Mycobacterium fortuitum

Mycobacterium fortuitum należy do grupy szybko rosnących prątków niegruźliczych (ang. Rapidly Growing Mycobacteria, RGM). Organizm ten powszechnie występuje w środowisku naturalnym, w tym w glebie, wodzie i kurzu. M. fortuitum charakteryzuje się zdolnością do wzrostu w ciągu 7 dni na standardowych podłożach, co odróżnia go od wolno rosnących mykobakterii, takich jak M. tuberculosis.

Klinicznie M. fortuitum najczęściej wywołuje zakażenia skóry i tkanek miękkich, zwłaszcza po zabiegach chirurgicznych, urazach czy iniekcjach. Charakterystyczne są zakażenia ran pooperacyjnych, w tym po zabiegach kardiochirurgicznych, plastyce piersi czy zabiegach ortopedycznych. Prątek ten może również powodować zakażenia związane z obecnością ciał obcych, takich jak cewniki naczyniowe czy implanty.

W diagnostyce zakażeń M. fortuitum kluczowe znaczenie ma hodowla mikrobiologiczna oraz metody identyfikacji molekularnej, takie jak PCR czy sekwencjonowanie. Leczenie zakażeń wywołanych przez M. fortuitum często wymaga długotrwałej antybiotykoterapii, zwykle z zastosowaniem kombinacji leków. Szczepy te wykazują naturalną oporność na wiele standardowych antybiotyków, jednak mogą być wrażliwe na amikacynę, fluorochinolony, doksycyklinę, sulfonamidy i makrolidy, w zależności od wzorca wrażliwości konkretnego izolatu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl