wyciąg z osiki
Wyciąg z osiki (Populus tremula) to preparat otrzymywany z kory tego drzewa, który zawiera szereg bioaktywnych związków, przede wszystkim salicylany, flawonoidy, glikozydy fenolowe oraz garbniki. Te substancje nadają wyciągowi właściwości przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe.
W medycynie tradycyjnej wyciąg z osiki stosowany był w leczeniu dolegliwości reumatycznych, stanów zapalnych, a także jako środek przeciwgorączkowy. Mechanizm działania wyciągu z osiki opiera się głównie na hamowaniu syntezy prostaglandyn poprzez blokowanie enzymów cyklooksygenazy (COX), co jest podobne do działania kwasu acetylosalicylowego.
Współczesne badania wskazują na potencjalne zastosowanie wyciągu z osiki jako składnika pomocniczego w terapii chorób zapalnych stawów, nerwobóli oraz w łagodzeniu objawów przeziębienia. Wyciąg ten jest także przedmiotem badań pod kątem właściwości przeciwutleniających i potencjalnego działania wspierającego w chorobach układu krążenia. Należy jednak pamiętać, że stosowanie wyciągu z osiki powinno być konsultowane z lekarzem, szczególnie u osób z nadwrażliwością na salicylany.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Osika – Wskazania do stosowania
Wyciąg z kory i liści osiki (Populus tremula L.) stanowi 60% składu preparatu Phytodolor, który jest stosowany w leczeniu dolegliwości bólowych związanych z chorobami reumatycznymi o charakterze zwyrodnieniowym i zapalnym. Pozostałe składniki to wyciągi z kory jesionu (Fraxinus excelsior) oraz ziela nawłoci (Solidago virgaureae), każdy w ilości 20%. Ekstrakcja prowadzona jest w etanolu 60% (V/V) w stosunku surowiec:ekstrahent 1:1,5-2,5. Preparat jest wskazany u dorosłych pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów (zwłaszcza kolanowych, biodrowych i drobnych stawów rąk), reumatoidalnym zapaleniem stawów, zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa, łuszczycowym zapaleniem stawów oraz przewlekłą fazą dny moczanowej.
alkoholizm, choroba Bechterewa, choroba reumatyczna, choroba wątroby, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, lek przeciwzapalny, łuszczycowe zapalenie stawów, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, ostry stan zapalny, padaczka, Populus tremula, preparat przeciwreumatyczny, reumatoidalne zapalenie stawów, wyciąg roślinny, wyciąg z jesionu, wyciąg z osiki, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziele nawłoci - Leksykon substancji czynnych
Nawłoć – Przedawkowanie
Nawłoć (Solidago virgaureae L. herbae) jest składnikiem preparatu Phytodolor, dostępnym w formie kropli doustnych zawierających 20 ml wyciągu z ziela nawłoci (stosunek ekstrakcji 1:1,5-2,5) z użyciem 60% etanolu (V/V) jako ekstrakentu. Preparat zawiera również wyciągi z kory i liści osiki (Populus tremula L.) oraz kory jesionu (Fraxinus excelsior L.). W oficjalnej dokumentacji Phytodolor brak jest danych dotyczących przedawkowania nawłoci oraz całego preparatu, co uniemożliwia określenie toksycznych dawek i charakterystyki objawów związanych z nadmiernym spożyciem. Należy jednak podkreślić, że preparat zawiera znaczną ilość etanolu (43,3-47,9% V/V), co stanowi potencjalne ryzyko intoksykacji alkoholowej przy przedawkowaniu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Phytodolor (570 mg + 190 mg + 190 mg)/ml
Produkt leczniczy Phytodolor w formie kropli doustnych, zawierający wyciągi z kory i liści osiki, kory jesionu oraz ziela nawłoci, wykazuje bardzo niski potencjał toksyczny w badaniach przedklinicznych. Toksyczność ostra suchej pozostałości leku, stanowiącej około 6% masy preparatu, została określona na poziomie >5000 mg/kg masy ciała u szczurów i myszy, co wskazuje na wysokie bezpieczeństwo przy jednorazowym podaniu. Badania farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego, nerwowego, oddechowego oraz narządów takich jak nerki i wątroba. Ponadto, testy mutagenności potwierdziły brak działania genotoksycznego preparatu.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie genotoksyczne, funkcje nerek, funkcje rozrodcze, kora jesionu, krople doustne, model zwierzęcy, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, preparat ziołowy, sucha pozostałość leku, teratogenność, toksyczność, toksyczność ostra, układ sercowo-naczyniowy, wiek rozrodczy, właściwości mutagenne, wyciąg z osiki, ziele nawłoci - Leksykon substancji czynnych
Osika – Przedawkowanie
Phytodolor to preparat zawierający wyciąg z kory i liści osiki (Populus tremula L.) w stężeniu 570 mg/ml, dostępny w formie kropli doustnych. Oprócz osiki, produkt zawiera również wyciągi z kory jesionu (Fraxinus excelsior L.) oraz ziela nawłoci (Solidago virgaureae L.), a także znaczną ilość etanolu w zakresie 43,3-47,9% V/V. W literaturze brak jest danych klinicznych dotyczących objawów przedawkowania poszczególnych składników preparatu, w tym osiki, jesionu i nawłoci, jak również brak jest określonych dawek wywołujących toksyczność. W związku z tym, nie można precyzyjnie określić potencjalnych zagrożeń wynikających z nadmiernego spożycia Phytodoloru.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Phytodolor (570 mg + 190 mg + 190 mg)/ml
Produkt leczniczy Phytodolor w postaci kropli doustnych zawiera wyciągi roślinne (osika, jesion, nawłoć) ekstrahowane 60% etanolem, a finalna zawartość etanolu wynosi 43,3-47,9% V/V. Dane kliniczne dotyczące stosowania u kobiet w ciąży są bardzo ograniczone (mniej niż 300 przypadków) lub niedostępne, a badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność czy rozwój płodu. Mimo to, ze względu na wysoką zawartość alkoholu i brak wystarczających danych, stosowanie Phytodoloru w ciąży jest przeciwwskazane, a decyzja o terapii u kobiet karmiących piersią powinna być oparta na indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka, z możliwością przerwania karmienia lub odstawienia leku.
- Leksykon substancji czynnych
Osika – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produkt leczniczy Phytodolor zawiera 60 ml wyciągu z kory i liści osiki (Populus tremula L.) w stosunku 1:1,5-2,5, z etanolem 60% (V/V) jako ekstrahentem, oraz wyciągi z kory jesionu i ziela nawłoci. Dane kliniczne dotyczące stosowania Phytodoloru u kobiet w ciąży są ograniczone i obejmują mniej niż 300 przypadków, co nie pozwala na jednoznaczne wnioski dotyczące bezpieczeństwa. Badania przedkliniczne na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani toksyczności reprodukcyjnej, jednak brak jest odpowiednich badań klinicznych u ludzi. Z uwagi na obecność wysokiego stężenia etanolu (43,3-47,9% V/V) w preparacie oraz brak danych o przenikaniu substancji czynnych do mleka kobiecego, stosowanie Phytodoloru w okresie ciąży i laktacji nie jest zalecane, a decyzje terapeutyczne powinny być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem analizy korzyści i ryzyka.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Phytodolor (570 mg + 190 mg + 190 mg)/ml
Lek Phytodolor w postaci kropli doustnych zawiera wyciągi roślinne z kory i liści osiki (Populus tremula L.), kory jesionu (Fraxinus excelsior L.) oraz ziela nawłoci (Solidago virgaureae L.), ekstraktowane w etanolu 60% (V/V). Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek ze składników, w tym na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae) ze względu na obecność nawłoci, oraz u osób uczulonych na salicylany z powodu ryzyka reakcji krzyżowych. Zawartość etanolu w leku wynosi 43,3-47,9% (V/V), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem oraz u kobiet w ciąży.
Phytodolor jest również przeciwwskazany u pacjentów, u których konieczne jest ograniczenie podaży płynów, zwłaszcza w przypadku ciężkiej niewydolności serca i nerek, gdzie kontrola gospodarki wodno-elektrolitowej jest kluczowa. Przed zastosowaniem leku należy dokładnie ocenić ryzyko alergii oraz stan kliniczny pacjenta, uwzględniając potencjalne interakcje i przeciwwskazania związane z wysoką zawartością alkoholu oraz specyfiką ekstraktów roślinnych. Bezpieczna farmakoterapia wymaga indywidualnego podejścia i szczegółowego wywiadu alergologicznego.
choroba alkoholowa, choroba wątroby, ciężka choroba nerek, ciężka choroba serca, etanol, farmakoterapia, gospodarka płynowa, krople doustne, nadwrażliwość na składniki, niewydolność nerek, niewydolność serca, Phytodolor, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, rodzina astrowatych, równowaga wodno-elektrolitowa, salicylan, substancja czynna, wyciąg roślinny, wyciąg z jesionu, wyciąg z nawłoci, wyciąg z osiki - Leksykon substancji czynnych
Osika – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne preparatu Phytodolor, zawierającego wyciąg z kory i liści osiki (Populus tremula L.) w stężeniu 570 mg/ml (60% składu), wraz z wyciągami z kory jesionu i ziela nawłoci (po 190 mg/ml każdy), wykazały niski potencjał toksyczny. Średnia zawartość suchej pozostałości produktu wynosi 6%. W testach toksyczności ostrej na szczurach i myszach LD50 przekraczała 5000 mg/kg masy ciała, co wskazuje na wysokie bezpieczeństwo stosowania. Ocena funkcji narządów wewnętrznych nie wykazała istotnych odchyleń biochemicznych ani fizjologicznych, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego preparatu.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka śmiertelna, działanie teratogenne, Fraxinus excelsior, funkcja fizjologiczna, kobieta w wieku rozrodczym, kora jesionu, LD50, materiał genetyczny komórki, Populus tremula, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, Solidago virgaureae, sucha pozostałość leku, toksyczność ostra, wyciąg z osiki, ziele nawłoci - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Phytodolor (570 mg + 190 mg + 190 mg)/ml
Phytodolor to doustny preparat w formie kropli o stężeniu 570 mg + 190 mg + 190 mg/ml, zawierający wyciągi z kory i liści osiki, kory jesionu oraz ziela nawłoci. Standardowe dawkowanie u dorosłych wynosi 30 kropli 3 razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 40 kropli 3 razy dziennie w przypadku nasilonych dolegliwości bólowych. Lek należy przyjmować z niewielką ilością płynu, a maksymalny czas terapii nie powinien przekraczać 4 tygodni, co jest zgodne z protokołami badań klinicznych. Preparat nie jest zalecany dla pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie.
choroba wątroby, dolegliwość bólowa, etanol, farmakoterapia, Fraxinus excelsior, homogenność preparatu, kora jesionu, krople doustne, nadwrażliwość, Phytodolor, podanie doustne, Populus tremula, Solidago virgaureae, substancja aktywna, uzależnienie od alkoholu, wyciąg z osiki, wywiad medyczny, ziele nawłoci - Leksykon substancji czynnych
Jesion – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Wyciąg z kory jesionu (Fraxinus excelsior L. corticis), stosowany m.in. w preparacie Phytodolor w stężeniu 190 mg/ml (20 ml wyciągu na 100 ml preparatu), nie był przedmiotem dedykowanych badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Phytodolor zawiera również wyciągi z kory i liści osiki (570 mg/ml) oraz ziela nawłoci (190 mg/ml), a kluczowym czynnikiem wpływającym na bezpieczeństwo jest wysoka zawartość etanolu w zakresie 43,3-47,9% (V/V). Obecność alkoholu etylowego w tak wysokim stężeniu może potencjalnie zaburzać funkcje poznawcze i motoryczne, zwłaszcza przy większych dawkach, co wymaga szczególnej uwagi podczas oceny ryzyka prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn przez pacjentów stosujących ten preparat.
- Leksykon substancji czynnych
Osika – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Preparat Phytodolor zawiera wyciąg z kory i liści osiki (Populus tremula L.) w stężeniu 60 ml na 100 ml preparatu, z ekstrahentem etanolowym 60% (V/V) i stosunkiem surowca do produktu końcowego 1:1,5-2,5. Standardowa dawka 40 kropli dostarcza do 0,7 g etanolu, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką, zaburzeniami neurokognitywnymi, kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Osika w preparacie współwystępuje z wyciągami z kory jesionu (20 ml) i ziela nawłoci (20 ml), co może modyfikować profil farmakologiczny i bezpieczeństwo stosowania. Preparat nie jest zalecany u osób poniżej 18. roku życia z powodu braku danych klinicznych.
W praktyce klinicznej należy zachować ostrożność u pacjentów z historią owrzodzeń przewodu pokarmowego, uszkodzeniem nerek oraz ciężką niewydolnością wątroby, gdyż osika może nasilać istniejące schorzenia. Monitorowanie skuteczności terapii jest kluczowe – brak poprawy lub nasilenie objawów w ciągu pierwszego tygodnia wymaga ponownej oceny i ewentualnej modyfikacji leczenia. W przypadku pojawienia się zaczerwienienia lub podwyższonej temperatury miejscowej wskazana jest pilna konsultacja lekarska z uwagi na ryzyko ostrego zakażenia. Ze względu na obecność etanolu, preparat może wchodzić w interakcje z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, przeciwzakrzepowymi oraz metabolizowanymi przez wątrobę, co wymaga uwzględnienia w planowaniu terapii.
choroba alkoholowa, choroba wątroby, ciężka niewydolność wątroby, deficyt poznawczy, etanol, Fraxinus excelsior, interakcja lekowa, objawy chorobowe, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zakażenie, owrzodzenie przewodu pokarmowego, padaczka, Populus tremula, preparat Phytodolor, schemat terapeutyczny, Solidago virgaureae, uszkodzenie nerek, wyciąg z jesionu, wyciąg z nawłoci, wyciąg z osiki, zaburzenia neurokognitywne, zaczerwienienie, zakażenie