mutant pre-core
Mutant pre-core to wariant wirusa zapalenia wątroby typu B (HBV), charakteryzujący się mutacją w regionie pre-core genomu wirusa. Najczęstsza mutacja polega na zamianie nukleotydu G na A w pozycji 1896, co prowadzi do powstania kodonu stop i uniemożliwia produkcję antygenu HBe (HBeAg).
Klinicznie zakażenie mutantem pre-core wiąże się z HBeAg-ujemnym przewlekłym zapaleniem wątroby typu B, gdzie pomimo braku HBeAg w surowicy, pacjenci mają wykrywalny HBV DNA i mogą wykazywać aktywne zapalenie wątroby. Ta forma infekcji jest trudniejsza do leczenia i często wiąże się z cięższym przebiegiem choroby, szybszą progresją do marskości wątroby oraz wyższym ryzykiem rozwoju raka wątrobowokomórkowego.
Mutanty pre-core są szczególnie rozpowszechnione w regionie Morza Śródziemnego, na Bliskim Wschodzie i w Azji. Identyfikacja tych wariantów jest istotna dla właściwego zarządzania terapeutycznego, gdyż mogą one wykazywać odmienną odpowiedź na leczenie przeciwwirusowe w porównaniu do dzikiego typu HBV.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Lamiwudyna – Dawkowanie i sposób podawania
Lamiwudyna jest stosowana w leczeniu zakażeń HIV oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (WZWB), a dawkowanie powinno być dostosowane przez lekarzy doświadczonych w tych dziedzinach. W terapii HIV lamiwudyna podawana jest zwykle w dawce 300 mg raz na dobę w preparatach z abakawirem lub 150 mg dwa razy na dobę w preparatach z zydowudyną lub jako monoterapia 150 mg dwa razy na dobę. U dzieci dawkowanie zależy od masy ciała, z różnicami w schematach dla pacjentów ważących od 14 do powyżej 25 kg, a u dzieci poniżej 14 kg zaleca się stosowanie składników oddzielnie. W leczeniu WZWB zalecana dawka wynosi 100 mg raz na dobę, z koniecznością stosowania lamiwudyny w skojarzeniu z innym lekiem u pacjentów z niewyrównaną chorobą wątroby, aby zmniejszyć ryzyko oporności. Czas leczenia jest uzależniony od statusu serologicznego i obecności marskości wątroby, z zaleceniem kontynuacji terapii co najmniej 6-12 miesięcy po serokonwersji HBeAg lub do serokonwersji HBsAg.
aktywność AlAT, granulocyty obojętnochłonne, hemodializa przerywana, klirens kreatyniny, lamiwudyna, lamiwudyna i abakawir, lamiwudyna i zydowudyna, lek przeciwretrowirusowy, marskość wątroby, mutacja YMDD, mutant pre-core, objaw niepożądany, oporność krzyżowa, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, serokonwersja HBeAg, serokonwersja HBs, stężenie hemoglobiny, terapia przeciwretrowirusowa, ujemny wynik HBeAg, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie HIV - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lamivudine Aurovitas 100 mg
Terapia lamiwudyną w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B powinna być prowadzona przez doświadczonych specjalistów, z zalecaną dawką 100 mg raz na dobę u dorosłych. U pacjentów z niewyrównaną chorobą wątroby wskazane jest stosowanie terapii skojarzonej z drugim lekiem przeciwwirusowym bez krzyżowej oporności na lamiwudynę, co zmniejsza ryzyko oporności i przyspiesza supresję HBV. Czas trwania leczenia zależy od statusu serologicznego: u HBeAg-dodatnich bez marskości terapia powinna trwać co najmniej 6-12 miesięcy po serokonwersji HBeAg, natomiast u HBeAg-ujemnych do serokonwersji HBsAg lub utraty skuteczności terapii. U pacjentów z marskością wątroby lub po przeszczepie leczenie nie powinno być przerywane. Po zakończeniu terapii konieczne jest monitorowanie aktywności AlAT oraz miana HBV DNA w surowicy w celu wczesnego wykrycia nawrotu wirusologicznego.
aktywność AlAT, farmakokinetyka lamiwudyny, klirens kreatyniny, krzyżowa oporność, lamiwudyna, leczenie przeciwretrowirusowe, marskość wątroby, mutacja YMDD, mutant pre-core, nawrót wirusologiczny, niewyrównana choroba wątroby, oporność na lamiwudynę, przerywana hemodializa, przeszczep wątroby, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, roztwór doustny, serokonwersja HBeAg, serokonwersja HBsAg, supresja wirusa, zakażenie HIV