niecałkowite zamknięcie jamy czaszki
Niecałkowite zamknięcie jamy czaszki, określane również terminem kranioschisis, to wada wrodzona polegająca na niepełnym zrośnięciu się kości czaszki. Stan ten może obejmować różne stopnie nasilenia – od niewielkich ubytków, przez duże szczeliny, aż po poważne defekty strukturalne czaszki.
Najczęstszą formą niecałkowitego zamknięcia jamy czaszki jest kraniorakischisis, wada współistniejąca z niezamkniętym kanałem kręgowym. W poważniejszych przypadkach może dochodzić do anencefalii, czyli niewykształcenia znacznej części mózgu. Wady te powstają w pierwszym trymestrze ciąży, gdy nie dochodzi do prawidłowego zamknięcia cewy nerwowej w procesie neurulacji.
Diagnostyka niecałkowitego zamknięcia jamy czaszki obejmuje badania obrazowe, przede wszystkim USG prenatalne, które może wykryć tę wadę już w drugim trymestrze ciąży. W przypadkach mniej nasilonych defektów możliwe jest leczenie chirurgiczne, jednak w ciężkich postaciach rokowanie jest niepomyślne. Zapobieganie obejmuje suplementację kwasem foliowym przed i w trakcie ciąży.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Salbutamol WZF 2 mg
Salbutamol WZF w dawkach 2 mg lub 4 mg wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet ciężarnych i karmiących piersią. Badania na modelach zwierzęcych wykazały potencjalne ryzyko zaburzeń rozwojowych, takich jak rozszczep podniebienia czy niecałkowite zamknięcie jamy czaszki, przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. U ludzi doniesienia o takich zaburzeniach są rzadkie, a brak kontrolowanych badań klinicznych ogranicza ocenę bezpieczeństwa. Stosowanie salbutamolu w ciąży jest dopuszczalne wyłącznie, gdy korzyść terapeutyczna dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzja powinna być indywidualizowana. W okresie okołoporodowym lek może hamować czynność skurczową macicy, dlatego jego podawanie podczas porodu jest wskazane tylko w sytuacjach bezwzględnej konieczności medycznej.
badanie kliniczne, czynność skurczowa macicy, ekspozycja na lek, forma inhalacyjna, laktoza jednowodna, niecałkowite zamknięcie jamy czaszki, nietolerancja laktozy, produkt leczniczy, przenikanie do mleka kobiecego, rozszczep podniebienia, salbutamol, siarczan salbutamolu, terapia salbutamolem, właściwość farmakodynamiczna, zaburzenie rozwojowe - Leksykon substancji czynnych
Salbutamol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu salbutamolu na płodność u ludzi, natomiast badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na reprodukcję. Stosowanie salbutamolu w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu, zwłaszcza w pierwszym trymestrze. W badaniach na zwierzętach przy dawkach znacznie przekraczających zalecane dawki kliniczne odnotowano wady rozwojowe, takie jak rozszczep podniebienia, niecałkowite zamknięcie jamy czaszki oraz zaburzenia kończyn. Rzadkie doniesienia kliniczne wskazują na możliwe wady wrodzone u dzieci matek stosujących salbutamol, jednak współistnienie innych leków utrudnia ustalenie jednoznacznego związku przyczynowego. Salbutamol może hamować czynność skurczową macicy, a podanie dużych dawek ogólnoustrojowo pod koniec ciąży może wywołać u płodu tachykardię i hipoglikemię, choć leczenie wziewne w zalecanych dawkach nie powinno powodować takich działań niepożądanych.
bromek ipratropiowy, hamowanie czynności skurczowej macicy, hipoglikemia, niecałkowite zamknięcie jamy czaszki, pierwszy trymestr, receptor beta2-adrenergiczny, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój kostny, salbutamol, tachykardia, toksyczny wpływ na rozród, wada wrodzona, zaburzenie serca, zniekształcenie kończyn - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Salbutamol WZF 0,5 mg/ml
Stosowanie roztworu do wstrzykiwań Salbutamol WZF (0,5 mg/ml) u kobiet w okresie rozrodczym, ciąży oraz karmienia piersią wymaga szczegółowej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Badania na zwierzętach wykazały potencjalne zaburzenia rozwojowe, zwłaszcza kostne, przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi, jednak dowody na podobne efekty u kobiet ciężarnych są nieliczne i niejednoznaczne. Lek może hamować czynność skurczową macicy, co ogranicza jego stosowanie podczas porodu do sytuacji bezwzględnej konieczności medycznej. W okresie laktacji salbutamol prawdopodobnie przenika do mleka kobiecego, dlatego preferowane są alternatywne drogi podania, zwłaszcza inhalacje, choć nawet one nie eliminują całkowicie ryzyka dla noworodka.
ciąża, droga podania leku, hamowanie czynności skurczowej macicy, karmienie piersią, niecałkowite zamknięcie jamy czaszki, okres rozrodczy, przebieg porodu, przenikanie do mleka kobiecego, rozszczep podniebienia, roztwór do wstrzykiwań, Salbutamol WZF, siarczan salbutamolu, stan kliniczny, stosunek korzyści do ryzyka, właściwości farmakologiczne, zaburzenia rozwojowe, związek przyczynowo-skutkowy