liszaj ruberowy

Liszaj ruberowy (łac. lichen ruber planus) jest przewlekłą zapalną chorobą skóry o podłożu autoimmunologicznym, charakteryzującą się występowaniem płaskich, fioletowo-czerwonych grudek pokrytych białawą siateczką (objaw Wickhama). Zmiany skórne najczęściej pojawiają się na nadgarstkach, przedramionach, podudziach, kostkach oraz w okolicy lędźwiowej.

Choroba może również obejmować błony śluzowe jamy ustnej, narządów płciowych, przełyku oraz paznokcie. W jamie ustnej liszaj ruberowy często manifestuje się jako białe, koronkowe zmiany na policzkach, języku i dziąsłach. U około 10-35% pacjentów występuje świąd o różnym nasileniu, który może znacząco obniżać jakość życia.

Etiopatogeneza liszaja ruberowego nie jest w pełni poznana, ale kluczową rolę odgrywa odpowiedź immunologiczna skierowana przeciwko keratynocytom warstwy podstawnej naskórka. Czynnikami wyzwalającymi mogą być leki (np. inhibitory ACE, NLPZ, leki przeciwmalaryczne), infekcje wirusowe (zwłaszcza HCV), stres psychiczny oraz ekspozycja na niektóre alergeny kontaktowe.

Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym oraz badaniu histopatologicznym, które wykazuje charakterystyczne cechy: hiperkeratozę, pogrubienie warstwy ziarnistej, zwyrodnienie wodniczkowe warstwy podstawnej oraz nacieki limfocytarne w górnej części skóry właściwej. Leczenie zależy od nasilenia i lokalizacji zmian, obejmując miejscowe kortykosteroidy, inhibitory kalcyneuryny, fototerapię UVB lub PUVA, a w ciężkich przypadkach – leki immunosupresyjne.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl