krem EMLA
Krem EMLA (Eutectic Mixture of Local Anesthetics) to miejscowy środek znieczulający zawierający lidokainę i prylokainę w stężeniu 2,5% każda. Preparat stosowany jest do powierzchniowego znieczulenia skóry przed zabiegami takimi jak wkłucia, pobieranie krwi, drobne zabiegi chirurgiczne czy procedury kosmetyczne.
Mechanizm działania kremu EMLA polega na blokadzie kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów, co hamuje powstawanie i przewodzenie impulsów bólowych. Maksymalny efekt znieczulający osiągany jest po 60-120 minutach od aplikacji pod opatrunkiem okluzyjnym i utrzymuje się przez około 1-2 godziny po usunięciu kremu.
W praktyce klinicznej krem EMLA jest szczególnie cenny w pediatrii, gdzie znacząco zmniejsza ból i lęk związany z procedurami medycznymi. Należy pamiętać o przeciwwskazaniach obejmujących nadwrażliwość na składniki preparatu, methemoglobinemię wrodzoną lub idiopatyczną oraz nie stosować na uszkodzoną skórę, błony śluzowe (poza określonymi wskazaniami) czy okolice oczu.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Krem EMLA zawiera lidokainę i prylokainę w stężeniu 25 mg/g każdej substancji i wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Pomimo miejscowego zastosowania i ograniczonego wchłaniania ogólnoustrojowego, obie substancje przenikają przez barierę łożyskową oraz do mleka kobiecego. Dane z badań na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na rozwój płodu czy płodność, a toksyczność reprodukcyjna pojawiała się jedynie przy dużych dawkach podawanych podskórnie lub domięśniowo, znacznie przekraczających ekspozycję z kremu. W praktyce klinicznej krem EMLA był stosowany u wielu kobiet w ciąży bez zgłoszonych zaburzeń rozwojowych czy innych działań niepożądanych u potomstwa.
bariera łożyskowa, dawka terapeutyczna, krem EMLA, lidokaina i prylokaina, przenikanie leków do mleka, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, wchłanianie ogólnoustrojowe, wpływ na płodność, zaburzenie rozrodu, znieczulenie miejscowe -
Leksykon substancji czynnych
Lidokaina, jako lek miejscowo znieczulający z grupy amidów, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza przy podaniu dożylnym lub w dużych dawkach. Interakcje farmakodynamiczne obejmują sumowanie toksyczności z innymi lekami miejscowo znieczulającymi, lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. meksyletyna, tokainid) oraz zwiotczającymi mięśnie szkieletowe (np. suksametonium), co zwiększa ryzyko kardiotoksyczności, neurotoksyczności oraz przedłużonej blokady nerwowo-mięśniowej. Szczególną ostrożność wymaga także łączenie lidokainy z lekami przeciwpsychotycznymi wydłużającymi odstęp QT (np. pimozyd, sertyndol) oraz antagonistami receptorów 5HT3 (np. tropisetron), ze względu na ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca. Ponadto, lidokaina może nasilać lub osłabiać działanie innych leków, np. zmniejsza skuteczność sulfonamidów i może zwiększać ryzyko methemoglobinemii w połączeniu z lekami indukującymi ten stan (np. sulfonamidy, nitrofurantoina).
adrenalina, alkaloid sporyszu, alkohol etylowy, anestetyk wziewny, barbiturat, blokada nerwowo-mięśniowa, cymetydyna, cytochrom P450, częstoskurcz komorowy, diklofenak, enzymy mikrosomalne wątroby, erytromycyna, fenytoina, hipokaliemia, hormonalna terapia zastępcza, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, kardiotoksyczność, klirens wątrobowy, krem EMLA, kwaśna glikoproteina α1, lek beta-adrenolityczny, lek miejscowo znieczulający, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trójpierścieniowy, lek zwiotczający mięśnie, lidokaina, lidokaina z adrenaliną, meksyletyna, metabolit lidokainy, metabolizm lidokainy, methemoglobina, methemoglobinemia, migotanie komór, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna fenotiazyny, prylokaina, ryfampicyna, środek antyseptyczny, suksametonium, sulfonamid, toksyczność leku, toksyczność ogólnoustrojowa, układ pokarmowy, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca -
Leksykon leków
Krem EMLA zawiera lidokainę i prylokainę w stężeniu 25 mg/g każdej substancji czynnej i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na te składniki lub na inne miejscowe anestetyki amidowe ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, preparat zawiera makrogloglicerolu hydroksystearynian (19 mg/g), który może wywoływać reakcje alergiczne skórne. Przed zastosowaniem kremu konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć uczulenie na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, co jest kluczowe dla uniknięcia poważnych działań niepożądanych, w tym reakcji anafilaktycznych.
działanie niepożądane, krem EMLA, leki znieczulające amidowe, lidokaina, makrogologlicerolu hydroksystearynian, miejscowy środek znieczulający, nadwrażliwość na substancje czynne, prylokaina, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, test alergiczny, wywiad alergologiczny -
Leksykon leków
Przedawkowanie kremu EMLA, zawierającego 25 mg/g lidokainy i 25 mg/g prylokainy, może prowadzić do poważnych objawów toksyczności systemowej, zwłaszcza methemoglobinemii, która stanowi najpoważniejsze ryzyko. Methemoglobinemia objawia się zwiększonym stężeniem methemoglobiny we krwi, co zaburza transport tlenu i może powodować sinicę centralną. Szczególnie narażone są noworodki i niemowlęta poniżej 12 miesiąca życia, osoby z wrodzoną predyspozycją oraz pacjenci stosujący leki indukujące powstawanie methemoglobiny (np. sulfonamidy, nitrofurantoina, fenytoina, fenobarbital). W diagnostyce należy uwzględnić, że pulsoksymetria może zawyżać wysycenie hemoglobiny tlenem przy podwyższonym poziomie methemoglobiny, dlatego zaleca się stosowanie co-oksymetrii.
błękit metylenowy, bradykardia, co-oksymetria, depresja oddechowa, fenobarbital, fenytoina, hipoksemia, hipotensja, krem EMLA, lek przeciwdrgawkowy, methemoglobinemia, niewydolność krążenia, nitrofurantoina, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje okołoustne, postępowanie resuscytacyjne, pulsoksymetr, sinica centralna, sulfonamid, toksyczność lidokainy, toksyczność prylokainy, toksyczność systemowa, układ sercowo-naczyniowy, wrodzona methemoglobinemia, zaburzenia rytmu serca -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania toksykologiczne kremu EMLA, zawierającego lidokainę i prylokainę w stężeniach 25 mg/g każda, wykazały niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym oraz brak synergizmu toksycznego przy jednoczesnym stosowaniu obu substancji. W modelach zwierzęcych objawy toksyczności systemowej dotyczyły głównie ośrodkowego układu nerwowego i układu krążenia. Badania reprodukcyjne wskazały na embriotoksyczne i fetotoksyczne działanie lidokainy od dawki 25 mg/kg s.c. u królików oraz prylokainy od 100 mg/kg i.m. u szczurów, jednak nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic. Lidokaina przenika przez barierę łożyskową z ekspozycją zarodka i płodu na poziomie 0,4–1,3 względem stężenia w surowicy matki. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego samych anestetyków, natomiast ich metabolity 2,6-dimetyloanilina i σ-toluidyna wykazały potencjał genotoksyczny i rakotwórczy w badaniach przewlekłych.
6-dimetyloanilina, anestetyk miejscowy, badania toksykologiczne, bariera łożyskowa, działanie genotoksyczne, embriotoksyczność, fetotoksyczność, genotoksyczność, krem EMLA, lidokaina, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie oka, prylokaina, toksyczność ogólna, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność systemowa, tolerancja miejscowa, układ krążenie, właściwości rakotwórcze, σ-toluidyna -
Leksykon leków
Krem EMLA, zawierający 25 mg lidokainy i 25 mg prylokainy na gram, jest stosowany do miejscowego znieczulenia skóry i błon śluzowych przed różnorodnymi zabiegami medycznymi. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od obszaru aplikacji, wieku pacjenta oraz rodzaju procedury. Dla niewielkich zabiegów na skórze zaleca się aplikację 2 g kremu (około połowa tubki 5 g) lub 1,5 g na 10 cm² powierzchni, z czasem ekspozycji od 1 do 5 godzin. Przy większych powierzchniach, np. depilacji laserowej, maksymalna dawka wynosi 60 g na powierzchnię do 600 cm², z czasem aplikacji od 1 do 5 godzin. W warunkach szpitalnych, np. przy pobieraniu przeszczepu skórnego, stosuje się 1,5-2 g/10 cm² przez 2-5 godzin. Specyficzne dawkowanie dotyczy także narządów płciowych i błon śluzowych, gdzie czas aplikacji i ilość kremu są odpowiednio skrócone (np. 1 g/10 cm² na skórę męskich narządów płciowych przez 15 minut, 5-10 g na śluzówkę narządów płciowych przez 5-10 minut). W przypadku owrzodzeń kończyn dolnych u dorosłych stosuje się 1-2 g/10 cm² do maksymalnie 10 g kremu na owrzodzenie, z czasem aplikacji 30-60 minut.
błona śluzowa, charakterystyka produktu leczniczego, czyszczenie rany, depilacja laserowa, działanie niepożądane, kłykciny kończyste, krem EMLA, lidokaina i prylokaina, łyżeczkowanie kanału szyjki macicy, męskie narządy płciowe, nakłucie żyły, opracowanie chirurgiczne rany, owrzodzenie kończyny dolnej, przeszczep skórny, sklepienie pochwy, śluzówka narządów płciowych, środek miejscowo znieczulający, wywiad medyczny, żeńskie narządy płciowe, znieczulenie miejscowe skóry
