frakcja wątrobowa S9
Frakcja wątrobowa S9 to subkomórkowy preparat biochemiczny uzyskiwany z tkanki wątrobowej poprzez proces homogenizacji i wirowania różnicowego. Stanowi ona supernatant po odwirowaniu homogenatu wątroby przy 9000×g, stąd jej nazwa „S9”. Frakcja ta zawiera zarówno cytozolowe, jak i mikrosomalne enzymy, w tym głównie enzymy I i II fazy biotransformacji ksenobiotyków.
W badaniach naukowych frakcja S9 jest powszechnie wykorzystywana do modelowania metabolizmu leków i toksyn in vitro. Szczególnie istotna jest jej rola w testach mutagenności, takich jak test Amesa, gdzie umożliwia ocenę genotoksyczności substancji po ich metabolicznej aktywacji. W przeciwieństwie do izolowanych mikrosomów wątrobowych, frakcja S9 zawiera pełniejszy zestaw enzymów metabolizujących, co pozwala na bardziej kompleksową ocenę biotransformacji badanych związków.
Frakcja S9 wymaga dodania kofaktorów (takich jak NADPH, UDPGA czy PAPS) dla zapewnienia aktywności enzymatycznej. W badaniach toksykologicznych stosuje się zarówno frakcję S9 z wątroby ludzkiej, jak i zwierzęcej, przy czym wybór źródła zależy od specyfiki badań i potrzeby ekstrapolacji wyników na organizm człowieka. Frakcja ta jest cennym narzędziem w badaniach przedklinicznych, pozwalającym na wczesną ocenę metabolizmu i potencjalnej toksyczności nowych związków chemicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Azacytydyna – Właściwości farmakokinetyczne
Azacytydyna, stosowana w terapii zespołów mielodysplastycznych (MDS), przewlekłej białaczki mielomonocytowej (CMML) oraz ostrej białaczki szpikowej (AML), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu podskórnym (Cmax 750 ± 403 ng/ml osiągane w 0,5 h) oraz wysoką dostępnością biologiczną (~89% w porównaniu do podania dożylnego). Farmakokinetyka wykazuje proporcjonalność dawki w zakresie 25-100 mg/m². Objętość dystrybucji po podaniu dożylnym wynosi 76 ± 26 l, a klirens układowy 147 ± 47 l/h. Azacytydyna jest metabolizowana głównie przez spontaniczną hydrolizę i deaminację przez deaminazę cytydynową, bez udziału izoenzymów cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych związanych z CYP. Czas półtrwania eliminacji wynosi około 41 ± 8 minut, a lek jest wydalany głównie przez nerki (50-85% podanej dawki w moczu). Nie obserwuje się kumulacji przy podawaniu 75 mg/m² podskórnie przez 7 dni.
całkowita remisja, czas półtrwania eliminacji, deaminacja, deaminaza cytydynowa, dostępność biologiczna, farmakogenomika, frakcja wątrobowa S9, hodowla hepatocytów, izoenzym cytochromu P450, klirens układowy, maksymalne stężenie w osoczu, młodzieńcza białaczka mielomonocytowa, nawrót molekularny AML, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, ostra białaczka szpikowa, pole pod krzywą stężenia, polimorfizm deaminazy cytydynowej, przewlekła białaczka mielomonocytowa, spontaniczna hydroliza, sulfotransferaza, transferaza glutationowa, UDP-glukuronozylotransferaza, właściwość farmakokinetyczna, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Azacitidine STADA 25 mg/ml
Azacytydyna (Azacitidine STADA, 25 mg/mL) wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu podskórnym dawki 75 mg/m², osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) około 750 ± 403 ng/mL po 0,5 godziny. Całkowita dostępność biologiczna po podaniu podskórnym wynosi około 89% w porównaniu do podania dożylnego. Parametry farmakokinetyczne, takie jak Cmax i pole powierzchni pod krzywą (AUC), są proporcjonalne do dawki w zakresie 25-100 mg/m². Po podaniu dożylnym objętość dystrybucji wynosi średnio 76 ± 26 litrów, a klirens układowy 147 ± 47 l/godz., co wskazuje na szybkie rozprowadzanie i eliminację leku. Azacytydyna ulega głównie spontanicznej hydrolizie i deaminacji przez deaminazę cytydynową, bez udziału izoenzymów cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych na poziomie metabolizmu. Czas półtrwania eliminacji po podaniu podskórnym wynosi 41 ± 8 minut, a lek i jego metabolity są wydalane głównie przez nerki (85% radioaktywności w moczu po podaniu dożylnym, 50% po podaniu podskórnym), z minimalnym wydalaniem przez przewód pokarmowy (<1%).
azacytydyna, cytochrom P450, deaminacja, deaminaza cytydynowa, dostępność biologiczna, frakcja wątrobowa S9, hepatocyty ludzkie, hydroliza spontaniczna, klirens układowy, maksymalne stężenie w osoczu, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, ostra białaczka szpikowa, parametry farmakokinetyczne, pole pod krzywą, półtrwanie eliminacji, stężenie kliniczne, sulfotransferaza, transferaza glutationowa, UDP-glukuronozylotransferaza, zespół mielodysplastyczny, zmienność międzyosobnicza