drgawka kloniczna mięśni

Drgawka kloniczna mięśni to rytmiczne, naprzemienne skurcze i rozkurcze mięśni, które występują mimowolnie. Jest to jeden z podstawowych typów aktywności drgawkowej obserwowanej w przebiegu napadów padaczkowych, szczególnie w napadach toniczno-klonicznych (dawniej określanych jako grand mal).

Mechanizm powstawania drgawek klonicznych związany jest z nieprawidłowymi, synchronicznymi wyładowaniami neuronów w korze mózgowej, które prowadzą do nieskoordynowanej aktywności mięśniowej. W fazie klonicznej napadu padaczkowego obserwuje się szybkie, rytmiczne skurcze i rozkurcze mięśni, które zwykle następują po fazie tonicznej (charakteryzującej się długotrwałym skurczem).

Drgawki kloniczne mięśni mogą występować w różnych jednostkach chorobowych, nie tylko w padaczce. Obserwuje się je również w przebiegu encefalopatii metabolicznych, zatruć, w trakcie odstawiania niektórych substancji psychoaktywnych, w przebiegu wysokiej gorączki (zwłaszcza u dzieci), a także przy zaburzeniach elektrolitowych. Diagnostyka różnicowa powinna uwzględniać także drżenie samoistne, drżenie w chorobie Parkinsona oraz mioklonie.

Leczenie drgawek klonicznych mięśni zależy od ich przyczyny. W przypadku napadów padaczkowych stosuje się leki przeciwpadaczkowe, natomiast w przypadku innych etiologii – terapię ukierunkowaną na schorzenie podstawowe. W stanach naglących, jak stan padaczkowy z drgawkami klonicznymi, podaje się benzodiazepiny, leki przeciwpadaczkowe dożylnie oraz prowadzi się intensywny nadzór nad funkcjami życiowymi pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl