głuchota przemijająca
Głuchota przemijająca (przejściowy ubytek słuchu) to stan charakteryzujący się czasowym pogorszeniem zdolności słyszenia, który może być spowodowany różnymi czynnikami. W przeciwieństwie do trwałego ubytku słuchu, głuchota przemijająca ustępuje samoistnie lub po zastosowaniu odpowiedniego leczenia.
Najczęstszymi przyczynami głuchoty przemijającej są: infekcje ucha środkowego, nagromadzenie woskowiny, urazy akustyczne, barotrauma (uraz ciśnieniowy), zmiany hormonalne, niektóre leki ototoksyczne oraz choroby ogólnoustrojowe. U dzieci szczególnie często występuje w przebiegu wysiękowego zapalenia ucha środkowego.
Diagnostyka głuchoty przemijającej obejmuje badanie otoskopowe, audiometrię tonalną, tympanometrię oraz w niektórych przypadkach badania obrazowe. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować antybiotykoterapię przy infekcjach, płukanie ucha przy czopach woskowinowych, leki przeciwzapalne lub krótkotrwałą sterydoterapię.
Prognoza w przypadku głuchoty przemijającej jest zazwyczaj dobra, szczególnie przy wczesnym rozpoznaniu i wdrożeniu odpowiedniego leczenia. Kluczowe znaczenie ma ustalenie i wyeliminowanie czynnika wywołującego. Nieleczona głuchota przemijająca może w niektórych przypadkach prowadzić do trwałego uszkodzenia słuchu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Antypot
Preparat Antypot w postaci pudru zawiera 10 mg kwasu salicylowego oraz 100 mg kwasu borowego w 1 g i powinien być stosowany wyłącznie na nieuszkodzoną skórę stóp. Aplikacja na uszkodzoną skórę lub inne obszary ciała zwiększa ryzyko wchłaniania ogólnoustrojowego i wystąpienia działań niepożądanych. Należy unikać kontaktu z oczami i błonami śluzowymi; w przypadku ekspozycji oczu konieczne jest natychmiastowe płukanie i konsultacja okulistyczna. Leczenie należy przerwać przy objawach nadmiernego podrażnienia, stanu zapalnego lub uczulenia skóry.
błona śluzowa, głuchota przemijająca, kwas borowy, kwas salicylowy, neurotoksyczność, niedokrwistość, objaw niepożądany, objawy ogólnoustrojowe, okulista, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja zapalna, rumień, świąd, szum w uszach, uczulenie, wyłysienie, wyprysk, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie kwasowo-zasadowe, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie oddychania, zaburzenie słuchu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie skóry, zatrucie przewlekłe, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rolicyn 150 mg
Rolicyn, zawierający roksytromycynę – antybiotyk makrolidowy, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości takie jak obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Wśród objawów skórnych obserwuje się rumień wielopostaciowy, wysypkę, pokrzywkę, purpurę oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP). Dolegliwości ze strony układu pokarmowego obejmują nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu oraz biegunkę, czasem z domieszką krwi, a także rzadkie przypadki zapalenia trzustki, często związane z jednoczesnym stosowaniem innych leków. Możliwe jest także cholestatyczne lub ostre zapalenie wątroby, z podwyższeniem enzymów wątrobowych AspAT, AlAT i fosfatazy alkalicznej, czasem z żółtaczką.
antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból nadbrzusza, cholestatyczne zapalenie wątroby, dysgeuzia, dyspepsja, enzymy wątrobowe, eozynofilia, głuchota przemijająca, kandydoza, niedosłuch, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, parestezje, pokrzywka, purpura, reakcja anafilaktyczna, roksytromycyna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szumy uszne, zaburzenia widzenia, zapalenie trzustki, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, żółtaczka