test TUG
Test TUG (Timed Up and Go) to proste, ale niezwykle wartościowe narzędzie diagnostyczne służące do oceny mobilności, równowagi i ryzyka upadków, szczególnie u osób starszych. Polega na zmierzeniu czasu, w jakim pacjent wstaje z krzesła, pokonuje dystans 3 metrów, zawraca, wraca do krzesła i ponownie siada.
Interpretacja testu TUG opiera się na czasie wykonania – wynik poniżej 10 sekund wskazuje na prawidłową mobilność, 10-19 sekund sugeruje dobrą mobilność przy pewnych ograniczeniach, 20-29 sekund oznacza umiarkowane upośledzenie mobilności, a powyżej 30 sekund wskazuje na poważne problemy z poruszaniem się i wysokie ryzyko upadków.
Test TUG jest powszechnie wykorzystywany w geriatrii, neurologii, fizjoterapii i rehabilitacji ze względu na swoją prostotę, powtarzalność i wysoką wartość prognostyczną. Stanowi ważny element oceny funkcjonalnej pacjentów z chorobami neurodegeneracyjnymi, po udarach mózgu oraz w ramach kwalifikacji do programów rehabilitacyjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fampridine Teva 10 mg
Fampridine Teva (famprydyna 10 mg) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest wskazana do poprawy funkcji chodu u dorosłych pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM) z oceną w skali EDSS w zakresie 4-7 punktów, co odpowiada różnym stopniom niesprawności ruchowej, od samodzielnego chodzenia na dystansie około 500 m (EDSS 4.0-4.5) do zdolności przejścia maksymalnie 5 m z pomocą (EDSS 7.0). Mechanizm działania famprydyny polega na blokowaniu kanałów potasowych w demielinizowanych aksonach, co poprawia przewodnictwo nerwowe i przekłada się na lepszą koordynację motoryczną oraz parametry chodu. Terapia powinna być prowadzona pod nadzorem specjalisty, z oceną skuteczności po 2 i 4 tygodniach za pomocą testów takich jak T25FW, MSWS-12 lub TUG, a kontynuacja leczenia wymaga obiektywnej poprawy funkcji chodu.
4-aminopirydyna, bloker kanałów potasowych, famprydyna, funkcja chodu, koordynacja motoryczna, nadwrażliwość na famprydynę, napad padaczkowy, próg drgawkowy, przewodnictwo nerwowe, skala EDSS, skala MSWS-12, stwardnienie rozsiane, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, test T25FW, test TUG, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fampridine Teva 10 mg
Famprydyna, klasyfikowana w grupie N07XX07, działa poprzez blokadę kanałów potasowych w neuronach, co wydłuża repolaryzację błony komórkowej i poprawia przewodzenie impulsów nerwowych, szczególnie w aksonach demielinizowanych, charakterystycznych dla stwardnienia rozsianego (SM). W trzech randomizowanych, podwójnie ślepych badaniach fazy III (MS-F203, MS-F204, 218MS305) stosowano dawkę 10 mg famprydyny dwa razy dziennie, wykazując istotną poprawę funkcji chodu. W badaniach MS-F203 i MS-F204 odsetek pacjentów odpowiadających na leczenie wyniósł odpowiednio 34,8% i 42,9% w grupie famprydyny wobec 8,3% i 9,3% w grupie placebo (p<0,001). U pacjentów tych zaobserwowano średni wzrost szybkości chodu o 26,3% i 25,3% w porównaniu do 5,3% i 7,8% w grupie placebo (p<0,001). Poprawa była szybka, pojawiająca się w ciągu kilku tygodni od rozpoczęcia terapii, a także potwierdzona w skali MSWS-12 oceniającej zdolność chodzenia.
akson, badanie kliniczne, famprydyna, fingolimod, interferon, jony potasowe, kanał potasowy, natalizumab, octan glatirameru, ośrodkowy układ nerwowy, patomechanizm, potencjał czynnościowy, przewodzenie impulsów, repolaryzacja błony komórkowej, skala Ashwortha, skala równowagi Berga, skuteczność terapeutyczna, spastyczność mięśni, stwardnienie rozsiane, terapia immunomodulacyjna, test szybkości chodu, test T25FW, test TUG, zaburzenie chodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fampridine Zentiva 10 mg
Famprydyna, klasyfikowana pod kodem ATC N07XX07, jest lekiem działającym na układ nerwowy poprzez blokadę kanałów potasowych, co prowadzi do przedłużenia repolaryzacji błony komórkowej i wzmocnienia powstawania potencjałów czynnościowych w demielinizowanych aksonach u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM). W trzech randomizowanych, podwójnie ślepych badaniach fazy III (MS-F203, MS-F204, 218MS305) stosowano dawkę 10 mg famprydyny dwa razy na dobę, wykazując istotną poprawę funkcji chodu. W badaniach MS-F203 i MS-F204 odsetek pacjentów odpowiadających na leczenie wyniósł odpowiednio 34,8% i 42,9% w grupie famprydyny versus 8,3% i 9,3% w grupie placebo (p<0,001). U pacjentów odpowiadających na terapię zaobserwowano wzrost szybkości chodu o 25-26% w porównaniu do 5-8% w grupie placebo (p<0,001), a poprawa pojawiała się w ciągu kilku tygodni od rozpoczęcia leczenia. Dodatkowo, w badaniu 218MS305, 43% pacjentów leczonych famprydyną osiągnęło średnią poprawę o ≥8 punktów w skali MSWS-12 w ciągu 24 tygodni, w porównaniu do 34% w grupie placebo (p=0,006), co potwierdza skuteczność leku w poprawie zdolności chodzenia.
famprydyna, fingolimod, impuls nerwowy, interferon, kanał potasowy, natalizumab, octan glatirameru, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał czynnościowy, przewodnictwo nerwowe, repolaryzacja błony komórkowej, skala Ashwortha, skala MSWS-12, skala równowagi Berga, skala wpływu stwardnienia rozsianego, spastyczność, stwardnienie rozsiane, terapia immunomodulacyjna, test szybkości chodu, test TUG, test wstań i idź