terapia salbutamolem

Salbutamol (znany również jako albuterol) to selektywny agonista receptorów beta-2 adrenergicznych, szeroko stosowany w leczeniu chorób obturacyjnych dróg oddechowych, zwłaszcza astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Jego działanie polega na rozkurczaniu mięśni gładkich oskrzeli, co prowadzi do rozszerzenia dróg oddechowych i ułatwienia przepływu powietrza.

Terapia salbutamolem jest stosowana głównie doraźnie w celu szybkiego łagodzenia objawów skurczu oskrzeli. Lek może być podawany w postaci inhalacji (aerozol, roztwór do nebulizacji), doustnie lub, w rzadkich przypadkach, pozajelitowo. Najczęściej wykorzystywana jest droga wziewna, która zapewnia szybkie działanie przy minimalnych efektach ogólnoustrojowych.

W leczeniu astmy salbutamol stanowi terapię ratunkową, stosowaną w przypadku nagłego zaostrzenia objawów. U pacjentów z POChP może być stosowany zarówno doraźnie, jak i regularnie. Istotne jest, że zwiększenie zapotrzebowania na salbutamol może świadczyć o pogorszeniu kontroli choroby podstawowej i konieczności weryfikacji leczenia przewlekłego.

Działania niepożądane terapii salbutamolem obejmują przede wszystkim drżenie mięśniowe, tachykardię, niepokój i hipokaliemię. Ich nasilenie jest zwykle proporcjonalne do dawki i częstości stosowania leku. Przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek może rozwinąć się tolerancja na efekt bronchodylatacyjny, co należy uwzględnić w planowaniu terapii.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl