hydrolizat białkowy
Hydrolizat białkowy to produkt powstały w wyniku procesu hydrolizy białek, podczas którego długie łańcuchy białkowe zostają rozłożone na mniejsze peptydy i wolne aminokwasy. W medycynie i dietetyce klinicznej hydrolizaty białkowe mają szczególne znaczenie ze względu na ich zwiększoną biodostępność i zmniejszony potencjał alergenny.
Zastosowanie kliniczne hydrolizatów białkowych obejmuje żywienie pacjentów z zaburzeniami trawienia i wchłaniania białek, pacjentów z alergią pokarmową (szczególnie u niemowląt z alergią na białka mleka krowiego), a także wspomaganie żywienia osób w stanach katabolicznych, po urazach, oparzeniach czy zabiegach chirurgicznych. Hydrolizaty są również wykorzystywane w preparatach do żywienia dojelitowego i pozajelitowego.
W zależności od stopnia hydrolizy białka, hydrolizaty mogą zawierać różnej długości peptydy, co wpływa na ich właściwości i zastosowanie kliniczne. Hydrolizaty o wysokim stopniu hydrolizy, zawierające głównie di- i tripeptydy oraz wolne aminokwasy, są szczególnie cenne w leczeniu pacjentów z ciężkimi zaburzeniami trawienia i wchłaniania.
Warto podkreślić, że oprócz zastosowań medycznych, hydrolizaty białkowe są również popularne w żywieniu sportowców jako suplementy przyspieszające regenerację mięśni i poprawiające efektywność treningu dzięki szybszemu wchłanianiu w porównaniu do pełnych białek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Ampicilin+Sulbactam AptaPharma 2 g + 1 g
Ampicilin+Sulbactam AptaPharma to preparat w postaci białego lub prawie białego krystalicznego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, dostępny w dawkach 1 g ampicyliny sodowej + 0,5 g sulbaktamu sodowego oraz 2 g ampicyliny sodowej + 1 g sulbaktamu sodowego. Każda fiolka o pojemności 20 mL zawiera odpowiednio 115 mg (5 mmol) lub 230 mg (10 mmol) sodu jako substancję pomocniczą. Preparat wymaga rekonstytucji przed podaniem, a objętość rozpuszczalnika i stężenie końcowe zależą od dawki i drogi podania, z maksymalnym stężeniem sulbaktamu + ampicyliny wynoszącym 125 + 250 mg/mL. Produkt jest przeznaczony do jednorazowego użytku, a po rekonstytucji roztwór do wstrzyknięć domięśniowych (rozpuszczony w 0,5% lidokainie) należy zużyć w ciągu 1 godziny w temperaturze 25°C.
aminoglikozyd, aminopenicylina, ampicylina sodowa, dezaktywacja in vitro, hydrolizat białkowy, infuzja dożylna, lidokaina, okres ważności, podanie domięśniowe, podanie dożylne w bolusie, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, rozcieńczalnik, roztwór glukozy, roztwór Ringera, sód, sulbaktam sodowy, wstrzyknięcie domięśniowe, zanieczyszczenie mikrobiologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Human Albumin 50 g/l Takeda 50 g/l
Human Albumin 50 g/l Takeda to roztwór do infuzji zawierający 50 g/l białka całkowitego, z co najmniej 95% albuminy ludzkiej. Produkt dostępny jest w fiolkach o pojemności 250 ml (12,5 g albuminy) oraz 500 ml (25 g albuminy). Roztwór cechuje się nieznacznie hipoonkotycznymi właściwościami oraz zawiera substancje pomocnicze: sodu kaprylan (4 mmol/l, 0,7 g/l), sodu N-acetylotryptofanian (4 mmol/l, 1,1 g/l) oraz chlorek sodu w ilości zapewniającej izotoniczność. Szczególnie istotna jest zawartość jonów sodu w zakresie 130-160 mmol/l, co ma znaczenie kliniczne w kontekście gospodarki elektrolitowej pacjenta. Produkt przechowywać należy w temperaturze poniżej 25°C, nie zamrażać i chronić przed światłem; okres ważności wynosi 36 miesięcy od daty produkcji. Po otwarciu fiolki preparat należy zużyć niezwłocznie ze względu na ryzyko zanieczyszczenia mikrobiologicznego.
albumina ludzka, działanie niepożądane, gospodarka elektrolitowa, guma bromobutylowa, hemoliza, hipotoniczność, hydrolizat białkowy, infuzja dożylna, koncentrat krwinek czerwonych, niezgodność farmaceutyczna, podanie dożylne, roztwór do infuzji, sodu chlorek, sodu kaprylan, sodu N-acetylotryptofanian, właściwość hipoonkotyczna, woda do wstrzykiwań, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Taromentin 1000 mg + 200 mg
Lek Taromentin dostępny jest w dwóch dawkach: 500 mg amoksycyliny i 100 mg kwasu klawulanowego oraz 1000 mg amoksycyliny i 200 mg kwasu klawulanowego, podawanych w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji dożylnej. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych, a w składzie znajdują się również jony sodu (37,3 mg lub 74,6 mg) i potasu (20,69 mg lub 41,38 mg) w jednej fiolce. Roztwór sporządza się w wodzie do wstrzykiwań (10 ml dla dawki niższej, 20 ml dla wyższej), uzyskując odpowiednio około 10,5 ml i 20,9 ml roztworu o jasnosłomkowej barwie. Podawanie odbywa się dożylnie – jako powolne wstrzyknięcie (3-4 min) lub infuzja trwająca 30-40 minut. Po rozpuszczeniu roztwór należy natychmiast podać lub rozcieńczyć w odpowiedniej objętości płynu infuzyjnego (50 ml dla dawki 500 mg + 100 mg, 100 ml dla dawki 1000 mg + 200 mg) z użyciem zalecanych płynów: wody do wstrzykiwań, 0,9% NaCl, roztworu Ringera, roztworu Hartmanna lub roztworu 0,3% KCl i 0,9% NaCl.
amoksycylina, antybiotyk aminoglikozydowy, emulsja tłuszczowa, hydrolizat białkowy, infuzja dożylna, klawulanian potasu, kwas klawulanowy, niezgodność farmaceutyczna, płyn infuzyjny, preparat krwiopochodny, proszek do sporządzania roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, Taromentin, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon chorób i schorzeń
Kolka niemowlęca – Leczenie
Kolka niemowlęca definiowana jest według kryteriów Wessela jako płacz trwający ponad 3 godziny dziennie, co najmniej 3 dni w tygodniu przez ponad 3 tygodnie, dotykając 4-28% niemowląt. Objawy pojawiają się zwykle w pierwszych tygodniach życia, osiągając szczyt między 4. a 6. tygodniem, a ustępują do 3-4 miesiąca życia. Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmując zaburzenia mikroflory jelitowej, nietolerancje pokarmowe, niedojrzałość układu pokarmowego oraz czynniki środowiskowe. Diagnostyka wymaga wykluczenia innych przyczyn płaczu, takich jak refluks, infekcje czy zaburzenia neurologiczne. Podstawą leczenia są metody niefarmakologiczne: techniki uspokajania (trzymanie w pozycji pionowej, kołysanie, masaż brzuszka, zawijanie), modyfikacje karmienia (karmienie w pozycji pionowej, częste odbijanie, stosowanie butelek z zapadającym się woreczkiem) oraz zmiany dietetyczne u matek karmiących piersią (eliminacja alergenów i pokarmów wzdymających) lub przejście na mleko modyfikowane zhydrolizowane u niemowląt karmionych sztucznie. Probiotyk Lactobacillus reuteri DSM 17938 wykazuje wysoką skuteczność w redukcji czasu płaczu o 25-65 minut na dobę u niemowląt karmionych piersią.
akupunktura, alergia na białko mleka krowiego, depresja poporodowa, dicyklomina, hydrolizat białkowy, inhibitor pompy protonowej, kolka niemowlęca, kryteria Wessela, lactobacillus reuteri, lek przeciwskurczowy, manipulacja chiropraktyczna, manipulacja osteopatyczna, masaż niemowlęcy, mikroflora jelitowa, nietolerancja białka mleka krowiego, nietolerancja pokarmowa, probiotyk, refluks żołądkowo-przełykowy, simetikon, terapia manualna - Leksykon chorób i schorzeń
Refluks u niemowląt – Zapobieganie i profilaktyka
Refluks żołądkowo-przełykowy (GER) u niemowląt jest najczęściej zjawiskiem fizjologicznym, objawiającym się ulewaniem, regurgitacją lub wymiotami, które ustępują samoistnie do 12-18 miesiąca życia. Profilaktyka opiera się na odpowiednich technikach karmienia i pozycjonowania dziecka: karmienie mniejszymi porcjami, częstsze odbijanie, unikanie przekarmiania oraz karmienie w pozycji pionowej lub półpionowej z utrzymaniem dziecka w pozycji pionowej przez 20-30 minut po posiłku. W przypadku karmienia mlekiem modyfikowanym zaleca się dobór odpowiedniego smoczka oraz rozważenie formuł zagęszczonych lub antyrefluksowych (AR) po konsultacji lekarskiej. Należy unikać ekspozycji na dym tytoniowy oraz ciasnych ubrań zwiększających ciśnienie w jamie brzusznej. Pozycja do snu na plecach jest kluczowa ze względu na ryzyko SIDS, mimo że pozycje na brzuchu lub lewym boku mogą zmniejszać objawy refluksu.
alergia na białko mleka krowiego, antagonista receptorów H2, choroba refluksowa przełyku, GERD, hydrolizat białkowy, inhibitor pompy protonowej, kleik ryżowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, mieszanka aminokwasowa, mieszanka mleczna, mleko modyfikowane, omeprazol, powikłanie oddechowe, pozycja na brzuchu, ranitydyna, refluks fizjologiczny, refluks żołądkowo-przełykowy, regurgitacja, SIDS, technika karmienia, ulewanie pokarmu, zespół nagłej śmierci łóżeczkowej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Taromentin 500 mg + 100 mg
Taromentin to lek zawierający amoksycylinę (500 mg lub 1000 mg) oraz kwas klawulanowy (100 mg lub 200 mg) w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji dożylnej. Produkt dostępny jest w fiolkach 20 ml, bez substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych. Zawartość elektrolitów wynosi odpowiednio 37,3 mg sodu i 20,69 mg potasu dla dawki 500 mg + 100 mg oraz 74,6 mg sodu i 41,38 mg potasu dla dawki 1000 mg + 200 mg. Lek nie jest przeznaczony do podawania domięśniowego i wymaga rozpuszczenia w wodzie do wstrzykiwań (10 ml dla dawki 500 mg + 100 mg, 20 ml dla dawki 1000 mg + 200 mg), a następnie ewentualnego rozcieńczenia w odpowiednim płynie infuzyjnym (50 ml lub 100 ml). Prawidłowo sporządzony roztwór ma barwę jasnosłomkową, a różowe zabarwienie jest przejściowe i niepożądane.
9% roztwór chlorku sodu, amoksycylina, amoksycylina sodowa, antybiotyk aminoglikozydowy, emulsja tłuszczowa, hydrolizat białkowy, infuzja dożylna, klawulanian potasu, kwas klawulanowy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, płyn infuzyjny, podanie dożylne, preparat krwiopochodny, proszek do sporządzania roztworu, roztwór do wstrzyknięć, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie lub infuzja - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amoksiklav 500 mg + 100 mg
Amoksiklav to lek w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, zawierający amoksycylinę (500 mg lub 1 g) oraz kwas klawulanowy (odpowiednio 100 mg lub 200 mg) w stałym stosunku 5:1. Produkt dostępny jest w dwóch wariantach dawkowania: 500 mg + 100 mg oraz 1 g + 200 mg, zawierających odpowiednio 31,4 mg i 62,9 mg sodu oraz 19,6 mg i 39,3 mg potasu. Proszek ma kolor od białego do żółtawego i nie zawiera substancji pomocniczych. Roztwory do wstrzykiwań przygotowuje się przez rozpuszczenie zawartości fiolki w 10 ml (wariant 500 mg + 100 mg) lub 20 ml (wariant 1 g + 200 mg) wody do wstrzykiwań, a roztwory do infuzji dodatkowo rozcieńcza w 50 ml lub 100 ml płynu infuzyjnego. Roztwory mają bladosłomkowy kolor i należy je podać w ciągu 20 minut od przygotowania.
amoksycylina, antybiotyk aminoglikozydowy, dekstran, emulsja tłuszczowa, hydrolizat białkowy, infuzja dożylna, klawulanian potasu, kwas klawulanowy, niezgodność farmaceutyczna, płyn infuzyjny, preparat krwi, proszek do sporządzania roztworu, roztwór chlorku potasu, roztwór chlorku sodu, roztwór Ringera, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Taromentin 2000 mg + 200 mg
Taromentin 2000 mg + 200 mg to preparat do infuzji dożylnej, zawierający amoksycylinę sodową (2000 mg) oraz kwas klawulanowy w postaci klawulanianu potasu (200 mg). Połączenie tych substancji zapewnia synergistyczne działanie przeciwbakteryjne, gdzie kwas klawulanowy chroni amoksycylinę przed degradacją przez β-laktamazy bakteryjne. Produkt występuje w postaci proszku do rozpuszczenia w minimalnej objętości 20 ml rozpuszczalnika (woda do wstrzykiwań, 0,9% NaCl, roztwór Ringera lub roztwór Hartmanna), a następnie rozcieńczenia do 100 ml płynu infuzyjnego. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych, co jest korzystne u pacjentów z nadwrażliwościami. Warto zwrócić uwagę na zawartość jonów sodu (151 mg) i potasu (42,02 mg) w jednej fiolce, co ma znaczenie u pacjentów z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej, niewydolnością nerek lub serca. Podawanie w formie bolusa jest przeciwwskazane.
aminoglikozyd, amoksycylina, amoksycylina sodowa, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotykooporność, bilans elektrolitowy, chlorek sodu, działanie synergistyczne, emulsja tłuszczowa, enzym bakteryjny, hydrolizat białkowy, infuzja dożylna, klawulanian potasu, kwas klawulanowy, niezgodność farmaceutyczna, preparat krwiopochodny, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, sól fizjologiczna, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Syntarpen 1 g
Syntarpen to preparat zawierający 1 g kloksacyliny sodowej w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, charakteryzujący się wysoką zawartością sodu – 55,01 mg na gram substancji czynnej. Produkt nie zawiera substancji pomocniczych, co oznacza, że każda fiolka zawiera wyłącznie substancję aktywną. Preparat występuje w fiolkach szklanych o pojemności 20 ml, zabezpieczonych korkiem gumowym i aluminiowym kapslem. Przed podaniem lek wymaga rozpuszczenia w wodzie do wstrzykiwań, a sposób przygotowania roztworu zależy od drogi podania: domięśniowo – 1 g w 4 ml wody, dożylnie w formie wstrzyknięcia – 1 g w 20-40 ml wody, infuzyjnie – 1 g w około 500 ml roztworu bazowego (0,9% NaCl lub 5% glukozy). Infuzję dożylną należy podawać przez 30-40 minut, a wstrzyknięcie dożylne powoli, przez około 2 minuty, aby uniknąć działań niepożądanych.
aminoglikozyd, erytromycyna, fiolka, hydrolizat białkowy, infuzja dożylna, interakcja lekowa, kloksacylina, niezgodność farmaceutyczna, polimyksyna B, preparat krwi, proszek do sporządzania roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, substancja czynna, Syntarpen, tetracyklina, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Human Albumin 200 g/l Takeda 200 g/l
Human Albumin 200 g/l Takeda to roztwór do infuzji zawierający 200 g/l białka całkowitego, z co najmniej 95% albuminy ludzkiej, o charakterze hiperonkotycznym. Preparat dostępny jest w fiolkach 50 ml (10 g albuminy) oraz 100 ml (20 g albuminy). Zawiera substancje pomocnicze: sodu kaprylan (16 mmol/l, 2,7 g/l), sodu N-acetylotryptofanian (16 mmol/l, 4,3 g/l) oraz chlorek sodu w ilości zapewniającej całkowitą zawartość jonów sodu 100-130 mmol/l, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej. Preparat można podawać dożylnie bez rozcieńczania lub po rozcieńczeniu w izotonicznych roztworach glukozy 5% lub chlorku sodu 0,9%. Należy unikać rozcieńczania wodą do wstrzykiwań ze względu na ryzyko hemolizy.
albumina ludzka, chlorek sodu, guma bromobutylowa, hemoliza, hydrolizat białkowy, kaprylan sodu, koncentrat krwinek czerwonych, kontaminacja mikrobiologiczna, N-acetylotryptofanian sodu, niezgodność farmaceutyczna, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór fizjologiczny, roztwór glukozy, roztwór hiperonkotyczny, roztwór izotoniczny, woda do wstrzykiwań, wytrącanie białek, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Syntarpen 2 g
Syntarpen to preparat zawierający 2 g kloksacyliny sodowej w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Produkt charakteryzuje się wysoką zawartością sodu (50,5 mg Na/g), co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Roztwór po przygotowaniu ma pH 5,0-7,0, co zapewnia stabilność i dobrą tolerancję parenteralną. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych, co zmniejsza ryzyko reakcji alergicznych. Kloksacyliny nie należy mieszać z aminoglikozydami, tetracyklinami, erytromycyną, polimyksyną B oraz preparatami krwi i hydrolizatami białkowymi ze względu na ryzyko inaktywacji lub antagonizmu działania. W przypadku konieczności jednoczesnego podania, leki należy podawać osobno, w różne miejsca, z co najmniej godzinnym odstępem.
aminoglikozyd, bolus, dieta niskosodowa, erytromycyna, fiolka, guma bromobutylowa, guma chlorobutylowa, hydrolizat białkowy, infuzja dożylna, kloksacylina, kloksacylina sodowa, niezgodność farmaceutyczna, podanie parenteralne, polimyksyna B, proszek do sporządzania roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, stabilność fizykochemiczna, tetracyklina, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na mleko – Zapobieganie i profilaktyka
Alergia na mleko krowie (CMA) jest jedną z najczęstszych alergii pokarmowych u niemowląt i małych dzieci, z rosnącą częstością występowania pod wpływem czynników środowiskowych i predyspozycji genetycznych. Profilaktyka powinna zaczynać się już w okresie prenatalnym, bez unikania mleka krowiego w diecie matki, która powinna stosować dietę śródziemnomorską. Wyłączne karmienie piersią przez 4-6 miesięcy, zgodnie z zaleceniami WHO, jest kluczowe w zapobieganiu alergii, dzięki obecności biologicznie aktywnych składników mleka matki. W przypadku niemowląt z grupy ryzyka można rozważyć częściowo hydrolizowane preparaty serwatkowe (pHF-W), jednak brak jest jednoznacznych dowodów na skuteczność hydrolizatów w profilaktyce alergii. Wczesne i regularne wprowadzanie mleka krowiego do diety (najlepiej między 4. a 6. miesiącem życia) oraz jego stałe spożywanie (minimum raz w tygodniu) zmniejsza ryzyko rozwoju alergii, natomiast sporadyczne podawanie może zwiększać ryzyko uczulenia.
alergia IgE-zależna, alergia na mleko krowie, alergia nie-IgE-zależna, alergia pokarmowa, alergiczny nieżyt nosa, atopowe zapalenie skóry, choroba atopowa, dieta śródziemnomorska, drabina mleczna, dysfagia, gastroenterolog dziecięcy, hydrolizat białkowy, immunoglobulina, immunoterapia doustna, klinicysta szpitalny, laktoferyna, lizozym, mikrobiota jelitowa, prowokacja pokarmowa, świszczący oddech, zapalenie jelita cienkiego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Flexbumin 200 g/l 200 g/l
Flexbumin 200 g/l to roztwór do infuzji zawierający 20% białka całkowitego, z czego co najmniej 95% stanowi albumina ludzka, o stężeniu 200 g/l. Produkt jest hiperonkotyczny, co umożliwia skuteczne podnoszenie ciśnienia onkotycznego w osoczu. Dostępny jest w opakowaniach 50 ml (10 g albuminy) oraz 100 ml (20 g albuminy). Roztwór zawiera również substancje pomocnicze: chlorek sodu (4,3 g/l), sód kaprylan (2,7 g/l), sód acetylotryptofanian (4,3 g/l) oraz wodę do wstrzykiwań, z całkowitą zawartością jonów sodowych w zakresie 130-160 mmol/l. Preparat jest przejrzysty, o zabarwieniu od bezbarwnego do zielonego, i przeznaczony do podawania dożylnego, z możliwością rozcieńczenia wyłącznie roztworami izoosmotycznymi (5% glukoza lub 0,9% NaCl). Rozcieńczanie wodą do wstrzykiwań jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko hemolizy. Nie należy mieszać Flexbumin z pełną krwią, koncentratem krwinek czerwonych, hydrolizatami białkowymi ani roztworami zawierającymi alkohol, aby uniknąć wytrącania białek.
9%, albumina ludzka, białko całkowite, chlorek sodu, ciśnienie onkotyczne, droga dożylna, hemoliza, hydrolizat białkowy, jon sodowy, kaprylan sodu, koncentrat krwinek czerwonych, krew pełna, niestabilność białka, niezgodność farmaceutyczna, osocze krwi, roztwór chlorku sodu 0, roztwór do infuzji, roztwór glukozy 5%, roztwór hiperonkotyczny, środek antyseptyczny, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań, wytrącanie białek, zanieczyszczenie roztworu, żywienie pozajelitowe