zaburzenia układu przewodzącego serca

Zaburzenia układu przewodzącego serca to grupa nieprawidłowości w transmisji impulsów elektrycznych w sercu. Układ przewodzący, składający się z węzła zatokowo-przedsionkowego, węzła przedsionkowo-komorowego, pęczka Hisa i włókien Purkinjego, odpowiada za prawidłową synchronizację skurczów serca.

Zaburzenia te mogą obejmować bloki przedsionkowo-komorowe (I, II i III stopnia), blok odnogi pęczka Hisa (prawej lub lewej), blok dwuwiązkowy, oraz chorobę węzła zatokowego. Przyczyny obejmują chorobę niedokrwienną serca, kardiomiopatie, wady wrodzone, choroby autoimmunologiczne, zaburzenia elektrolitowe, a także działania niepożądane leków.

Diagnostyka opiera się głównie na badaniu EKG, które pozwala zidentyfikować typ i stopień zaburzenia przewodzenia. W zależności od ciężkości i objawów klinicznych, leczenie może obejmować obserwację, odstawienie leków wywołujących zaburzenia, korektę zaburzeń elektrolitowych lub implantację stymulatora serca (rozrusznika) w przypadku zaawansowanych bloków lub objawowej bradykardii.

Zaburzenia przewodzenia mogą być bezobjawowe lub prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak omdlenia, zawroty głowy, duszność, niewydolność serca czy nawet nagły zgon sercowy. Właściwe rozpoznanie i leczenie ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl