uodparnianie przeciw gruźlicy

Uodparnianie przeciw gruźlicy (inaczej: szczepienie przeciwgruźlicze) to procedura medyczna mająca na celu ochronę przed zachorowaniem na gruźlicę – chorobą zakaźną wywoływaną przez prątki gruźlicy (Mycobacterium tuberculosis). Podstawową metodą profilaktyki jest podanie szczepionki BCG (Bacillus Calmette-Guérin), zawierającej żywe, atenuowane prątki bydlęce.

Szczepienie BCG indukuje odpowiedź immunologiczną, która zapewnia częściową ochronę przed gruźlicą, szczególnie przed ciężkimi postaciami choroby u dzieci, takimi jak gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy prosówka. Skuteczność szczepionki BCG w zapobieganiu gruźlicy płuc u dorosłych jest zmienna (0-80%) i zależy od wielu czynników, w tym od szczepu szczepionki, środowiska geograficznego i wcześniejszej ekspozycji na prątki środowiskowe.

W Polsce szczepienie BCG jest obowiązkowe i wykonywane u noworodków w pierwszej dobie życia. W krajach o niskiej zapadalności na gruźlicę często stosuje się selektywne szczepienie grup wysokiego ryzyka. Przeciwwskazania do szczepienia obejmują wrodzone niedobory odporności, zakażenie HIV z objawami AIDS, choroby nowotworowe oraz stosowanie leków immunosupresyjnych. Po szczepieniu mogą wystąpić miejscowe odczyny poszczepienne, a bardzo rzadko – powikłania ogólnoustrojowe.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl