szacowana filtracja kłębuszkowa
Szacowana filtracja kłębuszkowa (eGFR – estimated Glomerular Filtration Rate) to kluczowy parametr oceniający funkcję nerek, określający ilość krwi filtrowanej przez nerki w jednostce czasu. Wartość ta obliczana jest na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy oraz dodatkowych parametrów takich jak wiek, płeć, rasa i masa ciała pacjenta.
W praktyce klinicznej najczęściej stosuje się wzory CKD-EPI lub MDRD do obliczania eGFR. Prawidłowa wartość eGFR u młodych osób dorosłych wynosi około 90-120 ml/min/1,73 m². Spadek wartości poniżej 60 ml/min/1,73 m² utrzymujący się przez co najmniej 3 miesiące sugeruje przewlekłą chorobę nerek, a wartości poniżej 15 ml/min/1,73 m² wskazują na schyłkową niewydolność nerek wymagającą leczenia nerkozastępczego.
Regularna ocena eGFR jest niezbędna w monitorowaniu funkcji nerek u pacjentów z chorobami przewlekłymi takimi jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, a także przy dostosowywaniu dawek wielu leków wydalanych przez nerki. Wartość eGFR stanowi podstawę klasyfikacji przewlekłej choroby nerek (PChN) według wytycznych KDIGO, umożliwiając stratyfikację ryzyka sercowo-naczyniowego i progresji choroby nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Nefropatia cukrzycowa – Diagnostyka i diagnoza
Nefropatia cukrzycowa, będąca główną przyczyną schyłkowej niewydolności nerek w krajach rozwiniętych, dotyka 20-40% pacjentów z cukrzycą typu 1 i 2. Diagnostyka opiera się na wykrywaniu utrzymującej się albuminurii (ACR 30-300 mg/g dla umiarkowanej i >300 mg/g dla ciężkiej albuminurii) w co najmniej dwóch z trzech pomiarów w ciągu 6 miesięcy, ocenie funkcji nerek poprzez eGFR (obliczane wzorem CKD-EPI) oraz badaniu klinicznym, w tym obecności retinopatii cukrzycowej. Wczesne wykrycie jest kluczowe, gdyż objawy pojawiają się dopiero po uszkodzeniu 80-90% nefronów. Zalecane jest coroczne monitorowanie ACR, eGFR oraz ciśnienia tętniczego, z uwzględnieniem wykluczenia czynników fałszywie podwyższających albuminurię (np. infekcje, wysiłek fizyczny, hiperglikemia). W diagnostyce różnicowej pomocne są badania obrazowe (USG, Doppler, CT, MRI) oraz biopsja nerki w przypadkach nietypowych lub wątpliwych.
24-godzinna zbiórka moczu, albuminuria, azot mocznikowy we krwi, biopsja nerki, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, cukrzycowa choroba nerek, cystatyna C, makroalbuminuria, mikroalbuminuria, nefropatia cukrzycowa, periostyna, pogrubienie błony podstawnej, powikłanie mikronaczyniowe, przewlekła choroba nerek, retinopatia cukrzycowa, rezonans magnetyczny, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie kreatyniny w surowicy, stosunek albuminy do kreatyniny, stwardnienie guzkowe, szacowana filtracja kłębuszkowa, tomografia komputerowa, ultrasonografia nerek, wątrobowe białko wiążące kwasy tłuszczowe, włóknienie śródmiąższowe, wskaźnik albumina/kreatynina w moczu, zanik cewek - Leksykon chorób i schorzeń
Nefropatia iga (choroba bergera) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
IgA nephropathy (IgAN), czyli choroba Bergera, jest najczęstszą formą pierwotnego kłębuszkowego zapalenia nerek, charakteryzującą się odkładaniem immunoglobuliny A w mezangium kłębuszków nerkowych, co prowadzi do stanu zapalnego, krwiomoczu, białkomoczu oraz postępującej niewydolności nerek. Diagnostyka opiera się na biopsji nerki potwierdzającej obecność złogów IgA. Wartości białkomoczu powyżej 0,5 g/dobę wskazują na konieczność leczenia inhibitorami ACE lub ARB, a przy białkomoczu ≥1 g/dobę rozważa się terapię kortykosteroidami przez 4-6 miesięcy. Współczesne leczenie obejmuje także inhibitory SGLT2 oraz budesonid o kontrolowanym uwalnianiu, szczególnie u pacjentów z wysokim ryzykiem progresji i stosunkiem białko-kreatynina w moczu ≥1,5 g/g. Regularne monitorowanie funkcji nerek (eGFR), ciśnienia tętniczego (docelowo 130/80 mmHg lub 125/75 mmHg przy białkomoczu ≥1 g/dobę) oraz edukacja pacjenta są kluczowe dla spowolnienia progresji choroby i zapobiegania schyłkowej niewydolności nerek, która rozwija się u 40-53% chorych w ciągu 20 lat od rozpoznania.
antagonista receptora endoteliny, atrasentan, azatiopryna, badanie histologiczne, białkomocz, biopsja nerki, bloker receptora angiotensyny II, błona podstawna, budezonid, choroba Bergera, cyklofosfamid, dapagliflozyna, dializa, diuretyk, immunoglobulina A, infekcja górnych dróg oddechowych, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor SGLT2, kłębuszkowe zapalenie nerek, kortykosteroid, kotransporter sodowo-glukozowy, krwiomocz, mezangium kłębuszkowe, mykofenolan mofetylu, nadciśnienie tętnicze, nefropatia IgA, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostre zapalenie żołądka, przeszczep nerki, przewlekła choroba nerek, schyłkowa niewydolność nerek, sparsentan, statyna, szacowana filtracja kłębuszkowa, układ renina-angiotensyna, złogi IgA