azot mocznika we krwi
Azot mocznika we krwi (BUN – Blood Urea Nitrogen) to parametr laboratoryjny, który mierzy ilość azotu zawartego w moczniku krążącym we krwi. Mocznik jest końcowym produktem przemiany białek, powstającym w wątrobie, a następnie usuwanym z organizmu przez nerki.
Prawidłowe wartości BUN u dorosłych mieszczą się zazwyczaj w zakresie 7-20 mg/dl (2,5-7,1 mmol/l). Podwyższony poziom azotu mocznika może wskazywać na upośledzenie czynności nerek, odwodnienie, krwawienie z przewodu pokarmowego, zwiększony katabolizm białek lub stosowanie niektórych leków, jak kortykosteroidy czy tetracykliny.
Obniżony poziom BUN może występować w ciąży, przy niedożywieniu białkowym, marskości wątroby lub nadmiernym nawodnieniu. Interpretacja wyników BUN powinna być zawsze rozpatrywana w połączeniu z innymi parametrami nerkowym, zwłaszcza kreatyniną (wskaźnik BUN/kreatynina) oraz w kontekście stanu klinicznego pacjenta.
Badanie BUN stanowi istotny element diagnostyki funkcji nerek, monitorowania przebiegu przewlekłej choroby nerek oraz oceny stanu nawodnienia pacjenta. Jest również przydatne w różnicowaniu przyczyn ostrego uszkodzenia nerek na przednerkowe, nerkowe i zanerkowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego zawierającego amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd wykazały brak toksycznego działania ogólnoustrojowego oraz na narządy docelowe przy stosowaniu skojarzonym. W badaniach na szczurach trwających do 13 tygodni zaobserwowano przewidywane zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt, retikulocyty), wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz zwiększenie liczby komórek przykłębuszkowych w nerkach, a także miejscowe nadżerki w żołądku. Wszystkie zmiany były odwracalne po 4-tygodniowym okresie zdrowienia i interpretowane jako nasilenie działań farmakologicznych, a nie toksycznych. Nie przeprowadzono badań genotoksyczności i rakotwórczości dla kombinacji, jednak indywidualne badania każdej substancji aktywnej (amlodypina, walsartan, hydrochlorotiazyd) wykazały brak działania genotoksycznego i karcynogennego.
aparat przykłębuszkowy, azot mocznika we krwi, bazofilia, bezylan amlodypiny, działanie karcynogenne, erytrocyty, genotoksyczność, gęstość nasienia, hemodynamika nerek, hormon folikulotropowy, kanaliki nerkowe, komórki przykłębuszkowe, komórki Sertoliego, kreatynina, masa czerwonokrwinkowa, mocznik, mutagenność, nadżerka, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, potas, rakotwórczość, testosteron w osoczu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość