cykl wątrobowo-jelitowy
Cykl wątrobowo-jelitowy to fizjologiczny proces krążenia różnych substancji, głównie kwasów żółciowych, między wątrobą a przewodem pokarmowym. Kwasy żółciowe są syntetyzowane w wątrobie z cholesterolu, a następnie wydzielane z żółcią do dwunastnicy, gdzie uczestniczą w trawieniu i wchłanianiu tłuszczów oraz witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E, K).
W jelicie cienkim około 95% kwasów żółciowych jest wchłanianych zwrotnie, głównie w jelicie krętym, i transportowanych krwią żyły wrotnej z powrotem do wątroby. Tam są ponownie wychwytywane przez hepatocyty i wydzielane do żółci. Ten obieg kwasów żółciowych między wątrobą a jelitem zachodzi kilka razy w ciągu dnia, co pozwala na efektywne wykorzystanie stosunkowo niewielkiej puli kwasów żółciowych.
Zaburzenia cyklu wątrobowo-jelitowego mogą prowadzić do różnych patologii klinicznych. W chorobach wątroby, takich jak marskość, zmniejsza się wydzielanie kwasów żółciowych, co upośledza trawienie tłuszczów. Z kolei w chorobach jelita cienkiego, jak choroba Leśniowskiego-Crohna czy resekcja jelita krętego, dochodzi do zaburzenia wchłaniania zwrotnego kwasów żółciowych, co może prowadzić do biegunki i upośledzenia wchłaniania tłuszczów oraz witamin rozpuszczalnych w tłuszczach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sorafenib Stada 200 mg
Sorafenib Stada w dawce 200 mg wykazuje biodostępność względną na poziomie 38-49% po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem (Cmax) osiąganym około 3 godziny po podaniu. Wchłanianie leku jest istotnie obniżone (o 30%) przy podaniu z wysokotłuszczowym posiłkiem, co ma znaczenie kliniczne przy ustalaniu schematu dawkowania. Farmakokinetyka sorafenibu jest nieliniowa przy dawkach powyżej 400 mg dwa razy na dobę, a lek wykazuje bardzo wysokie wiązanie z białkami osocza (99,5%). Po 7 dniach stosowania obserwuje się kumulację leku (2,5- do 7-krotna) i osiągnięcie stanu stacjonarnego z wskaźnikiem Cmax/Cmin <2, co wskazuje na stabilne stężenia w trakcie terapii. Sorafenib jest metabolizowany głównie w wątrobie przez CYP3A4 i UGT1A9, a jego metabolit pirydyno-N-tlenek stanowi 9-16% krążących substancji aktywnych, wykazując podobną aktywność farmakologiczną. Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi 25-48 godzin, a eliminacja odbywa się głównie z kałem (77%) i moczem (19%), przy czym 51% dawki jest wydalane z żółcią w postaci niezmienionej.
AUC, biodostępność sorafenibu, biodostępność względna, Cmax, cykl wątrobowo-jelitowy, cytochrom CYP3A4, dializoterapia, eliminacja sorafenibu, glukuronidacja, glukuronidaza bakteryjna, klasyfikacja Childa-Pugha, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, pirydyno-N-tlenek, pole pod krzywą stężenie-czas, profil farmakokinetyczny, przemiany oksydacyjne, rak nerkowokomórkowy, rak wątrobowokomórkowy, stan stacjonarny, tozylan sorafenibu, transferaza UGT1A9, wiązanie z białkami osocza