stabilność kolana

Stabilność kolana jest kluczowym aspektem funkcjonalności tego złożonego stawu, umożliwiającym prawidłowe poruszanie się, przenoszenie ciężaru ciała oraz wykonywanie złożonych ruchów. Jest ona zapewniana przez współdziałanie struktur biernych (więzadła, łąkotki, torebka stawowa) oraz czynnych (mięśnie i ich ścięgna).

Główne więzadła odpowiedzialne za stabilność kolana to więzadło krzyżowe przednie (ACL) i tylne (PCL) kontrolujące ruch przednio-tylny, oraz więzadła poboczne – piszczelowe (MCL) i strzałkowe (LCL) zapewniające stabilność boczną. Łąkotki przyśrodkowa i boczna pełnią funkcję amortyzatorów oraz poprawiają kongruencję powierzchni stawowych.

Ocena stabilności kolana jest integralną częścią badania ortopedycznego. Obejmuje ona testy specyficzne, takie jak test szuflady przedniej i tylnej, test Lachmana, pivot-shift, czy testy stabilności więzadeł pobocznych. Nowoczesna diagnostyka obejmuje również badania obrazowe, szczególnie rezonans magnetyczny, który pozwala na dokładną ocenę struktur miękkotkankowych.

Zaburzenia stabilności kolana mogą wynikać z urazów sportowych, wypadków komunikacyjnych, chorób zwyrodnieniowych czy wad wrodzonych. Leczenie może być zachowawcze (fizjoterapia, ortezy) lub operacyjne (rekonstrukcje więzadeł, zabiegi naprawcze łąkotek), w zależności od przyczyny i stopnia niestabilności.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl