hipoaldosteronizm hiporeninowy
Hipoaldosteronizm hiporeninowy to zaburzenie endokrynologiczne charakteryzujące się nieadekwatnie niskim wydzielaniem aldosteronu w stosunku do poziomu sodu i objętości płynów ustrojowych, przy jednoczesnym obniżonym stężeniu reniny w osoczu. Stan ten określany jest również jako zespół obniżonej aktywności reninowej osocza.
Mechanizm powstawania hipoaldosteronizmu hiporeninowego związany jest najczęściej z upośledzeniem funkcji aparatu przykłębuszkowego nerek, co prowadzi do zmniejszonego wydzielania reniny. W konsekwencji dochodzi do obniżenia stężenia angiotensyny II i spadku stymulacji wydzielania aldosteronu przez korę nadnerczy. Zaburzenie to występuje często w przebiegu cukrzycy, przewlekłej choroby nerek, nefropatii śródmiąższowej czy przy długotrwałym stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
Klinicznie hipoaldosteronizm hiporeninowy objawia się najczęściej hiperkaliemią z towarzyszącą kwasicą metaboliczną typu 4. U pacjentów może występować również hiponatremia, choć zwykle o łagodnym nasileniu. Rozpoznanie opiera się na stwierdzeniu niskiego stężenia aldosteronu i reniny w surowicy przy współistniejącej hiperkaliemii, przy jednoczesnym wykluczeniu innych przyczyn tych zaburzeń.
Leczenie hipoaldosteronizmu hiporeninowego obejmuje przede wszystkim modyfikację diety (ograniczenie potasu), stosowanie diuretyków pętlowych, tiazydowych lub fludrokortyzonu. W niektórych przypadkach konieczne jest zastosowanie żywic wiążących potas w przewodzie pokarmowym. Kluczowe znaczenie ma również leczenie choroby podstawowej oraz odstawienie leków mogących nasilać zaburzenia elektrolitowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kalipoz prolongatum 391 mg jonów potasu
Kalipoz Prolongatum zawiera 750 mg chlorku potasu (391 mg jonów potasu, 10 mEq K+) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie nie stosować leku u pacjentów z hiperkaliemią, niewydolnością nerek, chorobą Addisona, hipoaldosteronizmem hiporeninowym oraz nadwrażliwością na chlorek potasu lub substancje pomocnicze (laktoza jednowodna 71,25 mg/tabletkę, lak czerwień koszenilowa 1,125 mg/tabletkę). Przeciwwskazane jest także łączenie z diuretykami oszczędzającymi potas (spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd) ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Ponadto, lek nie powinien być stosowany w stanach takich jak kwasica w śpiączce cukrzycowej, ciężkie odwodnienie, rozległe uszkodzenia komórek (np. oparzenia) oraz wrodzona paramiotonia.
amiloryd, antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, chlorek potasu, choroba Addisona, choroba wrzodowa, ciężkie oparzenia, czerwień koszenilowa, diuretyk pętlowy, eplerenon, heparyna, hiperkaliemia, hipoaldosteronizm hiporeninowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica cukrzycowa, laktoza jednowodna, leki moczopędne oszczędzające potas, nadwrażliwość, niedobór aldosteronu, niedowład hiperkaliemiczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, odwodnienie organizmu, potas w surowicy krwi, powiększenie lewego przedsionka, refluks żołądkowo-przełykowy, sartany, spironolakton, triamteren, wrodzona paramiotonia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zespół jelita drażliwego, zwężenie jelita