ulewanie pokarmu
Ulewanie pokarmu to częste zjawisko fizjologiczne występujące u niemowląt, polegające na biernym wypływaniu niewielkiej ilości pokarmu z żołądka do przełyku i jamy ustnej. Dotyczy ono około 50% niemowląt w pierwszych miesiącach życia, a szczyt występowania przypada na 4. miesiąc życia.
W przeciwieństwie do wymiotów, ulewanie nie jest poprzedzone nudnościami ani wzmożonym napięciem mięśni brzucha. Najczęstszą przyczyną jest niedojrzałość dolnego zwieracza przełyku oraz krótki i prosty przebieg przełyku u niemowląt. Inne czynniki sprzyjające to: nadmierna objętość posiłku, nieprawidłowa technika karmienia oraz połykanie powietrza podczas posiłku.
Ulewanie fizjologiczne ustępuje samoistnie wraz z dojrzewaniem układu pokarmowego, zwykle do końca 12. miesiąca życia. W większości przypadków nie wymaga leczenia, a jedynie postępowania niefarmakologicznego, takiego jak karmienie mniejszymi porcjami, odpowiednia pozycja podczas i po karmieniu oraz odbijanie po posiłku. Niepokojące objawy towarzyszące ulewaniu, jak utrata masy ciała, wymioty, niepokój podczas karmienia czy krwiste stolce, wymagają konsultacji lekarskiej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Pierścień naczyniowy – Objawy
Pierścień naczyniowy to wrodzona wada układu sercowo-naczyniowego, w której aorta lub jej odgałęzienia tworzą pierścień uciskający tchawicę i przełyk, prowadząc do objawów oddechowych u 88-94% pacjentów oraz objawów żołądkowo-jelitowych u 40-50%. Dominują stridor, przewlekły kaszel, świszczący oddech, duszność i nawracające infekcje dróg oddechowych, a także dysfagia, krztuszenie się i refluks żołądkowo-przełykowy. Objawy zależą od stopnia zwężenia i wieku pacjenta, z cięższym przebiegiem u niemowląt i łagodniejszym u dorosłych. Typy pierścienia, takie jak podwójny łuk aorty czy lewa tętnica płucna (LPA sling), różnią się ciężkością i czasem manifestacji klinicznej. Nieleczony pierścień może prowadzić do tracheomalacji, przewlekłych infekcji, zaburzeń rozwoju fizycznego i poważnych powikłań, w tym zagrożenia życia.
aspiracyjne zapalenie płuc, astma oskrzelowa, ciśnienie tętnicze, duszność, dysfagia, infekcja dróg oddechowych, kaszel szczekający, laryngomalacja, nieprawidłowa lewa tętnica płucna, niewydolność serca, pierścień naczyniowy, podwójny łuk aorty, prawy łuk aorty, przewód pokarmowy, refluks żołądkowo-przełykowy, sinica, stridor, świszczący oddech, szmer serca, tętnica podobojczykowa, tracheomalacja, układ oddechowy, ulewanie pokarmu, uszkodzenie płuc, wrodzona wada serca, wrodzona wada układu sercowo-naczyniowego, zapalenie płuc, zwapnienie naczyń - Leksykon chorób i schorzeń
Refluks u niemowląt – Zapobieganie i profilaktyka
Refluks żołądkowo-przełykowy (GER) u niemowląt jest najczęściej zjawiskiem fizjologicznym, objawiającym się ulewaniem, regurgitacją lub wymiotami, które ustępują samoistnie do 12-18 miesiąca życia. Profilaktyka opiera się na odpowiednich technikach karmienia i pozycjonowania dziecka: karmienie mniejszymi porcjami, częstsze odbijanie, unikanie przekarmiania oraz karmienie w pozycji pionowej lub półpionowej z utrzymaniem dziecka w pozycji pionowej przez 20-30 minut po posiłku. W przypadku karmienia mlekiem modyfikowanym zaleca się dobór odpowiedniego smoczka oraz rozważenie formuł zagęszczonych lub antyrefluksowych (AR) po konsultacji lekarskiej. Należy unikać ekspozycji na dym tytoniowy oraz ciasnych ubrań zwiększających ciśnienie w jamie brzusznej. Pozycja do snu na plecach jest kluczowa ze względu na ryzyko SIDS, mimo że pozycje na brzuchu lub lewym boku mogą zmniejszać objawy refluksu.
alergia na białko mleka krowiego, antagonista receptorów H2, choroba refluksowa przełyku, GERD, hydrolizat białkowy, inhibitor pompy protonowej, kleik ryżowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, mieszanka aminokwasowa, mieszanka mleczna, mleko modyfikowane, omeprazol, powikłanie oddechowe, pozycja na brzuchu, ranitydyna, refluks fizjologiczny, refluks żołądkowo-przełykowy, regurgitacja, SIDS, technika karmienia, ulewanie pokarmu, zespół nagłej śmierci łóżeczkowej - Leksykon chorób i schorzeń
Refluks u niemowląt – Leczenie
Refluks żołądkowo-przełykowy (GER) u niemowląt dotyczy około 40-50% populacji i zwykle ustępuje samoistnie do 12-18 miesiąca życia. Fizjologiczny refluks nie wymaga farmakoterapii, a leczenie opiera się na modyfikacjach karmienia i opieki, takich jak utrzymywanie pozycji pionowej przez 20-30 minut po karmieniu, częstsze karmienia o mniejszej objętości, regularne odbijanie oraz unikanie przekarmiania. U niemowląt karmionych mlekiem modyfikowanym można stosować zagęszczanie pokarmu lub preparaty anti-reflux, natomiast u dzieci karmionych piersią rozważa się eliminację alergenów z diety matki oraz preparaty alginianowe. Wskazaniem do farmakoterapii jest choroba refluksowa przełyku (GERD) z powikłaniami, takimi jak zapalenie przełyku, zaburzenia karmienia, słaby przyrost masy ciała, przewlekły kaszel czy nawracające infekcje dróg oddechowych.
alergia pokarmowa, choroba refluksowa przełyku, cymetydyna, dolny zwieracz przełyku, domperidon, esomeprazol, famotydyna, flora bakteryjna jelit, infekcja żołądkowo-jelitowa, inhibitory pompy protonowej, lanzoprazol, leki prokinetyczne, metoklopramid, mleko modyfikowane, napięcie zwieracza przełyku, nawracające zapalenie płuc, omeprazol, przewlekły kaszel, ranitydyna, refluks fizjologiczny, refluks u niemowląt, ulewanie pokarmu, wydzielanie kwasu żołądkowego, zagęszczanie pokarmu, zapalenie przełyku - Leksykon chorób i schorzeń
Refluks u niemowląt – Epidemiologia
Refluks żołądkowo-przełykowy (GER) jest powszechnym zjawiskiem u niemowląt, szczególnie w pierwszych 4 miesiącach życia, z częstością występowania sięgającą 60-70%. Objawy ustępują samoistnie u około 60% niemowląt do 6. miesiąca życia i u 90% do 8-10 miesiąca. GERD, definiowana jako refluks powodujący objawy wpływające na funkcjonowanie lub powikłania, występuje u około 12,6-26,5% niemowląt, z tendencją do spadku częstości wraz z wiekiem. Czynniki ryzyka obejmują wcześniactwo, narażenie na dym tytoniowy, zaburzenia neurologiczne, przepuklinę rozworu przełykowego, astmę, mukowiscydozę oraz zaburzenia zdrowia psychicznego matki. Diagnostyka GERD opiera się głównie na wywiadzie i badaniu fizykalnym, z możliwością zastosowania 24-godzinnego monitorowania pH przełyku oraz wielokanałowej impedancji śródprzełykowej (MII-pH), która wykazuje wyższą czułość, szczególnie u niemowląt z objawami pozaprzełykowymi.
atrezja przełyku, badanie kontrastowe przewodu pokarmowego, badanie przesiewowe, BRUE, choroba refluksowa przełyku, cofanie treści żołądkowej, dolny zwieracz przełyku, dysplazja oskrzelowo-płucna, ekspozycja na dym tytoniowy, endoskopia przewodu pokarmowego, impedancja śródprzełykowa, karmienie piersią, monitorowanie pH przełyku, mózgowe porażenie dziecięce, mukowiscydoza, niska masa urodzeniowa, omeprazol, pH-metria, przepuklina rozworu przełykowego, przewlekły kaszel, refluks kwaśny, refluks niekwaśny, refluks żołądkowo-przełykowy, ulewanie pokarmu, zaburzenie neurologiczne, zapalenie przełyku