nawrót choroby zakrzepowo-zatorowej

Nawrót choroby zakrzepowo-zatorowej to ponowne wystąpienie zakrzepicy żylnej i/lub zatorowości płucnej po zakończeniu standardowego okresu leczenia przeciwkrzepliwego pierwszego epizodu. Najczęściej dotyczy pacjentów, którzy przerwali terapię przeciwkrzepliwą lub u których występują trwałe czynniki ryzyka zakrzepicy.

Częstość nawrotów VTE (venous thromboembolism) wynosi około 10% w pierwszym roku po zaprzestaniu antykoagulacji i wzrasta do 30% w ciągu 5 lat. Ryzyko jest szczególnie wysokie u pacjentów z nieprowokowaną zakrzepicą, trombofiliami wrodzonymi (np. niedobór białka C, S, antytrombiny III, mutacja czynnika V Leiden), chorobą nowotworową lub u osób z nawracającymi epizodami w wywiadzie.

Diagnostyka nawrotu VTE opiera się na badaniach obrazowych (USG dopplerowskie żył, angiografia CT tętnic płucnych) oraz ocenie klinicznej. Leczenie nawrotu zazwyczaj wymaga długoterminowej, często dożywotniej antykoagulacji. W przypadku nawrotu podczas prawidłowo prowadzonej terapii przeciwkrzepliwej konieczna jest zmiana schematu leczenia lub intensyfikacja dawkowania.

Prewencja nawrotów obejmuje identyfikację pacjentów wysokiego ryzyka, odpowiednio długi okres leczenia przeciwkrzepliwego pierwszego epizodu oraz regularne monitorowanie terapii. U wybranych pacjentów z grupy wysokiego ryzyka nawrotu należy rozważyć przedłużoną profilaktykę przeciwkrzepliwą z regularną oceną stosunku korzyści do ryzyka krwawienia.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl