choroba degeneracyjna układu nerwowego

Choroba degeneracyjna układu nerwowego to stan patologiczny charakteryzujący się postępującym zanikiem i śmiercią komórek nerwowych (neuronów) w mózgu i/lub rdzeniu kręgowym. Proces ten prowadzi do stopniowego pogarszania się funkcji neurologicznych, co objawia się zaburzeniami ruchowymi, poznawczymi lub behawioralnymi, w zależności od lokalizacji uszkodzenia.

Do najczęstszych chorób neurodegeneracyjnych należą: choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, stwardnienie zanikowe boczne (SLA), choroba Huntingtona oraz różne formy otępienia. Patogeneza tych schorzeń obejmuje nieprawidłowe gromadzenie się białek (np. beta-amyloidu, alfa-synukleiny, białka tau), stres oksydacyjny, dysfunkcję mitochondrialną oraz procesy zapalne.

Diagnostyka chorób neurodegeneracyjnych opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu neurologicznym, testach neuropsychologicznych, badaniach obrazowych (MRI, PET) oraz markerach biologicznych. Leczenie jest głównie objawowe, ukierunkowane na spowolnienie progresji i poprawę jakości życia pacjentów, gdyż obecnie dla większości tych chorób nie istnieją terapie modyfikujące przebieg choroby.