiem ondansetronu, jest wskazany u dorosłych do zapobiegania i leczenia nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią cytotoksyczną, radioterapią (zwłaszcza całego ciała, jamy brzusznej i miednicy) oraz w okresie pooperacyjnym. W populacji pediatrycznej doustna forma leku jest zatwierdzona jedynie do profilaktyki nudności i wymiotów po chemioterapii u dzieci powyżej 6 miesięcy, natomiast w przypadku pooperacyjnych nudności i wymiotów preferowane jest podawanie dożylne. Zaleca się rozpoczęcie terapii przed rozpoczęciem leczenia przeciwnowotworowego, a dawkowanie powinno być dostosowane do wieku, masy ciała oraz rodzaju terapii onkologicznej zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego.
chemioterapia przeciwnowotworowa, chlorowodorek ondansetronu, laktoza bezwodna, leczenie cytotoksyczne, napromienianie całego ciała, nietolerancja laktozy, nudności i wymioty, ondansetron, radioterapia miednicy, radioterapia nowotworów, tabletka powlekana, terapia onkologiczna, terapia przeciwnowotworowa, wstrzyknięcie dożylne, wymioty pooperacyjne, zabieg chirurgiczny
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexamethasone Krka 4 mg

Deksametazon jest glikokortykosteroidem stosowanym w szerokim zakresie dawek, od 0,5 mg do 10 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do ponad 10 mg w ciężkich stanach klinicznych. W terapii obrzęku mózgu dawka początkowa wynosi 6-16 mg/dobę (maksymalnie 24 mg/dobę) podawana w 3-4 dawkach podzielonych. W ostrym ataku astmy u dorosłych stosuje się 16 mg/dobę przez 2 dni, a u dzieci 0,6 mg/kg m.c. przez 1-2 dni. W krupie dziecięcej zalecana dawka to 0,15-0,6 mg/kg m.c. jednorazowo. W ciężkich chorobach skóry dawki sięgają 8-40 mg/dobę, a w wyjątkowych przypadkach nawet do 100 mg, z koniecznością stopniowego zmniejszania dawki. W układowych chorobach reumatycznych, takich jak toczeń rumieniowaty i reumatoidalne zapalenie stawów, stosuje się dawki od 6 do 16 mg/dobę, dostosowując je do aktywności choroby. W leczeniu idiopatycznej plamicy małopłytkowej podaje się 40 mg przez 4 dni w cyklach. W terapii COVID-19 u dorosłych i młodzieży (≥12 lat, ≥40 kg) zalecana dawka wynosi 6 mg/dobę doustnie, maksymalnie przez 10 dni.
astma ostra, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba nowotworowa, COVID-19, cukrzyca, deksametazon, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, hipoalbuminemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, nadciśnienie tętnicze, obniżona odporność, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, osteoporoza, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra choroba skóry, ostra niewydolność kory nadnerczy, podrażnienie przewodu pokarmowego, powierzchnia ciała, prednizolon, prednizon, reumatoidalne zapalenie stawów, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty układowy, układowa choroba reumatyczna, wymioty, wymioty po chemioterapii, wymioty pooperacyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychiczne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zofran 8 mg

Lek Zofran, zawierający ondansetron w dawce 4 mg lub 8 mg (dwuwodny chlorowodorek), jest wskazany u dorosłych do profilaktyki i leczenia nudności oraz wymiotów związanych z chemioterapią przeciwnowotworową (szczególnie przy lekach o wysokim potencjale emetogennym, takich jak cisplatyna, karboplatyna, cyklofosfamid w wysokich dawkach, dakarbazyna, antracykliny) oraz radioterapią (zwłaszcza napromienianie całego ciała, górnej części jamy brzusznej lub frakcjonowanie dawki). Ponadto, Zofran jest stosowany w profilaktyce nudności i wymiotów pooperacyjnych u pacjentów poddawanych zabiegom o wysokim ryzyku, takim jak operacje ginekologiczne, jamy brzusznej, laryngologiczne oraz u osób z historią pooperacyjnych nudności i wymiotów. Tabletki zawierają laktozę bezwodną (81,875 mg w dawce 4 mg i 163,75 mg w dawce 8 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
antracykliny, chemioterapia przeciwnowotworowa, chlorowodorek ondansetronu, cisplatyna, cyklofosfamid, dakarbazyna, hospitalizacja, karboplatyna, laktoza bezwodna, napromienianie całego ciała, nietolerancja laktozy, nudności i wymioty, nudności i wymioty pooperacyjne, ondansetron, operacja ginekologiczna, operacja jamy brzusznej, potencjał emetogenny, radioterapia nowotworów, wstrzyknięcie dożylne, wymioty pooperacyjne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zofran 2 mg/ml

Ondansetron, będący silnym i wybiórczym antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3, jest skutecznym lekiem przeciwwymiotnym stosowanym w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie okołooperacyjnym. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym układzie nerwowym (na dośrodkowych włóknach nerwu błędnego w jelicie cienkim), jak i w ośrodkowym układzie nerwowym (w area postrema). Badania kardiologiczne wykazały, że podanie ondansetronu w dawkach do 32 mg dożylnie powoduje umiarkowane wydłużenie odstępu QTcF (maksymalna średnia różnica 19,6 msec przy dawce 32 mg i 5,8 msec przy dawce 8 mg), bez przekroczenia wartości krytycznych (QTcF >480 msec lub wydłużenia >60 msec) oraz bez istotnych zmian w odstępach PR i zespole QRS.
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, area postrema, badanie otwarte, badanie podwójnie ślepe, badanie randomizowane, chemioterapia, cytostatyk, deksametazon, infuzja dożylna, lek przeciwwymiotny, nerw błędny, nudności i wymioty, nudności i wymioty pooperacyjne, nudności i wymioty wywołane chemioterapią, odstęp QTc, ondansetron, promieniowanie jonizujące, radioterapia, receptor 5-HT3, serotonina, wymioty pooperacyjne, wymioty wywołane chemioterapią, wymioty wywołane opioidami, zapis elektrokardiograficzny, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Diprivan 10 mg/ml

Propofol, substancja czynna Diprivanu (10 mg/ml), jest krótkodziałającym dożylnym środkiem znieczulenia ogólnego z grupy N01AX10, charakteryzującym się szybkim początkiem działania (~30 sekund) oraz szybkim wybudzeniem bez efektów resztkowych. Mechanizm działania opiera się na pozytywnej modulacji receptorów GABAA, co prowadzi do sedacji i anestezji. Propofol powoduje obniżenie średniego ciśnienia tętniczego oraz niewielkie zmiany częstości akcji serca, z hemodynamiką stabilizującą się w fazie podtrzymywania znieczulenia. Wpływa również na ośrodkowy układ nerwowy, zmniejszając przepływ mózgowy, ciśnienie wewnątrzczaszkowe oraz metabolizm mózgowy, co jest szczególnie korzystne u pacjentów z podwyższonym ICP. W porównaniu do wziewnych anestetyków, propofol wiąże się z niższą częstością nudności i wymiotów pooperacyjnych.
ciśnienie tętnicze, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, diizopropylofenol, emulsja olej w wodzie, hormony kory nadnerczy, krótko działający lek, lek anestetyczny dożylny, metabolizm mózgowy, nadwrażliwość na soję, neurotransmiter GABA, niewydolność oddechowa, parametry hemodynamiczne, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa leku, propofol, przepływ mózgowy, receptor GABA, właściwości anestetyczne, wybudzenie ze znieczulenia, wymioty pooperacyjne, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dexamethasone phosphate SF 4 mg/ml

Dexamethasone phosphate SF w stężeniu 4 mg/ml (4,37 mg/ml deksametazonu sodu fosforanu) jest wskazany do szybkiego działania glikokortykosteroidowego w licznych stanach klinicznych. Wskazania do ogólnoustrojowego podania obejmują obrzęk mózgu (np. wywołany guzem, interwencją neurochirurgiczną, ropniem lub zapaleniem opon mózgowych), wstrząs pourazowy i profilaktykę pourazowego płuca wstrząsowego, ciężkie napady astmy, rozległe ostre choroby skóry (erytrodermia, pęcherzyca zwykła, ostra egzema), choroby autoimmunologiczne (np. układowy toczeń rumieniowaty z zajęciem narządów wewnętrznych), aktywne reumatoidalne zapalenie stawów o ciężkim przebiegu oraz ciężkie choroby zakaźne z objawami zatrucia jako uzupełnienie terapii przeciwinfekcyjnej. Ponadto, lek jest stosowany paliatywnie w nowotworach złośliwych, w profilaktyce i leczeniu wymiotów pooperacyjnych i po cytostatykach oraz w leczeniu COVID-19 u pacjentów ≥12 lat i ≥40 kg wymagających tlenoterapii, gdzie redukuje nadmierną reakcję zapalną.
Poza podaniem ogólnoustrojowym, Dexamethasone phosphate SF znajduje zastosowanie miejscowe w formie wstrzyknięć dostawowych w utrzymującym się zapaleniu stawów, aktywnej chorobie zwyrodnieniowej stawów w fazie postępującej oraz ostrych zespołach bolesnego barku. Nasiękowe podanie jest wskazane w niebakteryjnym zapaleniu pochewki ścięgnistej, zapaleniu kaletki maziowej, zapaleniu okołostawowym oraz zaburzeniach ścięgien obejmujących przyczepy ścięgien. Deksametazon fosforan działa przeciwzapalnie, immunosupresyjnie i przeciwobrzękowo, co czyni go lekiem o szerokim spektrum zastosowań w stanach wymagających szybkiego i skutecznego hamowania procesów zapalnych i immunologicznych.
choroba zwyrodnieniowa stawów, ciśnienie śródczaszkowe, COVID-19, cytostatyki, deksametazonu sodu fosforan, erytrodermia, glikokortykosteroid, guz mózgu, leczenie paliatywne nowotworów, obrzęk mózgu, ostra egzema, ostry napad astmy, pęcherzyca zwykła, pourazowe płuco wstrząsowe, reumatoidalne zapalenie stawów, ropień mózgu, tlenoterapia, toczeń rumieniowaty układowy, wstrząs pourazowy, wymioty pooperacyjne, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie okołostawowe, zapalenie opon mózgowych, zapalenie pochewki ścięgnistej, zespół bolesnego barku
Leksykon substancji czynnych
Ondansetron – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ondansetron, antagonista receptora 5-HT3, jest szeroko stosowany w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. W grupie kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć ciążę, a pacjentki aktywne seksualnie powinny stosować antykoncepcję o skuteczności >99% podczas leczenia i przez 2 dni po jego zakończeniu. Dane epidemiologiczne wskazują na potencjalne zwiększone ryzyko wad wrodzonych twarzoczaszki przy stosowaniu ondansetronu w pierwszym trymestrze ciąży, z ryzykiem względnym 1,24 (95% CI 1,03-1,48) i 3 dodatkowymi przypadkami na 10 000 leczonych kobiet. Brak jest jednoznacznych dowodów na zwiększone ryzyko wad serca u płodów. Badania na zwierzętach nie wykazały toksycznego wpływu na rozrodczość przy dawkach do 24 mg/dobę (odpowiednik 6-24-krotności maksymalnej dawki u ludzi).
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, badanie kohortowe, badanie reprodukcji, deformacja twarzoczaszki, laktacja, nudności i wymioty, nudności i wymioty po chemioterapii, ondansetron, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, przenikanie do mleka ludzkiego, radioterapia, skorygowane ryzyko względne, skuteczna antykoncepcja, toksyczny wpływ na rozrodczość, wada wrodzona serca, wada wrodzona twarzoczaszki, wiek rozrodczy, wymioty pooperacyjne