Ultravist

Ultravist (Iopromide) to niejonowy środek kontrastowy zawierający jod, powszechnie stosowany w diagnostyce obrazowej. Preparat ten wykorzystywany jest do poprawy wizualizacji naczyń krwionośnych i tkanek podczas badań radiologicznych, takich jak tomografia komputerowa, angiografia czy urografia.

Mechanizm działania Ultravistu polega na zwiększeniu gęstości radiologicznej struktur, w których się gromadzi, co umożliwia ich lepsze uwidocznienie w badaniach obrazowych. Charakteryzuje się niską osmolalnością, co przekłada się na zmniejszone ryzyko działań niepożądanych w porównaniu do starszych, wysokoosmolarnych środków kontrastowych.

W praktyce klinicznej Ultravist dostępny jest w różnych stężeniach (od 240 do 370 mg jodu/ml), co pozwala na dostosowanie dawki do konkretnego typu badania i stanu pacjenta. Najczęstsze zastosowania obejmują diagnostykę chorób naczyniowych, ocenę perfuzji narządów miąższowych oraz diagnostykę onkologiczną.

Należy pamiętać o potencjalnych działaniach niepożądanych, które obejmują reakcje alergiczne (od łagodnych po anafilaksję), nefropatię pokontrastową oraz zaburzenia czynności tarczycy. Przed podaniem Ultravistu konieczna jest ocena czynności nerek, szczególnie u pacjentów z grupy ryzyka nefropatii pokontrastowej.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ultravist 370 768,86 mg/ml

Produkt leczniczy Ultravist, zawierający jopromid w stężeniach 300 mg/ml (623,40 mg jopromidu) oraz 370 mg/ml (768,86 mg jopromidu), jest środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce obrazowej. Brak jest dostępnych danych klinicznych dotyczących bezpośredniego wpływu Ultravistu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. W praktyce klinicznej należy uwzględnić, że sama procedura diagnostyczna oraz potencjalne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, nudności czy bóle głowy, mogą tymczasowo obniżać zdolności psychomotoryczne pacjenta. Parametry fizykochemiczne środka, w tym osmolalność 0,59-0,77 osm/kg H₂O oraz lepkość 4,7-22,0 mPa·s, wpływają na jego tolerancję, jednak nie dostarczają jednoznacznych informacji o wpływie na funkcje poznawcze i motoryczne.
ból głowy, interakcja lekowa, jopromid, lepkość, nudności, osmolalność, procedura diagnostyczna, procedura inwazyjna, radiolog, reakcja niepożądana, środek kontrastowy, świadoma zgoda, Ultravist, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ultravist 300 623,4 mg/ml

Produkt leczniczy Ultravist, zawierający jopromid w stężeniach 300 mg/ml i 370 mg/ml, jest środkiem kontrastowym o określonych właściwościach fizykochemicznych, takich jak osmolalność (0,59 osm/kg H₂O dla 300 mg/ml i 0,77 osm/kg H₂O dla 370 mg/ml) oraz lepkość (odpowiednio 8,9 mPa·s i 22,0 mPa·s w 20°C, 4,7 mPa·s i 10,0 mPa·s w 37°C). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na jopromid, jod lub substancje pomocnicze, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych. W składzie preparatu znajduje się także niewielka ilość sodu (do 0,01109 mmol/ml, czyli 0,255 mg/ml), co może mieć znaczenie u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub serca, zwłaszcza przy podaniu dużych objętości kontrastu.
charakterystyka produktu leczniczego, dieta niskosodowa, jopromid, niewydolność nerek, niewydolność serca, osmolalność, patologia naczyniowa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, środek kontrastowy, Ultravist, zaburzenie hemodynamiczne
Leksykon substancji czynnych
Jopromid – Przeciwwskazania stosowania

Jopromid, substancja czynna w preparatach Ultravist 300 (623,40 mg/ml) oraz Ultravist 370 (768,86 mg/ml), jest jodowym środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce obrazowej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego podania jest nadwrażliwość na jod, jopromid lub inne składniki pomocnicze preparatu, które mogą wywołać reakcje alergiczne od łagodnych wysypek po ciężkie reakcje anafilaktyczne. Ultravist 300 i 370 różnią się stężeniem jodu (odpowiednio 300 mg/ml i 370 mg/ml), osmolalnością (0,59 i 0,77 osm/kg H₂O), lepkością (8,9 i 22,0 mPa·s w 20°C) oraz gęstością (1,328 i 1,409 g/ml w 20°C), co wpływa na ich właściwości fizykochemiczne i potencjalne zastosowanie kliniczne.
badanie diagnostyczne, badanie ultrasonograficzne, gadolinowy środek kontrastowy, jodowy środek kontrastowy, jopromid, nadwrażliwość, osmolalność, premedykacja, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, środek kontrastowy, substancja pomocnicza, Ultravist, wysypka skórna, wywiad alergologiczny
Leksykon substancji czynnych
Jopromid – Przedawkowanie

Jopromid, substancja czynna środków kontrastowych Ultravist 300 (623,40 mg jopromidu/ml, 300 mg jodu/ml) oraz Ultravist 370 (768,86 mg jopromidu/ml, 370 mg jodu/ml), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych. Niemniej jednak, przedawkowanie u ludzi może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, w tym zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej (zwłaszcza sodu i potasu), ostrej niewydolności nerek (wzrost kreatyniny i mocznika), zaburzeń rytmu serca, niedociśnienia, niewydolności krążenia oraz powikłań płucnych, takich jak obrzęk płuc i zaburzenia oddychania. W przypadku przedawkowania donaczyniowego należy szczególnie monitorować wolemię, stężenia elektrolitów oraz czynność nerek.
czynność nerek, dializa, działanie nefrotoksyczne, elektrolity w surowicy, gospodarka wodno-elektrolitowa, jopromid, mocznik, niedociśnienie, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, obrzęk płuc, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, parametry biochemiczne, parametry hemodynamiczne, powikłania kardiologiczne, powikłania sercowo-naczyniowe, przedawkowanie donaczyniowe, przedawkowanie środka kontrastowego, przewodnienie, radiologiczny środek kontrastowy, stężenie kreatyniny, tlenoterapia, toksyczność ostra, Ultravist, wolemia, wspomaganie oddychania, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia oddychania, zaburzenia rytmu serca, zatrucie
Leksykon substancji czynnych
Jopromid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Jopromid, substancja czynna preparatów Ultravist 300 (623,40 mg/ml) i Ultravist 370 (768,86 mg/ml), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. Eksperymentalne testy tolerancji przy powtarzanych dożylnych dawkach nie wykazały przeciwwskazań do stosowania w diagnostyce obrazowej. Ocena genotoksyczności, obejmująca testy mutacji genowych, aberracji chromosomowych oraz zmian genomowych in vitro i in vivo, nie potwierdziła działania mutagennego. Analiza ryzyka karcynogennego wskazuje na brak istotnego potencjału rakotwórczego, co jest związane z brakiem genotoksyczności, stabilnością metaboliczną, szybkim wydalaniem oraz brakiem toksyczności wobec komórek szybko dzielących się. W praktyce klinicznej preparaty stosowane są najczęściej jednorazowo, co dodatkowo minimalizuje ryzyko.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, błona śluzowa, dawka dożylna, diagnostyka obrazowa, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, jopromid, mutacja genowa, mutagenność, naczynie krwionośne, podanie dokanałowe, podanie domięśniowe, podanie dootrzewnowe, podanie dotętnicze, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, potencjał uczulający, przestrzeń podpajęczynówkowa, reakcja alergiczna, ryzyko karcynogenne, stabilność metaboliczna, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność systemowa, tolerancja miejscowa, Ultravist, właściwość farmakokinetyczna, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ultravist 370 768,86 mg/ml

Stosowanie środka kontrastowego Ultravist zawierającego jopromid u kobiet w ciąży wymaga starannej oceny korzyści diagnostycznych względem potencjalnego ryzyka, zważywszy na brak odpowiednio zaprojektowanych badań klinicznych w tej populacji. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu jopromidu na przebieg ciąży, rozwój embrionalny, płodowy, poród ani rozwój poporodowy przy dawkach stosowanych u ludzi. W przypadku kobiet karmiących piersią, jopromid przenika do mleka w niewielkim stopniu, co sugeruje niskie ryzyko działań niepożądanych u niemowląt, jednak zaleca się monitorowanie funkcji tarczycy noworodków, zwłaszcza wcześniaków, ze względu na potencjalny wpływ jodu na tarczycę.
badanie z kontrastem, działanie niepożądane, jopromid, karmienie piersią, kobieta w ciąży, lepkość, osmolalność, przenikanie do mleka kobiecego, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, środek kontrastowy, środek kontrastowy zawierający jod, Ultravist, wpływ na płodność
Leksykon leków
Skład i postać leku – Ultravist 370 768,86 mg/ml

Ultravist jest środkiem kontrastowym zawierającym jopromid w dwóch stężeniach: 300 mg jodu/ml (Ultravist 300) oraz 370 mg jodu/ml (Ultravist 370). Preparat charakteryzuje się różnymi parametrami fizykochemicznymi, które wpływają na jego właściwości hemodynamiczne i farmakokinetykę podczas badań obrazowych. Ultravist 300 ma osmolalność 0,59 osm/kg H₂O w 37°C oraz lepkość 4,7 mPa·s w 37°C, natomiast Ultravist 370 cechuje się osmolalnością 0,77 osm/kg H₂O i lepkością 10,0 mPa·s w 37°C. pH obu preparatów mieści się w zakresie 6,5-8,0. Substancje pomocnicze to m.in. sodu wapnia edetynian, trometamol i kwas solny 10%, które stabilizują roztwór i utrzymują odpowiednie pH.
edetynian sodu wapnia, elastomer chlorobutylowy, jopromid, kontrola wizualna, krystalizacja, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność, promieniowanie rentgenowskie, środek kontrastowy, substancja buforująca, trometamol, Ultravist, właściwości hemodynamiczne, związek chelatujący
Leksykon substancji czynnych
Jopromid – Działania niepożądane

Jopromid, stosowany jako środek kontrastowy zawierający jod w stężeniach 300-370 mg/ml (produkty Ultravist 300 i 370), posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych (ponad 3900 pacjentów) oraz obserwacji po wprowadzeniu do obrotu (ponad 74000 pacjentów). Najczęstsze działania niepożądane (≥4%) to bóle głowy, nudności oraz rozszerzenie naczyń krwionośnych. Istotne jest jednak ryzyko poważnych powikłań zagrażających życiu, takich jak wstrząs rzekomoanafilaktyczny, zatrzymanie oddechu, skurcz oskrzeli, obrzęk krtani, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca oraz ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000) oraz częstość nieznana, co ma znaczenie przy ocenie ryzyka u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka.
cholangiopankreatografia wsteczna, częstość nieznana, drgawki, encefalopatia kontrastowa, jopromid, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, obrzęk gardła, obrzęk krtani, obrzęk mózgu, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, osutka krostkowa, powikłanie sercowo-naczyniowe, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przełom tarczycowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skurcz naczyń, skurcz oskrzeli, środek kontrastujący, stan splątania, Ultravist, utrata przytomności, wstrząs rzekomoanafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności tarczycy, zaburzenie połykania, zapalenie trzustki, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego, zawał mózgu, zespół ciasnoty międzypowięziowej, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ultravist 370 768,86 mg/ml

Dane przedkliniczne dotyczące preparatu Ultravist, zawierającego jopromid jako substancję czynną, potwierdzają jego bezpieczeństwo stosowania w diagnostyce obrazowej. Badania obejmowały farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazując istotnych zagrożeń dla pacjentów. W szczególności, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego działania, a analiza ryzyka rakotwórczego uwzględniająca stabilność metaboliczną, farmakokinetykę oraz brak toksyczności wobec komórek szybko dzielących się, potwierdziła brak znaczącego ryzyka kancerogennego. Ponadto, badania tolerancji miejscowej w różnych modelach podawania (dożylnym, dotętniczym, domięśniowym, dootrzewnowym, dokanałowym i do worka spojówkowego) wykazały brak lub minimalne miejscowe działania niepożądane, a testy uczuleniowe nie potwierdziły potencjału alergizującego preparatu.
działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie uczulające, farmakologia bezpieczeństwa, jopromid, osmolalność, podanie dokanałowe, podanie domięśniowe, podanie dootrzewnowe, podanie dotętnicze, potencjał genotoksyczny, potencjał uczulający, procedura diagnostyczna, przestrzeń podpajęczynówkowa, środek kontrastowy, stabilność metaboliczna, toksyczność układowa, tolerancja miejscowa, Ultravist, właściwości farmakokinetyczne, wstrzyknięcie dożylne