depresja układu sercowo-naczyniowego
Depresja układu sercowo-naczyniowego to stan patologiczny charakteryzujący się upośledzeniem funkcji serca i naczyń krwionośnych, prowadzący do zmniejszenia rzutu serca, spadku ciśnienia tętniczego i osłabienia perfuzji tkankowej. Może wystąpić w przebiegu wstrząsu, podczas znieczulenia ogólnego, po przedawkowaniu leków działających inotropowo ujemnie lub jako następstwo ciężkich chorób ogólnoustrojowych.
W patofizjologii tego stanu kluczową rolę odgrywa zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego (działanie inotropowe ujemne), zwolnienie częstości akcji serca (działanie chronotropowe ujemne) oraz rozszerzenie naczyń obwodowych prowadzące do spadku oporu obwodowego. Konsekwencją tych zaburzeń jest hipoperfuzja narządów i tkanek, która nieleczona może prowadzić do niewydolności wielonarządowej.
Diagnostyka depresji układu sercowo-naczyniowego opiera się na monitorowaniu parametrów hemodynamicznych, takich jak ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, ośrodkowe ciśnienie żylne, rzut serca oraz saturacja mieszanej krwi żylnej. Leczenie ukierunkowane jest na przyczynę oraz stosowanie leków inotropowych dodatnich, płynoterapii i w razie konieczności mechanicznego wspomagania krążenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Aethoxysklerol 1% 10 mg/ml
Lauromakrogol 400, substancja czynna preparatu Aethoxysklerol 1%, wykazuje działanie miejscowo znieczulające i wazodylatacyjne, co wymaga szczególnej ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu z innymi środkami znieczulającymi miejscowo (np. lidokainą, prokainą) lub ogólnie, ze względu na ryzyko kumulacji efektów depresyjnych na układ sercowo-naczyniowy, takich jak spadek ciśnienia tętniczego i bradykardia. Preparat zawiera również etanol jako substancję pomocniczą, co może nasilać działanie alkoholu spożywanego przez pacjenta, zwłaszcza u osób nadużywających alkohol lub przyjmujących leki hamujące metabolizm etanolu. Zaleca się unikanie spożycia alkoholu przed i po zabiegu skleroterapii, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych układu sercowo-naczyniowego.
bradykardia, ciśnienie tętnicze, depresja układu sercowo-naczyniowego, działanie wazodylatacyjne, heparyna, klopidogrel, krwawienie miejscowe, kwas acetylosalicylowy, lauromakrogol, lek antykoagulacyjny, lek przeciwpłytkowy, lidokaina, napięcie naczyń, niewydolność nerek, prokaina, skleroterapia, spadek ciśnienia tętniczego, środek znieczulający, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, wazodilatacja - Leksykon leków
Przedawkowanie – Propofol 2% MCT/LCT Fresenius 20 mg/ml
Przedawkowanie propofolu, szczególnie w formie Propofol 2% MCT/LCT Fresenius (20 mg/ml), stanowi poważne zagrożenie dla układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. Objawy obejmują depresję oddechową z bezdechem, spłyceniem i zmniejszeniem częstości oddechów, wynikającą z hamowania ośrodka oddechowego w pniu mózgu, oraz depresję czynności układu krążenia manifestującą się hipotensją, bradykardią i zmniejszeniem rzutu serca, spowodowaną działaniem wazodylatacyjnym i kardiodepresyjnym. Ze względu na szybki początek działania propofolu, objawy mogą pojawić się nagle, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
ampułko-strzykawka, bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja układu krążenia, depresja układu sercowo-naczyniowego, działanie wazodylatacyjne, emulsja do wstrzykiwań, gazometria krwi tętniczej, hipoksja tkanek, hipotensja, lek wazopresorowy, mechaniczne wspomaganie krążenia, monitorowanie EKG, ośrodek oddechowy, perfuzja mózgowa, pomiar ciśnienia tętniczego, powrót żylny, pozycja Trendelenburga, propofol, przedawkowanie propofolu, pulsoksymetria, spadek ciśnienia tętniczego, sztuczna wentylacja, uzupełnienie objętości osocza, zmniejszenie rzutu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lorazepam TZF 4 mg/ml
Przedawkowanie lorazepamu, będącego benzodiazepiną, prowadzi do depresji ośrodkowego układu nerwowego o różnym nasileniu, od łagodnej senności i dezorientacji po ciężką śpiączkę i depresję oddechową. Objawy łagodne obejmują ospałość, ataksję, dyzartrię, hipotonię mięśniową oraz spadek ciśnienia tętniczego, natomiast ciężkie zatrucie manifestuje się depresją ośrodka oddechowego, ciężką hipotensją oporną na leczenie, utratą przytomności i śpiączką, co wymaga natychmiastowej hospitalizacji na OIT. Szczególne ryzyko stanowi jednoczesne stosowanie lorazepamu z innymi lekami sedatywnymi lub alkoholem, co potęguje efekt depresyjny i zwiększa ryzyko zgonu. W preparacie Lorazepam TZF roztwór do wstrzykiwań istotne są substancje pomocnicze: glikol propylenowy (843-845 mg/ml) i makrogol 400 (203 mg/ml), które przy dawkach ≥500 mg/kg mc./dobę mogą wywoływać poważne powikłania metaboliczne, nefrotoksyczne, kardiotoksyczne, neurotoksyczne oraz prowadzić do niewydolności wielonarządowej.
arytmia, ataksja, benzodiazepiny, bradykardia, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja ośrodkowego układu oddechowego, depresja układu sercowo-naczyniowego, dezorientacja, drgawki, dyzartria, flumazenil, glikol propylenowy, hemodializa, hemoglobinuria, hemoliza wewnątrznaczyniowa, hepatotoksyczność, hiperosmolarność, hipoksja, hipotensja, hipotonia mięśniowa, hipowentylacja, intubacja dotchawicza, kardiotoksyczność, kwasica mleczanowa, leki wazoaktywne, letarg, lorazepam, makrogol, martwica cewek nerkowych, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, niewydolność wielonarządowa, noradrenalina, ospałość, ostra niewydolność nerek, przedawkowanie benzodiazepin, saturacja krwi, śpiączka, wentylacja mechaniczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Procto-Hemolan (50 mg + 20 mg)/g
Produkt leczniczy Procto-Hemolan w postaci kremu doodbytniczego zawiera trybenozyd (50 mg/g) oraz chlorowodorek lidokainy jednowodnej (20 mg/g). Przedawkowanie trybenozydu nie zostało dotychczas opisane, natomiast toksyczność lidokainy przy miejscowej aplikacji jest mało prawdopodobna ze względu na ograniczone wchłanianie. W przypadku przedawkowania lidokainy mogą wystąpić objawy takie jak zaburzenia rytmu serca, spadek ciśnienia tętniczego, depresja układu sercowo-naczyniowego, drgawki oraz methemoglobinemia, która jest rzadszym, ale poważnym powikłaniem. Wskazane jest monitorowanie pacjentów szczególnie z zaburzeniami czynności wątroby lub stosujących inne preparaty zawierające lidokainę.
błękit metylenowy, chlorowodorek lidokainy, depresja układu sercowo-naczyniowego, działanie toksyczne, hemoglobina, krem doodbytniczy, kwas askorbinowy, lek znieczulający miejscowo, lidokaina, methemoglobina, methemoglobinemia, napad drgawkowy, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna benzodiazepiny, spadek ciśnienia tętniczego, toksyczność lidokainy, transport tlenu, trybenozyd, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lorazepam TZF 0,5 mg
Przedawkowanie lorazepamu, często współwystępujące z alkoholem lub innymi lekami, prowadzi do depresji ośrodkowego układu nerwowego o różnym nasileniu. Objawy łagodnego zatrucia obejmują ospałość, splątanie, letarg, ataksję, dyzartrię, reakcje paradoksalne, hipotonię mięśniową oraz spadek ciśnienia tętniczego. W ciężkich przypadkach obserwuje się depresję ośrodkowego układu oddechowego i sercowo-naczyniowego, utratę przytomności, a nawet śpiączkę, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. W fazie ustępowania zatrucia może wystąpić silne pobudzenie psychoruchowe. Zgon jest najpoważniejszym powikłaniem, wynikającym z głębokiej depresji oddechowej lub krążeniowej.
antagonista benzodiazepin, ataksja, benzodiazepina, ciężkie zatrucie, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja ośrodkowego układu oddechowego, depresja układu sercowo-naczyniowego, dysfagia, dyzartria, flumazenil, hipotonia mięśni, łagodne przedawkowanie, lorazepam, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej opieki medycznej, płukanie żołądka, pobudzenie psychomotoryczne, spadek ciśnienia tętniczego, śpiączka, splątanie, węgiel aktywowany, wspomagana wentylacja - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lexotan
Bromazepam, jako benzodiazepina, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak niepamięć następcza pojawiająca się kilka godzin po podaniu oraz reakcje paradoksalne (niepokój, pobudzenie psychoruchowe, agresja, urojenia, omamy, psychozy). Terapia powinna trwać maksymalnie 8-12 tygodni, włączając okres stopniowego odstawiania, aby uniknąć zespołu odstawiennego i objawów z odbicia. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci, osób powyżej 50. roku życia (zalecane zmniejszenie dawki), pacjentów z niewydolnością oddechową i wątrobową oraz u osób z historią nadużywania substancji. Bromazepam jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i niezalecany jako lek pierwszego rzutu w zaburzeniach psychotycznych oraz w monoterapii depresji ze względu na ryzyko tendencji samobójczych.
benzodiazepina, bromazepam, depersonalizacja, depresja układu oddechowego, depresja układu sercowo-naczyniowego, derealizacja, drażliwość, encefalopatia wątrobowa, koszmary senne, lęk z odbicia, niedobór laktazy, niepamięć następcza, nietolerancja galaktozy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, pobudzenie psychoruchowe, przewlekła niewydolność oddechowa, reakcja paradoksalna, sedacja, tolerancja na lek, urojenia, uzależnienie fizyczne i psychiczne, zaburzenia psychotyczne, zespół abstynencyjny, zespół odstawienny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Propofol 1% MCT/LCT Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% MCT/LCT Fresenius to emulsja olej w wodzie zawierająca 10 mg/ml propofolu, stosowana do indukcji i podtrzymania sedacji. Przedawkowanie propofolu prowadzi do poważnych zaburzeń układu oddechowego i sercowo-naczyniowego, w tym depresji oddechowej (niedotlenienie, niewydolność oddechowa) oraz depresji czynności serca (hipotensja, zmniejszenie rzutu serca, arytmie). Dawki propofolu muszą być precyzyjnie obliczane względem masy ciała pacjenta, zwłaszcza że dostępne opakowania zawierają od 200 mg (20 ml) do 1000 mg (100 ml) substancji czynnej. Ze względu na lipofilny charakter propofolu, toksyczne efekty mogą utrzymywać się po zakończeniu podawania leku.
arytmia, depresja oddechowa, depresja układu sercowo-naczyniowego, drożność dróg oddechowych, emulsja olej w wodzie, hipotensja, intubacja dotchawicza, lek inotropowy, lek wazopresyjny, monitorowanie EKG, niedotlenienie, niewydolność oddechowa, objętość wewnątrznaczyniowa, parametry hemodynamiczne, płyn infuzyjny, pozycja Trendelenburga, propofol, przedawkowanie propofolu, sinica, suplementacja tlenem, sztuczna wentylacja, utlenowanie krwi, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, zmniejszony rzut serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Esmocard Lyo 2500 mg
Przedawkowanie esmololu chlorowodorku, szczególnie w dawkach nasycających od 625 mg do 2,5 g (12,5-50 mg/kg masy ciała), stanowi poważne zagrożenie życia, prowadząc do ciężkiego niedociśnienia tętniczego, bradykardii zatokowej, bloku przedsionkowo-komorowego, niewydolności serca, wstrząsu kardiogennego oraz zatrzymania akcji serca. Objawy kliniczne obejmują również skurcz oskrzeli, niewydolność oddechową, utratę przytomności, drgawki, nudności, hipoglikemię i hiperkaliemię. Ze względu na krótki okres półtrwania esmololu (~9 minut), pierwszym krokiem jest natychmiastowe zaprzestanie podawania leku, jednak objawy mogą utrzymywać się ponad 30 minut po odstawieniu. W ciężkich przypadkach konieczne jest wspomaganie oddechu oraz intensywne monitorowanie hemodynamiczne, oddechowe i metaboliczne w warunkach OIT.
