toksyczność lidokainy
Toksyczność lidokainy to zespół objawów niepożądanych występujących przy przekroczeniu bezpiecznego stężenia tego leku w osoczu. Lidokaina, jako miejscowy środek znieczulający z grupy amidów, blokuje kanały sodowe w błonie komórkowej neuronów, co może prowadzić do działań ogólnoustrojowych przy przedawkowaniu.
Objawy toksyczności lidokainy rozwijają się stopniowo i obejmują początkowo objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego: niepokój, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, drętwienie języka i warg, metaliczny smak w ustach, drżenia mięśniowe, a w cięższych przypadkach drgawki i utratę przytomności. Przy wyższych stężeniach dochodzi do objawów sercowo-naczyniowych: bradykardii, hipotensji, zaburzeń przewodnictwa, a nawet zatrzymania krążenia.
Czynniki ryzyka toksyczności lidokainy obejmują przypadkowe podanie donaczyniowe, przedawkowanie, zaburzenia czynności wątroby, niewydolność serca, podeszły wiek oraz interakcje lekowe z inhibitorami CYP3A4. Leczenie polega na przerwaniu podawania leku, podtrzymywaniu funkcji życiowych, podaniu tlenu, a w ciężkich przypadkach stosowaniu leków przeciwdrgawkowych czy emulsji lipidowej.
Profilaktyka toksyczności lidokainy to przede wszystkim przestrzeganie maksymalnych dawek (3-5 mg/kg m.c. lub do 300 mg jednorazowo), stosowanie aspiracji przed iniekcją, powolne podawanie leku oraz używanie roztworu z dodatkiem adrenaliny, która zmniejsza wchłanianie systemowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Ophtesic 20 mg/g
Przedawkowanie żelu do oczu Ophtesic, zawierającego lidokainy chlorowodorek w stężeniu 20 mg/g, wiąże się przede wszystkim z ryzykiem poważnych powikłań miejscowych. Długotrwałe stosowanie leku może prowadzić do progresywnego i nieodwracalnego zmętnienia rogówki oraz jej owrzodzenia, co skutkuje trwałą utratą ostrości wzroku. Uszkodzenia te mają charakter miejscowy i rozwijają się w wyniku przewlekłej ekspozycji na miejscowy środek znieczulający, przekraczającej zalecany okres terapeutyczny. Objawy takie jak trwałe zmętnienie rogówki, owrzodzenie oraz częściowa lub całkowita utrata wzroku stanowią poważne konsekwencje kliniczne przedawkowania.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xylodont 2% z adrenaliną 1:50.000 (20 mg + 0,02 mg)/ml
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Xylodont 2% z adrenaliną wykazały, że działania niepożądane pojawiały się jedynie po podaniu dawek znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, co wskazuje na relatywnie niskie ryzyko toksyczności w warunkach klinicznych. Wartości dawki śmiertelnej LD50 dla lidokainy wynoszą u myszy 278 mg/kg (s.c.) oraz 27 mg/kg (i.v.), a u szczurów 167 mg/kg (i.p.) i 469 mg/kg (s.c.). Dodanie adrenaliny do preparatu nie zmienia profilu toksyczności lidokainy. W badaniach krótkoterminowych na szczurach, dawka 40 mg/kg/dzień przez 4 tygodnie powodowała pogorszenie stanu ogólnego, pobudzenie i sporadyczne drgawki, natomiast dawki 5-15 mg/kg/dzień nie wywoływały objawów toksycznych.
adrenalina, chlorowodorek lidokainy, dawka śmiertelna LD50, drgawki, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, podanie domięśniowe, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, podanie podskórne, przerost nadnerczy, rozrost kory nadnerczy, toksyczność długoterminowa, toksyczność krótkoterminowa, toksyczność lidokainy, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, XYLODONT - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lidbree 42 mg/ml
Przedawkowanie lidokainy w postaci żelu domacicznego Lidbree (42 mg/ml) jest rzadkie przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, jednak może prowadzić do ogólnoustrojowej toksyczności, zwłaszcza przy jednoczesnym podawaniu innych anestetyków miejscowych lub przypadkowym wstrzyknięciu donaczyniowym. Toksyczność jest stężeniowo zależna, z objawami neurologicznymi pojawiającymi się przy stężeniach w osoczu 5 000-10 000 ng/ml, a ciężkimi symptomami (drgawki, utrata przytomności) powyżej 10 000 ng/ml. Początkowe objawy OUN obejmują drętwienie wokół ust i języka, uczucie pustki w głowie, przeczulicę słuchową, szumy uszne oraz zaburzenia widzenia. W miarę wzrostu stężenia lidokainy mogą wystąpić zaburzenia artykulacji, skurcze mięśniowe, uogólnione drgawki, a w najcięższych przypadkach zatrzymanie oddechu i hipoksja. Dodatkowo, kwasica, hiperkaliemia, hipokalcemia i niedotlenienie nasilają toksyczne działanie leku.
anestetyk miejscowy, arytmia, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, depresja OUN, depresja sercowo-naczyniowa, drętwienie języka, drętwienie ust, drgawki grand mal, drgawki uogólnione, drżenia mięśniowe, efekt addytywny, hiperkaliemia, hipokalcemia, hipoksja i hiperkapnia, hipotensja, kwasica, lek chronotropowy, lek inotropowy, lek przeciwdrgawkowy, lek wazopresyjny, lidokaina, niedotlenienie, nieostre widzenie, objawy toksyczne ogólnoustrojowe, obniżenie pH krwi, ośrodkowy układ nerwowy, podwójne widzenie, przeczulica słuchowa, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, stężenie w osoczu, szumy uszne, toksyczność lidokainy, układ sercowo-naczyniowy, wstrzyknięcie donaczyniowe, zaburzenia artykulacji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu, żel domaciczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hemoroidal (50 mg + 5 mg)/g
Produkt leczniczy Hemoroidal w postaci żelu doodbytniczego zawiera wyciąg suchy z kory kasztanowca (50 mg/g) oraz lidokainę chlorowodorek jednowodny (5 mg/g). Nie istnieją udokumentowane przypadki przedawkowania, jednak ze względu na obecność lidokainy, miejscowego środka znieczulającego, istnieje ryzyko działań ogólnoustrojowych przy nadmiernej absorpcji, zwłaszcza na uszkodzoną śluzówkę. Potencjalne objawy przedawkowania wyciągu z kory kasztanowca obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, nudności, wymioty, świąd i bóle głowy, natomiast lidokaina może wywołać objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drgawki, senność), sercowo-naczyniowe (hipotensja, bradykardia, zaburzenia rytmu) oraz parestezje i zaburzenia widzenia. Substancje pomocnicze, takie jak balsam peruwiański i bronopol, mogą nasilać reakcje nadwrażliwości i podrażnienia miejscowe.
balsam peruwiański, bradykardia, depresja układu krążenia, drgawki, hipotensja, kora kasztanowca, leczenie przeciwdrgawkowe, lidokainy chlorowodorek, parahydroksybenzoesan etylu, parametry życiowe, parestezje, podrażnienie miejscowe, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, środek znieczulający miejscowy, toksyczność lidokainy, wyciąg z kory kasztanowca, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie śluzówki, zapaść sercowo-naczyniowa, zawroty głowy, żel doodbytniczy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lidocaine 2% Fresenius Kabi 20 mg/ml
Lidocaine 2% Fresenius Kabi to roztwór do wstrzykiwań zawierający 20 mg/ml (2%) lidokainy chlorowodorku, co odpowiada 16,22 mg lidokainy w 1 ml roztworu. Preparat jest klarowny, bezbarwny i pozbawiony cząstek. Wskazania obejmują różne formy znieczulenia miejscowego: nasiękowe, regionalne (blokady nerwów obwodowych i pni nerwowych), nadtwardówkowe, krzyżowe oraz stomatologiczne. Produkt może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z adrenaliną, która przedłuża efekt anestetyczny i zmniejsza ryzyko toksyczności poprzez zwężenie naczyń i spowolnienie wchłaniania lidokainy. Dostępne objętości ampułek to 5 ml (100 mg lidokainy chlorowodorku, 81,1 mg lidokainy), 10 ml (200 mg, 162,2 mg) oraz 20 ml (400 mg, 324,4 mg).
adrenalina, blokada nerwów, blokada pni nerwowych, ból przewlekły, chlorowodorek lidokainy, epinefryna, lidokaina, środek anestetyczny, toksyczność lidokainy, zabieg dermatologiczny, zabieg położniczy, zabieg stomatologiczny, znieczulenie krzyżowe, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie stomatologiczne, zwężenie naczyń - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ceftriaxon AptaPharma 2 g
Ceftriakson, jako cefalosporyna III generacji, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Przede wszystkim jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ceftriakson lub inne cefalosporyny oraz u osób z ciężką reakcją alergiczną na beta-laktamy (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy). W populacji pediatrycznej szczególną uwagę należy zwrócić na wcześniaki do 41 tygodni wieku ciążowego + chronologicznego oraz noworodki do 28 dni życia z hiperbilirubinemią, żółtaczką, hipoalbuminemią lub kwasicą, ze względu na ryzyko encefalopatii bilirubinowej wynikające z wypierania bilirubiny z albumin. Ceftriakson jest także przeciwwskazany u noworodków wymagających dożylnego leczenia preparatami wapnia z powodu ryzyka wytrącenia się soli wapniowej ceftriaksonu. Podanie domięśniowe ceftriaksonu rozpuszczonego w lidokainie wymaga wykluczenia przeciwwskazań do lidokainy, a roztwory zawierające lidokainę nie mogą być podawane dożylnie ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych układu sercowo-naczyniowego i OUN.
antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna III generacji, ceftriakson, dieta niskosodowa, encefalopatia bilirubinowa, farmakoterapia, hiperbilirubinemia, hipoalbuminemia, karbapenem, kwasica, lidokaina, monobaktam, nadwrażliwość na substancję czynną, ośrodkowy układ nerwowy, penicylina, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, sól wapniowa ceftriaksonu, toksyczność lidokainy, układ sercowo-naczyniowy, wiązanie bilirubiny, zaburzenie funkcji wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Interakcje leku – Beto 25 ZK 23,75 mg
Metoprolol, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6 cytochromu P450, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w osoczu oraz efekt terapeutyczny. Inhibitory CYP2D6 (np. leki przeciwarytmiczne, przeciwhistaminowe, przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, inhibitory COX-2, rytonawir, hydroksychlorochina, chinidyna, terbinafina) zwiększają stężenie metoprololu, co podnosi ryzyko bradykardii i hipotensji. Z kolei induktory enzymów, takie jak ryfampicyna, obniżają jego stężenie. Alkohol i hydralazyna również zwiększają stężenie metoprololu, co może nasilać jego działanie kardiodepresyjne. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia (werapamil, diltiazem), leków przeciwarytmicznych (amiodaron, chinidyna, flekainid, propafenon, dyzopiramid), glikozydów naparstnicy oraz inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), ze względu na ryzyko ciężkiej bradykardii, bloków przedsionkowo-komorowych i zatrzymania akcji serca.
alkaloid sporyszu, antagonista receptora alfa-adrenergicznego, antagonista receptora H2, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, działanie chronotropowe, działanie inotropowe ujemne, działanie kardiodepresyjne, farmakokinetyka metoprololu, glikozyd naparstnicy, hipotensja śródoperacyjna, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, lek alfa-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwretrowirusowy, lek sympatykomimetyczny, modulator receptora fosforanu sfingozyny, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna sulfonylomocznika, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, toksyczność lidokainy, wziewny lek znieczulający, zaburzenie czynności lewej komory, zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, zespół chorej zatoki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xylodont 2% z adrenaliną 1:100.000 (20 mg + 0,01 mg)/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Xylodont 2% z adrenaliną wykazały, że działania niepożądane pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla lidokainy wynosiły: u myszy 278 mg/kg s.c. oraz 27 mg/kg i.v., a u szczurów 167 mg/kg i.p. oraz 469 mg/kg s.c. Adrenalina nie wpływa na toksyczność lidokainy. W toksyczności podostrej u szczurów dawka 40 mg/kg/dzień przez 4 tygodnie powodowała pogorszenie stanu ogólnego, pobudzenie i sporadyczne drgawki, natomiast dawki 5-15 mg/kg/dzień były bezpieczne. W toksyczności przewlekłej u szczurów dawka 20 mg/kg/dzień przez 6 miesięcy skutkowała zwiększeniem masy nadnerczy i rozrostem kory nadnerczy, podczas gdy dawki 5-10 mg/kg/dzień nie wykazywały działania toksycznego.
adrenalina, chlorowodorek lidokainy, drgawki, działanie niepożądane, działanie teratogenne, LD50, lidokaina, nadnercza, podanie domięśniowe, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, podanie podskórne, rozrost kory nadnerczy, toksyczność lidokainy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wady wrodzone, XYLODONT - Leksykon substancji czynnych
Adrenalina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Adrenalina (epinefryna) jest kluczowym lekiem w stanach nagłych, a jej profil bezpieczeństwa opiera się głównie na wieloletnim doświadczeniu klinicznym, gdyż dane przedkliniczne są ograniczone. W badaniach toksyczności podskórnego podania artykainy z adrenaliną odnotowano działania niepożądane przy dawkach ≥50 mg/kg mc./dobę u szczurów i ≥80 mg/kg mc./dobę u psów po 4 tygodniach, jednak dawki te znacznie przekraczają stosowane klinicznie. LD50 dla Mepidont 2% z adrenaliną 1:100 000 wynosi u myszy 32 mg/kg s.c. i 260 mg/kg i.v., u świnek morskich 20 mg/kg s.c. i 94 mg/kg i.v., a u królików 22 mg/kg s.c. i 110 mg/kg i.v. W przypadku lidokainy z adrenaliną (Xylodont) LD50 u myszy wynosi 278 mg/kg s.c. i 27 mg/kg i.v., a u szczurów 167 mg/kg i.p. i 469 mg/kg s.c., przy czym adrenalina nie zwiększa toksyczności lidokainy. Badania embriotoksyczności i teratogenności wskazują na brak istotnego ryzyka przy dawkach terapeutycznych, a toksyczne efekty reprodukcyjne obserwowano jedynie przy dawkach przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi (0,1–5 mg/kg adrenaliny).
Badania genotoksyczności artykainy i jej połączenia z adrenaliną nie wykazały działania mutagennego in vitro ani in vivo, choć wyniki dotyczące adrenaliny są sprzeczne. W dawkach supraterapeutycznych artykaina wykazuje działanie kardiodepresyjne i rozszerzające naczynia krwionośne, jednak takie efekty nie mają znaczenia klinicznego przy standardowym stosowaniu. Długoterminowe badania toksyczności lidokainy z adrenaliną u zwierząt wykazały objawy toksyczne przy dawkach ≥40 mg/kg/dzień, natomiast dawki ≤10 mg/kg/dzień były dobrze tolerowane. Ogólnie, dane przedkliniczne nie wskazują na szczególne zagrożenia dla pacjentów przy stosowaniu adrenaliny w dawkach terapeutycznych, a ewentualne działania niepożądane wynikają głównie z jej farmakologicznego działania sympatykomimetycznego. W przypadku niektórych produktów leczniczych zawierających adrenalinę brak jest dodatkowych danych przedklinicznych istotnych dla praktyki klinicznej.
adrenalina, artykaina, badania genotoksyczności, badania toksyczności, chlorowodorek lidokainy, działanie genotoksyczne, działanie kardiodepresyjne, działanie rakotwórcze, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, kardiotoksyczność, LD50, lek znieczulający miejscowo, lidokaina, mepiwakaina, nadnercze, ośrodkowy układ nerwowy, przepływ maciczno-łożyskowy, rozrost kory nadnerczy, rozszerzanie naczyń krwionośnych, teratogenność, toksyczność lidokainy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedawkowanie – Procto-Hemolan (50 mg + 20 mg)/g
Produkt leczniczy Procto-Hemolan w postaci kremu doodbytniczego zawiera trybenozyd (50 mg/g) oraz chlorowodorek lidokainy jednowodnej (20 mg/g). Przedawkowanie trybenozydu nie zostało dotychczas opisane, natomiast toksyczność lidokainy przy miejscowej aplikacji jest mało prawdopodobna ze względu na ograniczone wchłanianie. W przypadku przedawkowania lidokainy mogą wystąpić objawy takie jak zaburzenia rytmu serca, spadek ciśnienia tętniczego, depresja układu sercowo-naczyniowego, drgawki oraz methemoglobinemia, która jest rzadszym, ale poważnym powikłaniem. Wskazane jest monitorowanie pacjentów szczególnie z zaburzeniami czynności wątroby lub stosujących inne preparaty zawierające lidokainę.
błękit metylenowy, chlorowodorek lidokainy, depresja układu sercowo-naczyniowego, działanie toksyczne, hemoglobina, krem doodbytniczy, kwas askorbinowy, lek znieczulający miejscowo, lidokaina, methemoglobina, methemoglobinemia, napad drgawkowy, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna benzodiazepiny, spadek ciśnienia tętniczego, toksyczność lidokainy, transport tlenu, trybenozyd, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lidocaine Grindeks 20 mg/ml
Przedawkowanie chlorowodorku lidokainy manifestuje się dwufazową toksycznością, obejmującą ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz układ sercowo-naczyniowy. Toksyczność może pojawić się natychmiast po dożylnym podaniu lub z opóźnieniem 15-60 minut w przypadku innych dróg podania. Objawy rozwijają się progresywnie: od wczesnych symptomów takich jak zmęczenie, zawroty głowy i parestezje okołoustne (dawki doustne u dorosłych około 600 mg), przez umiarkowane (atakksja, splątanie przy dawkach doustnych ok. 2 g), aż do ciężkich (konwulsje, śpiączka, arytmie serca przy dawkach pozajelitowych 500 mg-1 g u dorosłych). W fazie zagrażającej życiu obserwuje się poszerzenie zespołu QRS, blok przedsionkowo-komorowy oraz zatrzymanie akcji serca (dawki dożylne u dorosłych około 1 g). Rzadko występuje methemoglobinemia. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci, osób starszych oraz pacjentów z oparzeniami ze względu na zwiększone ryzyko toksyczności.
arytmia, ataksja, atropina, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, chlorowodorek lidokainy, depresja oddechowa, diazepam, dobutamina, efedryna, intubacja dotchawicza, konwulsja, kurczliwość mięśnia sercowego, lek miejscowo znieczulający, lidokaina, methemoglobinemia, migotanie komór, niewydolność serca, noradrenalina, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja okołoustna, poszerzenie zespołu QRS, splątanie, stężenie leku w surowicy, tachykardia komorowa, tiopental sodu, toksyczność lidokainy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia rytmu komorowego, zatrzymanie akcji serca - Leksykon substancji czynnych
Diglukonian chloroheksydyny – Przedawkowanie
Diglukonian chloroheksydyny, będący składnikiem preparatu Gardimax medica lemon spray, charakteryzuje się niskim potencjałem toksyczności ogólnoustrojowej ze względu na minimalne wchłanianie z przewodu pokarmowego. Jednakże, istotnym czynnikiem ryzyka przy przedawkowaniu jest obecność chlorowodorku lidokainy, który może wywoływać poważne objawy toksyczne. Przedawkowanie może manifestować się objawami neurologicznymi, takimi jak niepokój, nerwowość, szumy uszne, oczopląs, drżenie mięśni, drgawki, a także depresją i niewydolnością oddechową. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia hemodynamiczne, w tym spadek napięcia mięśnia sercowego, rozszerzenie naczyń obwodowych, niedociśnienie tętnicze, bradykardia, zaburzenia rytmu serca, a nawet zatrzymanie akcji serca.
bradykardia, chlorowodorek lidokainy, depresja oddechowa, drgawki, drżenie mięśni, etanol, Gardimax medica, glikol propylenowy, hipoksemia i hiperkapnia, monitorowanie funkcji życiowych, niedociśnienie tętnicze, niepokój psychoruchowy, niewydolność oddechowa, objawy neurologiczne, oczopląs, odkażanie jamy ustnej, ośrodkowy układ nerwowy, procedury resuscytacyjne, rozszerzenie naczyń obwodowych, spadek napięcia mięśnia sercowego, szumy uszne, toksyczność, toksyczność lidokainy, układ sercowo-naczyniowy, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wsparcie oddechowe, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lidocaine 2% Fresenius Kabi 20 mg/ml
Produkt leczniczy Lidocaine Fresenius Kabi, dostępny w stężeniach 1% (10 mg/ml) oraz 2% (20 mg/ml), zawiera lidokainę chlorowodorek i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lidokainę, inne amidowe środki znieczulające oraz substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na wywiad alergologiczny, aby wykluczyć reakcje krzyżowe. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z całkowitym blokiem przedsionkowo-komorowym ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń przewodzenia i niewydolności krążenia, a także u osób z hipowolemią, gdyż może to prowadzić do toksycznego działania na układ sercowo-naczyniowy, manifestującego się niedociśnieniem, arytmiami i zapaścią krążeniową.
blok przedsionkowo-komorowy, całkowity blok serca, hipovolemia, leki znieczulające amidowe, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, nadwrażliwość, niedociśnienie, niewydolność krążenia, roztwór do wstrzykiwań, substancja pomocnicza, toksyczność lidokainy, układ sercowo-naczyniowy, właściwości antyarytmiczne, wywiad alergologiczny, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowa, znieczulenie miejscowe