leczenie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej

Leczenie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) to kompleksowe postępowanie terapeutyczne obejmujące leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP). Podstawę terapii stanowi leczenie przeciwkrzepliwe, mające na celu zapobieganie narastaniu skrzepliny, nowym incydentom zakrzepowym oraz redukcję ryzyka rozwoju zespołu pozakrzepowego.

W początkowym etapie leczenia ŻChZZ stosuje się heparyny drobnocząsteczkowe (HDCz), heparynę niefrakcjonowaną (HNF) lub fondaparinux. W leczeniu przewlekłym wykorzystuje się doustne antykoagulanty: antagonistów witaminy K (warfaryna, acenokumarol) lub doustne antykoagulanty niebędące antagonistami witaminy K (DOAC) – dabigatran, riwaroksaban, apiksaban, edoksaban. Leczenie przeciwkrzepliwe trwa zazwyczaj 3-6 miesięcy, a w przypadku utrzymywania się czynników ryzyka może być kontynuowane długoterminowo.

W wybranych przypadkach ZŻG i ZP stosuje się metody interwencyjne, takie jak tromboliza, trombektomia mechaniczna czy implantacja filtra do żyły głównej dolnej. U pacjentów z ZŻG zaleca się stosowanie terapii uciskowej jako uzupełnienie farmakoterapii. W przypadku masywnej ZP z niestabilnością hemodynamiczną może być konieczne wdrożenie leczenia trombolitycznego oraz wsparcia hemodynamicznego.

Wybór optymalnej strategii leczenia ŻChZZ powinien uwzględniać indywidualne czynniki pacjenta, takie jak ryzyko krwawienia, funkcja nerek, choroby współistniejące oraz preferencje chorego. Regularna ocena skuteczności i bezpieczeństwa terapii stanowi integralną część postępowania w leczeniu ŻChZZ.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl