zawrót głowy położeniowy

Zawrót głowy położeniowy, znany również jako łagodne napadowe położeniowe zawroty głowy (BPPV – Benign Paroxysmal Positional Vertigo), jest jedną z najczęstszych przyczyn zawrotów głowy. Charakteryzuje się krótkotrwałymi, intensywnymi epizodami zawrotów głowy wywołanymi określonymi zmianami pozycji głowy względem siły grawitacji.

Patofizjologia BPPV związana jest z obecnością otolitów (kryształków węglanu wapnia) w kanałach półkolistych ucha wewnętrznego, najczęściej w kanale tylnym. Przemieszczenie tych otolitów podczas zmiany pozycji głowy powoduje nieprawidłową stymulację receptorów zmysłu równowagi, co skutkuje charakterystycznymi zawrotami głowy oraz oczopląsem.

Diagnostyka zawrotów głowy położeniowych opiera się na manewrach prowokacyjnych, takich jak manewr Dix-Hallpike’a, który pozwala na wywołanie i obserwację objawów charakterystycznych dla BPPV. Objawami towarzyszącymi mogą być nudności, wymioty oraz zaburzenia równowagi. Typowo, zawroty głowy w BPPV trwają kilkadziesiąt sekund, są prowokowane przez określone ruchy i wykazują adaptację przy powtarzaniu manewru prowokacyjnego.

Leczenie zawrotów głowy położeniowych obejmuje przede wszystkim manewry repozycyjne, takie jak manewr Epleya czy Semonta, których celem jest przemieszczenie otolitów z kanałów półkolistych. Skuteczność tych procedur jest wysoka – około 80-90% pacjentów doświadcza znacznej poprawy lub całkowitego ustąpienia objawów po jednym lub kilku manewrach. W przypadkach opornych na leczenie można rozważyć rehabilitację przedsionkową lub interwencję chirurgiczną, jednak te metody stosowane są rzadko.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl