wzrost ciśnienia śródczaszkowego

Wzrost ciśnienia śródczaszkowego (ICP – intracranial pressure) to stan patologiczny, w którym dochodzi do zwiększenia ciśnienia wewnątrz jamy czaszki powyżej wartości prawidłowych, wynoszących 7-15 mmHg. Jest to poważny stan kliniczny, wymagający szybkiej diagnostyki i interwencji, gdyż może prowadzić do uszkodzenia mózgu poprzez upośledzenie jego perfuzji i utlenowania.

Do najczęstszych przyczyn wzrostu ciśnienia śródczaszkowego należą: urazy czaszkowo-mózgowe, krwawienia śródczaszkowe, guzy mózgu, wodogłowie, obrzęk mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu, a także encefalopatia wątrobowa czy zaburzenia metaboliczne. Klasyczna triada objawów obejmuje bóle głowy, wymioty oraz zaburzenia świadomości, choć pełny obraz kliniczny może zawierać również bradykardię, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia oddychania i objawy ogniskowe.

Diagnostyka obejmuje badania neuroobrazowe (CT, MRI), badanie dna oka (obrzęk tarczy nerwu wzrokowego), a w niektórych przypadkach inwazyjny pomiar ciśnienia śródczaszkowego. Leczenie zależy od przyczyny i stopnia nasilenia, obejmując m.in. uniesienie głowy, hiperwentylację kontrolowaną, osmoterapię (mannitol, hipertoniczny roztwór soli), kortykosteroidy, drenaż płynu mózgowo-rdzeniowego, a w skrajnych przypadkach dekompresyjną kraniotomię.

Monitorowanie ciśnienia śródczaszkowego jest kluczowym elementem postępowania u pacjentów z ciężkimi urazami mózgu, po operacjach neurochirurgicznych oraz w innych stanach zagrożenia wzmożonym ciśnieniem śródczaszkowym. Utrzymanie prawidłowego ciśnienia perfuzji mózgowej (CPP), będącego różnicą między średnim ciśnieniem tętniczym a ciśnieniem śródczaszkowym, jest niezbędne dla zapewnienia odpowiedniego ukrwienia tkanki mózgowej i zapobiegania wtórnym uszkodzeniom.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl