hormon inkretynowy
Hormony inkretynowe to grupa hormonów produkowanych przez komórki przewodu pokarmowego w odpowiedzi na spożycie pokarmu. Najważniejszymi z nich są glukagonopodobny peptyd-1 (GLP-1) oraz glukozozależny peptyd insulinotropowy (GIP). Ich główną funkcją jest stymulacja wydzielania insuliny przez komórki β trzustki w sposób zależny od stężenia glukozy we krwi.
Hormony inkretynowe odgrywają kluczową rolę w regulacji homeostazy glukozy poprzez tzw. efekt inkretynowy, który odpowiada za około 50-70% wydzielania insuliny po posiłku. Poza stymulacją wydzielania insuliny, GLP-1 hamuje wydzielanie glukagonu, spowalnia opróżnianie żołądka i zmniejsza apetyt. U pacjentów z cukrzycą typu 2 obserwuje się zmniejszony efekt inkretynowy.
Wiedza o działaniu hormonów inkretynowych doprowadziła do opracowania dwóch głównych grup leków stosowanych w terapii cukrzycy typu 2: agonistów receptora GLP-1 (np. eksenatyd, liraglutyd, semaglutyd) oraz inhibitorów dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4), enzymu rozkładającego inkretyny (np. sitagliptyna, linagliptyna). Leki te poprawiają kontrolę glikemii, a niektóre z nich wykazują dodatkowe korzyści w postaci redukcji masy ciała i ochrony układu sercowo-naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adimuplan 25 mg
Adimuplan zawiera sytagliptynę, inhibitor peptydazy dipeptydylowej 4 (DPP-4), dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych, stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych hormonów inkretynowych, głównie GLP-1 i GIP. Hormony te, wydzielane przez komórki jelita, stymulują wydzielanie insuliny i hamują sekrecję glukagonu w sposób zależny od aktualnego stężenia glukozy we krwi, co skutkuje poprawą kontroli glikemii i obniżeniem wartości HbA1c oraz glikemii na czczo i po posiłku. W przeciwieństwie do pochodnych sulfonylomocznika, sytagliptyna nie powoduje nadmiernej stymulacji insuliny przy niskich stężeniach glukozy, co minimalizuje ryzyko hipoglikemii.
cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dipeptydylopeptydaza 4, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, glukoneogeneza wątrobowa, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, lek hipoglikemizujący, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, sekrecja insuliny, sytagliptyna, wydzielanie glukagonu, zaburzenia gospodarki węglowodanowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Liglinra 5 mg
Liglinra, zawierająca linagliptynę w dawce 5 mg, jest wskazana do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, jako uzupełnienie diety i aktywności fizycznej. Może być stosowana zarówno w monoterapii, szczególnie u pacjentów z przeciwwskazaniami do metforminy (np. nietolerancja lub zaburzenia czynności nerek zwiększające ryzyko kwasicy mleczanowej), jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, w tym metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika, tiazolidynedionami oraz insuliną. Linagliptyna, jako inhibitor DPP-4, hamuje rozkład inkretyn (GLP-1, GIP), co zwiększa wydzielanie insuliny zależne od glukozy i hamuje wydzielanie glukagonu, poprawiając kontrolę glikemii bez zwiększonego ryzyka hipoglikemii i przyrostu masy ciała.
cukrzyca typu 2, hipoglikemia, hormon inkretynowy, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, lek przeciwcukrzycowy, linagliptyna, monoterapia linagliptyną, nietolerancja metforminy, niewydolność nerek, pacjent diabetologiczny, pochodna sulfonylomocznika, przyrost masy ciała, tabletka powlekana, terapia skojarzona, tiazolidynedion, wydzielanie glukagonu, wydzielanie insuliny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin Adamed 100 mg
Lek Sitagliptin Adamed, klasyfikowany jako inhibitor dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4, kod ATC: A10BH01), jest doustnym środkiem hipoglikemizującym stosowanym w terapii cukrzycy typu 2. Jego mechanizm działania opiera się na zwiększeniu stężenia aktywnych inkretyn, głównie GLP-1 i GIP, które stymulują wydzielanie insuliny oraz hamują sekrecję glukagonu w sposób zależny od poziomu glukozy we krwi. W efekcie dochodzi do poprawy kontroli glikemii, co potwierdzają obniżenia wartości HbA1c oraz glikemii na czczo i po posiłku. Sitagliptin nie zaburza fizjologicznej odpowiedzi glukagonu na hipoglikemię, co minimalizuje ryzyko wystąpienia niedocukrzenia, odróżniając go od pochodnych sulfonylomocznika.
cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dipeptydylopeptydaza 4, enzym DPP-4, glikemia, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, normoglikemia, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy w wątrobie, sitagliptyna, sytagliptyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin Aflofarm 100 mg
Sytagliptyna, substancja czynna leku Sitagliptin Aflofarm, jest selektywnym inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), stosowanym doustnie w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania opiera się na zwiększeniu stężenia aktywnych inkretyn, głównie GLP-1 i GIP, które w warunkach hiperglikemii stymulują wydzielanie insuliny i hamują sekrecję glukagonu, co prowadzi do obniżenia glikemii. Warto podkreślić, że działanie to jest zależne od aktualnego stężenia glukozy we krwi, co minimalizuje ryzyko hipoglikemii. W badaniach klinicznych wykazano, że stosowanie sytagliptyny skutkuje istotnym zmniejszeniem wartości hemoglobiny glikowanej A1c (HbA1c), glukozy na czczo oraz po posiłku, co potwierdza jej skuteczność w kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2.
biosynteza insuliny, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dipeptydylopeptydaza 4, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana A1c, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, inkretyna, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, sytagliptyna, wydzielanie glukagonu, wydzielanie insuliny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin Reddy 100 mg
Sytagliptyna, jako doustny inhibitor dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4, kod ATC: A10BH01), poprawia kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2 poprzez zwiększenie stężenia aktywnych inkretyn – GLP-1 i GIP. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu DPP-4, co zapobiega degradacji tych hormonów, prowadząc do wzrostu wydzielania insuliny i jednoczesnego zmniejszenia wydzielania glukagonu w sposób zależny od stężenia glukozy. W efekcie dochodzi do ograniczenia produkcji glukozy w wątrobie oraz zwiększonego wychwytu glukozy przez tkanki, co skutkuje obniżeniem poziomu glikemii na czczo i po posiłku oraz redukcją hemoglobiny glikowanej (HbA1c). Warto podkreślić, że sytagliptyna nie wywołuje hipoglikemii, gdyż jej działanie jest glukozależne, w przeciwieństwie do pochodnych sulfonylomocznika.
cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dipeptydylopeptydaza 4, efekt addytywny, enzym DPP-4, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, lek hipoglikemizujący, metformina, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, sytagliptyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Suprovia 100 mg
Sytagliptyna, będąca inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4) z kodem ATC A10BH01, jest doustnym lekiem hipoglikemizującym stosowanym w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm jej działania polega na blokowaniu enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn – GLP-1 i GIP. Hormony te, uwalniane w odpowiedzi na posiłek, stymulują wydzielanie insuliny i hamują sekrecję glukagonu w sposób zależny od stężenia glukozy, co skutkuje poprawą kontroli glikemii. W efekcie terapii obserwuje się obniżenie poziomu hemoglobiny glikowanej A1c (HbA1c) oraz redukcję glikemii na czczo i po posiłku, bez ryzyka hipoglikemii charakterystycznego dla pochodnych sulfonylomocznika. Sytagliptyna wykazuje wysoką selektywność wobec DPP-4, nie wpływając istotnie na enzymy DPP-8 i DPP-9 w dawkach terapeutycznych.
biosynteza insuliny, chlorowodorek sytagliptyny, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, GIP, GLP-1, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, leczenie skojarzone, lek hipoglikemizujący, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, tabletka powlekana, wydzielanie glukagonu, wytwarzanie glukozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Simlerid 100 mg
Sytagliptyna, substancja czynna leku Simlerid, jest silnym i wysoce selektywnym inhibitorem enzymu dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn GLP-1 i GIP. Mechanizm działania opiera się na glukozależnym zwiększeniu wydzielania insuliny przez komórki beta trzustki oraz jednoczesnym zmniejszeniu wydzielania glukagonu przez komórki alfa, co skutkuje ograniczeniem wytwarzania glukozy w wątrobie i poprawą kontroli glikemii. W efekcie u pacjentów z cukrzycą typu 2 obserwuje się istotne klinicznie obniżenie hemoglobiny glikowanej A1c (HbA1c) oraz redukcję stężenia glukozy na czczo i po posiłku. W przeciwieństwie do pochodnych sulfonylomocznika, sytagliptyna nie stymuluje wydzielania insuliny przy niskim stężeniu glukozy, co minimalizuje ryzyko hipoglikemii.
biosynteza insuliny, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dipeptydylopeptydaza 4, glikemia, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, komórka beta, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, stężenie insuliny, sytagliptyna, wychwyt glukozy, wydzielanie glukagonu, wydzielanie insuliny, wytwarzanie glukozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Maysiglu 50 mg
Sytagliptyna, inhibitor DPP-4 z grupy doustnych leków hipoglikemizujących (kod ATC: A10BH01), poprawia kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2 poprzez zwiększenie stężenia aktywnych inkretyn (GLP-1 i GIP). Mechanizm działania polega na glukozozależnym zwiększeniu wydzielania insuliny i jednoczesnym zmniejszeniu wydzielania glukagonu, co prowadzi do obniżenia stężenia glukozy na czczo i po posiłku oraz redukcji HbA1c. W badaniach klinicznych stosowanie sytagliptyny w dawce 100 mg raz na dobę wykazało istotne obniżenie HbA1c, glukozy na czczo (FPG) oraz glukozy 2 godziny po posiłku (2-hour PPG) w porównaniu z placebo, bez zwiększenia ryzyka hipoglikemii i bez istotnego wpływu na masę ciała.
cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dipeptydylopeptydaza 4, glikemia na czczo, glikemia poposiłkowa, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, glukoneogeneza, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, hydroliza inkretyn, inhibitor DPP-4, insulina o pośrednim czasie działania, insulina o przedłużonym działaniu, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, lek hipoglikemizujący doustny, lek przeciwcukrzycowy, markery funkcji komórek beta, parametr glikemii, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, stosunek proinsuliny do insuliny, test tolerancji glukozy, wskaźnik HOMA-β, zależność od glukozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin +pharma 100 mg
Produkt leczniczy Sitagliptin +pharma jest inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), stosowanym doustnie w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania opiera się na zwiększeniu stężenia aktywnych inkretyn, takich jak GLP-1 i GIP, które stymulują wydzielanie insuliny oraz hamują sekrecję glukagonu w sposób zależny od stężenia glukozy we krwi. Dzięki temu dochodzi do zmniejszenia produkcji glukozy w wątrobie oraz poprawy kontroli glikemii, co skutkuje obniżeniem wartości HbA1c, glukozy na czczo oraz glukozy poposiłkowej. Sitagliptin wykazuje wysoką selektywność wobec DPP-4, nie wpływając na enzymy DPP-8 i DPP-9, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych.
cukrzyca typu 2, dipeptydylopeptydaza 4, glukagonopodobny peptyd-1, glukoza na czczo, glukoza poposiłkowa, hemoglobina glikowana A1c, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy w wątrobie, sekrecja glukagonu, stężenie glukozy we krwi, sytagliptyna, wydzielanie glukagonu, wydzielanie insuliny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin Grindeks 50 mg
Sytagliptyna, klasyfikowana pod kodem ATC A10BH01, jest doustnym inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), stosowanym w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu DPP-4, co zapobiega degradacji hormonów inkretynowych GLP-1 i GIP, prowadząc do zwiększenia ich aktywnych form w osoczu. W efekcie dochodzi do glukozozależnego zwiększenia wydzielania insuliny oraz hamowania sekrecji glukagonu, co skutkuje obniżeniem stężenia glukozy na czczo i po posiłku oraz redukcją wartości HbA1c. W przeciwieństwie do pochodnych sulfonylomocznika, sytagliptyna nie wywołuje hipoglikemii, gdyż jej działanie jest zależne od aktualnego stężenia glukozy. Lek wykazuje wysoką selektywność wobec DPP-4, nie wpływając na enzymy DPP-8 i DPP-9, co potwierdzają dane kliniczne.
cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dipeptydylopeptydaza 4, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, leczenie skojarzone, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy, sytagliptyna, terapia skojarzona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Symgliptin 50 mg
Symgliptin jest doustnym lekiem hipoglikemizującym z grupy inhibitorów dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), stosowanym w terapii cukrzycy typu 2 (kod ATC: A10BH01). Mechanizm działania opiera się na hamowaniu enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn – GLP-1 oraz GIP. Hormony te, uwalniane w jelicie w odpowiedzi na posiłek, stymulują wydzielanie insuliny i hamują sekrecję glukagonu w sposób zależny od stężenia glukozy we krwi. W efekcie dochodzi do poprawy kontroli glikemii, manifestującej się obniżeniem hemoglobiny glikowanej A1c (HbA1c), glukozy na czczo oraz glikemii poposiłkowej. W przeciwieństwie do pochodnych sulfonylomocznika, Symgliptin nie wywołuje hipoglikemii, gdyż jego działanie jest aktywne tylko przy podwyższonym stężeniu glukozy.
biosynteza insuliny, cukrzyca typu 2, doustny lek hipoglikemizujący, glukagonopodobny peptyd-1, glukozozależność, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, komórka alfa trzustki, komórka beta, mechanizm glukozozależny, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, sytagliptyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma 50 mg + 850 mg
Lek Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma jest złożonym doustnym lekiem hipoglikemizującym stosowanym w terapii cukrzycy typu 2 (kod ATC: A10BD07). Zawiera sytagliptynę, silny i selektywny inhibitor DPP-4, oraz metforminę z grupy biguanidów, które działają synergistycznie na kontrolę glikemii. Sytagliptyna zwiększa stężenie inkretyn GLP-1 i GIP, co stymuluje wydzielanie insuliny i hamuje sekrecję glukagonu w warunkach hiperglikemii, minimalizując ryzyko hipoglikemii przy normoglikemii. W badaniach klinicznych wykazano, że terapia tym lekiem obniża stężenie HbA1c oraz glukozy na czczo i po posiłku, z efektem widocznym już po 3 tygodniach leczenia. Ponadto, sytagliptyna nie wpływa na aktywność enzymów DPP-8 i DPP-9, co korzystnie wpływa na profil bezpieczeństwa terapii.
agonista receptora PPARγ, analog amyliny, biguanid, cukrzyca typu 2, działanie hipoglikemizujące, enzym DPP-4, glukagonopodobny peptyd-1, glukoza na czczo, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor alfa-glukozydazy, inhibitor DPP-4, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, meglitynid, metformina, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy w wątrobie, stężenie glukozy, stosunek proinsuliny do insuliny, sytagliptyna, test tolerancji glukozy, wskaźnik HOMA-β, wydzielanie glukagonu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mifoglame 50 mg
Mifoglame, zawierający 50 mg sytagliptyny, jest doustnym inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4) z kodem ATC A10BH01, stosowanym w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn (GLP-1 i GIP). Hormony te, wydzielane przez komórki jelita, stymulują glukozależne uwalnianie insuliny z komórek beta trzustki oraz hamują wydzielanie glukagonu przez komórki alfa, co skutkuje poprawą homeostazy glukozy. Dzięki temu Mifoglame obniża poziom hemoglobiny glikowanej A1c (HbA1c), glikemii na czczo oraz glikemii poposiłkowej, jednocześnie minimalizując ryzyko hipoglikemii, co jest istotną przewagą nad pochodnymi sulfonylomocznika, które stymulują insulinę niezależnie od stężenia glukozy.
biosynteza insuliny, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, glikemia, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, hydroliza hormonów, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy w wątrobie, selektywność enzymatyczna, stężenie glukozy we krwi, szlak sygnalizacyjny, wychwyt glukozy, wydzielanie glukagonu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin Medical Valley 50 mg
Sytagliptyna, substancja czynna leku Sitagliptin Medical Valley, jest selektywnym inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn, głównie GLP-1 i GIP. Mechanizm działania opiera się na zależnym od glukozy zwiększeniu wydzielania insuliny przez komórki beta trzustki oraz zmniejszeniu wydzielania glukagonu przez komórki alfa, co skutkuje obniżeniem glikemii na czczo i po posiłku oraz redukcją hemoglobiny glikowanej A1c (HbA1c). Warto podkreślić, że sytagliptyna nie zaburza fizjologicznej odpowiedzi glukagonu na hipoglikemię, co minimalizuje ryzyko wystąpienia hipoglikemii, w przeciwieństwie do pochodnych sulfonylomocznika.
W badaniach klinicznych sytagliptyna wykazała skuteczność zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, prowadząc do istotnego zmniejszenia wartości HbA1c oraz poprawy kontroli glikemii na czczo i po posiłku. Lek charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec enzymu DPP-4, nie wpływając na enzymy DPP-8 i DPP-9 w stężeniach terapeutycznych, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa. Mechanizm działania sytagliptyny, zależny od stężenia glukozy, stanowi istotną przewagę kliniczną, ograniczając ryzyko hipoglikemii i poprawiając homeostazę glikemiczną u pacjentów z cukrzycą typu 2.
biosynteza insuliny, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, enzym DPP-4, GIP, glikemia poposiłkowa, GLP-1, glukagon, hemoglobina glikowana A1c, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, hydroliza hormonów, inhibitor DPP-4, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, leczenie skojarzone, lek hipoglikemizujący, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, produkcja glukozy w wątrobie, sytagliptyna, szlak sygnalizacyjny, wychwyt glukozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Maysiglu 100 mg
Sytagliptyna, substancja czynna leku Maysiglu (dostępna w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg), jest doustnym inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4) stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia aktywnych inkretyn (GLP-1 i GIP), które stymulują wydzielanie insuliny i hamują sekrecję glukagonu w sposób zależny od stężenia glukozy, co prowadzi do poprawy kontroli glikemii bez ryzyka hipoglikemii. Sytagliptyna charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec DPP-4, nie wpływając na enzymy DPP-8 i DPP-9, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach klinicznych stosowanie sytagliptyny w dawce 100 mg raz na dobę skutkowało istotnym obniżeniem HbA1c, glukozy na czczo (FPG) oraz glukozy 2 godziny po posiłku (2-hour PPG), a także poprawą funkcji komórek beta trzustki (HOMA-β, stosunek proinsuliny do insuliny). Częstość hipoglikemii była porównywalna z placebo, a masa ciała pozostawała stabilna lub nieznacznie się zmniejszała.
cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, funkcja komórek beta, GIP, glikemia poposiłkowa, glimepirydem, GLP-1, glukagon, glukoneogeneza wątrobowa, glukoza na czczo, hemoglobina A1C, hiperglikemia, hipoglikemia, HOMA-β, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, insulinoterapia, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, metformina, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, stosunek proinsuliny do insuliny, substancja czynna, sytagliptyna, test tolerancji glukozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – PHINGROUM 50 mg
PHINGROUM zawiera sytagliptynę, inhibitor dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia aktywnych inkretyn, głównie GLP-1 i GIP, które w sposób zależny od glikemii stymulują wydzielanie insuliny i hamują sekrecję glukagonu. W efekcie dochodzi do poprawy kontroli glikemii, co potwierdzają obniżone wartości HbA1c oraz glukozy na czczo i po posiłku. Sytagliptyna wykazuje wysoką selektywność wobec DPP-4, nie wpływając na enzymy DPP-8 i DPP-9, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa terapii.
cukrzyca typu 2, dipeptydylopeptydaza 4, enzym DPP-4, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana A1c, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy w wątrobie, stężenie glukozy, stężenie glukozy na czczo, sytagliptyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sytena 100 mg
Sytagliptyna, substancja czynna leku Sytena, jest inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4) stosowanym w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia aktywnych inkretyn (GLP-1 i GIP), które w sposób zależny od glikemii stymulują wydzielanie insuliny i hamują sekrecję glukagonu, co prowadzi do poprawy kontroli glikemii. W efekcie obserwuje się obniżenie stężenia glukozy na czczo i po posiłku oraz redukcję HbA1c. W przeciwieństwie do pochodnych sulfonylomocznika, sytagliptyna nie wywołuje hipoglikemii dzięki zależności działania od poziomu glukozy. Lek charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec DPP-4, nie wpływając na enzymy DPP-8 i DPP-9, co korzystnie wpływa na profil bezpieczeństwa terapii.
cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dipeptydylopeptydaza 4, glikemia, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, hydroliza, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, inkretyna, insulina, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, leczenie skojarzone, lek przeciwcukrzycowy, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, sytagliptyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – SITAGLIPTIN BIOTON 50 mg
Sitagliptin Bioton, będący inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4) o kodzie ATC A10BH01, jest doustnym lekiem hipoglikemizującym stosowanym w terapii cukrzycy typu 2. Substancją czynną jest sytagliptyna w dawce 50 mg na tabletkę powlekaną. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn, głównie GLP-1 i GIP. Hormony te stymulują wydzielanie insuliny oraz hamują sekrecję glukagonu w sposób zależny od stężenia glukozy, co skutkuje poprawą kontroli glikemii, zmniejszeniem produkcji glukozy w wątrobie oraz zwiększeniem wychwytu glukozy przez tkanki obwodowe. W efekcie klinicznym obserwuje się obniżenie hemoglobiny glikowanej A1c (HbA1c) oraz stężenia glukozy na czczo i po posiłku, przy jednoczesnym zachowaniu prawidłowej odpowiedzi glukagonu na hipoglikemię, co podnosi bezpieczeństwo terapii.
chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, gospodarka węglowodanowa, hamowanie enzymu DPP-4, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy w wątrobie, szlak sygnalizacyjny, zależność od glukozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Jansitin 100 mg
Jansitin (sytagliptyna) jest doustnym inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), który poprzez hamowanie enzymu DPP-4 zwiększa stężenie aktywnych inkretyn GLP-1 i GIP, co prowadzi do glukozależnego wzrostu wydzielania insuliny i hamowania sekrecji glukagonu. Mechanizm ten skutkuje ograniczeniem produkcji glukozy w wątrobie i poprawą kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2, bez zwiększonego ryzyka hipoglikemii, charakterystycznego dla pochodnych sulfonylomocznika. Sytagliptyna wykazuje wysoką selektywność wobec DPP-4, nie wpływając na enzymy DPP-8 i DPP-9, co korzystnie wpływa na profil bezpieczeństwa leku.
cukrzyca typu 2, enzym DPP-4, funkcja komórek beta, GIP, glimepiryd, GLP-1, glukoza na czczo, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, HOMA-β, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, hydroliza, inhibitor DPP-4, interakcja farmakodynamiczna, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, leczenie skojarzone, lek hipoglikemizujący, metformina, parametr glikemiczny, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, produkcja glukozy, reaktywność komórek beta, regulacja glikemii, stężenie glukozy, stosunek proinsuliny do insuliny, synteza insuliny, sytagliptyna, terapia skojarzona, test tolerancji glukozy, trudność w połykaniu, wydzielanie glukagonu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Lonamo 50 mg
Sytagliptyna, substancja czynna leku Lonamo, jest silnym i wysoce selektywnym inhibitorem enzymu dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), dostępnym w dawkach 50 mg i 100 mg w formie chlorowodorku jednowodnego. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu degradacji hormonów inkretynowych GLP-1 i GIP, co prowadzi do zwiększenia ich stężenia w osoczu, a w konsekwencji do glukozozależnego zwiększenia wydzielania insuliny oraz zmniejszenia wydzielania glukagonu. Efektem jest poprawa kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2, objawiająca się redukcją hemoglobiny glikowanej (HbA1c) oraz obniżeniem stężenia glukozy na czczo i po posiłku. Działanie sytagliptyny jest unikalne dzięki zależności od stężenia glukozy, co minimalizuje ryzyko hipoglikemii, a GLP-1 nie zaburza fizjologicznej odpowiedzi glukagonu na hipoglikemię, co podnosi bezpieczeństwo terapii.
chlorowodorek, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, działanie hepatotoksyczne, enzym DPP-4, genotoksyczność, GIP, glikemia, GLP-1, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, glukoneogeneza, gruczolak wątroby, HbA1c, hemoglobina A1C, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, insulina, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, stężenie glukozy, sytagliptyna, toksyczność narządowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Jansitin Duo 50 mg + 850 mg
Jansitin Duo to złożony doustny lek hipoglikemizujący, łączący sytagliptynę (inhibitor DPP-4) oraz metforminę, stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Sytagliptyna działa poprzez selektywne hamowanie enzymu DPP-4, co zwiększa stężenia inkretyn GLP-1 i GIP, prowadząc do wzrostu wydzielania insuliny i redukcji glukagonu w warunkach hiperglikemii, bez ryzyka hipoglikemii przy normoglikemii. W badaniach klinicznych monoterapia sytagliptyną obniżała HbA1c oraz glukozę na czczo i po posiłku, z efektem widocznym już po 3 tygodniach, bez istotnego przyrostu masy ciała i z częstością hipoglikemii porównywalną do placebo. Poprawa funkcji komórek beta potwierdzona była wskaźnikami HOMA-β oraz stosunkiem proinsuliny do insuliny.
agonista receptora PPARγ, analog amyliny, biguanid, cukrzyca typu 2, dipeptydylopeptydaza 4, funkcja komórek beta, glimepiryd, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, glukoza na czczo, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor alfa-glukozydazy, inhibitor DPP-4, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, meglitynid, metformina, mieszanka insulinowa, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, terapia metforminą, wskaźnik HOMA-β, zależny od glukozy polipeptyd insulinotropowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin Adamed 50 mg
Sitagliptin Adamed, będący inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4) z kodem ATC A10BH01, jest doustnym lekiem hipoglikemizującym dostępnym w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg. Jego mechanizm działania opiera się na zwiększeniu stężenia aktywnych hormonów inkretynowych, głównie GLP-1 i GIP, które stymulują wydzielanie insuliny i hamują sekrecję glukagonu w sposób zależny od stężenia glukozy. W efekcie dochodzi do poprawy kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2, co potwierdzają obniżone wartości HbA1c oraz glukozy na czczo i po posiłku. Sitagliptin działa poprzez blokadę enzymu DPP-4, zapobiegając hydrolizie inkretyn i wydłużając ich aktywność biologiczną.
cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dipeptydylopeptydaza 4, dysfagia, GIP, GLP-1, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, pochodna sulfonylomocznika, produkcja glukozy w wątrobie, synteza insuliny, sytagliptyna, układ inkretynowy, wydzielanie glukagonu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adimuplan 50 mg
Sytagliptyna, substancja czynna leku Adimuplan, jest silnym i wysoce selektywnym inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych hormonów inkretynowych GLP-1 i GIP. Mechanizm działania opiera się na glukozozależnym nasilaniu wydzielania insuliny z komórek beta trzustki oraz hamowaniu sekrecji glukagonu z komórek alfa, co skutkuje obniżeniem glikemii zarówno na czczo, jak i poposiłkowej, oraz redukcją hemoglobiny glikowanej (HbA1c). W przeciwieństwie do pochodnych sulfonylomocznika, sytagliptyna nie wywołuje hipoglikemii przy niskim stężeniu glukozy, dzięki zachowaniu fizjologicznej odpowiedzi glukagonu na hipoglikemię. Terapia sytagliptyną poprawia funkcję komórek beta, zwiększając ich reaktywność i biosyntezę insuliny, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych cukrzycy typu 2.
biosynteza insuliny, chlorowodorek sytagliptyny, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dipeptydylopeptydaza 4, glikemia poposiłkowa, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, hydroliza, inhibitor DPP-4, inhibitor peptydazy dipeptydylowej 4, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, mechanizm glukozozależny, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy w wątrobie, sekrecja glukagonu, stymulacja wydzielania insuliny, tabletka powlekana, zależność od glukozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin Grindeks 25 mg
Sytagliptyna, dostępna w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, jest selektywnym inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych hormonów inkretynowych GLP-1 i GIP. Mechanizm działania opiera się na glukozozależnym zwiększeniu sekrecji insuliny przez komórki beta trzustki oraz hamowaniu wydzielania glukagonu przez komórki alfa, co skutkuje poprawą kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2. Sytagliptyna nie wpływa na enzymy DPP-8 i DPP-9, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa i mniejsze ryzyko hipoglikemii w porównaniu do pochodnych sulfonylomocznika. W badaniach klinicznych wykazano istotną redukcję hemoglobiny glikowanej (HbA1c) oraz stężenia glukozy na czczo i po posiłku.
cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, działanie hipoglikemizujące, GIP, GLP-1, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, mechanizm glukozozależny, produkcja glukozy w wątrobie, sekrecja insuliny, sytagliptyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin Aurovitas 100 mg
Sytagliptyna, zawarta w preparacie Sitagliptin Aurovitas 100 mg, jest inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4) o kodzie ATC A10BH01, stosowanym doustnie w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na selektywnym hamowaniu enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych hormonów inkretynowych GLP-1 i GIP. Hormony te, wydzielane przez komórki jelitowe, stymulują wydzielanie insuliny i hamują sekrecję glukagonu w sposób zależny od aktualnego stężenia glukozy, co skutkuje poprawą kontroli glikemii. Sytagliptyna nie wpływa na enzymy DPP-8 i DPP-9, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych. W efekcie terapii obserwuje się istotne klinicznie obniżenie hemoglobiny glikowanej (HbA1c), glukozy na czczo oraz po posiłku.
biosynteza insuliny, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dipeptydylopeptydaza 4, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, glukoza na czczo, glukoza poposiłkowa, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, mechanizm glukozależny, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy w wątrobie, stężenie glukozy, sytagliptyna, wychwyt glukozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – SITAGLIPTIN BIOTON 100 mg
Sytagliptyna, jako doustny inhibitor dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4, ATC: A10BH01), zwiększa stężenie aktywnych hormonów inkretynowych GLP-1 i GIP, co prowadzi do glukozozależnego wzrostu wydzielania insuliny i hamowania wydzielania glukagonu. Mechanizm ten skutkuje poprawą kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2, co potwierdzają liczne badania kliniczne. W badaniach monoterapii i terapii skojarzonej (m.in. z metforminą, pioglitazonem, glimepirydem, insuliną) stosowanie sytagliptyny w dawce 100 mg raz na dobę istotnie obniżało wartości HbA1c, glikemii na czczo (FPG) oraz glikemii poposiłkowej (2-hour PPG). W badaniach trwających od 18 do 26 tygodni nie obserwowano istotnego wzrostu masy ciała ani zwiększonej częstości hipoglikemii w porównaniu z placebo, co podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa leku.
biosynteza insuliny, cukrzyca typu 2, dipeptydylopeptydaza 4, glimepiryd, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina A1C, hiperglikemia, hipoglikemia, HOMA-β, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, insulina, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, lek hipoglikemizujący, metformina, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, stężenie glukozy na czczo, stężenie glukozy po posiłku, stosunek proinsuliny do insuliny - Leksykon substancji czynnych
Sytagliptyna – Wskazania do stosowania
Sytagliptyna, inhibitor DPP-4, jest stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów w monoterapii lub terapii skojarzonej. Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia inkretyn, co stymuluje wydzielanie insuliny zależnie od glikemii. Dostępna jest w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, zarówno jako monoterapia, jak i w preparatach złożonych z metforminą (500–1000 mg). Wskazania obejmują pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także terapię dwulekową (z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ) oraz trójlekową (w połączeniu z metforminą i sulfonylomocznikiem lub agonistą PPARγ). Sytagliptyna może być również stosowana jako uzupełnienie insulinoterapii, z metforminą lub bez niej, gdy insulina w stałej dawce nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, dieta i ćwiczenia fizyczne, działanie niepożądane, enzym DPP-4, hipoglikemia, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, insulina, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, metformina, nietolerancja metforminy, pochodna sulfonylomocznika, poziom glukozy we krwi, preparat złożony, stężenie glukozy, sytagliptyna, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tabletka powlekana, terapia trójlekowa, tiazolidynedion, tolerancja leczenia, wartość glikemii - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin Sandoz 100 mg
Sitagliptin Sandoz, klasyfikowany pod kodem ATC A10BH01, jest doustnym inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4) stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia aktywnych inkretyn, głównie GLP-1 i GIP, które stymulują wydzielanie insuliny oraz hamują sekrecję glukagonu w sposób zależny od poziomu glukozy we krwi. W efekcie dochodzi do poprawy kontroli glikemii, co potwierdza obniżenie wartości HbA1c oraz glikemii na czczo i po posiłku. Sitagliptin nie wywołuje hipoglikemii, gdyż jego działanie jest aktywne tylko przy podwyższonym stężeniu glukozy, a także nie zaburza fizjologicznej odpowiedzi glukagonu na hipoglikemię, co stanowi przewagę nad pochodnymi sulfonylomocznika.
Farmakologicznie sitagliptin jest silnym i wysoce selektywnym inhibitorem DPP-4, co zapobiega szybkiemu rozkładowi inkretyn i zwiększa ich aktywność biologiczną. W stężeniach terapeutycznych nie wpływa na enzymy DPP-8 i DPP-9, minimalizując ryzyko działań niepożądanych wynikających z nieselektywnego hamowania peptydaz. Terapia sitagliptinem poprawia funkcję komórek beta trzustki, zwiększając ich reaktywność oraz biosyntezę insuliny, co przekłada się na skuteczną regulację gospodarki węglowodanowej u pacjentów z cukrzycą typu 2 i hiperglikemią.
biosynteza insuliny, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dipeptydylopeptydaza 4, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy w wątrobie, stężenie glukozy we krwi, sytagliptyna, uwalnianie insuliny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin Reddy 50 mg
Sytagliptyna, inhibitor dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4) o kodzie ATC A10BH01, dostępna w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, poprawia kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2 poprzez zwiększenie stężenia aktywnych hormonów inkretynowych: GLP-1 i GIP. Mechanizm działania polega na glukozozależnym stymulowaniu wydzielania insuliny z komórek beta trzustki oraz hamowaniu wydzielania glukagonu przez komórki alfa, co prowadzi do ograniczenia produkcji glukozy w wątrobie i zwiększonego wychwytu glukozy przez tkanki. W efekcie obserwuje się obniżenie stężenia glukozy na czczo i po posiłku oraz redukcję HbA1c. Sytagliptyna charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec DPP-4, nie wpływając na enzymy DPP-8 i DPP-9, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa i niskie ryzyko hipoglikemii, w przeciwieństwie do pochodnych sulfonylomocznika.
cukrzyca typu 2, dipeptydylopeptydaza 4, działanie hipoglikemizujące, glikemia, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, metformina, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, wychwyt glukozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin +pharma 50 mg
Sitagliptin +pharma jest inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), klasyfikowanym w grupie A10BH01, stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn, głównie GLP-1 i GIP. Hormony te, w sposób zależny od stężenia glukozy, stymulują wydzielanie insuliny przez komórki beta trzustki oraz hamują sekrecję glukagonu przez komórki alfa, co skutkuje zmniejszeniem produkcji glukozy w wątrobie. W efekcie obserwuje się poprawę kontroli glikemii, wyrażoną redukcją hemoglobiny glikowanej (HbA1c) oraz obniżeniem stężenia glukozy na czczo i po posiłku. Sitagliptin wykazuje wysoką selektywność wobec DPP-4, nie wpływając istotnie na enzymy DPP-8 i DPP-9, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa terapii.
biosynteza insuliny, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dipeptydylopeptydaza 4, glukagonopodobny peptyd-1, HbA1c, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy w wątrobie, sytagliptyna, wydzielanie glukagonu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Jansitin 50 mg
Jansitin, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, jest doustnym inhibitorem DPP-4 stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu dipeptydylopeptydazy 4, co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn (GLP-1 i GIP). Te hormony inkretynowe zwiększają wydzielanie insuliny i zmniejszają wydzielanie glukagonu w sposób zależny od stężenia glukozy, co skutkuje poprawą kontroli glikemii, obniżeniem HbA1c, glukozy na czczo (FPG) oraz po posiłku (2-hour PPG). W badaniach klinicznych stosowanie sytagliptyny w monoterapii (100 mg/dobę) przez 18-24 tygodnie wykazało istotną poprawę parametrów glikemicznych oraz wskaźników funkcji komórek beta (HOMA-β, stosunek proinsuliny do insuliny), przy zachowaniu niskiego ryzyka hipoglikemii i braku przyrostu masy ciała.
cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dipeptydylopeptydaza 4, glukagonopodobny peptyd-1, glukoza na czczo, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, leczenie skojarzone, lek przeciwcukrzycowy, mieszanka insulinowa, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, proinsulina, stężenie glukozy, test tolerancji glukozy, uwalnianie insuliny, wskaźnik HOMA-β, wychwyt glukozy, wydzielanie glukagonu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sitagliptin Medical Valley 25 mg
Sitagliptin Medical Valley to lek z grupy inhibitorów dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4), zawierający substancję czynną sytagliptynę w postaci chlorowodorku jednowodnego, dostępną w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg. Mechanizm działania polega na hamowaniu rozkładu hormonów inkretynowych, co skutkuje zwiększonym wydzielaniem insuliny i obniżeniem glikemii. Tabletki powlekane mają różne kolory i rozmiary w zależności od dawki: 25 mg (różowe, 6 mm, oznaczenie „LC”), 50 mg (pomarańczowe, 8 mm, oznaczenie „C”) oraz 100 mg (beżowe, 9,8 mm, oznaczenie „L”). Substancje pomocnicze są identyczne w rdzeniu tabletek, natomiast skład otoczki różni się, co wpływa na kolor i ułatwia identyfikację dawki. Tabletki 25 mg zawierają 1,14 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
celuloza mikrokrystaliczna, HDPE, hormon inkretynowy, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, PVC/PVDC/Aluminium, Sitagliptin Medical Valley, sodu stearylofumaran, stężenie glukozy we krwi, substancja rozsadzająca, sytagliptyna, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wapnia wodorofosforan, wydzielanie insuliny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lonamo 100 mg
Lonamo zawiera sytagliptynę, inhibitor DPP-4, dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg, stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia aktywnych inkretyn (GLP-1 i GIP), co prowadzi do glukozozależnej stymulacji wydzielania insuliny oraz hamowania sekrecji glukagonu, skutkując obniżeniem stężenia glukozy na czczo i po posiłku oraz redukcją HbA1c. W przeciwieństwie do pochodnych sulfonylomocznika, sytagliptyna nie wywołuje hipoglikemii przy niskim stężeniu glukozy, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa terapii. Sytagliptyna jest wysoce selektywnym inhibitorem DPP-4, nie wpływającym na enzymy DPP-8 i DPP-9 w stężeniach terapeutycznych.
ataksja, chlorowodorek, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dipeptydylopeptydaza 4, duszność, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, GIP, GLP-1, glukagon, hemoglobina glikowana, hepatotoksyczność, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, kancerogenność, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, lek hipoglikemizujący, pochodna sulfonylomocznika, produkcja glukozy, rak wątroby, synteza insuliny, sytagliptyna, toksyczność reprodukcyjna, wydzielanie insuliny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Jansitin 25 mg
Jansitin, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, jest doustnym inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4) stosowanym w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych hormonów inkretynowych, głównie GLP-1 i GIP. W efekcie dochodzi do glukozozależnego zwiększenia wydzielania insuliny oraz zmniejszenia sekrecji glukagonu, co skutkuje redukcją glikemii na czczo i po posiłku oraz obniżeniem poziomu HbA1c. Sytagliptyna charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec DPP-4, nie wpływając istotnie na enzymy DPP-8 i DPP-9, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa i minimalizuje ryzyko hipoglikemii.
cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, epizod hipoglikemii, glikemia na czczo, glikemia poposiłkowa, glukagonopodobny peptyd-1, hamowanie DPP-4, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, interakcja farmakodynamiczna, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, profil bezpieczeństwa leku, sytagliptyna, terapia skojarzona, uwalnianie insuliny, wątrobowa produkcja glukozy, wychwyt glukozy, wydzielanie glukagonu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Lonamo 100 mg
Sytagliptyna, dostępna w preparacie Lonamo w dawkach 50 mg i 100 mg, jest wysokoselektywnym inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), stosowanym w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na hamowaniu hydrolizy hormonów inkretynowych GLP-1 i GIP, co prowadzi do zwiększenia ich stężenia w osoczu i w efekcie do wzrostu wydzielania insuliny oraz redukcji wydzielania glukagonu w sposób zależny od stężenia glukozy. Dzięki temu sytagliptyna poprawia kontrolę glikemii, obniżając poziom HbA1c oraz glukozy na czczo i po posiłku, przy jednocześnie niskim ryzyku hipoglikemii, co odróżnia ją od pochodnych sulfonylomocznika. W stężeniach terapeutycznych nie wykazuje istotnego hamowania enzymów DPP-8 i DPP-9, co podkreśla jej selektywność i bezpieczeństwo stosowania.
ataksja, badanie histologiczne, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, genotoksyczność, GIP, GLP-1, glukagon, glukoneogeneza, hemoglobina glikowana, hepatotoksyczność, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, karcynogenność, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, Lonamo, margines terapeutyczny, pochodne sulfonylomocznika, rak wątroby, sytagliptyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ansifora 50 mg
Ansifora zawiera sytagliptynę, inhibitor dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), stosowany w terapii cukrzycy typu 2 (kod ATC: A10BH01). Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia aktywnych hormonów inkretynowych, GLP-1 i GIP, które stymulują wydzielanie insuliny i hamują sekrecję glukagonu w sposób zależny od glikemii. Dzięki temu dochodzi do poprawy kontroli glikemii, co potwierdzają obniżone wartości hemoglobiny glikowanej A1c (HbA1c) oraz stężenia glukozy na czczo i po posiłku. Sytagliptyna wykazuje wysoką selektywność wobec DPP-4, nie wpływając na enzymy DPP-8 i DPP-9, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa terapii.
cukrzyca typu 2, dipeptydylopeptydaza 4, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, glukozozależność, hemoglobina glikowana, hiperglikemia poposiłkowa, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, leczenie skojarzone, lek przeciwcukrzycowy, monoterapia, parametr glikemiczny, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, sytagliptyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Juzina 100 mg
Juzina, zawierająca sytagliptynę w dawce 100 mg, jest inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4) stosowanym doustnie w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu DPP-4, co prowadzi do wydłużenia okresu półtrwania aktywnych inkretyn – GLP-1 i GIP – odpowiedzialnych za regulację homeostazy glukozy. Sytagliptyna zwiększa glukozozależne wydzielanie insuliny przez komórki beta trzustki oraz hamuje wydzielanie glukagonu przez komórki alfa, co skutkuje ograniczeniem produkcji glukozy w wątrobie i poprawą kontroli glikemii. Działanie leku jest zależne od aktualnego stężenia glukozy, co minimalizuje ryzyko hipoglikemii w porównaniu do pochodnych sulfonylomocznika.
cukrzyca typu 2, dipeptydylopeptydaza 4, efekt insulinotropowy, glikemia poposiłkowa, glukagonopodobny peptyd-1, glukoza na czczo, gospodarka węglowodanowa, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, hormony trzustkowe, inhibitor DPP-4, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, pochodne sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy w wątrobie, sytagliptyna, wydzielanie glukagonu, wydzielanie insuliny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Maysiglu 25 mg
Maysiglu zawiera sytagliptynę, inhibitor DPP-4, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia aktywnych inkretyn (GLP-1 i GIP), co prowadzi do glukozozależnego zwiększenia wydzielania insuliny i zmniejszenia wydzielania glukagonu, skutkując poprawą kontroli glikemii bez ryzyka hipoglikemii typowego dla pochodnych sulfonylomocznika. W badaniach klinicznych sytagliptyna w dawce 100 mg/dobę znacząco obniżała HbA1c, glukozę na czczo (FPG) oraz glukozę poposiłkową (2-hour PPG), jednocześnie poprawiając funkcję komórek beta (HOMA-β, stosunek proinsuliny do insuliny) bez istotnego wpływu na masę ciała i z częstością hipoglikemii porównywalną do placebo.
cukrzyca typu 2, FPG, glimepiryd, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, glukoza na czczo, glukoza poposiłkowa, hemoglobina A1C, hiperglikemia, hipoglikemia, HOMA-β, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, leczenie skojarzone, lek hipoglikemizujący, metformina, monoterapia, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, stosunek proinsuliny do insuliny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mifoglame 100 mg
Mifoglame, zawierający 100 mg sytagliptyny (chlorowodorek jednowodny), jest inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4) stosowanym doustnie w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn – GLP-1 i GIP. Hormony te, wydzielane przez komórki jelita, stymulują glukozozależne wydzielanie insuliny z komórek beta trzustki oraz hamują sekrecję glukagonu z komórek alfa, co skutkuje zmniejszeniem produkcji glukozy w wątrobie i obniżeniem glikemii. Sytagliptyna wykazuje wysoką selektywność wobec DPP-4, nie wpływając na enzymy DPP-8 i DPP-9 w dawkach terapeutycznych, co podnosi bezpieczeństwo stosowania preparatu.
bezpieczeństwo farmakoterapii, biosynteza insuliny, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, enzym DPP-4, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, hydroliza hormonów, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, inhibitor DPP-4, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, pochodne sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy w wątrobie, sekrecja glukagonu, stężenie glukozy we krwi, wychwyt glukozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin +pharma 25 mg
Lek Sitagliptin +pharma, klasyfikowany pod kodem ATC A10BH01, jest doustnym inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4) stosowanym w terapii cukrzycy typu 2. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu DPP-4, co zapobiega degradacji inkretyn – GLP-1 i GIP – hormonów odpowiedzialnych za glukozo-zależne zwiększenie wydzielania insuliny oraz hamowanie sekrecji glukagonu. W efekcie dochodzi do poprawy kontroli glikemii, manifestującej się obniżeniem stężenia glukozy na czczo, redukcją glikemii poposiłkowej oraz zmniejszeniem wartości HbA1c. Sitagliptin wykazuje wysoką selektywność wobec DPP-4, nie wpływając na enzymy DPP-8 i DPP-9, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa terapii.
biosynteza insuliny, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dipeptydylopeptydaza 4, glikemia, glikemia na czczo, glukagonopodobny peptyd-1, glukoneogeneza, gospodarka węglowodanowa, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, wydzielanie glukagonu, wydzielanie insuliny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ansifora 100 mg
Sytagliptyna, inhibitor dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4) o kodzie ATC A10BH01, jest doustnym lekiem hipoglikemizującym stosowanym w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu DPP-4, co zwiększa stężenie aktywnych inkretyn (GLP-1 i GIP), prowadząc do glukozowo-zależnego wzrostu wydzielania insuliny oraz zmniejszenia wydzielania glukagonu. W efekcie obserwuje się obniżenie hemoglobiny glikowanej A1c (HbA1c), glukozy na czczo (FPG) oraz po posiłku (2-hour PPG). Sytagliptyna wykazuje wysoką selektywność wobec DPP-4, nie wpływając na DPP-8 i DPP-9, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych. W przeciwieństwie do pochodnych sulfonylomocznika, jej działanie jest zależne od stężenia glukozy, co minimalizuje ryzyko hipoglikemii.
badanie kliniczne, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, doustny lek hipoglikemizujący, enzym DPP-4, glimepiryd, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, hemoglobina glikowana A1c, hiperglikemia, hipoglikemia, HOMA-β, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, insulina, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, metformina, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, stężenie glukozy na czczo, stężenie glukozy po posiłku, terapia skojarzona, zależny od glukozy polipeptyd insulinotropowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin Medical Valley 25 mg
Sitagliptyna, będąca inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), stosowana jest w leczeniu cukrzycy typu 2, dostępna w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg. Mechanizm działania polega na selektywnym hamowaniu enzymu DPP-4, co zwiększa stężenie aktywnych inkretyn (GLP-1 i GIP), prowadząc do glukozowo-zależnego wzrostu wydzielania insuliny i hamowania wydzielania glukagonu. W efekcie dochodzi do poprawy kontroli glikemii, co potwierdzają badania kliniczne wykazujące istotne obniżenie HbA1c, glukozy na czczo (FPG) oraz po posiłku (2-hour PPG). Sitagliptyna charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec DPP-4, nie wpływając na DPP-8 i DPP-9, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych, a jej działanie jest bezpieczne pod względem ryzyka hipoglikemii i nie powoduje istotnego przyrostu masy ciała.
cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, glikemia, glimepiryd, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, glukoza na czczo, glukoza poposiłkowa, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, insulina o przedłużonym działaniu, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, metformina, mieszanka insulinowa, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy w wątrobie, stosunek proinsuliny do insuliny, sytagliptyna, terapia skojarzona, test tolerancji glukozy, wskaźnik HOMA-β - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Asitalip Combo 50 mg + 1000 mg
Asitalip Combo to preparat złożony zawierający sytagliptynę, inhibitor DPP-4, oraz metforminę, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Sytagliptyna działa poprzez hamowanie enzymu DPP-4, co zwiększa stężenia inkretyn GLP-1 i GIP, prowadząc do wzrostu wydzielania insuliny zależnie od glikemii oraz hamowania wydzielania glukagonu, co zmniejsza produkcję glukozy w wątrobie. W badaniach klinicznych wykazano, że sytagliptyna skutecznie obniża HbA1c, glukozę na czczo (FPG) oraz glukozę poposiłkową, z efektem widocznym już po 3 tygodniach terapii. Terapia charakteryzuje się niskim ryzykiem hipoglikemii oraz brakiem przyrostu masy ciała, co stanowi istotną korzyść kliniczną.
analog GLP-1, cukrzyca typu 2, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, glukoza na czczo, glukoza poposiłkowa, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, metformina, model HOMA-β, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy zależny od glukozy, reaktywność komórek beta, selektywność enzymatyczna, stosunek proinsuliny do insuliny, sytagliptyna, test tolerancji glukozy