ekspander tkankowy
Ekspander tkankowy to specjalne urządzenie medyczne stosowane w chirurgii plastycznej i rekonstrukcyjnej w celu stopniowego rozciągania tkanek organizmu. Wykonany jest zazwyczaj z elastycznego silikonu i przypomina pustą w środku torebkę z zastawką, przez którą stopniowo wprowadza się płyn (najczęściej sól fizjologiczną).
Głównym zastosowaniem ekspanderów tkankowych jest przygotowanie miejsca pod docelowy implant lub uzyskanie nadmiaru skóry do rekonstrukcji ubytków pooparzeniowych, pourazowych czy pooperacyjnych. Ekspandery są powszechnie wykorzystywane w rekonstrukcji piersi po mastektomii, rekonstrukcji owłosionej skóry głowy, a także w leczeniu ubytków tkanki po rozległych urazach.
Proces ekspansji tkankowej trwa zazwyczaj od kilku tygodni do kilku miesięcy i polega na regularnym dopełnianiu ekspandera solą fizjologiczną. Stopniowe rozciąganie tkanek prowadzi do biologicznego zjawiska zwanego mechanotransdukcją, skutkującego zwiększeniem powierzchni skóry poprzez stymulację procesów podziału komórkowego i zwiększenie syntezy kolagenu.
Procedura wiąże się z możliwymi powikłaniami, takimi jak infekcje, ekspozycja ekspandera, przedwczesne opróżnienie urządzenia czy ból. Kwalifikacja pacjentów wymaga dokładnej oceny stanu miejscowego tkanek, ogólnego stanu zdrowia oraz realnych oczekiwań co do efektu końcowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Siameczki – Leczenie
Leczenie bliźniąt syjamskich wymaga interdyscyplinarnego podejścia, opartego na wczesnej diagnostyce prenatalnej (7-12 tydzień ciąży) z wykorzystaniem ultrasonografii, rezonansu magnetycznego (MRI), echokardiografii płodowej oraz zaawansowanych technik modelowania 3D i symulacji VR. Poród odbywa się przez cesarskie cięcie 2-4 tygodnie przed terminem w ośrodku z pełnym zapleczem neonatologicznym. Decyzja o rozdzieleniu opiera się na typie połączenia, współdzielonych narządach (szczególnie obecności oddzielnych serc), ocenie szans przeżycia i jakości życia po zabiegu. Operacje planowe przeprowadza się zwykle między 3 a 12 miesiącem życia, poprzedzone ekspansją tkanek skórnych i szczegółowym planowaniem. Czas trwania zabiegów waha się od 8 do 24 godzin, a wskaźnik przeżycia po planowym rozdzieleniu sięga 80%, podczas gdy nagłe rozdzielenie wiąże się z przeżywalnością około 30% i śmiertelnością chirurgiczną około 33,3%.
badanie obrazowe, badanie ultrasonograficzne, bliźnięta syjamskie, cesarskie cięcie, chirurg dziecięcy, chirurg plastyczny, craniopagus, druk 3D, echokardiografia płodowa, ekspander tkankowy, farmakokinetyka, fizjoterapia, kardiochirurg, modelowanie 3D, monitorowanie parametrów życiowych, neurochirurg, operacja rozdzielenia, opieka paliatywna, program rehabilitacyjny, przepuklina pępowinowa, rezonans magnetyczny, terapia logopedyczna, terapia zajęciowa, wirtualna rzeczywistość, wsparcie psychologiczne, zespół interdyscyplinarny, żywienie pozajelitowe