ciężkie zaostrzenie astmy
Ciężkie zaostrzenie astmy to stan wymagający natychmiastowej interwencji medycznej, charakteryzujący się nagłym, znacznym pogorszeniem objawów oddechowych u pacjenta z astmą. Dochodzi do nasilonego skurczu oskrzeli, obrzęku błony śluzowej i nadmiernej produkcji wydzieliny, co prowadzi do istotnego ograniczenia przepływu powietrza przez drogi oddechowe.
Klinicznie manifestuje się dusznością spoczynkową, niemożnością wypowiedzenia pełnego zdania, tachykardią >120/min, tachypnoe >30/min, użyciem dodatkowych mięśni oddechowych oraz wartościami PEF <50% wartości należnej lub najlepszej indywidualnej. W badaniach gazometrycznych obserwuje się hipoksemię, początkowo z hipokapnią, a w stanach zagrożenia życia z hiperkapnią.
Leczenie ciężkiego zaostrzenia wymaga podania tlenu, krótko działających β2-mimetyków (SABA) w nebulizacji, systemowych glikokortykosteroidów oraz rozważenia bromku ipratropium. W przypadkach opornych na leczenie konieczne może być zastosowanie siarczanu magnezu, adrenaliny oraz rozważenie wentylacji nieinwazyjnej lub intubacji z wentylacją mechaniczną.
Po opanowaniu ostrego stanu konieczna jest modyfikacja leczenia przewlekłego, edukacja pacjenta w zakresie rozpoznawania wczesnych objawów zaostrzenia oraz opracowanie pisemnego planu postępowania w przypadku pogorszenia kontroli choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flixodil Combo (25 mcg + 125 mcg)/dawkę inh.
Flixodil Combo to preparat łączący salmeterol (długo działający β2-agonista, działanie do 12 godzin) oraz flutykazonu propionian (wziewny kortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym w płucach). Badanie GOAL wykazało, że terapia skojarzona salmeterol + flutykazonu propionian (50 µg + 100 µg, 2x/dobę) zapewnia lepszą kontrolę astmy niż monoterapia flutykazonem, osiągając pełną kontrolę u 41% pacjentów vs 28% w monoterapii oraz skracając czas do uzyskania kontroli astmy (mediana 16 dni vs 37 dni). Badania AUSTRI i VESTRI potwierdziły bezpieczeństwo terapii skojarzonej u dorosłych, młodzieży i dzieci (4-11 lat) z umiarkowaną i ciężką astmą, wykazując brak istotnego wzrostu ryzyka ciężkich zdarzeń astmatycznych (hospitalizacja, intubacja, zgon) w porównaniu do monoterapii flutykazonem. W populacji pediatrycznej (6-16 lat) terapia skojarzona była równie skuteczna jak podwojenie dawki flutykazonu, natomiast u dzieci <4 lat dane były niewystarczające do oceny korzyści i ryzyka.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, badanie GOAL, badanie SMART, chrypka, ciężkie zaostrzenie astmy, długo działający beta-adrenolityk, drżenie mięśniowe, duża wrodzona wada rozwojowa, działanie przeciwzapalne, dziecięca astma oskrzelowa, flutykazonu propionian, grzybica jamy ustnej, inhalator aerozolowy, intubacja dotchawicza, kołatanie serca, kontrola astmy, kortykosteroid ogólnoustrojowy, krótko działający β2-mimetyk, rozszerzenie oskrzeli, salmeterol, skurcz mięśni, szczytowy przepływ wydechowy, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Duexon (25 mcg + 250 mcg)/dawkę odmierzoną
Duexon to lek złożony zawierający salmeterol (50 μg) i flutykazonu propionian (100 μg), stosowany dwukrotnie dziennie w leczeniu astmy oskrzelowej. Salmeterol jest długo działającym, wybiórczym agonistą receptorów β2-adrenergicznych, zapewniającym rozszerzenie oskrzeli przez co najmniej 12 godzin, natomiast flutykazon wykazuje miejscowe działanie przeciwzapalne, redukując objawy i częstość zaostrzeń astmy przy mniejszej liczbie działań niepożądanych niż kortykosteroidy ogólnoustrojowe. Badanie GOAL (n=3416) wykazało, że terapia skojarzona salmeterol + flutykazon pozwala szybciej i skuteczniej osiągnąć kontrolę astmy (mediana czasu do pierwszego tygodnia dobrej kontroli: 16 dni vs 37 dni w monoterapii flutykazonem), przy jednoczesnym stosowaniu niższych dawek kortykosteroidu. Wskaźniki dobrej kontroli astmy (WC) i pełnej kontroli (TC) były wyższe w grupie leczenia skojarzonego (odpowiednio 71% i 41%) w porównaniu do monoterapii flutykazonem (59% i 28%).
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, astma umiarkowana, ciężka astma, ciężkie zaostrzenie astmy, długo działający beta-adrenolityk, duszność, działanie przeciwzapalne, flutykazonu propionian, funkcja płuc, grzybica jamy ustnej, inhalator aerozolowy, inhalator Dysk, intubacja dotchawicza, kortykosteroid, kortykosteroid ogólnoustrojowy, lek adrenergiczny, lek przeciwcholinergiczny, monoterapia flutykazonu, remisja astmy, rozszerzenie oskrzeli, salmeterol, steroid wziewny, substancja czynna, szczytowy przepływ wydechowy, terapia skojarzona, wada wrodzona, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie astmy, β2-agonista - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Forastmin
Forastmin, zawierający formoterol w postaci proszku do inhalacji, jest wskazany wyłącznie do długotrwałego, regularnego stosowania u pacjentów wymagających rozszerzenia oskrzeli, nie zastępując krótkodziałających β2-agonistów w ostrych napadach astmy. Formoterol nie powinien być stosowany jako monoterapia w astmie i wymaga równoczesnego podawania wziewnych kortykosteroidów w celu kontroli stanu zapalnego. Maksymalne dawki dobowe nie powinny przekraczać 36 µg u dorosłych z astmą, 18 µg u dzieci z astmą oraz 18 µg u pacjentów z POChP. W przypadku zaostrzenia astmy lub konieczności zwiększenia dawki β2-agonistów, wskazana jest ponowna ocena leczenia podtrzymującego. Stosowanie Forastminu podczas ciężkich zaostrzeń astmy jest przeciwwskazane, a pacjentów należy monitorować pod kątem ciężkich działań niepożądanych i pogorszenia objawów.
astma wysiłkowa, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaostrzenie astmy, długo działający β2-agonista, działanie hiperglikemizujące, formoterol, guz chromochłonny nadnerczy, hipokaliemia, kardiomiopatia przerostowa, krótko działający β2-agonista, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, obturacja oskrzeli, ostry napad astmy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, podzastawkowe zwężenie aorty, tachyarytmia, wydłużenie odstępu QTc, zaostrzenie choroby podstawowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Oralair 100 IR & 300 IR 100 IR; 300 IR
Immunoterapia alergenowa podjęzykowa lekiem ORALAIR jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką, niekontrolowaną lub niestabilną astmą oskrzelową (FEV1 < 80% wartości należnej) oraz u osób, które doświadczyły ciężkiego zaostrzenia astmy w ciągu ostatnich 3 miesięcy. Ponadto, preparatu nie należy stosować u pacjentów z aktywną lub słabo kontrolowaną chorobą autoimmunologiczną, zaburzeniami odporności (wrodzonymi lub nabytymi), stanami immunosupresji oraz nowotworami złośliwymi istotnymi dla przebiegu choroby. Ze względu na podjęzykową drogę podania, przeciwwskazaniem są także ciężkie stany zapalne jamy ustnej, takie jak liszaj płaski, owrzodzenia czy kandydoza, które mogą zwiększać przepuszczalność błony śluzowej i ryzyko reakcji niepożądanych. Inicjacja terapii w czasie ciąży jest zabroniona z powodu ryzyka reakcji systemowych, w tym anafilaktycznych, zagrażających matce i płodowi.
astma oskrzelowa, choroba autoimmunologiczna, ciężkie zaostrzenie astmy, FEV1, grzybica jamy ustnej, immunosupresja, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podjęzykowa, kandydoza, laktoza jednowodna, liszaj płaski, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, niedobór odporności, nietolerancja laktozy, nowotwór złośliwy, owrzodzenie, parametr spirometryczny, reakcja anafilaktyczna, stan zapalny jamy ustnej, zaburzenie odporności - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Acarizax 12 SQ-HDM
Lek ACARIZAX, zawierający standaryzowany wyciąg alergenowy roztoczy Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae w dawce 12 SQ-HDM (liofilizat podjęzykowy), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje pomocnicze, obniżonym FEV1 poniżej 70% wartości należnej pomimo leczenia farmakologicznego, a także u osób po ciężkim zaostrzeniu astmy w ciągu ostatnich 3 miesięcy. Ponadto, leczenie należy odroczyć u pacjentów z ostrym zapaleniem dróg oddechowych do czasu ustąpienia infekcji. Przeciwwskazania obejmują również aktywne lub źle kontrolowane choroby autoimmunologiczne, defekty i niedobory odporności, immunosupresję oraz nowotwory złośliwe, które mogą wpływać na przebieg immunoterapii i zwiększać ryzyko działań niepożądanych lub obniżać skuteczność terapii.
aftowe zapalenie jamy ustnej, astma o ciężkim przebiegu, choroba autoimmunologiczna, ciężkie zaostrzenie astmy, defekt immunologiczny, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, dysfagia, FEV1, immunosupresja, immunoterapia alergenowa, infekcja grzybicza, liofilizat podjęzykowy, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, niedobór odporności, nowotwór złośliwy, ostre zapalenie dróg oddechowych, owrzodzenie, parametry spirometryczne, reaktywność oskrzeli, stan zapalny jamy ustnej, wyciąg alergenowy roztoczy, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cyxodil 160 mcg/dawkę inh.
Cyxodil to aerozol inhalacyjny zawierający cyklezonid, stosowany wyłącznie wziewnie w leczeniu astmy. Produkt dostępny jest w dawkach 80 μg, 160 μg oraz 320 μg na dawkę inhalacyjną, z zalecaną dawką standardową 160 μg raz na dobę, co zapewnia skuteczną kontrolę astmy u większości pacjentów. W ciężkich przypadkach dawkę można zwiększyć do 640 μg na dobę (320 μg dwa razy dziennie), zwłaszcza podczas redukcji lub odstawiania doustnych kortykosteroidów. Po uzyskaniu kontroli astmy zaleca się stosowanie minimalnej skutecznej dawki, która u niektórych pacjentów może wynosić 80 μg raz na dobę. Cyxodil można podawać zarówno rano, jak i wieczorem, przy czym decyzję o porze stosowania podejmuje lekarz prowadzący. Pacjenci z ciężką astmą wymagają regularnej oceny kontroli choroby, w tym badań czynnościowych płuc, a w przypadku nasilenia objawów lub zwiększonego zapotrzebowania na leki rozszerzające oskrzela konieczna jest szybka konsultacja lekarska i ewentualna intensyfikacja leczenia.
badanie czynnościowe płuc, ciężka astma, ciężkie zaostrzenie astmy, cyklezonid, dawka inhalacyjna, komora inhalacyjna, kontrola astmy, kortykosteroid doustny, leczenie przeciwzapalne, lek rozszerzający oskrzela, ostry napad duszności, roztwór aerozolowy, spejser, technika inhalacji, ustnik inhalatora, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie astmy - Leksykon chorób i schorzeń
Atak astmy – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Ataki astmy stanowią poważne zagrożenie zdrowotne, a ich wczesne wykrycie i przewidywanie zaostrzeń są kluczowe dla skutecznego zarządzania chorobą. Najsilniejszym predyktorem przyszłych ataków jest historia wcześniejszych zaostrzeń, zwłaszcza w ciągu ostatniego roku. Inne istotne czynniki ryzyka to wiek podeszły, wcześniejsza wentylacja mechaniczna, obturacyjny bezdech senny, nadużywanie SABA, niekontrolowana astma, umiarkowana do ciężkiej depresja, eozynofilia, saturacja tlenem ≤90% (OR = 4,56; 95% CI 3,45-7,56; P≤0,001) oraz niskie wartości szczytowego przepływu wydechowego (PEF) po 1 godzinie leczenia (OR = 3,34; 95% CI 1,90-4,90; P≤0,001). Fenotypy zapalne krwi, takie jak wysoka liczba eozynofilów i niska liczba neutrofilów (HBE/LBN), również korelują z wyższym ryzykiem zaostrzeń, szczególnie u dzieci hospitalizowanych w sezonie zimowym i jesiennym. Epigenetyczne mechanizmy, w tym metylacja DNA i ekspresja mikroRNA, oraz czynniki genetyczne, takie jak regulacja chromatyny przez SMARCC1, SETD2, KMT2B i CHD8, odgrywają istotną rolę w patogenezie i prognozie astmy.
astma alergiczna, astma niealergiczna, atak astmy, ciężkie zaostrzenie astmy, cyfrowy biomarker, ekspresja mikroRNA, eozynofilia, fenotyp astmy, iloraz szans, infekcja dolnych dróg oddechowych, krótko działający beta-agonista, las losowy, marker zapalny, maszyna wektorów nośnych, metylacja DNA, model predykcyjny, modyfikacja histonów, niekontrolowana astma, obturacyjny bezdech senny, saturacja tlenu, świszczący oddech, szczytowy przepływ wydechowy, sztuczna inteligencja, uczenie maszynowe, walidacja zewnętrzna, wzrost płuc, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pulmoterol
Pulmoterol (salmeterol 50 μg/dawkę inhalacyjną) jest długo działającym β2-mimetykiem stosowanym jako terapia uzupełniająca w leczeniu astmy oskrzelowej, wyłącznie w skojarzeniu z kortykosteroidami wziewnymi lub doustnymi. Nie jest wskazany do rozpoczynania leczenia ani jako monoterapia, a także nie zastępuje steroidów. Preparat nie jest przeznaczony do leczenia ostrych objawów astmy, które wymagają stosowania szybko działających leków rozszerzających oskrzela. Monitorowanie pacjenta powinno obejmować ocenę kliniczną oraz badania spirometryczne, a w przypadku pogorszenia kontroli astmy lub zwiększonego zapotrzebowania na leki doraźne, konieczna jest konsultacja lekarska i ewentualna modyfikacja terapii przeciwzapalnej. Po uzyskaniu stabilnej kontroli objawów zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki Pulmoterolu, dążąc do stosowania najmniejszej skutecznej dawki.
astma oskrzelowa, badanie spirometryczne, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężkie zaostrzenie astmy, cukrzyca, diuretyk, długo działający lek rozszerzający oskrzela, duszność, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, laktoza jednowodna, lek rozszerzający oskrzela, lek sympatykomimetyczny, nadczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, ogólnoustrojowe działanie niepożądane, pochodna ksantyny, salmeterol, steroid, szczytowy przepływ wydechowy, tyreotoksykoza, wydłużenie odstępu QTc, zaostrzenie astmy, β2-mimetyk - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zafiron 12 mcg
Formoterol fumaran w dawce 12 μg na inhalację (w postaci 12,5 μg formoterolu fumaranu dwuwodnego) stosowany w leku Zafiron wykazuje zwiększone ryzyko ciężkich zaostrzeń astmy, szczególnie w wyższych dawkach (24 μg dwa razy na dobę) oraz u dzieci w wieku 6-12 lat. W badaniach klinicznych 12-tygodniowych u pacjentów ≥12 lat odsetek ciężkich zaostrzeń wynosił 3,3% przy dawce 24 μg, w porównaniu do 0,4% przy dawce 12 μg i 0,7% w grupie placebo. U dzieci 6-12 lat ryzyko to było jeszcze wyraźniejsze: 6,4% dla dawki 24 μg i 4,7% dla dawki 12 μg, podczas gdy w grupie placebo nie odnotowano ciężkich zaostrzeń. W związku z tym konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności przy stosowaniu formoterolu, zwłaszcza w wyższych dawkach i u młodszych pacjentów.
arytmia, badanie kliniczne, badanie randomizowane, ciężkie zaostrzenie astmy, dusznica bolesna, dysgeuzja, formoterol fumaran, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, lek przeciwzapalny, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, pokrzywka, skurcz oskrzeli, tachykardia, tachykardia nadkomorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Veriflo (25 mcg+ 50 mcg)/dawkę inh.
Produkt leczniczy Veriflo, zawierający salmeterol (50 µg) i flutykazonu propionian (100 µg) w dawce podawanej dwa razy na dobę, łączy długo działający β2-agonista z wziewnym kortykosteroidem, co umożliwia skuteczną kontrolę astmy przewlekłej. Salmeterol wykazuje działanie bronchodilatacyjne utrzymujące się co najmniej 12 godzin dzięki specyficznemu wiązaniu z miejscem pozareceptorowym, natomiast flutykazonu propionian zapewnia silne działanie przeciwzapalne w obrębie dróg oddechowych, redukując częstość zaostrzeń i objawy astmy. W badaniu GOAL, obejmującym 3416 pacjentów, terapia skojarzona wykazała wyższą skuteczność w osiąganiu pełnej kontroli astmy (TC) i dobrej kontroli (WC) w porównaniu do monoterapii flutykazonem, przy jednoczesnym stosowaniu niższych dawek kortykosteroidu. Czas do uzyskania pierwszego tygodnia dobrej kontroli u 50% pacjentów wynosił 16 dni dla terapii skojarzonej versus 37 dni dla monoterapii. Badania AUSTRI i VESTRI potwierdziły bezpieczeństwo terapii skojarzonej, wykazując brak istotnego wzrostu ryzyka ciężkich zdarzeń astmatycznych (hospitalizacja, intubacja, zgon) w porównaniu do monoterapii flutykazonem.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, astma przewlekła, chrypka, ciężkie zaostrzenie astmy, długo działający agonista receptora β2-adrenergicznego, drżenie mięśniowe, duża wrodzona wada rozwojowa, działanie przeciwzapalne, flutykazonu propionian, grzybica jamy ustnej, intubacja dotchawicza, kołatanie serca, monoterapia kortykosteroidem wziewnym, rozszerzenie oskrzeli, salmeterol, skurcz mięśni, szczytowy przepływ wydechowy, terapia skojarzona, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Foramed 12 mcg/dawkę inh.
Formoterol, substancja czynna leku Foramed, wykazuje zwiększone ryzyko ciężkich zaostrzeń astmy, szczególnie przy dawkach 12 μg i 24 μg podawanych dwa razy na dobę. Badania kliniczne wskazują, że u pacjentów dorosłych i dzieci (6-12 lat) częstość ciężkich zaostrzeń astmy jest wyższa w grupach leczonych formoterolem (do 6,4% w dawce 24 μg) w porównaniu do placebo (0-0,3%). W badaniach 12- i 16-tygodniowych obserwowano również większą częstość hospitalizacji z powodu zaostrzeń przy wyższych dawkach formoterolu. Ponadto, formoterol może wywoływać szereg działań niepożądanych, w tym reakcje nadwrażliwości (np. skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia sercowo-naczyniowe (kołatanie serca, tachykardia, rzadziej arytmie), zaburzenia układu nerwowego (bóle głowy, drżenie mięśni) oraz objawy ze strony układu oddechowego (paradoksalny skurcz oskrzeli, kaszel).
arytmia, bezsenność, białko mleka, ciężkie zaostrzenie astmy, dawka inhalacyjna, dusznica bolesna, działanie niepożądane leku, formoterol, hiperglikemia, hipoglikemia, kołatanie serca, migotanie przedsionków, nadciśnienie, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odstęp QT, paradoksalny skurcz oskrzeli, pobudzenie, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, receptor β2-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, substancja czynna, suchość błony śluzowej, tachykardia, tachykardia nadkomorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bufomix Easyhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Bufomix Easyhaler to lek z grupy adrenergicznych β2-mimetyków w połączeniu z glikokortykosteroidami (ATC: R03AK07), zawierający formoterol (4,5 µg/dawka) i budezonid (80 µg/dawka). Formoterol działa jako selektywny agonista receptorów β2, zapewniając szybkie (1-3 min) i długotrwałe (≥12 h) rozszerzenie oskrzeli, natomiast budezonid wykazuje dawkozależne działanie przeciwzapalne w drogach oddechowych, redukując objawy astmy i częstość zaostrzeń. Kombinacja ta jest stosowana zarówno jako terapia podtrzymująca, jak i łagodząca objawy astmy, wykazując efekt addycyjny bez rozwoju tolerancji. W badaniach klinicznych u dorosłych i dzieci (6-11 lat) stosowano dawkę 2 inhalacji dwa razy dziennie (160 µg budezonidu + 9 µg formoterolu), co skutkowało poprawą czynności płuc i zmniejszeniem zaostrzeń, przy dobrej tolerancji leku.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma, budezonid, choroba obturacyjna dróg oddechowych, ciężkie zaostrzenie astmy, czynność płuc, działanie przeciwastmatyczne, działanie przeciwzapalne, efekt bronchodylatacyjny, flutikazon, formoterol, glikokortykosteroid, kortykosteroid, kortykosteroid ogólnoustrojowy, krótko działający β2-mimetyk, lek adrenergiczny, lek antycholinergiczny, mięsień gładki oskrzeli, ostry stan astmatyczny, podwójnie ślepa próba, rozszerzenie oskrzeli, salbutamol, salmeterol, skurcz oskrzeli, terapia podtrzymująca i doraźna, terbutalina, wziewny glikokortykosteroid, zaostrzenie astmy, zwężenie dróg oddechowych, β2-mimetyk - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Neuair Airmaster (50 mcg + 250 mcg)/dawkę
Neuair Airmaster to lek z grupy adrenergicznych agonistów β2 w połączeniu z kortykosteroidami wziewnymi, zawierający salmeterol (50 µg) i flutykazonu propionian (100 µg), stosowany dwa razy dziennie w leczeniu astmy oskrzelowej. Salmeterol, jako długo działający β2-agonista, zapewnia rozszerzenie oskrzeli utrzymujące się co najmniej 12 godzin, natomiast flutykazon wykazuje silne działanie przeciwzapalne w obrębie płuc, redukując nasilenie objawów i częstość zaostrzeń astmy. Badanie GOAL wykazało, że terapia skojarzona salmeterol + flutykazonu propionian pozwala szybciej i skuteczniej osiągnąć kontrolę astmy (czas do pierwszego tygodnia dobrej kontroli: 16 dni vs 37 dni przy monoterapii kortykosteroidem), przy jednoczesnym stosowaniu niższych dawek kortykosteroidu. W badaniach AUSTRI i VESTRI potwierdzono, że dodanie salmeterolu do flutykazonu nie zwiększa ryzyka ciężkich zdarzeń związanych z astmą (hospitalizacja, intubacja, zgon) i może skrócić czas do pierwszego zaostrzenia astmy (HR 0,787; 95% CI: 0,698-0,888 w badaniu AUSTRI).
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, astma przewlekła, badanie podwójnie ślepe, badanie SMART, chrypka, ciężkie zaostrzenie astmy, drżenie mięśniowe, grzybica jamy ustnej, hospitalizacja z powodu astmy, intubacja dotchawicza, kołatanie serca, kortykosteroid ogólnoustrojowy, krótko działający β2-mimetyk, lek adrenergiczny, monoterapia flutykazonem, przewlekła astma oskrzelowa, rozszerzenie oskrzeli, salmeterol i flutykazon, skurcz mięśni, szczytowy przepływ wydechowy, wrodzona wada rozwojowa, wziewny kortykosteroid - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Duexon (25 mcg + 125 mcg)/dawkę odmierzoną
Duexon to lek złożony zawierający salmeterol (50 µg) i flutykazonu propionian (100 µg), stosowany wziewnie dwa razy dziennie w terapii astmy oskrzelowej. Salmeterol jest długo działającym, wybiórczym agonistą receptorów β2-adrenergicznych, zapewniającym rozszerzenie oskrzeli przez co najmniej 12 godzin, natomiast flutykazon wykazuje silne działanie przeciwzapalne w obrębie płuc, redukując nasilenie objawów i częstość zaostrzeń astmy. Badanie GOAL potwierdziło wyższą skuteczność terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii wziewnym kortykosteroidem, wykazując szybsze osiągnięcie pełnej kontroli astmy (16 dni vs 37 dni) oraz możliwość stosowania niższych dawek kortykosteroidu. W badaniu tym 71% pacjentów stosujących salmeterol + flutykazon osiągnęło dobrą kontrolę astmy (WC), a 41% pełną kontrolę (TC), w porównaniu do 59% i 28% w grupie flutykazonu w monoterapii.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, badanie kohortowe, chrypka, ciężkie zaostrzenie astmy, ciężkość astmy, długo działający beta-adrenolityk, dokumentacja medyczna, drżenie mięśni, działanie przeciwzapalne, flutykazon propionian, grzybica jamy ustnej, intubacja dotchawicza, kołatanie serca, kontrola astmy, kortykosteroid ogólnoustrojowy, leczenie skojarzone, przewlekła astma oskrzelowa, rozszerzenie oskrzeli, salmeterol, skurcz mięśni, szczytowy przepływ wydechowy, wrodzona wada rozwojowa, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie astmy, β2-agonista - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego – Właściwości farmakodynamiczne
Wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego (Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae) w dawce 12 SQ-HDM, stosowany w formie liofilizatu podjęzykowego (produkt ACARIZAX), jest skuteczną immunoterapią alergenową w leczeniu alergicznego nieżytu nosa oraz astmy alergicznej wywołanej uczuleniem na roztocza. Mechanizm działania opiera się na indukcji swoistych przeciwciał IgG4, które konkurują z IgE o przyłączanie alergenów, co obserwuje się już po 4 tygodniach terapii. W badaniu MERIT (n=992) wykazano istotne statystycznie zmniejszenie całkowitej punktacji objawów nieżytu nosa (TCRS) o 1,09 punktu (18% redukcja, p=0,001) w grupie 12 SQ-HDM w porównaniu z placebo, a także poprawę jakości życia (RQLQ) o 0,19 punktu (12%, p=0,031). W badaniu MITRA (n=834) u pacjentów z astmą alergiczną stosujących wziewne kortykosteroidy (400-1200 μg budezonidu) leczenie 12 SQ-HDM zmniejszyło ryzyko umiarkowanych i ciężkich zaostrzeń astmy o 34% (HR=0,66, p=0,017). Ponadto, w podgrupie z gorzej kontrolowaną astmą, dawka 6 SQ-HDM pozwoliła na istotne zmniejszenie stosowania ICS o 327 μg budezonidu na dobę (p<0,0001).
agonista receptora beta, alergiczny nieżyt nosa, astma alergiczna, choroba alergiczna układu oddechowego, ciężkie zaostrzenie astmy, doustny lek przeciwhistaminowy, immunoterapia alergenowa, komora ekspozycyjna, kwestionariusz jakości życia, liofilizat podjęzykowy, modyfikacja odpowiedzi immunologicznej, nieżyt nosa i zapalenie spojówek, przeciwciała IgG4, standaryzacja aktywności biologicznej, systemowy kortykosteroid, wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Seretide Dysk 500 (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Seretide Dysk to preparat złożony zawierający salmeterol (50 µg) i flutykazonu propionian (100 µg), stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP. Salmeterol jest długo działającym, wybiórczym agonistą receptorów β₂-adrenergicznych, zapewniającym rozszerzenie oskrzeli przez co najmniej 12 godzin, natomiast flutykazon wykazuje silne działanie przeciwzapalne w obrębie płuc, redukując nasilenie objawów i częstość zaostrzeń astmy. Badanie GOAL wykazało, że stosowanie Seretide Dysk dwukrotnie na dobę pozwala szybciej osiągnąć kontrolę astmy (mediana 16 dni do pierwszego tygodnia dobrej kontroli) w porównaniu do monoterapii wziewnym kortykosteroidem (37 dni), przy jednoczesnym stosowaniu niższej dawki kortykosteroidu. W 12-miesięcznym badaniu odsetek pacjentów z dobrą kontrolą astmy wynosił 71% dla Seretide Dysk vs 59% dla flutykazonu propionianu w monoterapii, a pełna kontrola astmy była osiągana u 41% vs 28% pacjentów odpowiednio.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma ciężka, astma oskrzelowa, astma umiarkowana, badanie SMART, badanie TORCH, chrypka, ciężkie zaostrzenie astmy, drżenia mięśniowe, działanie przeciwzapalne, flutykazonu propionian, grzybica jamy ustnej, inhalator Dysk, intubacja dotchawicza, jakość życia, kołatanie serca, kontrola astmy, kortykosteroid wziewny, POChP, salmeterol, skurcze mięśni, śmiertelność całkowita, szczytowy przepływ wydechowy, wrodzone wady rozwojowe, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie POChP, zapalenie płuc, złamanie kości - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Seretide Dysk 100 (100 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Seretide Dysk, zawierający salmeterol (50 µg) i flutykazonu propionian (100 µg), jest lekiem łączącym długo działający β2-agonista i wziewny kortykosteroid, stosowanym w leczeniu astmy oskrzelowej oraz POChP. Salmeterol zapewnia rozszerzenie oskrzeli utrzymujące się przez co najmniej 12 godzin, natomiast flutykazon wykazuje działanie przeciwzapalne w obrębie płuc, redukując nasilenie objawów i częstość zaostrzeń. W badaniu GOAL, obejmującym 3416 pacjentów z astmą, stosowanie Seretide Dysk dwukrotnie dziennie pozwoliło na szybsze i skuteczniejsze osiągnięcie kontroli astmy (71% pacjentów uzyskało dobrą kontrolę, a 41% pełną kontrolę) w porównaniu do monoterapii wziewnym kortykosteroidem (odpowiednio 59% i 28%). Czas do pierwszego tygodnia dobrze kontrolowanej astmy wyniósł 16 dni dla Seretide Dysk versus 37 dni dla monoterapii. Podwójna dawka leku przez 14 dni wiązała się z nieznacznym wzrostem działań niepożądanych związanych z β-agonistą, takich jak drżenia mięśniowe (1%), kołatanie serca (3%) i skurcze mięśni (3%).
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, badanie SMART, badanie TORCH, całkowita śmiertelność, ciężka postać POChP, ciężkie zaostrzenie astmy, długo działający beta-adrenolityk, długo działający β2-mimetyk, dysfonia, działanie przeciwzapalne, flutykazonu propionian, grzybica jamy ustnej, kontrola astmy, kortykosteroid ogólnoustrojowy, kortykosteroid wziewny, kwestionariusz Szpitala Św. Jerzego, monoterapia kortykosteroidem wziewnym, POChP, salmeterol, szczytowy przepływ wydechowy, wrodzona wada rozwojowa, wziewny kortykosteroid, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zaostrzenie astmy, zapalenie płuc