niepowikłane zakażenie dolnych dróg moczowych

Niepowikłane zakażenie dolnych dróg moczowych (UTI) to infekcja, która występuje u osób bez strukturalnych lub funkcjonalnych nieprawidłowości układu moczowego, chorób nerek lub schorzeń współistniejących zwiększających ryzyko powikłań. Najczęściej dotyczy kobiet w wieku reprodukcyjnym bez innych obciążeń zdrowotnych.

Głównym czynnikiem etiologicznym niepowikłanych UTI jest Escherichia coli, odpowiadająca za 75-95% przypadków. Rzadziej identyfikuje się inne bakterie Gram-ujemne jak Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis czy bakterie Gram-dodatnie jak Staphylococcus saprophyticus, szczególnie u młodych, aktywnych seksualnie kobiet.

Objawy kliniczne obejmują dysurię, częstomocz, nagłe parcie na mocz, ból nadłonowy oraz czasem krwiomocz. W przeciwieństwie do powikłanych UTI, pacjenci zazwyczaj nie mają gorączki ani bólu okolicy lędźwiowej, co sugerowałoby zajęcie górnych dróg moczowych.

Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym, a w przypadkach wątpliwych na badaniu ogólnym moczu i posiewie. Leczenie pierwszego wyboru to najczęściej krótkoterminowa antybiotykoterapia (3-5 dni) przy użyciu fosfomycyny, nitrofurantoiny lub trimetoprimu z sulfametoksazolem, w zależności od lokalnej oporności bakterii.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl