wyrzut serca

Wyrzut serca (frakcja wyrzutowa) to ważny parametr hemodynamiczny określający odsetek krwi wyrzucanej z lewej komory serca podczas jednego skurczu w stosunku do całkowitej objętości komory pod koniec rozkurczu. Wartość ta wyrażana jest w procentach i stanowi kluczowy wskaźnik funkcji skurczowej mięśnia sercowego.

Prawidłowa frakcja wyrzutowa lewej komory (LVEF) wynosi 50-70%. Obniżenie tego parametru poniżej 40% wskazuje na dysfunkcję skurczową i jest jednym z głównych kryteriów diagnostycznych niewydolności serca. LVEF poniżej 35% wiąże się z gorszym rokowaniem i może kwalifikować pacjenta do implantacji kardiowertera-defibrylatora w ramach prewencji pierwotnej nagłego zgonu sercowego.

W praktyce klinicznej frakcja wyrzutowa jest najczęściej oceniana za pomocą echokardiografii, choć można ją również określić przy użyciu rezonansu magnetycznego serca (najbardziej dokładna metoda), tomografii komputerowej lub badań radioizotopowych. Ocena LVEF ma fundamentalne znaczenie w diagnostyce, stratyfikacji ryzyka i planowaniu leczenia wielu chorób układu sercowo-naczyniowego, szczególnie niewydolności serca.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedawkowanie – Vicks AntiGrip Complex 500 mg + 200 mg + 10 mg

Vicks AntiGrip Complex zawiera paracetamol (500 mg), gwajafenezynę (200 mg) oraz fenylefryny chlorowodorek (10 mg), a przedawkowanie każdej z tych substancji może prowadzić do poważnych, potencjalnie zagrażających życiu objawów. Szczególnie niebezpieczne jest przedawkowanie paracetamolu, które u dorosłych występuje przy dawce ≥10 g, a u pacjentów z czynnikami ryzyka (np. osoby starsze, dzieci, kobiety w ciąży, chorzy na wątrobę, przewlekli alkoholicy) już przy dawce ≥5 g, prowadząc do hepatotoksyczności i niewydolności wątroby. Objawy zatrucia paracetamolem mają charakter dwufazowy: w ciągu pierwszych 24 godzin pojawiają się nudności, wymioty, ból brzucha, a w okresie 12-72 godzin dochodzi do wzrostu transaminaz, bilirubiny i wydłużenia czasu protrombinowego, co może skutkować encefalopatią, krwotokami, hipoglikemią, obrzękiem mózgu i śpiączką. Fenylefryna może wywołać nadciśnienie, drgawki, zaburzenia rytmu serca i zapaść sercowo-naczyniową, natomiast gwajafenezyna w dużych dawkach powoduje zaburzenia neurologiczne i depresję oddechową, a długotrwałe stosowanie może prowadzić do kamicy nerkowej.
alkoholizm przewlekły, antagonista receptorów alfa, atropina, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, choroba wątroby, ciśnienie krwi, czas protrombinowy, depresja oddechowa, dezorientacja, drażliwość, drgawki, dysfagia, dziurawiec, encefalopatia, fenobarbital, fentolamina, fenylefryna, fenytoina, glutation, gwajafenezyna, hepatotoksyczność, hipoglikemia, izoniazyd, jadłowstręt, kamień nerkowy, karbamazepina, kołatanie serca, kwasica metaboliczna, martwica kanalików nerkowych, metionina, mukowiscydoza, N-acetylocysteina, niedożywienie przewlekłe, nudności, paracetamol, parestezje, pobudzenie, prymidon, ryfampicyna, senność, transaminaza, węgiel aktywowany, wyrzut serca, zawroty głowy
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sobycor 10 mg

Bisoprolol fumaranu, substancja czynna preparatu Sobycor, jest selektywnym β1-adrenolitykiem stosowanym w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego, stabilnej choroby niedokrwiennej serca oraz przewlekłej stabilnej niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory. Mechanizm działania obejmuje obniżenie aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, redukcję wyrzutu serca oraz zwolnienie częstości akcji serca, co skutkuje obniżeniem ciśnienia tętniczego i zmniejszeniem zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. W chorobie niedokrwiennej bisoprolol poprawia perfuzję wieńcową poprzez wydłużenie fazy rozkurczu. W niewydolności serca lek stosowany jest w terapii skojarzonej z inhibitorami ACE, lekami moczopędnymi oraz opcjonalnie glikozydami naparstnicy, co pozwala na kompleksowe oddziaływanie na patofizjologię choroby.
bisoprolol fumaran, choroba niedokrwienna serca, częstość akcji serca, dławica piersiowa, farmakoterapia hipotensyjna, glikozyd naparstnicy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kurczliwość mięśnia sercowego, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, opór obwodowy, perfuzja wieńcowa, pierwotne nadciśnienie tętnicze, przewlekła niewydolność serca, tabletka powlekana, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wolemia, wyrzut serca, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen

wyrzut serca

Powiązane wpisy

Przedawkowanie – Vicks AntiGrip Complex 500 mg + 200 mg + 10 mg

Wskazania do stosowania – Sobycor 10 mg