ostra nefropatia fosforanowa

Ostra nefropatia fosforanowa to stan patologiczny nerek wywołany nadmiernym stężeniem fosforanów w krwi, co prowadzi do wytrącania się kryształów fosforanu wapnia w kanalikach nerkowych. Najczęściej występuje jako powikłanie po stosowaniu środków przeczyszczających lub wlewek doodbytniczych zawierających fosforany, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami do zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej.

Czynnikami ryzyka rozwoju ostrej nefropatii fosforanowej są: podeszły wiek, przewlekła choroba nerek, odwodnienie, przyjmowanie leków nefrotoksycznych oraz zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza hipokalcemia). Obraz kliniczny obejmuje najczęściej ostre uszkodzenie nerek z oligurią lub anurią, które rozwija się w ciągu 24-48 godzin po ekspozycji na fosforany.

Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniach laboratoryjnych ukazujących podwyższone stężenie kreatyniny i mocznika, hiperfosfatemię oraz potencjalną hipokalcemię. W badaniu moczu można zaobserwować krystalurię fosforanowo-wapniową. Badania obrazowe, szczególnie tomografia komputerowa bez kontrastu, mogą uwidocznić złogi w kanalikach nerkowych.

Leczenie ostrej nefropatii fosforanowej polega przede wszystkim na natychmiastowym przerwaniu ekspozycji na fosforany, intensywnym nawadnianiu pacjenta oraz wyrównywaniu zaburzeń elektrolitowych. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie leczenia nerkozastępczego. Rokowanie zależy od wyjściowej funkcji nerek oraz szybkości wdrożenia odpowiedniego postępowania terapeutycznego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl