nefropatia bałkańska

Nefropatia bałkańska to przewlekła, postępująca choroba nerek o charakterze endemicznym, występująca głównie na obszarze Półwyspu Bałkańskiego, szczególnie w Serbii, Bośni i Hercegowinie, Chorwacji, Rumunii i Bułgarii. Charakteryzuje się powolnym, bezobjawowym rozwojem, prowadzącym ostatecznie do niewydolności nerek.

Etiologia nefropatii bałkańskiej jest wieloczynnikowa, jednak główną przyczynę upatruje się w długotrwałej ekspozycji na kwas arystolochowy, występujący w roślinach z rodzaju Aristolochia, które mogą zanieczyszczać zboża uprawiane na endemicznych terenach. Kwas arystolochowy ma właściwości nefrotoksyczne i kancerogenne.

W obrazie klinicznym nefropatii bałkańskiej dominuje początkowo nieswoista symptomatologia – bladość powłok, zmęczenie, niedokrwistość. Z czasem pojawiają się objawy przewlekłej choroby nerek, a charakterystyczną cechą jest małogabaryty wość nerek w badaniach obrazowych. Pacjenci z nefropatią bałkańską mają zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów dróg moczowych, zwłaszcza raka urotelialnego.

Diagnostyka opiera się na kryteriach klinicznych, pochodzeniu pacjenta z obszarów endemicznych, badaniach obrazowych nerek oraz wykluczeniu innych przyczyn nefropatii. Leczenie jest głównie objawowe i polega na spowalnianiu progresji niewydolności nerek, a w zaawansowanych stadiach – na leczeniu nerkozastępczym.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl