hepatolithiasis
Hepatolithiasis to schorzenie charakteryzujące się obecnością złogów wewnątrz przewodów żółciowych wątroby. W przeciwieństwie do kamicy dróg żółciowych pozawątrobowych, kamienie lokalizują się proksymalnie od połączenia przewodu pęcherzykowego z przewodem wątrobowym wspólnym. Jest to stosunkowo rzadka choroba w krajach zachodnich (częstość występowania 0,6-1,3%), natomiast znacznie częściej spotykana w Azji Wschodniej (do 30-50%).
Etiologia hepatolithiasis obejmuje nawracające zakażenia dróg żółciowych, zwężenia przewodów żółciowych, pasożyty dróg żółciowych (zwłaszcza Clonorchis sinensis i Ascaris lumbricoides), choroby metaboliczne oraz wrodzone anomalie dróg żółciowych. Złogi mają najczęściej charakter brunatny, pigmentowy i zawierają bilirubinian wapnia, kwasy żółciowe, cholesterol oraz mucynę.
Klinicznie hepatolithiasis manifestuje się nawracającym zapaleniem dróg żółciowych, bólem w prawym podżebrzu, żółtaczką oraz hepatomegalią. Długotrwały przebieg choroby może prowadzić do marskości żółciowej wątroby, ropni wątroby, a nawet raka dróg żółciowych wewnątrzwątrobowych (cholangiocarcinoma). Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych, takich jak ultrasonografia, tomografia komputerowa, cholangiografia rezonansu magnetycznego (MRCP) oraz endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna (ERCP).
Leczenie hepatolithiasis jest złożone i często wymaga podejścia multimodalnego. Obejmuje ono endoskopowe usunięcie kamieni, przezcewnikową litotrypsję, leczenie chirurgiczne (resekcja segmentów wątroby z kamieniami), a w przypadkach zaawansowanych – przeszczepienie wątroby. Istotne jest również leczenie chorób współistniejących, profilaktyka nawrotów oraz długoterminowa obserwacja ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju cholangiocarcinoma.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak dróg żółciowych – Etiologia i przyczyny
Rak dróg żółciowych (cholangiocarcinoma) jest agresywnym nowotworem wywodzącym się z nabłonka dróg żółciowych, którego patogeneza opiera się głównie na przewlekłym zapaleniu prowadzącym do uszkodzenia DNA, mutacji genów supresorowych oraz aktywacji szlaków proliferacyjnych. Kluczowymi czynnikami ryzyka są pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych (PSC) z ryzykiem rozwoju raka 400-krotnie wyższym niż w populacji ogólnej (10-20% chorych z PSC rozwinie cholangiocarcinoma), przewlekłe infekcje pasożytnicze (Opisthorchis viverrini, Clonorchis sinensis), wrodzone anomalie dróg żółciowych (torbiele z ryzykiem 10-15%), kamica dróg żółciowych (około 10% pacjentów z kamicą rozwinie raka), a także przewlekłe choroby wątroby, takie jak marskość, wirusowe zapalenie wątroby typu B i C, MASLD oraz hemochromatoza. Dodatkowo, ekspozycja na substancje chemiczne (Thorotrast, dichlorek propylenu, azbest) oraz czynniki genetyczne (zespoły Lyncha, mutacje BAP1) zwiększają ryzyko rozwoju nowotworu.
apoptoza, Clonorchis sinensis, dichlorek propylenu, hemochromatoza, hepatolithiasis, infekcja pasożytnicza dróg żółciowych, kamica dróg żółciowych, marskość wątroby, mukowiscydoza, mutacja IDH, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, nieswoista choroba zapalna jelit, Opisthorchis viverrini, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych, proliferacja komórkowa, przewlekłe zapalenie dróg żółciowych, przewlekłe zapalenie trzustki, przewlekłe zapalenie wątroby, rak dróg żółciowych, reaktywne formy tlenu, Thorotrast, torbiel dróg żółciowych, wirusowe zapalenie wątroby, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakażenie HIV, zespół Caroliego, zespół Lyncha - Leksykon chorób i schorzeń
Kamienie żółciowe – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Kamica żółciowa charakteryzuje się korzystnym rokowaniem, jednak ryzyko rozwoju objawów klinicznych wzrasta wraz z wielkością, liczbą kamieni oraz czasem ich obecności w drogach żółciowych. Mniej niż 20% pacjentów rozwija objawy, a u bezobjawowych prawdopodobieństwo ich pojawienia się wynosi 10-20% w ciągu 10 lat. Standardem leczenia objawowej kamicy jest laparoskopowa cholecystektomia, z planową śmiertelnością <0,5% i chorobowością <10%, natomiast w trybie pilnym śmiertelność wzrasta do 3-5%, a chorobowość do 30-50%. Ryzyko powikłań zwiększają m.in. wysoki BMI, wcześniejsze operacje jamy brzusznej, zrosty, zgorzelinowy pęcherzyk oraz zespół kruchości. Pooperacyjne dolegliwości obejmują przewlekłą biegunkę i utrzymujące się objawy dyspeptyczne, szczególnie u pacjentów stosujących leki psychotropowe (OR=5,3) i z wysokim poziomem lęku (OR=10,6).
cholecystektomia laparoskopowa, choledocholithiasis, cholelithiasis, droga żółciowa, hepatolithiasis, kamica przewodowa, kamica wewnątrzwątrobowa, kamica żółciowa, kamień żółciowy, kwas chenodeoksycholowy, kwas ursodeoksycholowy, lek wiążący kwasy żółciowe, mikrobiom jelitowy, objaw dyspeptyczny, ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, rak pęcherzyka żółciowego, UDCA, wewnątrzwątrobowy rak dróg żółciowych, wskaźnik masy ciała, wskaźnik śmiertelności, zespół kruchości