hipotermia powierzchniowa

Hipotermia powierzchniowa to kontrolowana technika terapeutyczna polegająca na miejscowym ochładzaniu tkanek w celu osiągnięcia efektu terapeutycznego bez obniżania temperatury głębokiej ciała. W przeciwieństwie do hipotermii ogólnoustrojowej, metoda ta działa wybiórczo na określone obszary ciała.

Zastosowanie hipotermii powierzchniowej obejmuje leczenie urazów mięśniowo-szkieletowych, kontrolę bólu ostrego, redukcję obrzęków pourazowych oraz zmniejszanie miejscowego stanu zapalnego. W medycynie sportowej jest powszechnie stosowana w postaci okładów z lodu, kompresów chłodzących czy specjalistycznych mankietów chłodzących.

Mechanizmy działania hipotermii powierzchniowej obejmują zwężenie naczyń krwionośnych, co ogranicza krwawienie i rozwój obrzęku, zmniejszenie metabolizmu komórkowego w ochłodzonych tkankach, a także działanie przeciwbólowe poprzez zmniejszenie przewodnictwa w nerwach czuciowych. Współczesne urządzenia do hipotermii powierzchniowej pozwalają na precyzyjną kontrolę temperatury i czasu aplikacji.

Należy pamiętać o przeciwwskazaniach, które obejmują krioglobulinemię, chorobę Raynauda, nadwrażliwość na zimno, zaburzenia czucia oraz otwarte rany w miejscu aplikacji. Zbyt długie lub intensywne chłodzenie może prowadzić do odmrożeń tkanek, dlatego terapia powinna być prowadzona zgodnie z wytycznymi klinicznymi.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl