podawanie pozajelitowe wapnia
Podawanie pozajelitowe wapnia to forma suplementacji lub terapii wapniem z pominięciem przewodu pokarmowego, stosowana w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe, niewystarczające lub gdy konieczna jest szybka normalizacja stężenia wapnia w surowicy. Najczęściej wykorzystuje się preparaty chlorku wapnia lub glukonianu wapnia podawane dożylnie.
Wskazania do pozajelitowego podawania wapnia obejmują hipokalcemię, tężyczkę hipokalcemiczną, ostry zespół poprzetoczeniowy (wiążący się z toksycznym działaniem cytrynianu), zatrucie blokerami kanału wapniowego, a także zatrzymanie krążenia. Suplementacja wapnia jest również istotnym elementem żywienia pozajelitowego.
Podczas podawania pozajelitowego wapnia konieczne jest ścisłe monitorowanie stężenia elektrolitów oraz parametrów życiowych pacjenta. Zbyt szybkie podanie dożylne może prowadzić do hiperkalcemii, zaburzeń rytmu serca, a nawet zatrzymania krążenia. Preparaty wapnia mogą powodować podrażnienie żył, dlatego preferuje się podawanie przez duże żyły centralne lub rozcieńczanie roztworu przy podaniu obwodowym.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Calsiosol, zawierający wapnia glukonian w stężeniu 95,5 mg/ml (0,22 mmol Ca2+/ml), jest preparatem do pozajelitowego uzupełniania niedoborów wapnia w stanach przewlekłej hipokalcemii, tężyczce hipokalcemicznej oraz w profilaktyce hipokalcemii podczas transfuzji wymiennej. Preparat umożliwia szybkie dostarczenie jonów wapnia do krążenia, co jest kluczowe w stabilizacji układu nerwowo-mięśniowego. Wskazania obejmują także długotrwałą terapię zastępczą u pacjentów z zaburzeniami wchłaniania lub metabolicznymi oraz specyficzne sytuacje resuscytacji krążeniowo-oddechowej, takie jak PEA wywołane hiperkaliemią, hipokalcemia oraz przedawkowanie antagonistów wapnia. Preparat jest zarejestrowany do stosowania zarówno u dorosłych, jak i dzieci, co rozszerza jego zastosowanie w intensywnej terapii pediatrycznej.
antagonista wapnia, antykoagulant, choroba metaboliczna, cytrynian, działanie kardiotoksyczne, gospodarka wapniowa, hiperkalemia, hipokalcemia przewlekła, intensywna terapia pediatryczna, jon wapnia, kanał wapniowy, kurczliwość mięśnia sercowego, podawanie pozajelitowe wapnia, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, terapia zastępcza elektrolitami, tężyczka hipokalcemiczna, transfuzja wymienna, wapń cukrzan, wapń glukonian, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki wapniowej, zaburzenie wchłaniania, żywienie pozajelitowe -
Leksykon leków
Roztwór do infuzji Calcium chloride DEMO (1 g/10 ml) zawiera chlorek wapnia dwuwodny, dostarczający 6,8 mmol (13,6 mEq) jonów wapnia oraz 13,6 mmol (13,6 mEq) jonów chlorkowych na gram substancji czynnej. Preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów stosujących glikozydy nasercowe ze względu na ryzyko nasilonego działania toksycznego na mięsień sercowy, co może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Ponadto, podawanie chlorku wapnia jest niewskazane w stanach takich jak hipokalcemia w przebiegu niewydolności nerek, kwasica metaboliczna lub oddechowa oraz niewydolność oddechowa, gdyż może to pogłębiać zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej i pogarszać stan kliniczny pacjenta.
chlorek wapnia dwuwodny, fosforan wapnia, glikozyd naparstnicy, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperkapnia, hiperwitaminoza D, hipokalcemia, jon chlorkowy, jon wapnia, kamica nerkowa, kwasica, kwasica metaboliczna, kwasica oddechowa, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, podawanie pozajelitowe wapnia, powikłanie kardiologiczne, roztwór do infuzji, zaburzenie gospodarki wapniowej, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie rytmu serca, zatrucie naparstnicą, złóg wapniowy
