czas przeżycia bez progresji
Czas przeżycia bez progresji (ang. progression-free survival, PFS) to kluczowy parametr oceny skuteczności leczenia onkologicznego, definiowany jako okres od rozpoczęcia terapii do stwierdzenia progresji choroby lub zgonu pacjenta z jakiejkolwiek przyczyny. Jest jednym z najważniejszych pierwszorzędowych punktów końcowych w badaniach klinicznych dotyczących leków przeciwnowotworowych.
PFS stanowi cenny wskaźnik aktywności biologicznej leku i jego zdolności do kontrolowania choroby. W przeciwieństwie do całkowitego czasu przeżycia (OS), PFS można ocenić w krótszym czasie, co przyspiesza ewaluację nowych terapii. Parametr ten nie jest zakłócany przez kolejne linie leczenia, co czyni go bardziej bezpośrednim miernikiem skuteczności ocenianej interwencji.
W praktyce klinicznej monitorowanie PFS pomaga w podejmowaniu decyzji o kontynuacji lub zmianie strategii terapeutycznej. Wydłużenie czasu przeżycia bez progresji często wiąże się z poprawą jakości życia pacjentów onkologicznych poprzez opóźnienie wystąpienia objawów związanych z progresją choroby, choć zależność ta wymaga potwierdzenia w dedykowanych badaniach oceniających parametry jakości życia.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Lenalidomid – Właściwości farmakodynamiczne
Lenalidomid wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania, wiążąc się z białkiem cereblon, będącym częścią kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. Substancja ta hamuje proliferację i indukuje apoptozę nowotworowych komórek hematopoetycznych, w tym komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, komórek chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych (MDS). Lenalidomid wykazuje także działanie immunomodulacyjne poprzez zwiększenie aktywności limfocytów T, NK i NK T oraz nasilenie cytotoksyczności komórkowej zależnej od przeciwciał (ADCC) w skojarzeniu z rytuksymabem. Dodatkowo, substancja hamuje angiogenezę przez ograniczenie migracji i adhezji komórek śródbłonka oraz tworzenia mikronaczyń, a także wykazuje działanie proerytropoetyczne i przeciwzapalne, zmniejszając produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6.
aberracja genetyczna, adhezja komórkowa, angiogeneza, apoptoza, białka Aiolos i Ikaros, białko DDB1, białko regulatorowe kuliny 1, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokina prozapalna, cytotoksyczność komórkowa, cytotoksyczność zależna od przeciwciał, czas przeżycia bez progresji, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, delecja chromosomu 5, działanie antyangiogenne, działanie immunomodulacyjne, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwzapalne, hemoglobina płodowa, komórka hematopoetyczna, komórka macierzysta CD34+, komórka NK, komórka śródbłonka, komórka T, kulina 4, lenalidomid, ligaza E3, limfocyt NK, mikrośrodowisko nowotworowe, nowotwór hematologiczny, nowotworowa komórka hematopoetyczna, objaw patologiczny, przeszczep komórek macierzystych, szpiczak mnogi, TNF-alfa, ubikwitynacja, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Zentiva 5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe, immunomodulacyjne, antyangiogenne oraz proerytropoetyczne. Jego podstawowy mechanizm polega na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych, wywołując efekt cytotoksyczny i modulację układu immunologicznego. Lenalidomid hamuje proliferację komórek nowotworowych, indukuje apoptozę, szczególnie w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w zespole mielodysplastycznym z delecją 5q. Dodatkowo zwiększa aktywność komórek T, NK i NKT oraz nasila cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC), co jest istotne w terapii skojarzonej z rytuksymabem. Wpływa także na mikrośrodowisko nowotworowe poprzez hamowanie angiogenezy i działanie przeciwzapalne, ograniczając produkcję TNF-α i IL-6.
angiogeneza, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, białko DDB1, cereblon, chłoniak grudkowy, cytokina prozapalna, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czas przeżycia bez progresji, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwzapalne, hematopoeza, hemoglobina płodowa, komórka śródbłonka, komórki macierzyste CD34+, komórki NK, kulina 4, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3 kulina RING ubikwityna, mikrośrodowisko nowotworowe, nowotwór hematologiczny, szpiczak mnogi, szpiczak oporny, TNF-alfa, ubikwitynacja, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Zentiva 25 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), działa poprzez wiązanie z białkiem cereblon, składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. Mechanizm ten skutkuje cytotoksycznością wobec nowotworowych komórek hematopoetycznych, w tym komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecjami chromosomu 5q, a także immunomodulacją poprzez zwiększenie aktywności komórek T, NK i NKT. Lenalidomid wykazuje również właściwości antyangiogenne, proerytropoetyczne (zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+) oraz przeciwzapalne, hamując produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6. W terapii skojarzonej z rytuksymabem zwiększa cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) wobec komórek chłoniaka grudkowego.
apoptoza, ASCT, białko cereblon, białko DDB1, chłoniak grudkowy, cytokina prozapalna, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czas przeżycia bez progresji, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, działanie immunomodulacyjne, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwzapalne, hematopoetyczna komórka macierzysta, komórka hematopoetyczna, komórka Natural Killer, komórka plazmatyczna szpiczaka mnogiego, kulina 4, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, ligaza E3, PFS, przeszczepienie autologicznych komórek macierzystych, rytuksymab, szpiczak mnogi, toksyczność ograniczająca dawkę, ubikwitynacja, właściwość antyangiogenna, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Eugia 15 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne, głównie poprzez wiązanie z cereblonem – komponentem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna. Mechanizm ten prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych, co skutkuje cytotoksycznością oraz immunomodulacją. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, w tym plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych. Ponadto zwiększa aktywność komórek NK, T i NKT, wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne (zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+) oraz przeciwzapalne poprzez hamowanie cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6. W terapii skojarzonej z rytuksymabem nasila cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) wobec komórek chłoniaka.
autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, białko DDB1, białko regulatorowe kuliny 1, cereblon, chłoniak grudkowy, cytokina prozapalna, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czas przeżycia bez progresji, delecja chromosomu 5, działanie antyangiogenne, działanie immunomodulacyjne, działanie przeciwzapalne, efekt cytotoksyczny, hamowanie proliferacji, hematopoetyczna komórka macierzysta CD34+, hemoglobina płodowa, indukcja apoptozy, komórki Natural Killer, komórki NKT, kulina 4, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, ligaza E3 kulina RING ubikwityna, rytuksymab, szpiczak mnogi, właściwości proerytropoetyczne, wskazanie hematoonkologiczne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Ranbaxy 5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), działa poprzez wiązanie z białkiem cereblon, składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. Mechanizm ten skutkuje cytotoksycznym i immunomodulacyjnym efektem, hamując proliferację i indukując apoptozę komórek nowotworowych, w tym plazmatycznych szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych (MDS). Lenalidomid wykazuje także działanie immunomodulacyjne, zwiększając aktywność komórek T, NK i NKT, a w połączeniu z rytuksymabem potęguje cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC). Dodatkowo lek posiada właściwości antyangiogenne, proerytropoetyczne (zwiększanie hemoglobiny płodowej) oraz przeciwzapalne (hamowanie TNF-α i IL-6).
aberracja chromosomalna, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, białko cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak strefy brzeżnej, cytokina prozapalna, cytotoksyczność komórkowa, czas przeżycia bez progresji, czynnik transkrypcyjny, delecja chromosomowa, działanie cytotoksyczne, działanie immunomodulacyjne, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwzapalne, hamowanie angiogenezy, hematoonkologia, hematopoetyczna komórka macierzysta, hemoglobina płodowa, indukcja apoptozy, komórka hematopoetyczna, komórka NK, komórka śródbłonka, leczenie indukcyjne, lenalidomid, ligaza E3, limfocyt B, nowotwór hematologiczny, odpowiedź całkowita, odsetek obiektywnych odpowiedzi, populacja pediatryczna, pozytonowa tomografia emisyjna, szpiczak mnogi, ubikwitynacja, właściwość antyangiogenna, właściwość proerytropoetyczna, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Irinotecan Eugia 20 mg/ml
Irynotekan, półsyntetyczna pochodna kamptotecyny, działa jako inhibitor topoizomerazy I, prowadząc do uszkodzenia pojedynczej nici DNA i blokowania replikacji w fazie S cyklu komórkowego. Jego aktywny metabolit SN-38 wykazuje wyższą cytotoksyczność i selektywność wobec komórek nowotworowych, także tych opornych na inne leki, dzięki unikaniu rozpoznania przez glikoproteinę P MDR. W badaniach in vivo potwierdzono skuteczność irynotekanu w modelach gruczolakoraków przewodu trzustkowego, sutka, jelita grubego oraz żołądka, a także w nowotworach opornych na winkrystynę i doksorubicynę. Dodatkowo, irynotekan wykazuje działanie hamujące acetylocholinesterazę, co może mieć znaczenie dla profilu działań niepożądanych.
5-fluorouracyl, acetylocholinesteraza, bewacyzumab, białaczka P388, białko oporności wielolekowej, całkowity czas przeżycia, cetuksymab, ciężka biegunka, ciężka neutropenia, czas przeżycia bez progresji, doksorubicyna, działanie cytotoksyczne, ekspresja EGFR, glikoproteina P MDR, gruczolakorak jelita grubego, gruczolakorak sutka, gruczolakorak żołądka, inhibitor topoizomerazy I, irynotekan, karboksyesteraza, kwas folinowy, odsetek obiektywnych odpowiedzi, rak jelita grubego z przerzutami, skala Karnofsky’ego, topoizomeraza I DNA, winblastyna, winkrystyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Eugia 25 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie immunomodulacyjne, przeciwnowotworowe oraz antyangiogenne. Jego mechanizm molekularny opiera się na wiązaniu z cereblonem, składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. W efekcie lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, w tym komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w zespole mielodysplastycznym (MDS). Ponadto lek zwiększa aktywność komórek T, NK i NKT oraz nasila cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC), co jest szczególnie istotne w terapii skojarzonej z rytuksymabem. Dodatkowo lenalidomid wykazuje działanie proerytropoetyczne (zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+), przeciwzapalne (hamując TNF-α i IL-6) oraz antyangiogenne (hamując migrację i adhezję komórek śródbłonka).
Aiolos, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, cereblom, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czas przeżycia bez progresji, delecja 5q, działanie immunomodulacyjne, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwzapalne, hematopoetyczne komórki macierzyste, Ikaros, IL-6, indolentny chłoniak nieziarniczy, indukcja apoptozy, komórki hematopoetyczne, komórki Natural Killer, komórki NKT, komórki plazmatyczne, komórki śródbłonka, lenalidomid, ligaza E3, oporny szpiczak mnogi, szpiczak mnogi, TNF-α, ubikwitynacja, właściwości antyangiogenne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon substancji czynnych
Chlorek amonowy – Właściwości farmakodynamiczne
Chlorek amonowy pełni kluczową rolę jako substancja pomocnicza w preparatach zawierających lenalidomid, stabilizując jego właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. W preparacie Lenalidomide Grindeks, chlorek amonowy umożliwia efektywne uwalnianie lenalidomidu z kapsułek twardych o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, zapewniając stabilność i optymalne działanie biologiczne. Mechanizm działania lenalidomidu stabilizowanego chlorkiem amonowym opiera się na wiązaniu z cereblonem, składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros. Efektem jest cytotoksyczność wobec komórek nowotworowych, zwłaszcza w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w zespole mielodysplastycznym z delecją 5q, a także immunomodulacja poprzez zwiększenie aktywności limfocytów T, NK i ADCC, bez zakłócania tych efektów przez chlorek amonowy.
aktywność antyangiogenna, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, białko DDB1, biodostępność substancji czynnej, cereblon, chłoniak grudkowy, chlorek amonowy, cytokina prozapalna, cytotoksyczność komórkowa, czas przeżycia bez progresji, delecja 5q, hematopoetyczna komórka macierzysta, hemoglobina płodowa, indolentny chłoniak nieziarniczy, komórka hematopoetyczna, komórka śródbłonka, komórki Natural Killer, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, ligaza E3 kulina RING ubikwityna, limfocyt NK, szpiczak mnogi, toksyczność ograniczająca dawkę, ubikwitynacja, właściwości proerytropoetyczne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Gedeon Richter 2,5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe i immunomodulacyjne, głównie poprzez wiązanie z białkiem cereblon, co prowadzi do degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. Mechanizm ten skutkuje hamowaniem proliferacji i indukcją apoptozy komórek nowotworowych, w tym komórek plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz klonu z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych (MDS). Lenalidomid dodatkowo wzmacnia odpowiedź immunologiczną poprzez zwiększenie liczebności i aktywności komórek T, NK i NKT oraz hamuje produkcję cytokin prozapalnych (TNF-α, IL-6), co zmniejsza stan zapalny w mikrośrodowisku guza. Jego działanie antyangiogenne polega na hamowaniu migracji i adhezji komórek śródbłonka oraz tworzenia mikronaczyń, ograniczając unaczynienie guza. Ponadto, lenalidomid wykazuje efekt proerytropoetyczny, stymulując produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+ u pacjentów z MDS.
Aiolos i Ikaros, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czas przeżycia bez progresji, delecja chromosomu 5, działanie antyangiogenne, działanie immunomodulacyjne, działanie proerytropoetyczne, hematopoetyczne komórki macierzyste CD34+, indolentny chłoniak nieziarniczy, komórki Natural Killer, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, ligaza E3 kulina RING ubikwityna, monocyt, szpiczak mnogi, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Grindeks 2,5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania obejmujący aktywność przeciwnowotworową, immunomodulacyjną, antyangiogenną oraz proerytropoetyczną. Jego działanie polega na wiązaniu z cereblonem, składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, w tym komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecjami chromosomu 5q, a także zwiększa aktywność komórek T i NK. Ponadto wykazuje właściwości antyangiogenne, proerytropoetyczne (zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+) oraz przeciwzapalne, hamując produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6. Kombinacja lenalidomidu z rytuksymabem potęguje cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) oraz indukcję apoptozy w chłoniaku grudkowym.
Aiolos, angiogeneza, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, białko DDB1, białko regulatorowe kuliny 1, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, cytokina, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czas przeżycia bez progresji, czynnik transkrypcyjny, delecja chromosomu 5, działanie cytotoksyczne, hematopoetyczna komórka macierzysta CD34+, hemoglobina płodowa, Ikaros, IL-6, komisja monitorująca dane, komórka hematopoetyczna, komórka NK, komórka plazmatyczna szpiczaka mnogiego, kulina 4, lek immunosupresyjny, ligaza E3 kulina RING ubikwityna, limfocyt NK, odpowiedź całkowita, rytuksymab, szpiczak mnogi, TNF-α, ubikwitynacja, właściwość antyangiogenna, właściwość proerytropoetyczna, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sunitinib Medical Valley 12,5 mg
Sunitynib jest inhibitorem kinaz tyrozynowych, działającym na receptory PDGFRα/β, VEGFR1-3, KIT, FLT3, CSF-1R oraz RET, co przekłada się na hamowanie proliferacji komórek nowotworowych, angiogenezy oraz progresji przerzutów. Jego główny metabolit wykazuje podobną aktywność farmakodynamiczną. Klinicznie sunitynib wykazuje skuteczność u pacjentów z opornymi lub nietolerującymi imatynib nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST), a także w leczeniu przerzutowego raka nerkowokomórkowego (MRCC) zarówno w pierwszej, jak i drugiej linii terapii. W badaniach klinicznych oceniano parametry takie jak czas do progresji nowotworu (TTP), czas przeżycia bez progresji (PFS) oraz wskaźniki obiektywnych odpowiedzi (ORR) według kryteriów RECIST, potwierdzając istotne statystycznie wydłużenie tych wskaźników.
angiogeneza nowotworowa, białaczka, czas do progresji nowotworu, czas przeżycia bez progresji, inhibitor kinazy białkowej, jabłczan sunitynibu, kinaza tyrozynowa FLT3, leczenie cytokinami, neoangiogeneza, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, nowotwór tarczycy, oporność na imatynib, przerzuty nowotworowe, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, receptor czynnika komórek pnia, receptor czynnika stymulującego kolonię, receptor czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego, receptor glejopochodnego czynnika neurotroficznego, receptor kinazy tyrozynowej, receptor płytkowego czynnika wzrostu, wskaźnik obiektywnych odpowiedzi - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Ranbaxy 20 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe i immunomodulacyjne. Mechanizm jego działania opiera się na wiązaniu z cereblonem, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych, skutkując cytotoksycznością i modulacją układu immunologicznego. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, w tym komórek szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w MDS. Ponadto lek wzmacnia odpowiedź immunologiczną poprzez zwiększenie aktywności komórek T, NK i NKT oraz nasila cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) w terapii skojarzonej z rytuksymabem. Dodatkowo wykazuje właściwości antyangiogenne, proerytropoetyczne oraz przeciwzapalne, hamując produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6.
apoptoza, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, badanie kliniczne, badanie podwójnie ślepej próby, białko DDB1, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak indolentny, chłoniak nieziarniczy, chłoniak strefy brzeżnej, cytotoksyczność, cytotoksyczność komórkowa, czas przeżycia bez progresji, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwzapalne, immunomodulacja, komórki hematopoetyczne, komórki NK, komórki NKT, lenalidomid, odpowiedź immunologiczna, rytuksymab, szpiczak mnogi, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Ranbaxy 7,5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), dostępny jest w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg. Jego mechanizm działania opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych, wywołując cytotoksyczność oraz efekt immunomodulacyjny. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, w tym komórek szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych (MDS). Dodatkowo zwiększa aktywność komórek T, NK i NKT, wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne (zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+) oraz przeciwzapalne (hamując produkcję TNF-α i IL-6). W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność lenalidomidu w monoterapii i w skojarzeniu z rytuksymabem w leczeniu różnych nowotworów hematologicznych, w tym szpiczaka mnogiego, MDS, chłoniaka z komórek płaszcza oraz indolentnego chłoniaka nieziarniczego (iNHL).
białko cereblon, chemoimmunoterapia, chłoniak grudkowy, chłoniak strefy brzeżnej, chłoniak z komórek płaszcza, cytokiny prozapalne, cytometria przepływowa, cytotoksyczność, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czas przeżycia bez progresji, czas trwania odpowiedzi, czynniki transkrypcyjne Aiolos i Ikaros, delecja chromosomu 5q, działanie proerytropoetyczne, efekt immunomodulacyjny, efekt przeciwzapalny, indolentny chłoniak nieziarniczy, komórki Natural Killer, lenalidomid, ligaza E3 kulina RING ubikwityna, odsetek odpowiedzi ogółem, pozytonowa tomografia emisyjna, przeżycie całkowite, szpiczak mnogi, właściwości antyangiogenne, wskaźnik ryzyka, zespół mielodysplastyczny