jamais vu
Jamais vu to zjawisko neuropsychologiczne, będące przeciwieństwem déjà vu, w którym osoba doświadcza poczucia, że znana sytuacja, osoba lub miejsce wydaje się całkowicie obce i nieznajome, mimo że w rzeczywistości jest dobrze znana. Pacjent może nie rozpoznawać bliskich osób, otoczenia lub nawet własnego odbicia w lustrze.
To zaburzenie może występować jako objaw neurologiczny w padaczce skroniowej, migrenie, psychozie, dysocjacji, czy chorobach neurodegeneracyjnych. Jamais vu może się również pojawić u osób zdrowych w stanach silnego zmęczenia, stresu lub podczas zażywania określonych substancji psychoaktywnych.
W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić amnezję, depersonalizację, derealizację oraz inne zaburzenia poznawcze. Rozpoznanie jamais vu opiera się głównie na wywiadzie klinicznym, często wspomaganym badaniami obrazowymi mózgu (MRI, EEG), szczególnie w przypadkach podejrzenia padaczki. Leczenie koncentruje się na terapii choroby podstawowej powodującej to zjawisko.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Padaczka – Objawy
Padaczka to przewlekłe zaburzenie neurologiczne charakteryzujące się nawracającymi, nieprowokowanymi napadami padaczkowymi, wynikającymi z nieprawidłowej aktywności elektrycznej mózgu. Napady dzielą się na ogniskowe (częściowe), rozpoczynające się w określonym obszarze mózgu, oraz uogólnione, obejmujące obie półkule mózgowe od początku. Typowy napad przebiega przez fazy: prodromalną (występującą u około 20% pacjentów), aurę (około 65% pacjentów), fazę iktalną oraz poiktalną. Objawy napadów są zróżnicowane i zależą od typu napadu oraz lokalizacji ogniska padaczkowego, obejmując m.in. drżenia mięśniowe, zaburzenia świadomości, automatyzmy, a także objawy autonomiczne. Czas trwania napadów zwykle wynosi od kilkudziesięciu sekund do 2 minut, a stan padaczkowy definiowany jest jako napad trwający ponad 5 minut lub seria napadów bez odzyskania przytomności, stanowiąc zagrożenie życia.
aktywność elektryczna mózgu, aura padaczkowa, déjà vu, faza iktalna, faza poiktalna, faza prodromalna, glioza, infantile spasms, jamais vu, napad atoniczny, napad gorączkowy, napad kloniczny, napad miokloniczny, napad nieświadomości, napad ogniskowy, napad ogniskowy z zaburzoną świadomością, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, napad toniczny, napad uogólniony, padaczka, padaczka katamenialna, padaczka lekooporna, porażenie Todda, stan padaczkowy, status epilepticus, SUDEP - Leksykon chorób i schorzeń
Padaczka skroniowa – Objawy
Padaczka skroniowa (TLE) jest najczęstszą formą padaczki ogniskowej, stanowiącą około 60% przypadków, charakteryzującą się napadami rozpoczynającymi się w płatach skroniowych. Napady dzielą się na świadome (focal aware seizures), z zaburzeniami świadomości (focal impaired awareness seizures) oraz wtórnie uogólnione toniczno-kloniczne (focal to bilateral tonic-clonic seizures). Aura, trwająca od kilku sekund do 2 minut, obejmuje objawy takie jak déjà vu, silne emocje, halucynacje sensoryczne i zaburzenia widzenia, przy zachowanej świadomości. Napady z zaburzeniami świadomości trwają zwykle 30 sekund do 2 minut i manifestują się automatyzmami, dystonią kończyny górnej, afazją oraz objawami autonomicznymi. Napady z bocznej części płata skroniowego częściej ulegają wtórnej generalizacji, natomiast przyśrodkowa TLE (MTLE) cechuje się powolnym narastaniem zaburzeń świadomości i dłuższym czasem trwania napadów. Faza ponapadowa obejmuje dezorientację, afazję, amnezję, zmęczenie i objawy psychiczne, które są bardziej wyraźne niż w innych typach padaczki.
afazja, aura padaczkowa, automatyzm, déjà vu, dystonia kończyny, faza iktalna, faza ponapadowa, faza prodromalna, halucynacja węchowa, hipokamp, jamais vu, nagła nieoczekiwana śmierć w padaczce, napad nieświadomości, napad ogniskowy, napad toniczno-kloniczny, padaczka ogniskowa, padaczka skroniowa, pamięć deklaratywna, pamięć epizodyczna, pamięć semantyczna, pamięć werbalna, stan padaczkowy, stwardnienie przyśrodkowej części płata skroniowego, zaburzenie neurokognitywne - Leksykon chorób i schorzeń
Drgawki – Objawy
Drgawki stanowią objaw nieprawidłowej aktywności elektrycznej mózgu, manifestujący się różnorodnymi zmianami w zachowaniu, ruchach, odczuciach oraz poziomie świadomości. Klasyfikacja napadów dzieli je na ogniskowe (z zachowaną lub zaburzoną świadomością) oraz uogólnione, obejmujące m.in. napady toniczno-kloniczne, nieświadomości, toniczne, atoniczne, kloniczne i miokloniczne. Czas trwania napadów zwykle wynosi od 30 sekund do 2 minut, natomiast napad trwający ponad 5 minut definiowany jest jako stan nagły (status epilepticus) wymagający pilnej interwencji. Fazy napadu obejmują prodromę (występującą u około 20% pacjentów), aurę (do 65% przypadków), fazę iktalną oraz posiktalną, z charakterystycznymi objawami takimi jak zmiany nastroju, automatyzmy, utrata świadomości, drgawki, a także objawy neurologiczne i autonomiczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na różnice w prezentacji klinicznej u niemowląt, dzieci i dorosłych, w tym na napady zgięciowe u niemowląt oraz porażenie Todda u dorosłych.
amnezja, automatyzm, bezdech, déjà vu, drętwienie, drgawka, faza iktalna, faza prodromalna, halucynacja, jamais vu, mioklonia, napad atoniczny, napad drgawkowy, napad kloniczny, napad miokloniczny, napad nieświadomości, napad toniczno-kloniczny, napad toniczny, napad zgięciowy, nieprawidłowa aktywność elektryczna mózgu, padaczka, porażenie Todda, sinica, stan padaczkowy, status epilepticus, SUDEP, utrata świadomości, zaburzenie słuchowe