aminofilina, beta-2-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, bronchospazm, dawka nasycająca, depresja układu sercowo-naczyniowego, dobutamina, dopamina, działanie inotropowe dodatnie, Esmocard Lyo, esmolol chlorowodorek, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipoksja mózgu, hipoperfuzja mózgu, izoprenalina, jony wapnia, kurczliwość mięśnia sercowego, lek moczopędny, lek presyjny, lek przeciwcholinergiczny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, noradrenalina, oddech wspomagany, okres półtrwania, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, śpiączka, stymulacja elektryczna serca, trwała niepełnosprawność, wstrząs kardiogenny, wypełnienie łożyska naczyniowego, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lorazepam TZF 2,5 mg
Przedawkowanie lorazepamu, szczególnie w połączeniu z alkoholem lub innymi lekami, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, prowadząc do depresji ośrodkowego układu nerwowego o różnym nasileniu. Objawy łagodnego zatrucia obejmują ospałość, splątanie, senność, letarg, ataksję, dyzartrię, hipotonię mięśniową oraz spadek ciśnienia tętniczego, natomiast ciężkie zatrucie może skutkować depresją ośrodka oddechowego, niewydolnością oddechową, zaburzeniami hemodynamicznymi, utratą przytomności, śpiączką, a nawet zgonem. W fazie ustępowania zatrucia możliwe jest wystąpienie silnego pobudzenia, co wymaga odpowiedniego postępowania terapeutycznego.
antagonista benzodiazepin, ataksja, ciężkie zatrucie, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja ośrodkowego układu oddechowego, depresja układu sercowo-naczyniowego, dializa, drgawki, dyzartria, flumazenil, hipotonia mięśni, letarg, lorazepam, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, ospałość, płukanie żołądka, pobudzenie, procedura nerkozastępcza, przedawkowanie benzodiazepin, przedawkowanie lorazepamu, reakcja paradoksalna, senność, spadek ciśnienia tętniczego, śpiączka, splątanie, utrata przytomności, węgiel aktywowany, zatrucie lorazepamem, zatrucie wieloma substancjami - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bupivacainum hydrochloricum WZF 0,5%
Bupiwakaina chlorowodorek, stosowana w znieczuleniu regionalnym, niesie ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zatrzymania akcji serca i zgonów, zwłaszcza przy donaczyniowym podaniu lub przedawkowaniu. Toksyczność obejmuje objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego, takie jak zaburzenia rytmu, migotanie komór i nagłe zatrzymanie akcji serca. Znieczulenia regionalne powinny być wykonywane wyłącznie w ośrodkach z odpowiednim personelem i sprzętem do monitorowania oraz resuscytacji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z ciężką niewydolnością wątroby lub nerek, blokami przewodzenia mięśnia sercowego oraz przyjmujących leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron). Podczas znieczulenia zewnątrzoponowego zaleca się prewencyjne podanie dożylnych płynów oraz stosowanie efedryny (5–10 mg i.v.) w przypadku hipotensji, z uwzględnieniem dostosowania dawki u dzieci.
anestezjolog, blok przewodzenia, blokada nerwów obwodowych, bradykardia, bupiwakaina chlorowodorek, chondroliza, ciężka choroba wątroby, depresja układu sercowo-naczyniowego, drgawki, dysfunkcja mięśni oka, hipotensja, hipowolemia, lek przeciwarytmiczny klasy III, migotanie komór, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, tachykardia płodu, układ krążenia, zatrzymanie akcji serca, znieczulenie okołogałkowe, znieczulenie okołoszyjkowe, znieczulenie pozagałkowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lorazepam TZF 1 mg
Przedawkowanie lorazepamu, często występujące w kontekście zatrucia wielolekowego i współistniejącego spożycia alkoholu, prowadzi do depresji ośrodkowego układu nerwowego o różnym nasileniu. Objawy łagodnego zatrucia obejmują ospałość, splątanie, senność, letarg, ataksję, dyzartrię, paradoksalne reakcje pobudzenia, hipotonię mięśniową oraz spadek ciśnienia tętniczego. W ciężkich przypadkach obserwuje się depresję ośrodkowego układu oddechowego i sercowo-naczyniowego, utratę przytomności, a nawet śpiączkę, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia i wymaga intensywnej opieki medycznej. W fazie eliminacji leku może pojawić się silne pobudzenie psychoruchowe, co komplikuje terapię.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, ataksja, benzodiazepina, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja ośrodkowego układu oddechowego, depresja układu sercowo-naczyniowego, dyzartria, flumazenil, hipotonia mięśniowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej opieki medycznej, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie lorazepamu, reakcja paradoksalna, śpiączka, splątanie, węgiel aktywowany, zaburzenie świadomości, zatrucie lorazepamem, zatrucie wielolekowe - Leksykon substancji czynnych
Lorazepam – Przedawkowanie
Lorazepam, będący benzodiazepiną, w przypadku przedawkowania wywołuje depresję ośrodkowego układu nerwowego (OUN) o różnym nasileniu, od senności i splątania po śpiączkę i zgon. Objawy zależą od dawki, współistniejącego spożycia alkoholu lub innych leków depresyjnych dla OUN oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. W łagodnych przypadkach dominują senność, letarg i ospałość, natomiast w ciężkich obserwuje się dyzartrię, ataksję, depresję oddechową, niedociśnienie, a nawet zatrzymanie krążenia. Szczególne ryzyko stanowi depresja oddechowa u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Przedawkowanie często ma charakter skojarzony, co komplikuje obraz kliniczny i zwiększa ryzyko powikłań, zwłaszcza przy jednoczesnym spożyciu alkoholu lub trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, które mogą nasilać ryzyko drgawek podczas leczenia flumazenilem.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, ataksja, benzodiazepina, bezdech, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja układu sercowo-naczyniowego, dializa, dyzartria, flumazenil, glukuronid lorazepamu, hipotonia mięśniowa, indukcja wymiotów, lek benzodiazepinowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, letarg, lorazepam, niedociśnienie, noradrenalina, oczopląs, ospałość, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, reakcja paradoksalna, senność, śpiączka, splątanie umysłowe, substancja depresyjna OUN, węgiel aktywowany, wentylacja wspomagana - Leksykon leków
Przedawkowanie – Propofol 1% MCT/LCT Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% MCT/LCT Fresenius zawiera 10 mg propofolu na ml emulsji i jest dostępny w ampułko-strzykawkach o pojemnościach 10 ml (100 mg), 20 ml (200 mg) oraz 50 ml (500 mg). Przedawkowanie propofolu stanowi poważne zagrożenie, prowadząc do depresji oddechowej i sercowo-naczyniowej, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Objawy obejmują zmniejszenie częstości i głębokości oddechów, bezdech, hipoksemię, hipotensję, bradykardię, zapaść krążeniową, głęboką sedację oraz zaburzenia neurologiczne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.
bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, depresja układu sercowo-naczyniowego, elektrokardiogram, fenylefryna, hipoksemia, hipotensja, lek wazopresyjny, noradrenalina, płyn infuzyjny, pozycja Trendelenburga, propofol, saturacja krwi, sedacja, sztuczna wentylacja, zaburzenie neurologiczne, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Aethoxysklerol 0,5% 5 mg/ml
Lauromakrogol 400, substancja czynna Aethoxysklerol 0,5%, wykazuje działanie miejscowo znieczulające, co może prowadzić do kumulacji efektów z innymi środkami znieczulającymi stosowanymi tego samego dnia, zwiększając ryzyko depresji układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia. Wskazana jest ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami miejscowo znieczulającymi (np. lidokaina, bupiwakaina) oraz znieczulającymi ogólnie, ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych, takich jak hipotonie czy zaburzenia rytmu serca. Ponadto, choć brak jest bezpośrednich interakcji z lekami przeciwzakrzepowymi, skleroterapia indukuje zakrzepy, a leki przeciwzakrzepowe mogą modyfikować ten efekt, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści. Produkt zawiera etanol jako substancję pomocniczą, co może nasilać działanie naczyniorozszerzające i ryzyko hipotonii przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu, dlatego zaleca się abstynencję 24-48 godzin przed i po zabiegu.
agregacja płytek krwi, bupiwakaina, choroba neurologiczna, depresja oddechowa, depresja układu sercowo-naczyniowego, działanie miejscowo znieczulające, działanie naczyniorozszerzające, działanie niepożądane, działanie niepożądane neurologiczne, działanie ogólnoustrojowe, efekt hipotensyjny, efekt ogólnoustrojowy, EKG, heparyna, hipotonia, klopidogrel, krążenie obwodowe, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, lauromakrogol 400, lek antyarytmiczny, lek hipotensyjny, lek przeciwzakrzepowy, lek znieczulający miejscowo, lidokaina, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, prokaina, przewodnictwo sercowe, skleroterapia, środek znieczulający, substancja czynna, substancja pomocnicza, warfaryna, wstrzyknięcie donaczyniowe, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie rytmu serca, zakrzep żylny, zapaść naczyniowa