całkowita resekcja
Całkowita resekcja (resekcja radykalna) to zabieg chirurgiczny polegający na kompletnym usunięciu chorej tkanki lub narządu. Jest to procedura szczególnie istotna w onkologii, gdzie celem jest usunięcie całego nowotworu wraz z marginesem zdrowej tkanki, aby zminimalizować ryzyko nawrotu choroby.
W klasyfikacji chirurgicznej resekcja całkowita (określana jako R0) oznacza brak komórek nowotworowych w marginesach wyciętego materiału, co potwierdza badanie histopatologiczne. Jest to najkorzystniejszy wynik zabiegu, często warunkujący pełne wyleczenie, szczególnie w przypadku guzów litych.
Całkowita resekcja może dotyczyć różnych narządów i struktur – od guzów mózgu, przez zmiany w przewodzie pokarmowym, płucach, wątrobie, aż po resekcje wielonarządowe w zaawansowanych przypadkach. O możliwości wykonania całkowitej resekcji decyduje lokalizacja zmiany, jej zaawansowanie oraz stan ogólny pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Schwannoma – Objawy
Schwannoma to łagodny, wolno rosnący guz wywodzący się z komórek Schwanna, odpowiedzialnych za osłonkę mielinową nerwów obwodowych. Objawy kliniczne są zróżnicowane i zależą od lokalizacji guza oraz ucisku na nerwy, obejmując m.in. ból, parestezje, osłabienie mięśni, a w przypadku schwannoma przedsionkowego (nerwiaka akustycznego) typowe są jednostronna, postępująca utrata słuchu, szumy uszne, zawroty głowy i zaburzenia równowagi. Tempo wzrostu schwannoma przedsionkowego wynosi zwykle 1-2 mm rocznie, choć około 30% guzów pozostaje stabilnych, a 1-2% może ulegać regresji. Histologicznie guz wykazuje zmiany między tkanką Antoni A i B, z istotną rolą makrofagów modulujących mikrośrodowisko guza. Powikłania obejmują ucisk na pień mózgu, wodogłowie obstrukcyjne, a w przypadku guzów rdzeniowych – porażenia i utratę funkcji neurologicznych.
aktywacja makrofagów, całkowita resekcja, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, częściowa resekcja, degeneracja Wallera, dysfagia, komórki Schwanna, nerwiak akustyczny, nerwiak osłonkowy, neuralgia trójdzielna, neurochirurgia, obwodowy układ nerwowy, osłonka mielinowa, parestezje, przepuklina dysku, resekcja, schwannoma, szumy uszne, wodogłowie obstrukcyjne, zapalenie powięzi podeszwy, zespół cieśni nadgarstka, zespół kanału stępu - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba castlemana – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Choroba Castlemana to rzadkie zaburzenie limfoproliferacyjne o zróżnicowanym rokowaniu zależnym od podtypu. Jednoogniskowa choroba Castlemana (UCD) cechuje się doskonałym rokowaniem, z 10-letnim wskaźnikiem przeżycia po całkowitej resekcji przekraczającym 95% oraz 5-letnim wskaźnikiem przeżycia na poziomie 93,6%. W przypadku niecałkowitej resekcji, przeżycie po 20 miesiącach od radioterapii wynosi około 82%. UCD zwykle nie wpływa na oczekiwaną długość życia, jednak należy monitorować ryzyko rozwoju pęcherzycy paraneoplastycznej (PNP), które występuje u ≤5% pacjentów i jest potencjalnie śmiertelne. Występowanie transformacji UCD w wieloogniskową chorobę Castlemana (MCD) HHV-8-negatywną nie zostało nigdy odnotowane.
całkowita resekcja, chemioterapeutyk, chemioterapia, choroba Castlemana, doksorubicyna, etopozyd, hipoalbuminemia, idiopatyczna MCD, jednoogniskowa choroba Castlemana, lek immunosupresyjny, MCD związana z HHV-8, niecałkowita resekcja, ostra niewydolność nerek, pęcherzyca paraneoplastyczna, poziom albuminy, radioterapia, rytuksymab, sepsa, splenomegalia, terapia anty-IL-6, wieloogniskowa choroba Castlemana, wskaźnik przeżycia, zaburzenie limfoproliferacyjne, zapalenie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Ependymoma – Leczenie
Podstawą leczenia wyściółczaków (ependymoma) jest maksymalnie bezpieczna resekcja chirurgiczna, której celem jest całkowite usunięcie guza (gross total resection, GTR) bez wywoływania nowych deficytów neurologicznych. Całkowita resekcja stanowi najsilniejszy niezależny czynnik prognostyczny, znacząco poprawiając przeżycie całkowite pacjentów. W przypadkach, gdy całkowite usunięcie jest niemożliwe ze względu na lokalizację guza, wykonuje się subtotalną resekcję z zachowaniem funkcji neurologicznej. Współczesne techniki mikrochirurgiczne oraz śródoperacyjna fluorescencja 5-ALA umożliwiają precyzyjne usunięcie guza. Radioterapia pooperacyjna, z dawką 59,4 Gy (1,8 Gy/frakcję) u dzieci powyżej 3 roku życia, jest standardem u pacjentów z anaplastycznym wyściółczakiem (WHO stopień III) oraz u pacjentów z wyściółczakiem stopnia II po niekompletnej resekcji. Radioterapia konformalna, IMRT, radiochirurgia stereotaktyczna oraz terapia protonowa stanowią nowoczesne metody napromieniania, z terapią protonową preferowaną u dzieci w celu ograniczenia neurokognitywnych i endokrynologicznych skutków ubocznych.
badanie histopatologiczne, badanie MRI, całkowita resekcja, całkowita resekcja guza, całkowite usunięcie guza, cisplatyna, cyklofosfamid, ependymoma, etopozyd, glejak rdzenia kręgowego, glejak wielopostaciowy, karboplatyna, kwas 5-aminolewulinowy, lomustyna, podwyściółczak, radiochirurgia stereotaktyczna, radioterapia konformalna, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rekonwalescencja pooperacyjna, subtotalna resekcja, technika mikrochirurgiczna, temozolomid, terapia protonowa, wyściółczak, wyściółczak rdzenia kręgowego, zespół wielodyscyplinarny, złośliwy guz mózgu - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy drobne, okrągłe z desmoplastyczną stroma – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Desmoplastic Small Round Cell Tumor (DSRCT) to rzadki, wysoce agresywny mięsak, charakteryzujący się translokacją t(11;22)(p13;q12) i fuzją genów EWSR1-WT1, najczęściej lokalizujący się w otrzewnej jamy brzusznej młodych mężczyzn. Rokowanie jest niekorzystne, z 5-letnim wskaźnikiem przeżycia około 15%, medianą całkowitego przeżycia od 16 do 42 miesięcy oraz medianą przeżycia wolnego od choroby 10-15,5 miesiąca. Czynniki prognostyczne obejmują wiek (gorsze rokowanie powyżej 70 lat, HRadj 29,4), lokalizację guza (lepsze rokowanie w przypadku lokalizacji pozabrzusznej) oraz obecność przerzutów pozaotrzewnowych. Leczenie wielomodalne, obejmujące chirurgię, chemioterapię i radioterapię, poprawia przeżycie, zwłaszcza całkowita resekcja chirurgiczna (mediana przeżycia 47 miesięcy vs 16 miesięcy bez operacji, P=0,0235) oraz pooperacyjna radioterapia całej jamy brzusznej (WAP-RT), która jest czynnikiem predykcyjnym 3-letniego przeżycia całkowitego i przeżycia wolnego od nawrotu.
badanie populacyjne, całkowita resekcja, chemioradioterapia, czynnik demograficzny, czynnik prognostyczny, diagnostyka różnicowa, DSRCT, fuzja genów, HIPEC, mediana przeżycia całkowitego, nawrót choroby, nawrót otrzewnowy, przerzut odległy, przeszczepienie komórek macierzystych, przeżycie wolne od choroby, radioterapia paliatywna, resekcja guza, terapia celowana, terapia wielomodalna, translokacja chromosomowa, wczesne wykrycie choroby, wskaźnik przeżycia, współczynnik ryzyka, zespół wielodyscyplinarny - Leksykon chorób i schorzeń
Chordoma – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Chordoma to rzadki, wolno rosnący nowotwór złośliwy wywodzący się z pozostałości struny grzbietowej, charakteryzujący się wysoką tendencją do miejscowych nawrotów (68%) i złym rokowaniem. Średni czas przeżycia wynosi 7,7 lat, z 5-letnim wskaźnikiem przeżycia 72%, spadającym do 48% po 10 latach i 31% po 20 latach. Kluczowe czynniki prognostyczne obejmują wiek (lepsze przeżycie u pacjentów <70 lat, gorsze u dzieci), stadium zaawansowania (choroba przerzutowa pogarsza rokowanie), wielkość guza, lokalizację pierwotną, obecność przerzutów odległych oraz jakość resekcji chirurgicznej (całkowita resekcja z ujemnymi marginesami wiąże się z 5-letnim przeżyciem około 65%). Molekularne markery prognostyczne, takie jak podwyższona ekspresja miR-155 (HR 5,32; p=0,045), utrata ekspresji BAF47 (p=0,033) oraz inaktywacja genu SMARCB1 w chordoma dziecięcym, mają istotne znaczenie prognostyczne. Histopatologia również wpływa na rokowanie, gdzie typ chrzęstniakopodobny i odróżnicowanie korelują z gorszym przeżyciem.
całkowita resekcja, chemioterapia, chordoma kości krzyżowej, choroba przerzutowa, czynnik prognostyczny, DeepSurv, gen SMARCB1, immunoterapia, marker molekularny, model uczenia maszynowego, nawrót miejscowy, nowotwór złośliwy, przerzut odległy, przeżycie całkowite, przeżycie wolne od progresji, radioterapia, stadium zaawansowania choroby, struna grzbietowa, terapia ukierunkowana, typ histologiczny - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy desmoidowe – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Guzy desmoidowe to rzadkie, lokalnie inwazyjne nowotwory mezenchymalne, które nie dają przerzutów, ale charakteryzują się wysokim ryzykiem nawrotów po leczeniu. Pięcioletni wskaźnik przeżycia wynosi około 96%, a 15-letni 87%, jednak nawroty występują u 30-33% pacjentów w ciągu 5-10 lat, a w przypadku leczenia wyłącznie chirurgicznego wskaźniki te wzrastają do 34-38%. Nawroty są częstsze przy dodatnich marginesach resekcji (54% po 10 latach) w porównaniu do ujemnych (27%). Kluczowe czynniki prognostyczne to lokalizacja guza (gorsze rokowanie w kończynach, lepsze w ścianie jamy brzusznej), wiek pacjenta (młodszy wiek wiąże się z wyższym ryzykiem nawrotu) oraz rozmiar guza. Przebieg kliniczny jest nieprzewidywalny i może obejmować spontaniczną regresję, stabilizację lub progresję choroby, co utrudnia planowanie terapii.
analiza wieloczynnikowa, badanie retrospektywne, całkowita resekcja, czynnik prognostyczny, dodatni margines, guz desmoidowy, inwazyjność lokalna, leczenie skojarzone, margines chirurgiczny, niecałkowita resekcja, niedrożność jelit, nomogram prognostyczny, nowotwór mezenchymalny, ocena ryzyka, progresja choroby, przebieg kliniczny, przeżycie wolne od nawrotu miejscowego, radioterapia, resekcja chirurgiczna, resekcja guza, ściana jamy brzusznej, spontaniczna regresja, stabilna choroba, ujemny margines, wskaźnik nawrotów, wskaźnik przeżycia 5-letni, wycięcie miejscowe